บทที่ 141: คุมตัวกลับไปให้หมด!

ฟ่านถิงไป๋คิดมาตลอดว่าฝีมือของตัวเองนั้นไม่เลวเลย เขาเคยฝึกทั้งมวยสากล, สานต่า, และเทควันโด... กล้ามเนื้อบนร่างแข็งแกร่งดั่งหินผา... มีเรี่ยวแรงที่ใช้ไม่หมด... ไม่ว่าผู้หญิงที่หยิ่งผยองแค่ไหนเมื่อเจอเขา... สุดท้ายก็ทำได้เพียงร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนขอความเมตตา ได้รับฉายาว่า... เครื่องจักรนิรันดร์บนเตียง!

ดังนั้นเขาจึงเชื่อว่า... แค่เขาตบฉาดนี้ลงไป... เด็กสาวที่ดุร้ายเหมือนลูกแมวคนนี้จะต้องสลบลงไปกองกับพื้นอย่างแน่นอน อย่าหาว่าเขาเด็ดดอกไม้ด้วยมือที่เหี้ยมโหด... เพราะเขารีบที่จะไปเด็ดดอกบัวหิมะอีกดอก... ส่วนดอกโบตั๋นดอกนั้นแม้จะสวยกว่า... แต่เขาก็ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของพี่น้องสองคนที่อยู่ข้างหลัง... เพราะยังไงซะสุขคนเดียว... หรือจะสู้สุขร่วมกัน!

ความคิดในใจยาวสองร้อยคำ... ล้มลงไปในเวลาเพียงหนึ่งวินาที! ไม่มีใครคาดคิดว่า... ในร่างกายเล็กๆ นั้นจะซ่อนพลังที่ดุร้ายและแข็งแกร่งขนาดนี้ไว้... เพียงแค่เผชิญหน้ากันครั้งเดียว... ก็จัดการเครื่องจักรนิรันดร์บนเตียงจนดับสนิท!

จางอวี่เซวียนกับโอวหยางจิ้งสีหน้าเปลี่ยนไป... ด้วยความรักพี่น้องที่ลึกซึ้ง... พวกเขาเลือกที่จะใช้ปากไม่ใช้มือโดยไม่ได้นัดหมาย “เธอตีคนได้ยังไง?” “พวกเราก็แค่มาทำความรู้จักเป็นเพื่อน... ไม่เต็มใจก็แล้วไป... จะต้องลงมือโหดขนาดนี้ทำไม?” จางอวี่เซวียนกับโอวหยางจิ้งพูดอย่างเดือดดาลไปพลาง... เข้าไปพยุงฟ่านถิงไป๋ขึ้นมาพลาง... เตรียมจะถอยทัพทางยุทธศาสตร์ก่อน... แล้วค่อยไปเรียกคน เขาสองคนเคยตัวกับการทำอะไรตามอำเภอใจก็จริง... แต่ก็ไม่ใช่คนโง่... ลูกผู้ชายไม่เสียเปรียบซึ่งหน้า!

หยวนถังหัวรีบร้อนมาถึง... เมื่อเห็นภาพเช่นนี้... ก็ราวกับถูกราดด้วยน้ำเย็นทั้งถัง... เย็นตั้งแต่หัวจรดเท้า แย่แล้ว! คราวนี้แย่แล้ว! เมื่อมองดูใบหน้าที่ดูเหมือนจะแสร้งทำเป็นใจเย็นในห้อง... ท่านผู้กำกับหยวนก็หยิบมือถือขึ้นมาด้วยสีหน้าที่บึ้งตึงแล้วโทรหาหัวหน้าหน่วยกัวหย่ง