บทที่ 162: สารคดี «พายุขจัดอิทธิพลมืด»

“วีรกรรมของสหายโจวน้อยมีเยอะจริงๆ ครับ... นี่ก็เป็นผลลัพธ์หลังจากที่ตัดออกไปแล้ว... และก็... ไม่ใช่การจงใจเน้นย้ำเรื่องวีรบุรุษปัจเจกชน... แต่เป็นเพราะความจริงมันก็เป็นแบบนี้!” เติ้งย่าตงกางมือทั้งสองข้าง... แล้วยิ้มพูด “ท่านเลขาธิการว่าพวกเราจะทำอะไรได้ล่ะครับ?”

รองผู้ว่าการมณฑลอาวุโสถังชุนเฉิงเป็นคนแรกที่เข้าใจ... อดไม่ได้ที่จะแอบรำพึงในใจ... สูง... สูงส่งจริงๆ! เฒ่าเติ้งเอ๊ย... ฝีมือการประจบสอพลอของแกนี่มันช่างก้าวหน้าจริงๆ... ข้าต้องขอยอมแพ้เลย!

เฉิงอวี้ไฉ, หลวี่เจิ้นผิ่น และคณะกรรมการประจำคนอื่นๆ ที่รู้เรื่องภายในก็ไตร่ตรองจนได้รสชาติออกมาอย่างรวดเร็ว อดไม่ได้ที่จะมองเลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายด้วยสายตาแปลกๆ

คำพูดของเติ้งย่าตงครั้งนี้... ก็เท่ากับเป็นการพูดกับท่านเลขาธิการเจี่ยนอย่างชัดเจน—ท่านเลขาธิการครับ... ลูกเขยของท่านยอดเยี่ยมเกินไป... ความสามารถและพรสวรรค์นั่นอยากจะปิดก็ปิดไม่มิด... สายตาของท่านเลขาธิการช่างเฉียบขาดจริงๆ! คุณว่าท่านเลขาธิการเจี่ยนได้ฟังคำพูดนี้แล้วจะดีใจไหม? กลับกันท่านผู้ว่าการมณฑลลั่วได้เห็นมุมปากของท่านเลขาธิการเจี่ยนยกขึ้นเล็กน้อย และพูดกันตามตรง... เติ้งย่าตงก็ไม่ได้อวยมั่วซั่วหรืออวยเกินจริง ผลงานที่โจวอี้ทำได้ก็วางอยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน... สามกลุ่มอิทธิพลมืดใหญ่ของตงจี๋อย่างตระกูลเซี่ย, เจิง, ฟู่... ไท่ซุ่ยเซี่ยแห่งหยางเฉิง, ฮ่องเต้ดินแดนแห่งซีทง และอื่นๆ... ภายใต้การกวาดล้างอย่างแข็งกร้าวของโจวอี้... ก็เปราะบางราวกับไก่ดินหมากระเบื้อง... ทนการโจมตีไม่ได้เลย แม้แต่เขาหลังจากที่ได้ดูสารคดีเรื่องนี้จบ... ก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมประโยคหนึ่ง... เด็กคนนี้น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้... ในอนาคตต้องเป็นภัยใหญ่... เก็บไว้ไม่ได้เด็ดขาด!

...