บทที่ 216: โจวอี้! แกอย่าเหิมเกริมให้มันมากนัก!

ท่านรองผู้กำกับเฉินสีหน้าค่อนข้างซีดเผือด... ในแววตาไม่อาจปิดซ่อนความร้อนรนไว้ได้ หวังไห่ตงลุกพรวดขึ้นมา... แล้วพูดเสียงหนัก “งานแถลงข่าวในวันนี้ขอจบลงเพียงเท่านี้... ขอบคุณทุกท่านที่เข้าร่วม!”

เมื่อควรจะเด็ดขาดกลับไม่เด็ดขาด... ย่อมต้องได้รับความวุ่นวาย สถานการณ์ตรงหน้าเช่นนี้... ต้องใช้ดาบคมตัดป่านยุ่ง... มิฉะนั้นก็ยิ่งพูดยิ่งผิด... ถึงสุดท้ายเดิมทีไม่สามารถเก็บฉากได้

สำหรับการที่งานแถลงข่าวจบลงอย่างลวกๆ เช่นนี้... เหล่านักข่าวต่างก็แสดงความไม่พอใจ... ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ยอมจากไป สองสหายร่วมบ้านเกิดจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของโจวอี้... ไฉหัวกับซุนต้าชิ่งเบียดเข้าไปอยู่ตรงหน้ารองผู้กำกับเฉินปิน... จ่อไมโครโฟนเข้าที่หน้าแล้วถามโดยตรง “ท่านผู้กำกับเฉินครับ... เกี่ยวกับหลักฐานวิดีโอ... ตกลงแล้วมีการปลอมแปลงอยู่จริงหรือไม่ครับ?”

“ท่านผู้กำกับเฉินครับ... ท่านมีความเห็นอย่างไรต่อคำตอบของท่านเลขาธิการโจวครับ?” “ท่านผู้กำกับเฉิน...” เฉินปินเดินออกไปข้างนอกไปพลาง... พูดหน้าขรึมว่า ‘ไม่ขอออกความเห็น’ ด่าก็ไม่กล้าด่า... ผลักก็ไม่กล้าผลัก... ให้ตายสิ น่ารำคาญจะตายอยู่แล้ว!

หวังไห่ตงยังคงรักษาความสงบนิ่งไว้ได้ค่อนข้างดี... แล้วพูดกับนักข่าวทุกท่าน “หากมีข้อสงสัยอื่นๆ... สามารถติดต่อฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสถานีตำรวจได้... งานแถลงข่าวจบลงแล้ว... ขอให้ทุกท่านให้ความร่วมมือในการออกจากสถานที่... ขอบคุณทุกท่านครับ!”