บทที่ 217: ลมม้วนทรายธุลี...

“เธอไม่ได้คิดจะ... มีอะไรกับเพื่อนซี้ของเธอบ้างเหรอ?” การนินทาแทบจะเป็นธรรมชาติของผู้หญิงทุกคน... เมื่อมองดูรุ่นน้องที่มีสีหน้าแปลกไป... เหวินลี่ก็อดไม่ได้ที่จะลองถามหยั่งเชิง

เถียนเถียนยิ้มบางๆ มีอะไรเหรอ? สิ่งที่เธอและโจวอี้จะสามารถมีได้... ก็คงจะมีเพียงมิตรภาพแห่งการปฏิวัติแล้วล่ะ เจ้าหมอนั่นได้ทำลายผนึกของเยว่เยว่ไปโดยสิ้นเชิงแล้ว... ดูจากสถานการณ์แล้ว... วันวิวาห์ก็คงจะอยู่ไม่ไกล ในฐานะเพื่อนซี้ของโจวอี้... เพื่อนรักของเจี่ยนซูเยว่... ถึงตอนนั้นก็แค่ส่งคำอวยพรไปก็พอแล้ว!

ความรัก... การแต่งงาน... บางครั้งก็ต้องดูวาสนาจริงๆ! ‘ฉัน ปรารถนาที่จะแปรเปลี่ยน... เป็นนางฟ้าในนิทาน... ที่เธอรัก... กางปีกสองข้าง...’

เสียงริงโทนที่ไพเราะดังขึ้น... ท่านนักข่าวเถียนเหลือบมองแวบหนึ่ง... แล้วก็รีบรับโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว “กินข้าวยัง? ถ้ายังไม่ได้กินฉันเลี้ยง... สถานที่เธอเลือกได้ตามสบาย” เมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่สดใสของเพื่อนซี้... ริมฝีปากสีชมพูของเถียนเถียนก็อดไม่ได้ที่จะยกขึ้น... แล้วตอบกลับเสียงเบา “ฉันกำลังดื่มชากินขนมกับพี่เหวินอยู่น่ะ... ไว้ค่อยนัดมื้อเย็นดีกว่า”

“ได้... งั้นเดี๋ยวฉันโทรหาอีกทีตอนเย็น”