บทที่ 231: หากไม่กำจัดเด็กคนนี้... จะต้องกลายเป็นภัยใหญ่ในภายภาคหน้าอย่างแน่นอน!

“ฉันว่าท่านผู้กำกับโจวครับ... อยู่เจียงหนานสองสามเดือนนี้รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง... มีความสุขจนลืมบ้านลืมเมืองรึเปล่า?”

หลังจากกอดกันแล้ว ซ่านเหวินซวี่ก็มองสำรวจโจวอี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มถาม

สมแล้วที่เป็น ‘ท่านผู้กองโจว’... คลี่คลายคดีใหญ่เหมือนกับกินข้าวดื่มน้ำ ไปถึงฉางเทียนได้ไม่ถึงสองเดือน ไม่ว่าจะเป็นคดีฆาตกรรมหมู่ในหอพักนักเรียนหญิง หรือคดีวางเพลิงครั้งใหญ่ ก็ล้วนแต่ไม่ใช่เรื่องยากอะไร และยังถือโอกาสสาวไส้จนเจอเรื่องใหญ่ จับกุมกลุ่มบริษัทจ้าวได้ยกแก๊ง จากนั้นก็เข้าสู่จังหวะที่คุ้นเคย... ท่านผู้กองโจวไปถึงที่ไหน ข้าราชการทุจริตก็ทยอยกันตกม้าที่นั่น ชื่อของ ‘นักฆ่าแห่งวงราชการ’ ก็ได้สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งยุทธภพอีกครั้ง

“จะเป็นไปได้อย่างไรล่ะครับ? ผมยังจำคำสั่งเสียของพี่ซ่านได้อยู่นะครับว่า... ยอมรักดินบ้านเกิดหนึ่งหยิบมือ... ดีกว่ารักทองหมื่นตำลึงต่างแดน” โจวอี้ตอบอย่างจริงจัง

ซ่านเหวินซวี่หัวเราะฮ่าๆ นั่นเป็นตอนที่เขาดื่มมากเกินไปเมื่อครั้งที่แล้วแล้วเผลอพูดผิด เขาเป็นคนเจียงหนาน แต่กลับไปเตือนคนที่ไปรับตำแหน่งที่เจียงหนานซึ่งเป็นคนเหลียวตงว่าอย่าได้หลงใหลในบ้านเกิดของเขา... ยังไงก็รู้สึกตลก