บทที่ 237: จะสู้กับท่านผู้กำกับของพวกเรา... พวกแกมีปัญญาขนาดนั้นเหรอ?

หน้าโรงแรมซินหรง อำเภอคุนซาน รถตำรวจเจ็ดแปดคันจอดเรียงราย

สิงจ้าเจียและคนอื่นๆ ถูกขวางไว้ข้างในสุดออกมาไม่ได้ แต่เขาดูเหมือนจะไม่รีบร้อนเลยแม้แต่น้อย อย่างไรเสียคนก็อยู่ในมือพวกเขา ประตูรถก็ล็อกตายแล้ว อีกฝ่ายอย่าหวังว่าจะชิงตัวไปได้

หลูเจี้ยนนำทีมล้อมอยู่ข้างนอก เขาก็ไม่รีบร้อนเช่นกัน ที่นี่คือถิ่นของอำเภอคุนซาน พวกเขาคนเยอะกว่า ดูสิว่าสุดท้ายใครจะอึดกว่าใคร

เวลาผ่านไปทีละวินาทีๆ ฝูงชนที่มุงดูก็เปลี่ยนไปแล้วรุ่นแล้วรุ่นเล่า และจำนวนคนก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ความอดทนของทุกคนค่อยๆ ถูกบั่นทอนจนหมดสิ้น และเตรียมจะสลายตัวแยกย้ายกันไป... เล่ห์เหลี่ยมของสถานีตำรวจอำเภอคุนซานก็ปรากฏขึ้น

พวกเขาเรียกรถยกคันหนึ่งมา พยายามจะยกรถตำรวจคันที่ขังฟ่านซื่อหยวนอยู่นั้นไปทั้งคันแล้วลากกลับไปที่สถานีตำรวจอำเภอ! แกไม่ใช่ว่าหดหัวอยู่ในนั้นไม่ออกมาเหรอ? งั้นแกก็ไม่ต้องออกมาแล้ว พวกเราตักรวบหมดทั้งคนทั้งรถ!