บทที่ 299: ปล่อยก็ปล่อยไป... อย่างมากก็แค่ปล่อยแล้วจับใหม่สิ!

“ท่านผู้กำกับครับ เป็นท่านเลขาธิการเติ้งที่โทรศัพท์มาสั่งให้ปล่อยคนทันที ผมไม่กล้าไม่ปล่อยจริงๆ ครับ” รองผู้กำกับการอาวุโสหูชุนชิวพูดด้วยใบหน้าที่ทุกข์ใจ

“คุณไม่ต้องพูดแล้ว... เกี่ยวกับคดีของจางหาว เราได้เข้าที่ประชุมหารือกันแล้ว และได้มีมติเป็นเอกฉันท์... ผมเข้าใจแรงกดดันที่พวกคุณต้องแบกรับ แต่นี่ไม่ใช่เหตุผลที่พวกคุณจะมาฝ่าฝืนมติของคณะผู้บริหารและทำผิดพลาดร้ายแรงอย่างเปิดเผย” สายตาที่บึ้งตึงของท่านผู้กองโจวกวาดไปมาบนใบหน้าของหูชุนชิวและเหอเป่าหย่ง กวาดจนในใจของทั้งสองคนเริ่มหวาดหวั่น

ถึงแม้ว่าจะเตรียมใจไว้ล่วงหน้านานแล้วว่ามีท่านเลขาธิการคอยค้ำประกัน พวกเขาต้องไม่ถูกไล่ออกหรือปลดจากตำแหน่งแน่นอน อย่างมากก็แค่ลงโทษทางวินัยไปตามพิธี แต่ในใจก็อดไม่ได้ที่จะกระวนกระวายใจ เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ไม่ใช่ผู้กำกับการสถานีตำรวจธรรมดา แต่เป็นท่านผู้กองโจวผู้มีฉายา ‘นักฆ่าแห่งวงราชการ’!

“เมื่อพิจารณาจากการที่พวกคุณได้ทำผิดพลาดร้ายแรงเช่นนี้ ผมจะเสนอในที่ประชุมคณะผู้บริหารพรรค ให้พักงานทั้งหมดที่คุณดูแลและรับผิดชอบ และจะรายงานเรื่องนี้ให้หน่วยงานระดับสูงเพื่อรอการจัดการต่อไป! พวกคุณมีความเห็นอะไรไหม?”

หูชุนชิวกับเหอเป่าหย่งรีบส่ายหน้า “ไม่มีครับ ไม่มี” พักงานเพื่อรอการตรวจสอบ... นั่นเป็นเรื่องที่คาดเดาได้อยู่แล้ว ขั้นตอนนี้พวกเขาคิดจะหลบก็หลบไม่พ้น