บทที่ 300: ข้าก็จะดูสิว่า... พวกแกจะจับข้าไปได้จริงๆ รึเปล่า

สิบโมงเช้าวันที่ 19 ตุลาคม รถตำรวจสี่คันของสถานีตำรวจเมืองฉางหนิงได้ขับเข้าสู่เมืองหลวงของมณฑล... จิ่นเฉิง

อู๋คุนเซิง เลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายและผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจเมืองจิ่นเฉิง มองดูหนังสือขอความร่วมมือจากเมืองฉางหนิง รู้สึกเพียงว่าขมับปวดตุบๆ

ให้ความร่วมมือในการจับกุม? ไม่ได้อย่างเห็นได้ชัด!

ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่า คืนนี้หูซื่อหยวน... เศรษฐีอันดับหนึ่งของภาคตะวันตกเฉียงใต้... จะจัดงานเลี้ยงส่วนตัวที่บ้าน และจางหาวก็อยู่ในรายชื่อผู้ได้รับเชิญ แต่ว่า... หลิวเหวินเจี๋ย เลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายของมณฑลก็จะเข้าร่วมด้วย!

อู๋คุนเซิงรู้ดีว่า ที่จางหาวสามารถเรียกฝนเรียกเมฆในฉางหนิงมาได้สิบกว่าปีและยังคงยืนหยัดอยู่ได้ ก็เพราะการคุ้มครองของผู้นำเมืองสองรุ่นก่อนหลัง ซึ่งในนั้นก็รวมถึงหลิวเหวินเจี๋ยที่ตอนนี้ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายของมณฑลแล้ว... จะไปจับคนต่อหน้าหลิวเหวินเจี๋ย... ข้ายังไม่มีความกล้าขนาดนั้น