บทที่ 401: ข้าได้ยินคนพูดมานานแล้ว... ว่าท่านรองอธิบดีโจวเป็นคนค่อนข้างจะหยิ่งผยอง

ไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟมาเสิร์ฟอาหาร เพราะอาหารได้ถูกเสิร์ฟครบไปนานแล้ว ครั้งนี้ที่เคาะประตูเข้ามา คือชายวัยกลางคนที่ร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง ข้างหลังเขา ยังตามมาด้วยชายร่างเตี้ยอ้วนที่มือซ้ายถือเหล้าเหมาไถมือขวาถือแก้วเหล้า ดูจากท่าทางของคนทั้งสอง ถ้าหากไม่ได้เดินผิดห้อง งั้นก็ต้องจงใจมาคารวะเหล้าอย่างแน่นอน

โจวอี้ชะงักไปเล็กน้อย สองคนที่เข้ามาถึงแม้เขาจะไม่สนิท แต่ก็ยังคงรู้จัก ชายที่นำมาคือผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจเมืองสุยเจี้ยนชาง เคยเจอกันสองสามครั้ง คนที่ตามมาข้างหลังคือรองผู้กำกับการอาวุโสจี้เฟิง เมื่อไม่กี่วันก่อนยังนำคนมาแย่งชิงตัวโต้วกั๋วจงกับกรมตำรวจอยู่เลย

“ท่านรองอธิบดีโจวครับ ท่านผู้อำนวยการฉวี่ครับ ท่านหัวหน้าอู่ครับ...” สุยเจี้ยนชางบนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่เหมาะสม ทักทายคนในห้องทีละคน ยกเว้นกาวซงจื๋อกับเฉินอวี้หรง

“บังเอิญจริงๆครับ คืนนี้ผมได้นัดท่านรองอธิบดีเถียนกับเพื่อนสองสามคนมาสังสรรค์กันที่นี่ เมื่อกี้ได้ฟังผู้จัดการภัตตาคารจางเผยบอกว่า ท่านรองอธิบดีโจวก็เลี้ยงแขกอยู่ที่นี่ด้วย เพราะฉะนั้นเลยตั้งใจมาคารวะเหล้าสักแก้ว ไม่คิดว่าท่านผู้อำนวยการฉวี่กับท่านหัวหน้าอู่ก็จะอยู่ด้วย สองท่านนี้คือ...” สุยเจี้ยนชางได้อธิบายที่มาที่ไป และยังเล่นละครก็ต้องเล่นให้จบเรื่อง สายตามองไปยังกาวซงจื๋อกับเฉินอวี้หรง รอให้โจวอี้แนะนำ

กาวซงจื๋อเขาไม่รู้จักจริงๆ ส่วนเฉินอวี้หรงเขาแสร้งทำเป็นไม่รู้จัก “ท่านนี้คือท่านผู้อำนวยการกาวซงจื๋อ ทำงานอยู่ที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัย ท่านนี้คือคุณผู้หญิงเฉินอวี้หรง” โจวอี้แนะนำอย่างง่ายๆ แค่พูดถึงว่ากาวซงจื๋ออยู่ที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัย แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นคณะกรรมการตรวจสอบวินัยที่ไหน สำหรับเฉินอวี้หรง เขาไม่รู้จริงๆว่าอีกฝ่ายมีตำแหน่งอะไรบ้าง รู้เพียงแค่ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่ง เมื่อเทียบกับกลุ่มบริษัทซานไห่ของหรงจิ่นซิ่วแล้ว การกระทำของเฉินอวี้หรงเห็นได้ชัดว่าเงียบขรึมกว่ามาก แน่นอนว่าเงินก็หาได้ไม่น้อยเช่นกัน สุดท้ายชะตากรรมก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่!