บทที่ 418: นี่มันช่างบังเอิญถึงบ้านจริงๆ!

ท่านเลขาติงผู้ยิ่งใหญ่ครู่หนึ่งถึงได้สติกลับมา จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ระมัดระวัง “ได้ครับท่านรองอธิบดีโจว เดี๋ยวผมจะไปรายงานให้ท่านเลขาธิการโหวทราบ... แต่ว่า จะรบกวนท่านรองอธิบดีโจวเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ แบบนี้ตอนที่ผมรายงาน ก็สะดวกที่จะอธิบายแทนท่านได้สองสามประโยค”

โจวอี้ได้ยินประโยคนี้ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปเล็กน้อย โย่ ท่านเลขาติงผู้ยิ่งใหญ่คนนี้มีน้ำใจดีนี่... ไม่ว่าจะจริงหรือปลอม คำพูดนี้ฟังแล้วก็ทำให้คนสบายใจ! คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงรู้สึกว่าพูดอีกสองสามประโยคก็ไม่มีอะไรเสียหาย ดังนั้นจึงได้เล่าที่มาที่ไปของเรื่องให้อีกฝ่ายฟังอีกครั้ง

ท่านเลขาติงผู้ยิ่งใหญ่ฟังจบแล้วในใจก็มีคำตอบแล้ว เรื่องนี้ต้นเหตุก็ไม่โทษท่านรองอธิบดีโจวจริงๆ ผู้ชายคนไหนจะทนได้ที่คู่หมั้นของตัวเองถูกลวนลาม? พูดตามตรง โทษท่านรองอธิบดีโจวที่ระเบิดอารมณ์ไม่ได้

“ท่านรองอธิบดีโจวระงับโทสะก่อนครับ ชายหนุ่มแซ่สือคนนั้น คือหลานชายของนายกเทศมนตรีเซวียเป่ากั๋วที่จะเข้ารับตำแหน่งในไม่ช้า...แค่กๆ... งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ผมจะไปรายงานให้ท่านเลขาธิการก่อน” ท่านเลขาติงผู้ยิ่งใหญ่ดูเหมือนจะไม่ได้ตั้งใจเปิดเผยข้อมูลออกมาประโยคหนึ่ง แล้วก็วางสายไป

หลานชายของเซวียเป่ากั๋ว? เซวียเป่ากั๋ว? ในสมองของโจวอี้ก็ค้นหาข้อมูลบนสมุดบันทึกเล่มเล็กอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับไม่พบการบันทึกเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับคนคนนี้ เหอะ ถือว่าแกหนีรอดไปได้ครั้งหนึ่ง! บนสมุดบันทึกเล่มเล็กไม่มี แต่ในความทรงจำของเขาก็ยังพอจะมีความประทับใจอยู่บ้าง... จำได้เลือนรางว่าอีกฝ่ายตอนหลังได้เป็นผู้ว่าการมณฑล? ประธานสภาที่ปรึกษาทางการเมือง? สุดท้ายน่าจะลงอย่างปลอดภัย เกษียณอายุอย่างปลอดภัย