บทที่ 422: เป็นคนแข็งกร้าวเกินไป... และยังแข็งจนแทบจะเอาชีวิตคน!

สือหยวนโป๋หันไป มองรองอธิบดีโก่วหงเทาอย่างตกตะลึง ความหมายคือ แกก็พูดสิ ตกลงแล้วนี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

และในตอนนี้ในโทรศัพท์ ก็ยังคงดังเสียงที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองของจงลี่อวิ๋น—“หยวนโป๋แกไม่ต้องกลัว มีลุงกับป้าอยู่ ไอ้แซ่โจวนั่นทำอะไรแกไม่ได้... ฮัลโหลๆ หยวนโป๋แกฟังอยู่ไหม?”

โก่วหงเทาสงบสติอารมณ์ลง ใบหน้าแก่ๆบึ้งลง แล้วซักถามเสียงกร้าว “เหยียนลี่ แกนี่มันหมายความว่ายังไง?”

เหยียนลี่หัวเราะเยาะออกมาครั้งหนึ่งแล้วตอบกลับ “เมื่อกี้ผมก็ได้พูดไปชัดเจนมากแล้ว นี่คือคำสั่งของท่านรองอธิบดีโจว... คนคนนี้ แกพาไปไม่ได้!”

“ท่านอธิบดีสั่งการข้า ว่าต้องนำคนออกไปให้ได้ แกกล้าฝ่าฝืนคำสั่งของท่านอธิบดีเหรอ?” โก่วหงเทาตวาดถามอย่างทำท่าแข็งกร้าวแต่ในใจขี้ขลาด