บทที่ 423: สั่งสอนบทเรียนยาวๆก็พอแล้ว!

เช้าวันรุ่งขึ้น ท่านรองอธิบดีโจวผู้กระปรี้กระเปร่าได้เดินทางมาถึงกรมตำรวจ เรื่องแรกก็คือการเรียกตัวรองอธิบดีโก่วหงเทาเข้ามา แล้วก็ด่าเสียหมาไปชุดใหญ่

“ข้าจะถามแก แกอาศัยอะไรมายุ่งเกี่ยวกับคดีของกองป้องกันและปราบปราม หา? ยังจะกล้าพาคนไป บังคับปล่อยตัวผู้ที่เกี่ยวข้องกับคดีสือหยวนโป๋อีก แกนี่มันใจกล้าจริงๆนะ โก่วหงเทา!” โก่วหงเทาทั้งงงทั้งโมโห เขาเดิมทีคิดว่าเมื่อคืนที่เหยียนลี่พูดว่า ‘ท่านรองอธิบดีโจวโกรธมาก ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมาก’ ก็แค่พูดไปส่งๆ และเขาก็คิดว่าต่อให้โจวอี้จะโกรธมาก แล้วจะทำอะไรเขาได้? เพราะฉะนั้นหลังจากที่กลับไปแล้วเขาก็ไม่ได้ใส่ใจ

แต่คาดไม่ถึงเลยว่าวันนี้เพิ่งจะมาทำงาน ก็ถูกโจวอี้ดุด่าเสียๆหายๆไปชุดหนึ่ง “ท่านรองอธิบดีโจวครับ ผมปฏิบัติตามคำสั่งของท่านรองอธิบดีเถียน และเรื่องปล่อยคน เป็นคำสั่งของท่านเลขาธิการโหว... ท่านมีปัญญาก็อย่ามาโมโหใส่ผมสิ ไปหาท่านอธิบดีสิ ไปหาท่านเลขาธิการสิ!” พระอิฐพระปูนก็ยังมีน้ำโห เมื่อถูกชายหนุ่มที่อายุไล่เลี่ยกับลูกชายของเขาแต่กลับมาดุด่าเขาเหมือนเป็นหลาน... โก่วหงเทาก็ ทนไม่ไหวจริงๆ เลยตอกกลับอย่างโกรธจัด

โจวอี้ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาดแล้วพูด “ผมไม่เชื่อ... นี่เห็นได้ชัดว่าคุณตัดสินใจเอง คุณอย่าคิดจะผลักความรับผิดชอบไปให้ท่านอธิบดีเถียน ยิ่งไม่ต้องมาใช้ธงของท่านเลขาธิการโหวมาหลอกผม... ถอยไปอีกก้าว ต่อให้ท่านเลขาธิการโหวจะอยากจะปล่อยคน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้คุณใช้วิธีการที่ฝ่าฝืนวินัยเช่นนี้”

ข้า... โก่วหงเทาอดไม่ได้ที่จะตะลึงจนอ้าปากค้าง ไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไร ไอ้แซ่โจวก็ไม่เชื่อ ก็เอาแต่คิดจะตัดสิน ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เป็นพฤติกรรมส่วนตัวของเขาทั้งหมด ต่อให้จะปฏิกิริยาช้าแค่ไหน ตอนนี้เขาก็นึกออกแล้ว ไอ้แซ่โจว... นี่มันจะเล่นงานเขา!