บทที่ 70: มาพอดีเลย

ทำไมโจวอี้ถึงเลือกเพลงนี้? นั่นก็เพราะว่าตอนที่จอมยุทธ์หญิงเจี่ยนซูเยว่กล่าววาจาเที่ยงธรรมเพื่อเขาในฟอรัมนั้น... ชื่อ ID ที่ใช้ก็คือ ‘จันทราหนึ่งเดียวบนฟากฟ้า’ และในความเป็นจริง... เธอก็ไม่ต่างอะไรกับพระจันทร์ไม่ใช่เหรอ? ไม่ว่าจะอยู่บนฟ้า... หรืออยู่ในน้ำ... ก็ได้แต่เพียงมองเห็น... แต่ไม่มีวันได้ครอบครอง

“จันทราบนฟากฟ้าอยู่ในผืนน้ำ... จันทราในผืนน้ำอยู่บนฟากฟ้า...” เสียงที่อ่อนหวานนุ่มนวลของผู้หญิงดังขึ้นตามมา... ประสานเข้ากับเสียงของผู้ชายที่ใสกระจ่างก่อนหน้านี้อย่างเป็นธรรมชาติ

เจี่ยนซูเยว่ยืนอยู่ข้างเปียโน... ในดวงตาหงส์ที่งดงามแฝงไว้ด้วยรอยยิ้ม... จ้องมองโจวอี้อย่างลึกซึ้ง... ริมฝีปากแดงขยับ... ขับร้องเบาๆ

โจวอี้ชะงักไปเล็กน้อย... แต่ก็รีบเอ่ยปากรับช่วงต่อทันที “ก้มหน้ามองในน้ำ... เงยหน้ามองบนฟ้า...” “มองจันทร์พลันคะนึงถึงบ้านเกิด” “ดวงหนึ่งอยู่ในน้ำ... ดวงหนึ่งอยู่บนฟ้า...”

โจวอี้กับเจี่ยนซูเยว่สบตากัน... ในแววตาเต็มไปด้วยความรู้ใจ ทั้งสองคนไม่ก็ผลัดกันร้อง... หรือไม่ก็ร้องประสานเสียง เสียงชายที่ใสกระจ่างกับเสียงหญิงที่อ่อนหวานนุ่มนวลถักทอเข้าด้วยกัน... เป็นการประสานเสียงที่ลงตัวราวกับสวรรค์สร้าง

ทุกคนต่างก็ชื่นชมภาพที่งดงามราวกับไข่มุกและหยกที่เข้าคู่กันอย่างเงียบๆ... ในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความคิดที่แตกต่างกันไป... รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก เพลงคิดถึงบ้านเกิดดีๆ... กลับถูกสองคนนี้ตีความออกมาเป็นเพลงรักคู่ซะงั้น... แต่กลับไม่มีความรู้สึกขัดแย้งเลยแม้แต่น้อย... คุณว่าเก่งไม่เก่งล่ะ?

ไป๋ฮ่าวเซวียนกับสวี่เหิงมองซูซ่าวไข่อย่างสงสารเล็กน้อย... ดูสิ... แกเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ... ผลคือปล่อยให้คนอื่นได้โชว์หล่อไป ซูซ่าวไข่มองเงาร่างที่งดงามของเถียนเถียน... ในใจเจ็บปวดจนแทบจะหายใจไม่ออก... ผู้หญิงที่ตัวเองชอบ... จ้องมองผู้ชายอีกคนตาไม่กระพริบ... มันเป็นประสบการณ์แบบไหน... ตอนนี้เขาได้สัมผัสด้วยตัวเองอย่างลึกซึ้งแล้ว

เถียนเถียนมองโจวอี้กับเจี่ยนซูเยว่ที่ร้องเพลงโต้ตอบกัน... ในดวงตาดอกท้อฉายประกายที่ยากจะคาดเดา พูดตามตรง... โจวอี้เล่นเปียโนได้ไม่ดีเท่าซูซ่าวไข่... ร้องเพลงก็ไม่เก่งกว่าเพื่อนผู้ชายที่เรียนร้องเพลงของเธอ... และคนที่มีความสามารถในการเล่นดนตรีและร้องเพลงแบบนี้... เธอเคยเห็นมาเยอะแล้ว... ดังนั้นปกติแล้วไม่มีทางที่จะได้รับความสนใจจากเธอได้เลย แต่ว่า... พอมาอยู่บนตัวของโจวอี้กลับไม่เหมือนกัน ความแตกต่างที่น่าประหลาดใจนั้นได้สร้างความสงสัย... ทำให้เธอรู้สึกว่าโจวอี้เหมือนหีบสมบัติที่ไร้ก้นบึ้ง... ทุกครั้งที่ขุดค้นก็จะเจอของล้ำค่า... ทุกครั้งก็จะทำให้ทุกคนต้องตาพร่ามัว ที่บ้านไม่มีเบื้องหลังอะไรพิเศษ... การที่จะมาถึงจุดนี้ได้ในวันนี้... ล้วนแต่ต้องอาศัยการต่อสู้อย่างจริงจังถึงขนาดที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลก ผู้ชายแบบนี้... จะไม่ยอดเยี่ยมได้อย่างไร?

โหมว่ย่าหลานแอบถอนหายใจในใจ... ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป... เห็นทีว่างานจะเข้าเสียแล้ว ลูกเล่นของไอ้เด็กนี่มันมาเป็นชุดๆ... ป้องกันยังไงก็ไม่ทัน

พอร้องจบเพลง... ในห้องนั่งเล่นก็พลันเกิดเสียงปรบมือที่ดังกึกก้องขึ้นมา การปรบมือตามมารยาทก็ส่วนหนึ่ง... ที่สำคัญคือทั้งสองคนร้องได้ไพเราะจริงๆ

ซ่านเหวินซวี่ปรบมืออย่างมีมาด... ไม่ว่าจะเป็นการโต้เถียงหรือการเล่นดนตรีร้องเพลง... ล้วนเป็น ‘ศิลปะแขนงย่อย’... แต่คุณก็ต้องยอมรับว่า... ‘ศิลปะแขนงย่อย’ เหล่านี้เมื่อใช้ระหว่างชายหญิง... ก็เป็นคะแนนบวกที่ไม่สามารถปฏิเสธได้จริงๆ ดังนั้นในจุดนี้... เขาก็สู้ไม่ได้จริงๆ

“สวัสดีครับท่านเลขาธิการเจี่ยน... สวัสดีครับคุณอาสวี่...” ในตอนนั้นเอง... ซ่งถิง, ลั่วเวยเวย และคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้ประตูที่สุดก็เห็นเจี่ยนว่านเหยียนกับสวี่เว่ยกวง... รีบโค้งตัวทักทายด้วยน้ำเสียงที่นอบน้อม ตามหลักแล้ว... สถานการณ์แบบนี้ถือเป็นงานเลี้ยงในบ้าน... จะเรียกว่าคุณอาเจี่ยนก็ไม่ผิดอะไร... แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเจ้าเมืองผู้ครองแคว้น... บารมีที่แผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัวของอีกฝ่าย... ทำให้พวกเขาต้องใช้คำเรียกอย่างเป็นทางการโดยไม่รู้ตัว

ในตอนนี้ท่าทีของท่านเลขาธิการเจี่ยนเป็นกันเองอย่างยิ่ง... ยิ้มพยักหน้าให้คนรุ่นหลัง... โดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นลูกของเพื่อนๆ... ในนั้นอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง... เขาสามารถเรียกชื่อได้

“เหวินซวี่... สำหรับการแต่งตั้งครั้งนี้... เธอมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?” ตอนที่ซ่านเหวินซวี่เข้ามาทักทาย... ท่านเลขาธิการเจี่ยนก็ได้ถามขึ้นมาเป็นพิเศษ

“พูดตามตรงครับ... ก็ค่อนข้างจะตึงเครียดอยู่บ้าง... ท่านก็ทราบดีว่า... ก่อนหน้านี้ผมไม่มีประสบการณ์ในการบริหารงานโดยรวม... ดังนั้นการแต่งตั้งครั้งนี้... สำหรับผมแล้วคือการทดสอบ... และความท้าทายอย่างหนึ่งครับ” ซ่านเหวินซวี่ตอบอย่างเปิดเผย

ท่านเลขาธิการเจี่ยนพยักหน้า... การบริหารงานโดยรวมแตกต่างจากการดูแลงานเฉพาะด้านอย่างสิ้นเชิง... มันเป็นการทดสอบวิสัยทัศน์ในภาพรวม, วิสัยทัศน์ระยะยาว และวิสัยทัศน์โดยรวมของการเป็นผู้นำมากกว่า... และจากคำพูดของซ่านเหวินซวี่... เขาสามารถรู้สึกได้ว่า... อีกฝ่ายยังคงมีความเข้าใจในจุดนี้อย่างชัดเจน

“ตั้งใจทำนะ... ฉันยังคงมีความเชื่อมั่นในตัวเธอ” ท่านเลขาธิการเจี่ยนตบแขนอีกฝ่ายเบาๆ... พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ฮั่วอวิ๋นเซิน, ซูซ่าวไข่ และคนอื่นๆ ยืนมองอยู่ข้างๆ... แต่ละคนต่างก็แสดงสีหน้าอิจฉา อะไรคือความแตกต่าง... นี่แหละคือความแตกต่าง ในบรรดาคนที่มาในวันนี้... คนที่เดินบนเส้นทางราชการมีไม่น้อย... แต่คนที่ท่านเลขาธิการเจี่ยนให้ความสำคัญ... ก็มีเพียงซ่านเหวินซวี่คนเดียว

หลังจากเจี่ยนว่านเหยียนคุยกับซ่านเหวินซวี่เสร็จ... ก็ได้พูดคุยกับเซียวหานง่ายๆ สองสามคำ... แล้วก็เดินขึ้นบันไดไปพร้อมกับสวี่เว่ยกวง ตั้งแต่ต้นจนจบ... ท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลผู้นี้ดูเหมือนจะไม่แม้แต่จะชายตามองโจวอี้เลย

เพราะฉะนั้น... แกอยากจะเป็นสามีของลูกพี่ลูกน้องฉัน... ความยากมันก็ไม่ต่ำกว่าการที่กิลด์เราไปลงดันเจี้ยนสุดหินในเกม (มอลเทนคอร์) หรอกนะ ไป๋ฮ่าวเซวียนคิดในใจ

แล้วเขาก็เห็นลุงเขยใหญ่ของเขาพลันหยุดฝีเท้า... หันไปมองโจวอี้... แล้วขมวดคิ้วพูด “แกมานี่หน่อย”

ฉันเหรอ? โจวอี้มองซ้ายมองขวาอย่างประหลาดใจ... หลังจากยืนยันว่าเจี่ยนว่านเหยียนพูดกับตัวเอง... ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกระสับกระส่าย... หรือว่าจะเป็นเพราะเห็นเขาดูเอ็ทกับเจี่ยนซูเยว่แล้วไม่พอใจ? เลยเรียกเขาไปสั่งสอน? เป็นไปไม่ได้... วิสัยทัศน์ของท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลไม่มีทางคับแคบขนาดนั้น

เจี่ยนซูเยว่ผลักโจวอี้เบาๆ…แสดงท่าทีให้อีกฝ่ายรีบตามไป และแล้ว... ท่ามกลางสายตาที่ซับซ้อนอย่างยิ่งของทุกคน... โจวอี้ก็ได้ตามเจี่ยนว่านเหยียนกับสวี่เว่ยกวงขึ้นไปที่ชั้นสอง

นี่มันสถานการณ์อะไรอีกวะ? เถียนหรูผิงมองโหมว่ย่าหลาน... ในสายตาเต็มไปด้วยคำถาม โหมว่ย่าหลานส่ายหน้า... เธอจะไปรู้ได้ยังไง! ท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลผู้ยิ่งใหญ่... จะเรียกตำรวจตัวเล็กๆ คนหนึ่งไปพูดอะไร? ในใจพลันสะดุดกึ้ก... คงจะไม่ใช่... ว่าถูกใจโจวอี้เข้าแล้วหรอกนะ? เป็นไปไม่ได้! ต้องเป็นเรื่องอื่นแน่ๆ

และอันที่จริง... โหมว่ย่าหลานเดาถูก... เป็นเรื่องอื่นจริงๆ เมื่อบ่ายวานนี้... โจวจื้อหย่วน เลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมืองอันผิง... ได้เดินทางไปรายงานผลของปฏิบัติการกวาดล้างอิทธิพลมืดในอำเภอตงจี๋... ต่อผู้บริหารระดับสูงของคณะกรรมการพรรคฯ และรัฐบาลมณฑลโดยเฉพาะ รวมถึง... การปฏิบัติตาม ‘ประกาศเกี่ยวกับการขับเคลื่อนการต่อสู้เพื่อกวาดล้างอิทธิพลมืดต่อไป’ ของมณฑลอย่างเข้มงวด... ในเวลาเพียงสองเดือนสั้นๆ... ก็ได้ทลายกลุ่มอิทธิพลมืดที่หยั่งรากลึกสามกลุ่ม... ตรวจสอบคดีที่เกี่ยวข้องกับอิทธิพลมืดกว่าสี่สิบคดี... จับกุมผู้ต้องสงสัยประเภทต่างๆ กว่าสองร้อยคน... ยึดอายัดทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องกับคดีกว่าสามสิบล้านหยวน... และอื่นๆ ในกระบวนการนี้... โจวจื้อหย่วนได้กล่าวถึงชื่อหนึ่งที่ทำให้ทั้งท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ และท่านเลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายรู้สึกคุ้นเคย

และนี่... คือสาเหตุที่แท้จริงที่เจี่ยนว่านเหยียนเรียกโจวอี้มาคุย

“ถ้าหาก... ย้ายเธอไปที่เมืองหรืออำเภออื่น... เธอมีความมั่นใจไหมว่าจะสามารถสร้างผลงานได้เหมือนกับที่ทำในตงจี๋?” เจี่ยนว่านเหยียนจ้องมองโจวอี้ด้วยสายตาที่ลุกโชน... แล้วถามเสียงหนัก