บทที่ 71: การไตร่ตรองของเจี่ยนว่านเหยียน

คำถามที่มาอย่างกะทันหันนี้ ทำให้โจวอี้ถึงกับไม่ทันได้ตั้งตัว หมายความว่ายังไง? จะย้ายเขาไปเหรอ? ย้ายไปที่ไหน?

เมื่อสบเข้ากับสายตาที่คมกริบของท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑล สมองของโจวอี้ก็หมุนอย่างรวดเร็ว เขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้ค่อยๆ เอ่ยปากตอบ “ผมไม่สามารถยืนยันได้ครับ”

“ทำไมล่ะ?” สำหรับคำตอบเช่นนี้ เจี่ยนว่านเหยียนไม่ได้รู้สึกผิดหวัง อันที่จริง... ถ้าหากโจวอี้ตอบอย่างมั่นอกมั่นใจว่ามีความมั่นใจ เขากลับจะรู้สึกว่าอีกฝ่ายหุนหันพลันแล่นและมองโลกในแง่ดีเกินไป

“อย่างแรก... ผมไม่เข้าใจสถานการณ์ของสถานที่ที่ผมจะต้องไป อย่างที่สอง... ผมไม่เข้าใจว่าอำนาจที่ผมจะมีนั้นมากแค่ไหนครับ” โจวอี้ตอบด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง

เจี่ยนว่านเหยียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพิจารณาอีกฝ่ายอย่างสนใจ เหตุผลแรก... อยู่ในความคาดหมายของเขา ส่วนเหตุผลที่สอง... ก็ทำให้เขาทั้งประหลาดใจ... และสนใจ อันที่จริงตั้งแต่ประโยคที่ว่า ‘ขุนนางและแม่ทัพ... หรือจะถูกกำหนดมาโดยสายเลือด!’ ของอีกฝ่ายในครั้งที่แล้ว เขาก็ดูออกแล้วว่า... นี่คือชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานอันแรงกล้าต่อเส้นทางราชการและอนาคต และตอนนี้... คำพูดของอีกฝ่ายก็ยิ่งเป็นการยืนยันในจุดนี้

“หยางเฉิง... เคยได้ยินไหม? ฉันจะให้เธอไปเป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ที่นั่น... อำนาจใหญ่พอรึยังล่ะ?” ท่านเลขาธิการเจี่ยนถามด้วยน้ำเสียงติดตลก

“เลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ คงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่มั้งครับ? ที่จริงเป็นแค่ผู้กำกับการสถานีตำรวจก็พอแล้วครับ” โจวอี้ตอบอย่างเขินอายเล็กน้อย

“ไสหัวไปเลยไป” เจี่ยนว่านเหยียนถลึงตาใส่เจ้าคนที่อาศัยจังหวะไต่เต้าขึ้นไปคนนี้ แล้วแค่นเสียงเย็นชา “เธอมีเวลาหนึ่งอาทิตย์ในการพิจารณา... คิดดีแล้ว... ก็ให้ซูเยว่มาบอกฉัน” พูดจบก็โบกมือให้สัญญาณแก่อีกฝ่ายรีบไสหัวไป

ถ้าเจ้าเด็กนี่ไม่ใช่เพื่อนร่วมรุ่นของลูกสาว... ถ้าไม่ใช่เพราะดูแล้วยังพอเหล่ตา... เขาไม่มีทางที่จะมาเสียเวลาพูดคุยกับอีกฝ่ายมากขนาดนี้... การโยกย้ายข้าราชการระดับหัวหน้าฝ่ายตัวเล็กๆ คนหนึ่ง... ก็อยู่แค่ในความคิดของเขาเท่านั้น... ไม่จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อย

หลังจากโจวอี้จากไป เจี่ยนว่านเหยียนก็หันไปมองสวี่เว่ยกวง แล้วถามด้วยสีหน้าที่จริงจัง “เซี่ยปิ่งคุนคนนี้... คุณรู้จักเขาไหม?”

...

เมื่อเห็นโจวอี้เดินลงบันไดมา ไป๋ฮ่าวเซวียนกับสวี่เหิงก็รีบกรูเข้าไป คนแรกถามอย่างสงสัย “ลุงเขยฉันหาแกมีเรื่องอะไร?”

“ไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่คุยเล่นกันสองสามคำ” โจวอี้ตอบอย่างคลุมเครือ ท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลเรียกแกไปคุยเล่น? ทำไมข้าไม่เชื่อเลยวะ? ไอ้เด็กนี่ดูแล้วก็รู้ว่าไม่ได้พูดความจริง

เจี่ยนซูเยว่กับเถียนเถียนดึงโจวอี้ไปข้างๆ แล้วถามคำถามเดียวกัน “พ่อของเธอจะย้ายฉันไปที่หยางเฉิง... ให้ฉันพิจารณาหนึ่งอาทิตย์” ครั้งนี้โจวอี้ก็พูดความจริง... ใช่... เขามันสองมาตรฐานแบบนี้แหละ

“งั้นนายก็พิจารณาดูดีๆ นะ... ไม่ต้องกดดัน... ถ้าไม่อยากไป... เดี๋ยวฉันไปพูดกับพ่อให้” เจี่ยนซูเยว่พูดอย่างจริงจัง

โจวอี้มองใบหน้าที่งดงามจับใจของอีกฝ่าย แล้วพยักหน้าเบาๆ

บ่ายสามโมงกว่า งานเลี้ยงวันเกิดก็สิ้นสุดลง โจวอี้โบกมืออำลาเจี่ยนซูเยว่, เถียนเถียน และคนอื่นๆ แล้วก็มุดเข้าไปในรถจี๊ปของเซียวหาน ไม่เลวเลยแฮะ... เดิมทีคิดว่าจะต้องนั่งรถทัวร์... ไม่คิดว่าจะมีรถให้ติดกลับไปด้วย

สองชั่วโมงต่อมา โจวอี้ก็กลับมาถึงบ้าน สหายโจวผู้พ่อกับคุณครูกัวต่างก็เลิกงานแล้ว กำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่ เมื่อเห็นลูกชายกลับมา ก็รีบเข้ามาประกบซ้ายขวา แอบสังเกตสีหน้าของลูกชาย ดูเหมือนจะยังโอเค... ไม่มีอะไรผิดปกติ

“ถ้าผมย้ายไปที่อำเภอหรือเมืองอื่น... พ่อกับแม่คิดว่ายังไงครับ?” ตอนทานข้าว โจวอี้ลองถามหยั่งเชิง

“ทำไมต้องย้ายแกไปด้วย?” สหายโจวผู้พ่อกับคุณครูกัวต่างก็ตกใจถามขึ้นมาพร้อมกัน

โจวอี้ก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟัง โจวหย่งซินกับกัวตงเหมยเงียบไป สองสามีภรรยาแน่นอนว่าไม่หวังให้ลูกชายย้ายไป... แต่ในเมื่อท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลเอ่ยชื่อลูกชายโดยตรง... ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะปฏิเสธ

อันที่จริงโจวอี้ก็เข้าใจดี... ที่ว่าผู้นำให้คุณพิจารณานั้น... อันที่จริงก็เป็นเพียงการที่ผู้นำไว้หน้าคุณเท่านั้น... ไม่ว่าคุณจะตกลงหรือไม่... ผลลัพธ์อันที่จริงก็เหมือนกัน แน่นอนว่า... ผ่านความสัมพันธ์ของเจี่ยนซูเยว่... เขาสามารถเลือกที่จะไม่ไปได้ แต่ปัญหาคือ... เขาอยากไป! เหตุผลมีสองข้อ

อย่างแรก... งานกวาดล้างอิทธิพลมืดในอำเภอตงจี๋สิ้นสุดลงแล้ว... ในช่วงเวลาที่ยาวนานต่อไป... งานของสถานีตำรวจอำเภอจะเข้าสู่ช่วงที่ราบเรียบ... เขาทำได้เพียงทำตามขั้นตอน... เดินบนเส้นทางแห่งการเลื่อนตำแหน่งตามปกติ... และความทะเยอทะยานของเขา... ก็ไม่พอใจกับสิ่งนี้อีกต่อไปแล้ว

อย่างที่สอง... หยางเฉิงเป็นเมืองระดับอำเภอที่อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองชิงหยวน มณฑลเหลียวตง... และยังเป็นบ้านเกิดของลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยจ้าวหลง... เซี่ยปิ่งคุน... ผู้แทนสภาประชาชนประจำมณฑลและประธานกรรมการของกลุ่มบริษัทคุนหนิง... ที่ว่ากันว่าความมั่งคั่งร่ำรวยต้องได้มาด้วยความเสี่ยง... โอกาสและความท้าทายอยู่คู่กัน... โจวอี้รู้สึกว่า... ภายใต้การสนับสนุนของเจี่ยนว่านเหยียน... และด้วยความได้เปรียบจากการหยั่งรู้อนาคต... เขาสามารถทุ่มสุดตัวเสี่ยงดูสักตั้งได้อย่างสมบูรณ์

โจวอี้ยอมรับว่า... เขาถูกซ่านเหวินซวี่กระตุ้น เมื่อไม่มีเบื้องหลังเหมือนซ่านเหวินซวี่... และอยากจะเลื่อนตำแหน่งให้เร็วที่สุด... ก็ทำได้เพียงไม่เดินบนเส้นทางปกติ

ดังนั้น... ในบ่ายของวันรุ่งขึ้น... โจวอี้ก็ได้โทรศัพท์หาเจี่ยนซูเยว่... และแจ้งการตัดสินใจของตัวเองอย่างชัดเจน

“เขาบอกว่าเขาจะปฏิบัติตามการจัดแจงของผู้นำอย่างเด็ดขาดค่ะ... เขายังบอกอีกว่า... มีคำขอเล็กๆ น้อยๆ... หวังว่าท่านผู้นำจะช่วยพิจารณาให้ด้วยค่ะ” เจี่ยนซูเยว่ชงชาให้ท่านเลขาธิการผู้เป็นบิดาอย่างเอาใจ... พูดด้วยใบหน้าที่ประจบประแจง

“โอ้? คำขออะไร?” เจี่ยนว่านเหยียนรับถ้วยชามา... ถามพลางยิ้มแต่แววตาไม่ยิ้ม

“เขาก็แค่อยากจะพาคนของตัวเองไปด้วยสองคนค่ะ” เจี่ยนซูเยว่ยิ้มกว้างตอบ

“ได้สิ” เจี่ยนว่านเหยียนพยักหน้าอย่างง่ายดาย ตอนนี้เขาเริ่มจะคาดหวังในตัวโจวอี้ขึ้นมาจริงๆ แล้ว... แค่ดูจากการเตรียมการล่วงหน้านี้... ก็รู้แล้วว่าการเดินทางไปหยางเฉิงของโจวอี้... น่าจะมีการวางแผนและเตรียมการไว้บ้างแล้ว

เฮะๆ! เจี่ยนซูเยว่รีบแอบออกไปโทรศัพท์ทันที โหมว่ย่าหลานที่อยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะแอบขมวดคิ้ว... มองท่านเลขาธิการเจี่ยนที่นั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์แล้วเอ่ยปากถาม “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้... คุณให้เติ้งย่าตงไปจัดการก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?”

เจี่ยนว่านเหยียนมองภรรยาพลางยิ้มอธิบาย “ยังไงซะก็เป็นเพื่อนร่วมรุ่นของซูเยว่... ไม่มองคนอื่น... ก็ต้องมองหน้าลูกสาวของผมบ้างสิ... ใช่ไหม?” ความคิดของภรรยาเขารู้... ความในใจของลูกสาวเขาก็เข้าใจ... และในฐานะหัวหน้าครอบครัว... ตัวเขาเองก็มีการพิจารณาอย่างรอบด้านอยู่แล้ว ปัจจุบันนี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจากส่วนกลางได้กำหนดเป้าหมายและข้อกำหนดโดยรวมของ ‘การกวาดล้างอิทธิพลมืด’ ไว้อย่างชัดเจน... โดยขอให้หน่วยงานตำรวจของทุกมณฑลและเมืองต้องรักษาท่าทีที่แข็งกร้าวต่อกลุ่มอิทธิพลมืดอยู่เสมอ... ไม่อนุญาตให้กลุ่มอิทธิพลมืดพัฒนาและเติบโตขึ้นมาได้โดยเด็ดขาด คณะกรรมการการเมืองและกฎหมายกลางกำลังอยู่ในระหว่างการก่อตั้ง ‘สำนักงานกวาดล้างอิทธิพลมืด’... เพื่อที่จะได้ขับเคลื่อนการต่อสู้เฉพาะกิจเพื่อกวาดล้างอิทธิพลมืดในทั่วประเทศต่อไป จากตรงนี้ก็สามารถตัดสินได้ว่า... ในอีกห้าปี... สิบปี... หรือแม้กระทั่งนานกว่านั้น... การกวาดล้างอิทธิพลมืดจะเป็นภารกิจที่ทุกมณฑลและทุกพื้นที่ให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก

เจี่ยนว่านเหยียนเล็งเห็นผลงานของโจวอี้ในการกวาดล้างอิทธิพลมืดในอำเภอตงจี๋ ดังนั้นเขาจึงอยากจะให้โอกาสโจวอี้ ส่วนจะเป็นเพียงดอกไม้ไฟที่สว่างวาบแล้วดับไป... หรือว่าจะสร้างผลงานใหม่ได้อีกครั้ง? ผลลัพธ์ของการทดสอบที่หยางเฉิงในครั้งนี้... จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อท่าทีที่เขาจะมีต่อโจวอี้ต่อไป

เจี่ยนว่านเหยียนหวังเป็นอย่างยิ่งว่า... โจวอี้จะไม่ทำให้เขาต้องผิดหวัง!

...

วันที่ 11 ตุลาคม รัฐบาลอำเภอตงจี๋ได้ออกเอกสารแต่งตั้งและโยกย้ายข้าราชการ หนึ่งในนั้นที่น่าจับตามองที่สุดก็คือ—สหายโจวอี้ดำรงตำแหน่งรองผู้กำกับการสถานีตำรวจอำเภอตงจี๋... และพ้นจากตำแหน่งหัวหน้าหน่วยป้องกันและปราบปรามของสถานีตำรวจอำเภอตงจี๋