บทที่ 85: คำประเมินของท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ

ลู่เหยาคุยกับเจี่ยนซูเยว่อยู่ครู่หนึ่ง... แล้วก็ถอยออกไปอย่างมีไหวพริบ... ถือโอกาสปิดประตูที่เปิดอยู่ให้ด้วย ในห้อง... พลันถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศที่ละเอียดอ่อน

ท่านผู้กองโจวกำลังพลิกดูเอกสารอย่างตั้งใจ... อันที่จริง... ไม่ได้มีตัวอักษรเข้าหัวเลยแม้แต่ตัวเดียว กลิ่นหอมกรุ่นพัดเข้ามา... ก็เห็นเจี่ยนซูเยว่เดินมาข้างโต๊ะทำงาน... ก้มตัวลงเล็กน้อยเอียงคอ... ริมฝีปากแดงฉายรอยยิ้มเย็นชาแล้วถาม “ว่าไง? หรือว่าเอกสารพวกนี้มันดูดีกว่าฉัน?”

โจวอี้โยนเอกสารทิ้งอย่างเด็ดขาด... ลุกขึ้นกางแขนออก... แล้วก็ดึงเจี่ยนซูเยว่เข้ามากอดในอ้อมแขนโดยตรง

“คุณทำอะไรน่ะ?” คำถามที่ราวกับเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน “มองตาของคุณ” คำตอบที่เหมือนกันเป๊ะ “มองพอรึยัง?” “ยังเลย” “คุณจะมองไปอีกนานแค่ไหน?” “ตลอดชีวิต... เป็นไง?” “ท่านผู้กำกับโจวนี่เก่งจังเลยนะคะ... คำหวานแบบนี้คงจะพูดกับเด็กสาวคนอื่นมาไม่น้อยแล้วสินะ?” “คนจีนไม่หลอกคนจีน... ผมเพิ่งไปเรียนมาจากในเน็ต” “อนุญาตให้แค่มอง... ห้ามทำอย่างอื่น” “ผมก็แค่ดูๆ... รับประกันว่าจะไม่ทำอย่างอื่น”

...

หน่วยป้องกันและปราบปราม หัวหน้าหน่วยคนใหม่ซ่าวหมิงเป่ากับสารวัตรไช่เสี่ยวโป กำลังอบรมสั่งสอนเหล่าหัวหน้าหน่วยย่อยและตำรวจในสังกัดทั้งหมด

“ข้าเฒ่าซ่าวเป็นคนหยาบๆ... พูดจาไม่ค่อยจะมีเลศนัยอะไร... ข้าจะพูดแค่ประโยคเดียว... ไม่ว่าเมื่อก่อนหน่วยของเราจะเป็นยังไง... แต่นับจากนี้ไป... ก็มีกฎแค่ข้อเดียวเท่านั้น... นั่นก็คือปฏิบัติตามคำสั่งและเชื่อฟังผู้บังคับบัญชา”

“พูดให้ชัดๆ ก็คือ... พวกแกต้องฟังข้า... ฟังสารวัตรไช่... ส่วนข้ากับสารวัตรไช่ก็ฟังท่านผู้กำกับ... ก็แค่นี้แหละ! ใครไม่ยอม... เหอะๆ...” ซ่าวหมิงเป่ากวาดตามองลูกน้องด้วยสายตาที่เหมือนกับงูพิษ... แยกเขี้ยวแล้วพูดอย่างน่ากลัว “เชื่อข้าเถอะ... ข้าจะทำให้มันต้องเสียใจ!”

เมื่อสบเข้ากับสายตาเย็นชาของหัวหน้าหน่วยคนใหม่... เหล่าหัวหน้าหน่วยย่อยก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวเยือกในใจ... ที่เขาว่ากันว่าหน้าตาบ่งบอกนิสัย... แค่ดูหน้าตาที่ ‘ใจดีและเป็นมิตร’ ของหัวหน้าหน่วยคนใหม่... ก็รู้แล้วว่านี่ต้องเป็นคนที่เจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมอย่างแน่นอน... ยั่วไม่ได้ ยั่วไม่ได้!

สารวัตรไช่เสี่ยวโปยิ้มแฮะๆแล้วพูดต่อ “หัวหน้าซ่าวของพวกคุณดูเหมือนจะเข้มงวด... แต่ความจริงแล้วเป็นคนกันเองมาก... อยู่ไปนานๆ พวกคุณก็จะรู้เอง... ส่วนผม... ก็ขอเสริมประโยคหนึ่ง... เชื่อว่าทุกคนคงจะรู้ดีว่าตอนนี้สถานการณ์ในสถานีเป็นยังไง... ดังนั้นขอเพียงแค่ฉลาดหน่อย... ก็ควรจะรู้ว่าตามใครถึงจะมีอนาคต... ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไกลตัว... หน่วยของเรายังมีตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วยว่างอยู่สามตำแหน่ง... พี่น้องทั้งหลาย... พูดจากใจจริงเลยนะ... ผมกับหัวหน้าของพวกคุณ... ก็ก้าวมาจากตำรวจระดับรากหญ้าทีละก้าวเหมือนกัน... ดังนั้นจึงเข้าใจความสำคัญของ ‘โอกาส’ มากกว่าพวกคุณ... และตอนนี้... โอกาสก็วางอยู่ตรงหน้านี้แล้ว... ก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกคุณอยากจะคว้ามันไว้... หรือว่าจะปล่อยมันไป!”

ซ่าวหมิงเป่ากับไช่เสี่ยวโป... คนหนึ่งเล่นบทโหด อีกคนหนึ่งเล่นบทดี... ใช้กลยุทธ์ ‘ข่มขู่ด้วยอำนาจ ชักจูงด้วยผลประโยชน์’ ได้อย่างชัดเจน

และในหน่วยสืบสวนคดีอาญา... กลับเป็นอีกภาพหนึ่ง หลังจากที่อดีตหัวหน้าหน่วยสืบสวนคดีอาญาฉีเม่าหรงถูกปลดจากตำแหน่ง... และผ่านการตัดสินใจของคณะผู้บริหารพรรคของสถานี... รองหัวหน้าหน่วยทั้งสามคนก็ถูกปลดจากตำแหน่งพร้อมกัน... หลี่หลินเซิน ตำรวจในหน่วยสืบสวนคดีอาญาเดิม... ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองหัวหน้าหน่วยเพียงคนเดียว... รับผิดชอบดูแลงานประจำวันเป็นการชั่วคราว หลี่หลินเซินจดจำคำสั่งของผู้กำกับไว้อย่างแม่นยำ... เขาได้คัดเลือกตำรวจสืบสวนหนุ่มกว่าสิบนายจากหน่วยย่อยต่างๆ มาจัดตั้งหน่วยสืบสวนที่หนึ่งขึ้นมาใหม่... เพื่อให้แน่ใจว่าจะมีทีมสืบสวนที่พร้อมจะรบได้ทุกเมื่อที่ถูกเรียกตัว

หลี่หลินเซินรู้ดีว่า... กำลังพลในตอนนี้ยังอ่อนแอมาก... ถึงขนาดที่ว่าในนั้นก็มีพวกฉวยโอกาสอยู่ไม่น้อย... แต่ชั่วคราวเขาก็ทำได้เพียงเท่านี้... ต่อไป... ก็ยังต้องดูว่าแผนการผ่าตัดใหญ่ของผู้กำกับจะสำเร็จหรือไม่

“หัวหน้าหลี่ครับ... เมื่อกี้มีชาวบ้านแจ้งความมาว่า... ที่หอพักข้าราชการของสำนักงานพาณิชย์มีคนถูกฆ่าทั้งครอบครัวห้าคน...” ตำรวจสืบสวนจ้าวเหยียนรีบวิ่งเข้ามารายงาน

“ไป!” หลี่หลินเซินรีบสวมหมวกตำรวจ... แล้วออกไปปฏิบัติหน้าที่พร้อมกับจ้าวเหยียนและตำรวจสืบสวนคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว

บ่ายวันที่ 23 พฤศจิกายน... เกิดคดีฆาตกรรมยกครัวที่น่าสะเทือนขวัญไปทั่วทั้งมณฑลขึ้นที่หอพักข้าราชการของสำนักงานพาณิชย์ ถนนฮุ่ยหมิน เมืองหยางเฉิง ผู้เสียชีวิตเป็นสามีภรรยาวัยกลางคนหนึ่งคู่ และลูกสาวสองคนลูกชายหนึ่งคน ที่เกิดเหตุร้ายแรงอย่างยิ่ง... อวัยวะเพศของสองพ่อลูกถูกทุบจนเละด้วยของแข็ง... แม่ลูกสามคนหลังจากเสียชีวิตแล้วล้วนถูกล่วงละเมิด ประตูหน้าต่างไม่เสียหาย... และไม่มีร่องรอยการต่อสู้ใดๆ อาวุธที่ใช้ก่อเหตุถูกทิ้งไว้ในที่เกิดเหตุ... คือค้อนหนึ่งด้ามและมีดทำครัวหนึ่งเล่ม... ล้วนเป็นของใช้ในบ้านของผู้เสียชีวิต

หลังจากรับฟังการรายงานสถานการณ์คดีจากหลี่หลินเซิน... โจวอี้ก็แอบถอนหายใจ ในสมุดบันทึกเล่มเล็กของเขา... เกี่ยวกับคดีร้ายแรงนี้มีบันทึกไว้เพียงประโยคเดียว... ‘พฤศจิกายน ปี 2005... เมืองหยางเฉิงเกิดคดีฆาตกรรมยกครัวครั้งใหญ่... ครอบครัวห้าคนถูกฆ่า... ฆาตกรถูกจับได้ในอีกสองปีต่อมา... คือพ่อของเพื่อนร่วมรุ่นของลูกชายผู้เสียชีวิต...’

อันที่จริงบางครั้งโจวอี้ก็คิดว่า... ถ้าหากเขาสามารถรู้เวลาและสถานที่ที่แน่นอนของทุกคดี... โดยเฉพาะคดีฆาตกรรมที่โหดเหี้ยม... หรือตัวตนของผู้ที่เกี่ยวข้องได้... ก็คงจะดี อย่างน้อยเขาก็สามารถทำสุดความสามารถ... เพื่อป้องกันไม่ให้คดีเกิดขึ้น... เปลี่ยนแปลงชะตากรรมความตายของคนบางคนได้ แต่น่าเสียดาย... เขาทำไม่ได้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้... คือการย้อนรอยจากผลลัพธ์ไปสู่กระบวนการ... ใช้วิธีที่ไม่เป็นไปตามหลักเหตุผลนี้... นำตัวฆาตกรมาลงโทษตามกฎหมาย เมื่อคิดถึงตรงนี้... โจวอี้ก็มองหลี่หลินเซินแล้วกระซิบสั่งการเสียงเบา “เน้นตรวจสอบความสัมพันธ์ของสองพ่อลูกหลู่ว่านเกาเป็นพิเศษ”

...

เมืองเหลียวหยาง... ที่ทำการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑล โหมว่ย่าหลานมองดูเวลา... ก็สามทุ่มกว่าแล้ว... ผักกาดขาวน้อยนี่คงจะเล่นจนลืมโลกไปแล้ว... แม้แต่โทรศัพท์สักสายก็ไม่มี เฮ้อ! ลูกโตแล้วแม่ก็ห้ามไม่ได้ ไม่ว่าเธอจะพูดยังไง... ผักกาดขาวน้อยของบ้านเธอก็ไม่ฟัง... แต่เช้าตรู่ก็ออกเดินทางไปเมืองหยางเฉิง... อ้างดิบดีว่าจะไปถ่ายทอดเจตนารมณ์คำสั่งของท่านเลขาธิการเจี่ยน... อันที่จริงก็แค่เพื่อไปเจอโจวอี้

เมื่อคิดถึงตรงนี้... โหมว่ย่าหลานก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองสามีอย่างน้อยใจ คุณยังมีอารมณ์มาจิบชาน้ำดูข่าวอีก... ไม่แน่ว่าคืนนี้ผักกาดขาวน้อยๆ ของบ้านเราอาจจะถูกไอ้หมูตัวนั้นขุดไปกินแล้วก็ได้!

เจี่ยนว่านเหยียนคืนนี้กลับมาค่อนข้างเร็ว... อารมณ์ก็ค่อนข้างดี ความเคลื่อนไหวทางฝั่งหยางเฉิง... มีคนคอยรายงานให้เขาตลอดเวลา เมื่อเขาทราบว่าโจวอี้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน... ก็ได้ร่วมมือกับซ่านเหวินซวี่กุมอำนาจของสถานีตำรวจเมืองหยางเฉิงไว้ได้โดยพื้นฐานแล้ว... ก็อดไม่ได้ที่จะชมออกมาดังๆ ว่า ‘ดี’

แม่นยำ, เหี้ยมโหด, มั่นคง! นี่คือคำประเมินที่เที่ยงตรงที่สุดของท่านเลขาธิการเจี่ยนที่มีต่อชุดปฏิบัติการดุจเทพของโจวอี้ แม่นยำ... หมายถึงโจวอี้ในวันแรกที่เข้ารับตำแหน่งก็สามารถฉวยโอกาสที่ยอดเยี่ยมในการเปิดเกมได้จากการปลอมตัวไปตรวจเยี่ยมหน่วยป้องกันและปราบปราม เหี้ยมโหด... หมายถึงโจวอี้ใช้โอกาสครั้งนี้... กำจัดอุปสรรคขวางทางไปรวดเดียวแปดเก้าก้อน... รวมถึงสมาชิกคณะผู้บริหารพรรคด้วย มั่นคง... หมายถึงโจวอี้ในขณะที่ทำการปฏิรูปสถานีตำรวจอย่างเด็ดเดี่ยว... ก็ไม่ลืมที่จะวางรากฐานอย่างมั่นคง... เริ่มจากการกุมหน่วยงานสำคัญอย่างหน่วยป้องกันและปราบปราม, หน่วยสืบสวนคดีอาญา, และฝ่ายการเมืองไว้ในมือของตัวเองอย่างแน่นหนา

ความคิดที่ว่า ‘จะทำการใหญ่ให้สำเร็จ... ต้องลับอาวุธให้คมเสียก่อน’ นั้นถูกต้อง... หากไม่สามารถกุมอำนาจใหญ่ของสถานีตำรวจได้... ก็ไม่ต้องไปพูดถึงเรื่องกวาดล้างอิทธิพลมืด และต่อไป... ก็คือ ‘หากต้องการจะดึงประสิทธิภาพของอาวุธออกมาให้เต็มที่... ก็ต้องได้มาซึ่งวิธีการที่ถูกต้องเสียก่อน’... หากต้องการจะดึงประสิทธิภาพของอาวุธคมเล่มนี้อย่างสถานีตำรวจออกมาให้เต็มที่... สุดท้ายแล้วก็ยังต้องดูว่าโจวอี้จะสามารถใช้งานมันได้อย่างถูกต้องหรือไม่

ถ้าจะบอกว่าในตอนแรกการจัดวางโจวอี้นั้น... มีความคิดที่จะลองดูสักตั้ง... พนันดูสักที... งั้นตอนนี้... ในใจของท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑล... ก็ได้เกิดความเชื่อมั่นในระดับหนึ่ง... ต่อคนที่ผักกาดขาวน้อยๆ ของบ้านตัวเองชื่นชอบแล้ว!