บทที่ 120: ก็ให้พี่เฉินหยางมาดูหน่อยสิ

ที่โรงพยาบาลจินเจียง ชื่อเต็มคือโรงพยาบาลกลางเมืองจินเจียง จงเฟยขับรถพาแม่และป้าๆ หลายคนมาส่งที่โรงพยาบาล เดิมทีจงเฟยไม่ได้ตั้งใจจะขึ้นไปด้วย แต่กลับถูกแม่ใช้ให้ถือผลไม้และของขวัญต่างๆ ที่ซื้อมาขึ้นไปที่ห้องผู้ป่วย

“พวกเธอมาได้ยังไง?”

บนเตียงผู้ป่วย ผู้หญิงวัยห้าสิบเจ็ดสิบแปดคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง สีหน้าของผู้หญิงดูแย่มาก

“ทำไมถึงรุนแรงขนาดนี้?” “ครั้งก่อนที่เจอกันยังดีๆ อยู่เลยนะ”

ผู้หญิงหลายคนที่มาเยี่ยมก็ล้อมวงอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย เริ่มพูดคุยแสดงความห่วงใยกันเซ็งแซ่ มาก็มาแล้ว ท่าทีที่ควรจะมีก็ต้องมี