บทที่ 124: โรคเจวี๋ยอิน

อาการป่วยนี้ มีทั้งภาวะพร่องและภาวะแกร่งอยู่ด้วยกัน หนาวร้อนปรากฏพร้อมกัน ไตและม้ามกระเพาะอาหารของผู้ป่วยมีปัญหาทั้งคู่ อาจจะพูดได้ว่าเป็นอาการป่วยที่ค่อนข้างจะซับซ้อนเคสหนึ่งเลยทีเดียว แต่ผ่านการวิเคราะห์แบบนี้ของเฉินหยาง กลับดูเหมือนจะทำให้การดำเนินของโรคทั้งหมดกระจ่างแจ้งขึ้นมา

แม่ของจงเฟยและป้าๆ หลายคนที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ต่างก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง ตอนนั้นที่จงเฟยบอกว่าเฉินหยางเป็นแพทย์แผนจีน บางทีอาจจะมีวิธี ทุกคนก็รู้สึกว่าตลก ตอนนั้นป้าเกาสองคนก็โห่ร้อง ส่วนใหญ่ก็คือไม่เชื่อในตัวเฉินหยาง

แต่ไม่คิดว่าหลังจากที่เฉินหยางมาแล้ว การแสดงออกจะยอดเยี่ยมขนาดนี้ โดยเฉพาะความประหลาดใจของลูกสาวป้าเฝิง นี่ก็ทำให้คนที่ไม่เข้าใจแพทย์แผนจีนก็พอมองเห็นช่องทางอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่า คำพูดบางอย่างของเฉินหยางพูดไปถึงจุดสำคัญแล้ว

“แม่หยางหยาง หยางหยางเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?” ป้าเกาพูดกับเถาอิง

“ฉันก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหร่หรอก” เถาอิงปากก็พูดไปอย่างนั้น ในใจกลับภูมิใจอย่างยิ่ง ตั้งแต่ที่เฉินหยางหย่าแล้วกลับมา เถาอิงกับเฉินเจิ้งหงก็รู้สึกว่าเฉินหยางเปลี่ยนแปลงไปมาก ไม่ใช่แค่คนจะสุขุมขึ้น แต่ยังมีเรื่องราวอีกมากมาย อย่างเช่นการตามอู๋เย่าหลินเรียนต่อโท เป็นต้น