บทที่ 1258 ปรมาจารย์พื้นบ้าน

จวงฉี่เหวินถามอย่างใคร่รู้ "คุณปู่ครับ การปรุงผสมและการเตรียมยาผงของคุณปู่ต้องมีเคล็ดลับพิเศษแน่ๆ โดยเฉพาะยาที่มีพิษรุนแรงอย่างชวนอู เฉ่าอู และหม่าเฉียนจื่อ คุณปู่ควบคุมพิษและดึงสรรพคุณยาออกมายังไงครับ?"

ผู้เฒ่าเหลยมองจวงฉี่เหวินแวบหนึ่ง ดูเหมือนจะเห็นว่าคำถามนี้ถามได้ตรงประเด็น

แกครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงตอบว่า "การเตรียมยาสำคัญที่สุด สูตรยาของฉันเป็นมรดกจากบรรพบุรุษ แล้วฉันก็ลองผิดลองถูกปรับปรุงมาหลายสิบปี"

"ชวนอูและเฉ่าอู ฉันใช้ปัสสาวะเด็กแช่ ต้มน้ำชะเอมเทศ คั่วทราย และอีกหลายขั้นตอน เพื่อขจัดพิษร้ายแต่เก็บฤทธิ์อุ่นทะลวงไว้ ส่วนหม่าเฉียนจื่อ ใช้น้ำมันงาทอดซ้ำๆ จนลอยตัว ผิวไหม้เกรียม เพื่อขจัดพิษให้หมด เหลือแต่ฤทธิ์ทะลวงเส้นระงับปวด ยาตัวอื่น ตัวไหนต้องคั่วก็คั่ว ตัวไหนต้องย่างน้ำผึ้งก็ย่าง ตัวไหนต้องหมักก็หมัก ล้วนมีกรรมวิธี ส่วนสัดส่วนการผสมเป็นความลับ บอกหมดไม่ได้"

แกหยุดนิดหนึ่ง แล้วพูดต่อ "แต่หลักการเล่าให้ฟังได้ การใช้ยาแรงพวกนี้ คือการใช้พิษแก้พิษ สำหรับพวกความเย็นความชื้นและพิษเลือดคั่งที่ฝังลึกถึงกระดูก กัดกินเรื้อรัง ถ้าไม่ใช้ยาฤทธิ์แรงขนาดนี้ก็ถอนรากถอนโคนไม่ได้"