บทที่ 81 ผู้บุกเบิกวงการเน็ตไอดอล

เวลานี้เสียวหมี่เจียหยวนเรียกได้ว่าโด่งดังเป็นพลุแตกในโลกอินเทอร์เน็ต

แค่ยอดสมาชิกที่ลงทะเบียนก็พุ่งทะลุสี่ล้านห้าแสนคนเข้าไปแล้ว

พวกเธอทั้งสามคนนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าฉินฮั่นชูจะเป็นถึงเจ้าของเว็บเสียวหมี่เจียหยวน

อย่างไรเสียถังซือเวยก็เพิ่งอายุสิบแปด ยังเก็บความรู้สึกได้ไม่มิดชิดเหมือนพวกผู้ใหญ่

ท่าทีตกตะลึงของเพื่อนร่วมห้องทั้งสามช่วยตอบสนองความภาคภูมิใจลึกๆ ในใจของเธอได้มากโข

เธอพยักหน้าพลางยิ้มกระหยิ่มนิดๆ "อื้ม"

"ฉันได้ยินมาว่าเจ้าของเว็บเสียวหมี่เจียหยวนยังเป็นนักเขียนนิยายของเว็บนิยาย 'จุด-อะไรสักอย่าง' ด้วย แถมหนังสือที่เขาเขียนก็ดูเหมือนจะดังมากเลยนี่" หม่าเชี่ยนเหวินเอ่ยอย่างประหลาดใจ

ถังซือเวยยิ้มบางๆ "ผลงานก็พอไปวัดไปวาได้จ้ะ"

พอได้ยินคำตอบ ไต้อวิ๋นฉีก็อุทานทึ่งๆ "เพิ่งจะอยู่ปีหนึ่งก็เก่งขนาดนี้แล้ว มิน่าล่ะถึงทำให้เธอยอมมอบหัวใจให้ได้"

ในเวลาเดียวกัน ฉินฮั่นชูก็คุยโทรศัพท์กับเจียเหยาและสุ่ยกวนอินเสร็จเรียบร้อย

ค่าตัวออกงานห้าหมื่นหยวนอาจฟังดูไม่มาก แต่ในยุคนี้ เงินห้าหมื่นหยวนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย

ต่อให้ถูกฉินฮั่นชูหักส่วนแบ่งไปสี่สิบเปอร์เซ็นต์ ทั้งสองคนก็ยังเหลือกำไรถึงสามหมื่นหยวน

ร้องเพลงคืนเดียวได้ตั้งสามหมื่น มีหรือจะยอมปฏิเสธ?

เมื่อได้รับคำตอบจากทั้งคู่ ฉินฮั่นชูจึงขอเบอร์โทรศัพท์ผู้ดูแลของทางผับกุ๋นสือจากหวังลู่

แม้จะเป็นการแสดงแค่คืนเดียว แต่เขาก็ยังต้องเซ็นสัญญาจ้างแสดงกับอีกฝ่ายให้รัดกุม

นอกจากนี้ ค่าเดินทางไปกลับของทั้งสองคนก็ต้องให้ทางกุ๋นสือช่วยออกให้ด้วย

ทางกุ๋นสือเงินหนาอยู่แล้ว ย่อมไม่เห็นค่าตั๋วเดินทางไม่กี่พันหยวนอยู่ในสายตา จึงตอบตกลงอย่างง่ายดาย

ทั้งสองฝ่ายนัดแนะวันเวลาเรียบร้อยแล้วจึงวางสายไป

พอกลับมาที่โต๊ะอาหาร ฉินฮั่นชูก็กล่าวขอโทษ "ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ทุกคนต้องรอนาน"

"คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ยว่านายจะเป็นคนดังในเน็ต" เหวินหรงยิ้มแซว

ฉินฮั่นชูยิ้มรับเรียบๆ "แค่โชคดีมากกว่าครับ"

"จะว่าไปแล้ว แถวบ้านฉันก็มีคนดังในเน็ตอยู่คนหนึ่งเหมือนกันนะ" ไต้อวิ๋นฉีพูดขึ้น

"ใครเหรอครับ?" ฉินฮั่นชูถามอย่างสงสัย

ไต้อวิ๋นฉีทำหน้าเก้อๆ เล็กน้อย "ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเธอชื่ออะไร แต่ในพื้นที่เพนกวินของหลายคนมีรูปเธอเต็มไปหมด แถมในหมวดรูปภาพของเสียวหมี่เจียหยวนก็โผล่มาบ่อยๆ ด้วย"

ฉินฮั่นชูคิดทบทวนแวบเดียว ดวงตาก็พลันเป็นประกาย

คนที่ไต้อวิ๋นฉีพูดถึงคงไม่ใช่เฉิงหลินหรอกนะ?

ชื่อนี้เคยได้รับการยกย่องว่าเป็นต้นกำเนิดของเน็ตไอดอลเลยทีเดียว

ในยุคนี้ รูปเซลฟีของเธอถูกหนุ่มๆ นับไม่ถ้วนยกให้เป็นเทพธิดาในดวงใจ

ทั้งในพื้นที่เพนกวิน ทั้งรูปโปรไฟล์เพนกวิน มีรูปเธอให้เห็นทุกหนทุกแห่ง จนกลายเป็นความทรงจำวัยรุ่นของชาวเน็ตยุคนี้ไปแล้ว

แม้ฉินฮั่นชูจะเคยอ่านประวัติของเธอผ่านตามาบ้าง แต่เธอกลับไม่ได้อยู่ในความทรงจำจริงๆ ของเขา

เพราะในชาติก่อน ตอนที่เธอดังระเบิดไปทั่วทั้งโลกออนไลน์ ฉินฮั่นชูกำลังนั่งเหยียบจักรเย็บผ้าอยู่ในเรือนจำนั่นเอง

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดหารูปของเฉิงหลิน

เฉิงหลินในรูปรูปร่างเพรียวบาง ดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส

การแต่งตัวทันสมัยอินเทรนด์ ผสานกับใบหน้างดงามผุดผ่อง แม้เทียบกับดารานักแสดงก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยสักนิด

"ใช่เธอคนนี้ไหมครับ?" ฉินฮั่นชูยื่นโทรศัพท์ให้ไต้อวิ๋นฉีดู

ไต้อวิ๋นฉีมองปราดเดียวก็พยักหน้า "ใช่แล้ว คนนี้แหละ"

ดวงตาของฉินฮั่นชูทอประกายวาบทันที นี่มันหุ้นเติบโตชั้นดีชัดๆ

ถ้าเซ็นสัญญาดึงตัวเธอมาได้ บริษัทสื่อบันเทิงของเขาก็จะได้ขุนพลเอกเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน

รอจนกระแสไลฟ์สดเฟื่องฟู ด้วยฐานความนิยมของเฉิงหลิน ย่อมก้าวขึ้นเป็นเน็ตไอดอลระดับแถวหน้าได้อย่างแน่นอน

ในความทรงจำของฉินฮั่นชู เฉิงหลินดังอยู่ได้แค่ไม่กี่ปีก็ค่อยๆ เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

มีข่าวลือในโลกอินเทอร์เน็ตว่า เป็นเพราะมีคนนำรูปเธอไปใช้หลอกลวงต้มตุ๋นมากเกินไป เธอจึงกลัวจะถูกตราหน้าว่าเป็นมิจฉาชีพ

น่าจะเพราะเหตุผลนี้ เธอถึงค่อยๆ ปลีกตัวออกจากโลกออนไลน์ไป

และเมื่อเธอกลับคืนสู่วงการอินเทอร์เน็ตอีกครั้ง ก็กลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้ว

ในตอนนั้น ธุรกิจไลฟ์สดก็ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามไปแล้ว

แม้เธอจะอาศัยชื่อเสียงเก่าๆ ดึงดูดความสนใจกลับมาได้บ้าง แต่สุดท้ายก็พลาดช่วงเวลาทองที่ดีที่สุดไปเสียแล้ว

"พอจะรู้ไหมครับว่าจะติดต่อเธอได้ยังไง?" ฉินฮั่นชูถาม

ไต้อวิ๋นฉีตอบว่า "ฉันรู้แค่ว่าเธอเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยอู่ฮั่นน่ะ"

ฉินฮั่นชูยิ้มรับ "ขอบคุณครับ ผมพอรู้แล้ว"

"นายคิดจะเซ็นสัญญากับเธอเหรอ?" ถังซือเวยถามขึ้น

"อื้ม เสียวหมี่เจียหยวนยังต้องการพรีเซนเตอร์ภาพลักษณ์อยู่น่ะ"

"เธอมีแฟนคลับในเน็ตเยอะมาก เหมาะเจาะทีเดียว"

ฉินฮั่นชูพยักหน้ารับ

"นายเองก็เป็นแฟนคลับเธอเหมือนกันงั้นสิ?" ถังซือเวยจ้องหน้าเขาตาไม่กะพริบ

ท่าทางของเธอทำเอาฉินฮั่นชูหลุดหัวเราะ "นี่เธอกำลังหึงอยู่เหรอ?"

"เปล่าสักหน่อย ฉันจะไปหึงทำไมล่ะ" ถังซือเวยตอบแก้เก้อทั้งที่ปากไม่ตรงกับใจ

ฉินฮั่นชูยิ้มพลางปลอบ "วางใจเถอะน่า ฉันติดต่อเธอเพื่อเรื่องธุรกิจล้วนๆ เชื่อใจฉันสิ ฉันไม่ใช่คนหลายใจหรอก"

"ฉันก็ต้องเชื่อใจนายอยู่แล้วสิ" เมื่อเห็นว่าฉินฮั่นชูมองทะลุปรุโปร่ง ถังซือเวยก็เริ่มเคอะเขินขึ้นมา

อย่างไรเสียเธอก็ยังมีความเป็น "เด็กสาว" อยู่ การจะแอบหึงหวงบ้างย่อมเป็นเรื่องธรรมดา

พอกินเสร็จ ทั้งห้าคนก็พากันเดินออกจากร้านอาหาร

ขณะยืนอยู่หน้าประตูร้าน ถังซือเวยก็หันไปพูดกับฉินฮั่นชู "เดี๋ยวฉันไปเดินซื้อของเป็นเพื่อนพวกเธอ นายก็ไปเดินเล่นคนเดียวเถอะ"

"ได้สิ งั้นตอนค่ำค่อยเปิดกล้องคุยกันนะ" ฉินฮั่นชูบอก

"ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ คืนนี้พวกเราจะคืนแฟนสาวสุดสวยให้นายแน่นอน" ไต้อวิ๋นฉีแซวยิ้มๆ

"ไว้เจอกันนะ พ่อคนดัง"

พูดจบ ทั้งสี่สาวก็พากันเดินคุยพลางหัวเราะร่าออกไป

พอเดินไปได้ระยะหนึ่ง ถังซือเวยก็หันกลับมายิ้มพลางโบกมือให้ฉินฮั่นชู "บ๊ายบายนะ"

ฉินฮั่นชูยิ้มพลางโบกมือตอบ รอจนทั้งสี่คนเดินลับสายตาไปแล้ว เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาล็อกอินแอปเพนกวิน

เสียวหมี่เจียหยวนมีกลุ่มสำหรับทีมผู้ดูแลระบบอยู่ ซึ่งทั้งผู้ดูแลเว็บบอร์ด หัวหน้ากองกำลัง และทีมบริหารกิลด์เกมออนไลน์ต่างก็รวมตัวกันอยู่ในกลุ่มนี้

"มีพี่น้องคนไหนเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยอู่ฮั่นบ้างไหมครับ?" ฉินฮั่นชูส่งข้อความเข้าไปในกลุ่ม

"บอส จะทำอะไรเหรอครับเนี่ย?"

"บอสยอมโผล่หัวมาแล้วเหรอเนี่ย?"

"ผมอยู่มหาวิทยาลัยอู่ฮั่นครับ บอสมีอะไรให้รับใช้ไหมครับ?" หัวหน้ากองกำลังของกิลด์เกมจูเซียนจากแผนกเกมออนไลน์ตอบกลับมา

ฉินฮั่นชูถามต่อ "ที่มหาวิทยาลัยของนาย มีคนที่ชื่อเฉิงหลินอยู่ใช่ไหม?"

"ใช่ครับ นั่นดาวมหาวิทยาลัยอู่ฮั่นของเราเลยนะ ในเน็ตก็ดังมากด้วย"

ฉินฮั่นชูจึงสั่งงานไปว่า "นายช่วยไปหาเธอหน่อย เอาเบอร์โทรศัพท์ฉันให้เธอไปที บอกเธอว่าฉันมีธุระอยากจะคุยด้วยหน่อย"

"บอส คงไม่ได้คิดจะจีบเธอหรอกนะครับ?"

"ผมว่าบอสกับเธอดูดียิ่งกว่าคู่ไหนซะอีก คนดังในเน็ตทั้งคู่เลย"

พอเห็นว่าฉินฮั่นชูตามหาเฉิงหลิน ทุกคนก็เริ่มแซวกันยกใหญ่

ฉินฮั่นชูรีบพิมพ์เบรก "อย่าล้อเล่นสิ ฉันมีแฟนแล้วนะ"

"บอสสบายใจได้เลย ต่อให้ต้องบุกเข้าหอหญิง ผมก็จะทำภารกิจที่บอสมอบหมายให้ลุล่วงให้ได้ครับ!"

"ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง! ที่นายจะบุกหอหญิงนี่ทำเพื่อฉันจริงๆ เหรอ? เรื่องนี้ฉันไม่ยอมแบกรับความผิดด้วยหรอกนะ!" ฉินฮั่นชูรีบส่งข้อความห้ามปรามทันควัน

คำพูดของเขาทำเอาทุกคนในกลุ่มพากันส่งสติกเกอร์หัวเราะร่ากันไม่หยุดหย่อน

หลังจากคุยสัพเพเหระกับเหล่าผู้ดูแลอยู่พักหนึ่ง ฉินฮั่นชูก็ปิดอินเทอร์เน็ตมือถือ

ในยุคเครือข่าย 2G แบบนี้ ค่าเน็ตถือว่าแพงหูฉี่ทีเดียว

ช่วงบ่าย ฉินฮั่นชูแวะไปซื้อรถจักรยานยนต์ไฟฟ้ามาคันหนึ่ง

แม้ตอนนี้เขาจะมีเงินทองมากมาย แต่ก็ยังไม่ได้ไปสอบใบขับขี่ จึงทำได้เพียงซื้อรถจักรยานยนต์ไฟฟ้ามาใช้ขี่ไปไหนมาไหนแก้ขัดไปก่อน

จากมหาวิทยาลัยไปยังว่านเฉวียนเจียหยวนค่อนข้างไกล หากมีรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าสักคันย่อมสะดวกกว่ามาก

โดยเฉพาะการไปรับไปส่งฉินเสี่ยวอวี๋ รถคันนี้ถือว่าจำเป็นสุดๆ

เวลาห้าโมงครึ่งในตอนเย็น ฉินฮั่นชูก็ขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าคันใหม่เอี่ยมมาจอดรออยู่หน้าประตูโรงเรียนประถม

ผ่านไปไม่นาน บรรดานักเรียนตัวน้อยก็เริ่มตั้งแถวทยอยเดินกันออกมา

"เสี่ยวอวี๋" ฉินฮั่นชูเห็นฉินเสี่ยวอวี๋แต่ไกล จึงโบกมือพลางส่งเสียงเรียกเธอ