ตอนที่ 53 ปล่อยออกแปดร้อยล้าน

ชายชราลุกขึ้น ฉู่เทียนเสียงรีบเข้าไปประคอง ผู้เฒ่าเดินออกจากห้องแล้วเอ่ยกับหลานสาว "อาหนิง ไปเอาของมาซิ"

อาหนิงเดินไปส่งเสียงเรียกที่หน้าประตูรั้ว ครู่หนึ่ง ชายร่างกำยำกำยำล่ำสันคนหนึ่งก็หิ้วกระสอบสานเดินเข้ามา วางลงบนพื้นศาลาพักร้อน แล้วหันหลังเดินออกไป

ผู้เฒ่าเอ่ยกับฉู่เทียนเสียง "เสี่ยวฉู่ ไปดูหินพวกนี้หน่อยซิ"

ฉู่เทียนเสียงหยิบกระสอบสานเดินเข้าไปในห้อง

ไต้ตงเอ่ย "อาซุน นั่งก่อนครับ ดื่มชาสักหน่อย อากาศมันร้อน"

ไต้ตงแค่หาเรื่องคุยไปเรื่อย ชายชราผู้นี้มีบารมีล้นเหลือเหลือเกิน คนอื่นๆ ต่างก็รู้สึกประหม่ากระวนกระวายกันหมด

"เด็กสองคนขึ้นไปเล่นบนบ้านชั้นบนสักพักเถอะ ผู้ใหญ่มีเรื่องจะคุยกัน" ชายชราเริ่มไล่คน นี่แสดงว่าจะคุยเรื่องสำคัญ

จางลี่กับหลี่เจี๋ยราวกับกระต่ายตื่นตูม รีบเผ่นแน่บไปทันที ตาเฒ่าคนนี้ดูน่ากลัวชะมัด

ตอนนี้เหลือแค่ไต้ตง ถานฮุย และเฉินเจิ้งเซิง ชายชราจึงเอ่ยปากขึ้น "หินก้อนนี้พวกเธอขายไม่ได้ หากผ่าออกทั้งหมด ก็ออกจะทำลายของล้ำค่าเกินไปหน่อย"

พวกไต้ตงได้คิดถึงปัญหานี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพียงแต่ยังไม่เห็นหิน มาตอนนี้พอได้ยินชายชราเอ่ยเช่นนี้ ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหาขึ้นมาทันที

หากพูดตามประสาคนในวงการ หินก้อนนี้เท่ากับหลอกเอามา พวกคุณฉวยโอกาสตอนที่อีกฝ่ายขาดสติไปหลอกเขามา หากไต้โหย่วเหวยบอกว่าตอนนั้นตนเองหมดสติไป การตัดสินใจของหลานชายถือเป็นโมฆะ ก็จะเป็นคดีความที่เคลียร์ไม่จบไม่สิ้นจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น นับจากนี้เป็นต้นไปพวกคุณยังไม่สามารถเอาของเกรดสูงที่เขียวเต็มเม็ดชิ้นไหนออกมาปล่อยได้เลย มิฉะนั้นตระกูลไต้ก็จะบอกว่าผ่าออกมาจากหินก้อนนั้นของพวกเขา คุณแก้ตัวก็ไม่ถูก ไม่แก้ตัวก็ไม่ถูก ข่าวลือในยุทธภพ ปากคนยาวกว่าปากกา แค่คำนินทาก็ถมคุณจนตายได้แล้ว

ทั้งสามคนสบตากันไปมา ถานฮุยเอ่ยถาม "ท่านผู้เฒ่า พวกผมยังหนุ่มแน่น ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนจริงๆ รบกวนท่านช่วยชี้แนะด้วยครับ"

"พวกเธอตกลงราคากันมา หินก้อนนี้ฉันจะเอาไปเอง" ชายชรากำลังดึงเรื่องยุ่งยากเข้าหาตัวเอง

หากไต้โหย่วเหวยต้องรับมือกับพวกไต้ตง เขาย่อมไม่มีแรงกดดันทางจิตใจใดๆ เลย ทั้งยังมีข้อได้เปรียบในวงการและเส้นสายอยู่มาก ทว่าหากกล้าไปงัดข้อกับ 'ราชันหยก' แห่งฮ่องกงเข้าจริงๆ นั่นก็คือรนหาที่ตาย อย่าว่าแต่อิทธิพลของอีกฝ่ายในฮ่องกงเลย แม้แต่ในแผ่นดินใหญ่ ชายชราก็มีสถานะทางสังคมที่สูงส่งอย่างยิ่ง

"อาซุน จะไม่เป็นการหาเรื่องเดือดร้อนให้ท่านหรือครับ" ไต้ตงถาม

ชายชรายิ้ม "ชั่วชีวิตของฉัน เรื่องเดือดร้อนมันน้อยเสียเมื่อไหร่กันล่ะ ฉันเอาไปแล้ว เขาก็ควรจะเข้าใจว่าหมายความว่าอย่างไร"

ชายชรามองหน้าไต้ตง ไต้ตงเข้าใจความหมายทันที นี่คือให้เขาเสนอราคา เป็นบททดสอบข้อหนึ่ง ของเดิมทีมันก็มีมูลค่าและราคาของมันอยู่แล้ว เนื้อน้ำแข็งชั้นสูงสีเขียวหยางลวี่ หนักเกือบสิบกิโลกรัม ไร้รอยแตกไร้ฝ้าขาวไม่มีความต่างของสี จะเปิดราคาให้ชายชราต่ำไปไม่ได้ ขืนต่ำไปอีกฝ่ายคงมองข้ามหัวแน่ คุณคิดว่าฉันมาขูดรีดพวกคุณหรืออย่างไร แต่ถ้าเปิดสูงไปก็น่าเกลียดเข้าไปใหญ่ เท่ากับพวกคุณไปขูดรีดชายชรา และดูจากท่าทางแล้ว ชายชรายังไม่ยอมให้พวกเขาปรึกษากันด้วย ไต้ตงลอบคิดในใจ 'นี่กำลังทดสอบฉันอยู่งั้นเรอะ'

ไต้ตงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว "หกร้อยล้านครับ!"

ฝ่ามือของถานฮุยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขารู้ความหมายของชายชรา จึงกลัวว่าไต้ตงจะเปิดราคาผิดพลาด พอได้ยินคำว่าหกร้อยล้าน หัวใจของเขาก็ตกลงมาอยู่ที่เดิมดังตุ้บ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก

ชายชราเหลือบมองถานฮุยแวบหนึ่งแล้วหัวเราะ "อย่าให้ตาแก่อย่างฉันเอาเปรียบพวกคนหนุ่มเลย เอาไปแปดร้อยล้านก็แล้วกัน"

นี่คือผ่านการทดสอบแล้ว!

เฉินเจิ้งเซิงรีบพูดขึ้นทันที "ท่านผู้เฒ่า ไฉนถึงมีการปรับราคาขึ้นด้วยล่ะครับ ท่านช่วยพวกเราไว้มากจริงๆ"

ชายชรายิ้มพลางกล่าว "แค่เห็นการแสดงของเธอเมื่อวานที่เล่นเป็นมังกรก็เหมือนมังกร เล่นเป็นหนอนก็เหมือนหนอน มันก็คุ้มกับราคานี้แล้ว"

เฉินเจิ้งเซิงรู้สึกเขินอายขึ้นมาจริงๆ "ท่านผู้เฒ่า ทั้งหมดนี้ก็เพราะท่านบีบผมไม่ใช่หรือครับ"

ชายชรานิ่งอึ้งไป ก่อนจะเข้าใจความหมายที่เฉินเจิ้งเซิงพูดในทันที นี่หมายถึงเรื่องที่ตนบีบให้ไต้ตงถอนตัวจากการประมูลนั่นเอง

ชายชราหัวเราะลั่นอย่างถูกใจ

จังหวะนั้นเอง ฉู่เทียนเสียงก็เดินเข้ามา ในกระสอบสานมีหินอยู่สามก้อน เขาตรวจดูเสร็จตั้งนานแล้ว เห็นพวกเขากำลังคุยกันอยู่จึงไม่ได้เดินเข้ามา

เขาเอ่ยขึ้น "คุณปู่ซุน ดูหินเสร็จแล้วครับ จะผ่าเลยไหมครับ"

ชายชราหันกลับมาเอ่ยว่า "บอกมาก่อนซิว่าสองสามก้อนนี้เป็นอย่างไรบ้าง"

ฉู่เทียนเสียงหยิบหินก้อนหนึ่งออกมาจากกระสอบสานแล้วเอ่ยว่า "นี่เป็นหินจากเหมืองรอบนอกม่อซีซา หนักสิบสองกิโลกรัม ด้านในมีลายลอยสีคราม แต่ฝ้าขาวหนา มีรอยร้าว น่าจะทำกำไลไม่ได้ครับ"

เขาหยิบออกมาอีกก้อนพลางเอ่ยว่า "นี่มาจากเหมืองเจียนตุยเจี่ยว สีซึมเข้าเนื้อ ทว่าเนื้อหยกแย่เกินไป ไม่มีราคาค่างวดเท่าไรครับ"

"ก้อนสุดท้ายนี้พอใช้ได้ครับ เป็นเฮยอูซาจากเก๋ออิงเจี่ยว ข้างในมีแถบสีอยู่เส้นหนึ่ง แต่คงไม่ใหญ่นัก อีกทั้งเนื้อพื้นยังอมเทา"

หินพวกนี้ชายชราแวะซื้อส่งเดชมาจากร้านหนึ่งเมื่อช่วงเช้า พอฟังฉู่เทียนเสียงพูดจบก็จับจ้องเขานิ่งครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า "เสี่ยวฉู่ ผ่าเถอะ กรีดตามแนวที่เจ้าคิดว่าดีได้เลย"

ฉู่เทียนเสียงรีบเรียกหลี่เจี๋ย เครื่องเลื่อยทั้งสามเครื่องเริ่มทำงานพร้อมกันทันที

ชายชราหันไปบอกหลานสาว "อาหนิง เจ้าขึ้นไปคุยเล่นบนตึกเป็นเพื่อนคุณอาทั้งสองคนก่อน ปู่มีเรื่องส่วนตัวจะคุยกับอาไต้ของเจ้าสักหน่อย"

ถานฮุยกับเฉินเจิ้งเซิงรีบเชื้อเชิญอาหนิงขึ้นชั้นบนไป

ชายชรามองไต้ตงแล้วถาม "เหตุใดเจ้าถึงมาทำการค้าอยู่ที่นี่ จะอยู่ระยะยาวหรือแค่แวะเวียนมาชั่วคราว เรื่องทางบ้านไม่คิดจะดูแลแล้วหรือ"

ไต้ตงยิ้มเจื่อน "อาซุนครับ ผมไม่ปิดบังท่านหรอก ต้นปียังเป็นผู้ดูแลกิจการทั้งหมดของตระกูลอยู่แท้ๆ พอพ้นปีใหม่มาก็ไม่ได้ทำแล้ว บังเอิญได้มารู้จักกับเทียนเสียงที่นี่ เลยตัดสินใจว่าจะลงหลักปักฐานทำงานที่นี่ไปสักสองปีก่อนค่อยว่ากันครับ"

"เจ้าไม่เหมือนคนที่จะทำเรื่องผิดพลาดร้ายแรงเลยนี่ แล้วทำไมถึงไม่ให้เจ้าทำต่อแล้วล่ะ การตัดสินใจของพี่รองเจ้าหรือ"

"มีคนหลายคนอยากขึ้นมาแทน ผมก็ทำได้แค่หลีกทางให้ครับ"

หากตระกูลใหญ่ไม่มีเรื่องน่ารังเกียจพรรค์นี้ก็คงไม่คู่ควรเรียกว่าตระกูลใหญ่ เรื่องนี้ชายชรามองทะลุปรุโปร่งมานาน ชายชราสนิทชิดเชื้อแค่กับลูกคนที่สามของรุ่นสองแห่งตระกูลไต้ ทว่าน่าเสียดายที่ลูกคนที่สามด่วนจากไปตั้งแต่วัยหนุ่ม ชายชราจึงค่อยๆ ตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลไต้ไปทีละน้อย สาเหตุหลักก็เพราะทนดูพฤติกรรมของแกนนำตระกูลไต้ไม่ไหว

คราวนี้ที่ได้พบไต้ตง เขาเพียงแค่อยากรู้ความเป็นไปในปัจจุบันของตระกูลไต้เท่านั้น หากจะให้ยื่นมือช่วยตระกูลไต้หรือกระทั่งช่วยไต้ตง เขายังไม่คิดจะทำ ต่อให้คิดจะช่วยไต้ตงก็จำต้องรอโอกาสที่เหมาะเจาะ ความเย่อหยิ่งและศักดิ์ศรีในสายเลือดทายาทปฏิวัตินั้น ใช่ว่าใครจะเข้าใจได้

ฉู่เทียนเสียงกับหลี่เจี๋ยเข็นรถเข็นเข้ามา ชายชราจึงยุติบทสนทนาลง

เขาเดินเข้ามา ก้มมองหินแล้วเอ่ยว่า "เสี่ยวฉู่ ไปตามพี่สาวเจ้าลงมาเถอะ ปู่จะกลับแล้ว"

ฉู่เทียนเสียงรีบวิ่งขึ้นไปตามเจิงหนิงลงมา ทุกคนพากันเดินไปส่งชายชราที่หน้ารถ ชายชราเอ่ยขึ้นว่า "เสี่ยวฉู่ ก่อนตรุษจีนปีนี้แวะไปฮ่องกงสักรอบนะ ปู่มีหินดีๆ สองสามก้อนอยากให้เจ้าดู" ฉู่เทียนเสียงรีบตกปากรับคำทันที

ชายชรากวักมือเรียกไต้ตงไปคุยส่วนตัวอีกทางแล้วกำชับว่า "เด็กคนนี้มีวาสนาและบุญญาธิการล้นพ้น ตอนนี้เจ้าจงคอยช่วยเหลือเกื้อกูลเขาให้มากๆ เถอะ" พูดจบก็หันหลังก้าวขึ้นรถ

บนรถ เจิงหนิงพูดกับปู่ของตน "คนสองคนนั้นปากแข็งมาก แทบจะถามอะไรที่เป็นประโยชน์ไม่ได้เลยค่ะ"

"เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสองคนนั้นหรอก อาเจิ้น" ชายชราเรียกบอดี้การ์ดที่นั่งแถวหน้า "ไปเปิดร้านแถวที่ตรงนั้นสักร้าน คอยจับตาดูอยู่ใกล้ๆ ฉันต้องการรู้ความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของพวกเขา"

"คุณปู่คะ ปู่คิดจะดึงเสี่ยวฉู่คนนั้นเข้าตระกูลจริงๆ หรือคะ" เจิงหนิงถาม

ชายชราไม่ได้ตอบ ได้แต่นึกในใจว่า

"ลำพังแค่ฝีมือระดับท้าทายสวรรค์ของเด็กนั่น คิดจะดึงเข้าตระกูลน่ะหรือ ยาก!"