บทที่ 61 ตระกูลเดียวปะทะทั้งวงการ

วันรุ่งขึ้น วันที่ 1 กันยายน

แต่เช้าตรู่ ข่าวหนึ่งก็แพร่สะพัดไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ต

หัวข้อแฮชแท็ก #เจียงซือหนาน ประธานซือหนานเทค ถูกคนร้ายดักลักพาตัวเมื่อคืนที่ผ่านมา พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนทุกแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียในชั่วพริบตา กลายเป็นประเด็นร้อนแรงที่มีคนพูดถึงอย่างล้นหลาม

ช่วงไม่กี่วันมานี้ ทั้งซือหนานเทคและเจียงซือหนานต่างตกเป็นเป้าสายตาของสังคมอยู่แล้ว

พอจู่ๆ มีข่าวสะเทือนขวัญระดับนี้ปะทุขึ้นมา ย่อมทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนถึงกับสะดุ้งโหยง

นี่มันเรื่องใหญ่ระดับสะเทือนฟ้าดินชัดๆ!

บนเว่ยป๋อ:

“เชี่ยเอ๊ย สิ้นคิดชะมัด ยุคสมัยไหนแล้ววะ ยังเล่นมุกดักลักพาตัวอยู่อีกเหรอ?”

“ท่านประธานเจียงไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“ดูทรงแล้วน่าจะปลอดภัยนะ ตามคำบอกเล่าของประจักษ์พยาน บอกว่าพวกคนร้ายยังไม่ทันได้เข้าใกล้รถของประธานเจียง ก็โดนบอดี้การ์ดสยบคาที่แล้ว”

“สุดยอด บอดี้การ์ดโคตรเทพ!”

“เทพจริง ได้ยินว่าคนร้ายห้าคนนั้นไม่ใช่กระจอกๆ เลยนะ ทั้งหมดเป็นพวกเดนตาย มีคดีฆ่าคนติดตัวกันทุกคนด้วยซ้ำ”

“บัดซบ ใครมันหน้ามืดตามัวขนาดนี้? ถ้าประธานเจียงโดนพวกพรรค์นี้จับตัวไป จะเหลือสภาพเหรอ?”

“สวรรค์คุ้มครอง โชคดีจริงๆ ที่ประธานเจียงรอดพ้นเคราะห์นี้มาได้”

“ว่าแต่ พวกนายว่าเรื่องนี้จะเป็นฝีมือของคณะตัวแทนจากฝั่งตะวันตกไหม?”

เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครเชื่อว่านี่เป็นการลงมือโดยพลการของคนร้ายห้าคนนั้น

เบื้องหลังต้องมีคนบงการแน่นอน

“คณะตัวแทนกลุ่มทุนข้ามชาติ 65 แห่งจากตะวันตกจะเดินทางถึงนครโม่ตูวันนี้ไม่ใช่เหรอ? พวกมันเพิ่งจะมาถึง ประธานเจียงก็เกือบโดนลักพาตัว จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้เลยเรอะ?”

“ผมว่าพวกตะวันตกคงไม่โง่ขนาดนั้นมั้ง? กล้าลักพาตัวประธานเจียงตอนนี้เนี่ยนะ? ถ้าจับตัวประธานเจียงไป แล้วพอมาถึงพวกมันจะเจรจากับใครล่ะ?”

“เจรจากับใครน่ะเหรอ? อย่าลืมสิว่ายังมีประธานกรรมการเจียงอยู่อีกคน!”

“จริงด้วย! พ่อของท่านประธานคนสวย ประธานกรรมการเจียงยังอยู่นี่หว่า”

“จับตัวประธานเจียงไป เพื่อข่มขู่ให้ประธานกรรมการเจียงยอมเฉือนผลประโยชน์แบ่งให้… ซี้ด คิดดูแล้วขนลุกเลยว่ะ! พวกฝรั่งนี่มันสารเลวได้ใจจริงๆ”

“เชี่ยเอ๊ย จริงด้วย แผนการล้ำลึกชะมัด!”

“หลักฐานมัดแน่น ฟันธงเลยว่าเป็นฝีมือไอ้พวกตะวันตกชัวร์”

“…”

บนโลกออนไลน์ ปลายหอกของกระแสสังคมเริ่มพุ่งตรงไปยังคณะตัวแทนกลุ่มทุนข้ามชาติ 65 แห่งจากฝั่งตะวันตกทีละน้อย

เมื่อข่าวแพร่ไปถึงคณะตัวแทน ทำให้เหล่าตัวแทนที่ยังนั่งอยู่บนเครื่องบินต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก เครื่องหมายคำถามผุดเต็มหัว

เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?

อะไรคือพวกกูทำ?

กูไปทำอะไรตอนไหน?

อ๋อ! ยัยประธานสาวของซือหนานเทคเกือบโดนลักพาตัวเหรอ!

แต่มันเกี่ยวห่าอะไรกับพวกกูด้วยวะ?

อ้าว! หลักฐานมัดแน่นแล้วเหรอ! ยืนยันแล้วว่าเป็นฝีมือพวกเราเนี่ยนะ?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอีกล่ะเนี่ย?

หลักฐานมัดแน่นกะผีน่ะสิ!

มึงไปเอาค้อนที่ไหนมาทุบฟันธงวะ!

เหล่าตัวแทนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะปรึกษากันว่า เปิดประชุมเถอะ มาคุยกันหน่อยว่าสรุปแล้วเรื่องนี้ใครเป็นคนทำกันแน่

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก็เริ่มระแวงเช่นกันว่า เรื่องนี้จะเป็นฝีมือของใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มพวกเขาเองหรือเปล่า?

เพราะอย่างไรเสีย ตัวแทน 65 คนก็มาจากกลุ่มทุน 65 แห่ง เป็นตัวแทนผลประโยชน์ของคนนับไม่ถ้วน

คนเยอะขนาดนี้ ต่างคนต่างก็มีเจตนาไม่เหมือนกัน ไม่แน่อาจจะมีใครคิดสั้น อยากใช้วิธีการแบบนี้เพื่อฮุบผลประโยชน์ก็ได้?

ก็เหมือนที่ชาวเน็ตคนนั้นบอกนั่นแหละ ถ้าจับตัวเจียงซือหนานไป เจียงต๋าจะไม่ยอมอ่อนข้อเชียวหรือ?

เจียงต๋ามีลูกสาวแท้ๆ แค่คนเดียวคนนี้นี่นา!

อ๋อ! ได้ยินว่ายังมีลูกสาวคนที่สองอีกคน แต่นั่นไม่ใช่ลูกแท้ๆ สักหน่อย!

น่าเสียดายแค่ที่การลักพาตัวล้มเหลวก็เท่านั้น

…

“มีคนชี้นำกระแสสังคมงั้นเหรอ?”

ณ วิลล่าริมแม่น้ำหวงผู่ เจียงต๋าเห็นทิศทางของกระแสวิจารณ์บนอินเทอร์เน็ตเช่นกัน ความคิดแรกของเขาคือ เรื่องนี้มีคนคอยปั่นกระแส

ความคิดที่สองก็คือ ฝีมือตระกูลอิ่น

นี่คือการเบี่ยงเบนความสนใจ หวังจะลวงให้เขาเข้าใจผิด

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการคาดเดา สถานการณ์ที่แท้จริงยังไม่แน่ชัด

บางทีอาจจะไม่มีคนชักใยอยู่เบื้องหลัง แต่เป็นเพียงการคาดเดากันไปเองของพวกชาวเน็ตก็ได้?

“หลักฐานรวบรวมเสร็จหรือยัง? ถ้าเสร็จแล้วก็ส่งไปให้ตระกูลอิ่นได้เลย ตระกูลอิ่นต้องให้คำอธิบายในเรื่องนี้” เจียงต๋าสีหน้าเคร่งขรึม

ไม่ว่าตระกูลอิ่นจะเป็นคนชี้นำกระแสบนอินเทอร์เน็ตหรือไม่ คนที่รู้ความจริงอย่างเขาย่อมไม่มีทางถูกกระแสสังคมปั่นหัวเด็ดขาด

“รับทราบค่ะ”

เจียงเสี่ยวชีขานรับ จัดแจงรวบรวมเอกสารหลักฐานทั้งหมดเข้าด้วยกัน ก่อนจะสั่งให้คนนำไปส่งที่ตระกูลอิ่น

…

ตระกูลอิ่น

ตระกูลธุรกิจชื่อดังแห่งนครโม่ตู ทรัพย์สินของตระกูลว่ากันว่ามีมูลค่านับแสนล้าน หรืออาจจะมากกว่านั้นเสียด้วยซ้ำ ซึ่งจำนวนที่แน่นอนไม่อาจประเมินได้

ตระกูลใหญ่ก็เป็นแบบนี้ มักมีธุรกิจแฝงอยู่มากเกินไป

หากไม่นับธุรกิจแฝง แค่สามบริษัทที่เปิดเผยอยู่เบื้องหน้าของตระกูลอิ่น แต่ละแห่งก็มีมูลค่าตามราคาตลาดราว 30,000 ล้าน นับเป็นยักษ์ใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลกลุ่มหนึ่ง

ภายในห้องโถงของตระกูลอิ่น มีชายหญิงนั่งอยู่กว่ายี่สิบคน

ที่พื้นว่างกลางห้องโถง มีชายหนุ่มคนหนึ่งคุกเข่าอยู่ ซึ่งก็คืออิ่นฮ่าว นายน้อยรองจอมเสเพลของตระกูลอิ่น ผู้โด่งดังในแวดวงทายาทรุ่นที่สองของนครโม่ตู

เห็นได้ชัดว่า แผนการลักพาตัวเจียงซือหนานของอิ่นฮ่าว คนในตระกูลอิ่นต่างรู้เรื่องกันหมดแล้ว

“ไอ้สวะ แกกล้าดียังไงถึงทำแบบนี้?”

คนที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประธานคือพ่อของอิ่นฮ่าว และยังเป็นผู้นำตระกูลอิ่น อิ่นหมิงเจี๋ย

เขามองดูลูกชายคนเล็กด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด เต็มไปด้วยความโกรธจัดที่อีกฝ่ายทำตัวไม่ได้เรื่องไม่ได้ราว

“พ่อครับ ผะ…ผมก็แค่อยากช่วยตระกูลแท้ๆ ถ้าผมได้ซือหนานเทคมา มันก็เป็นประโยชน์กับตระกูลเราไม่ใช่เหรอครับ” อิ่นฮ่าวพูดเสียงอ้อมแอ้ม

“ปัง…” อิ่นหมิงเจี๋ยตบโต๊ะเสียงดังสนั่น “ไอ้บัดซบ แกรู้ไหมว่าถ้าเรื่องนี้แดงขึ้นมา มันจะสร้างผลกระทบต่อตระกูลอิ่นขนาดไหน?”

อิ่นฮ่าวบ่นพึมพำอย่างไม่ยอมรับ “จะมีอะไรนักหนาเชียว? ก็แค่เครือเจียงบริษัทเดียว พ่อครับ ตระกูลอิ่นของเรายังต้องไปกลัวเครือเจียงด้วยเหรอ?”

อิ่นหมิงเจี๋ยโมโหจนหัวเราะร่า เขาไปมีลูกชายโง่เง่าแบบนี้ได้ยังไงกัน?

คนอื่นๆ ในตระกูลอิ่นต่างก็มองอิ่นฮ่าวด้วยสายตาเย็นชาไร้อารมณ์เช่นกัน

สำหรับคุณชายเสเพลคนนี้ พวกเขาผิดหวังจนถึงขีดสุดแล้ว

ตอนนี้ซือหนานเทคเป็นที่จับตามองของคนทั้งโลก และได้รับการปกป้องจากทางรัฐบาล แกดันไปลักพาตัวประธานของเขา แล้วยังกล้าถามอีกเหรอว่าจะสร้างผลกระทบอะไร?

ยังดีที่การลักพาตัวไม่สำเร็จ

ถ้าหากสำเร็จขึ้นมาจริงๆ จนกลายเป็นเรื่องใหญ่โตและทำให้ทางการหัวเซี่ยเข้ามาแทรกแซง พวกเขาจะสืบจนสาวถึงต้นตอได้อย่างทะลุปรุโปร่งแน่นอน

ถึงเวลานั้น ตระกูลอิ่นได้ซวยแน่

อีกอย่าง เจียงต๋าคนนั้นก็ไม่ใช่คนที่ใครจะมาเคี้ยวง่ายๆ คนที่สร้างตัวจากศูนย์จนมาถึงจุดนี้ได้ ฝีมือจะธรรมดาได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้นคือเครือเจียง เนื่องจากการถือกำเนิดของจู้หรงวัน ทำให้เกิดกลุ่มผลประโยชน์มหาศาลโดยมีเครือเจียงเป็นแกนกลางขึ้นมาแล้ว

ทันทีที่เครือเจียงเคลื่อนไหว บรรดาบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านแบตเตอรี่ของหัวเซี่ยที่กอบโกยผลกำไรตามเครือเจียง ย่อมต้องกระโจนตามมาติดๆ

นี่คือสิ่งที่ตระกูลอิ่นจะรับมือไหวเหรอ?

นี่มันเทียบเท่ากับตระกูลตระกูลเดียวต้องเปิดศึกกับทั้งอุตสาหกรรมเลยนะ!

ตระกูลอิ่นไม่ได้มีศักยภาพพอจะไปงัดข้อกับคนทั้งอุตสาหกรรมเสียหน่อย

“คุณพ่อครับ ผมให้คนคอยชี้นำกระแสสังคมเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไปแล้ว น้องเล็กเองก็ลงมือค่อนข้างรอบคอบ อาศัยเส้นสายหลายชั้นของตระกูลถึงไปติดต่อพวกเดนตายห้าคนนั้นได้ คิดว่าเครือเจียงคงไม่พบเบาะแสอะไรหรอกครับ” ชายหนุ่มวัยราว 30 ปีคนหนึ่งก้าวออกมารายงาน

เขาคืออิ่นผิง ลูกชายคนโตของอิ่นหมิงเจี๋ย

“เฮ้อ!” พอมองดูลูกชายคนโต อิ่นหมิงเจี๋ยก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง

ยังดีที่ลูกชายคนโตพึ่งพาได้ ไม่เหมือนลูกชายคนเล็กที่เป็นคนเสเพลไม่ได้ความ

เขากำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ทว่าบอดี้การ์ดคนหนึ่งก็วิ่งเหยาะๆ เข้ามาจากข้างนอก พร้อมกล่าวว่า “ท่านประธานครับ ทางเครือเจียงส่งของบางอย่างมาให้ครับ”

ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา คนทั้งห้องโถงก็ตกตะลึง

เครือเจียงส่งของมาให้ในเวลาแบบนี้ เรื่องใหญ่แล้ว!

อิ่นหมิงเจี๋ยขมวดคิ้วแน่น ตวัดสายตาไปมองลูกชายคนเล็กอย่างอิ่นฮ่าว ไอ้สวะนี่กลับยังไม่สำนึกถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ จนป่านนี้ยังทำหน้าตาไม่ยอมแพ้อยู่เลย

เขาสูดหายใจเข้าลึก ได้ยินมาว่าลูกสาวคนที่สองของเจียงต๋าไม่ใช่ลูกแท้ๆ

เขาชักรู้สึกแล้วว่า ตัวเองก็ควรพาลูกชายคนนี้ไปตรวจดีเอ็นเอหาความสัมพันธ์ทางสายเลือดดูบ้างเหมือนกัน