บทที่ 63 ฟังก์ชันใหม่ การจับคู่ครั้งที่ห้า

"ยังเลย" เจียงต๋าส่ายหน้า

ไต้สุ่ยเอ๋อร์ยิ้มคิกคัก "ถ้าคุณลุงจับคู่รอบนี้เสร็จ ก็จะครบห้าครั้งแล้วใช่ไหมคะ"

"ใช่ ครบห้าครั้งพอดี" เจียงต๋าพยักหน้า ไต้สุ่ยเอ๋อร์เป็นเพื่อนคนที่สองที่เขาจับคู่เจอ เธอจะเดาได้ว่าเขาจับคู่ไปกี่ครั้งแล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

หญิงสาวยิ้มอย่างมีเลศนัย "คุณลุง รีบไปจับคู่ครั้งที่ห้าเถอะค่ะ มีเซอร์ไพรส์รออยู่ด้วยนะ พอเสร็จแล้วอย่าลืมติดต่อฉันมาล่ะ ฉันอยากเห็นโลกของคุณลุงบ้าง"

เจียงต๋างุนงง หมายความว่ายังไงกัน

หลังใคร่ครวญดูครู่หนึ่ง เขาก็ดูเหมือนจะเอะใจอะไรบางอย่าง "หรือว่าพอจับคู่ครบห้าครั้งแล้ว สโมสรจะปลดล็อกฟังก์ชันใหม่"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์กะพริบตาปริบๆ บ่นอุบอย่างจนปัญญา "คุณลุงคะ คนเราฉลาดเกินไปมันก็ไม่ดีนะเนี่ย!"

"ฮ่าๆ…"

เจียงต๋าหัวเราะร่วน ในใจเริ่มนึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้างแล้ว

เดิมทีคิดว่าต้องเลื่อนขั้นเป็นระดับเงินก่อนถึงจะเปิดฟังก์ชันใหม่ได้ ตอนนี้ดูท่าคงไม่จำเป็นเสมอไปแล้ว

"เป็นฟังก์ชันอะไรล่ะ" เจียงต๋าถามด้วยความอยากรู้

ไต้สุ่ยเอ๋อร์เบ้ปาก ทำเสียงฮึดฮัด "ไม่บอกหรอก ฮึ คุณลุงฉลาดนักไม่ใช่เหรอ ลองเดาดูเองสิคะ"

"ก็ได้ ฉันเดาเองก็ได้"

เจียงต๋ายกมือซ้ายกอดอก มือขวาลูบคางพลางวิเคราะห์ "เธอพูดว่าอยากเห็นโลกของฉัน แสดงว่าฟังก์ชันใหม่ต้องทำให้เธอเห็นโลกของฉันได้"

พูดถึงตรงนี้ เขาก็ดีดนิ้วดังเป๊าะ "หรือว่าฟังก์ชันใหม่จะให้พวกเราวิดีโอคอลคุยกันข้ามโลกได้"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์อ้าปากค้าง หมดคำจะพูดโดยสิ้นเชิง คุณลุงคนนี้ฉลาดเกินไปแล้ว ทำเอาเธอหมดความภูมิใจที่จะอวดเลย

เห็นอาการแบบนั้นเจียงต๋าก็รู้ทันทีว่าเดาถูก เขายักคิ้ว ก่อนจะส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ "ฟังก์ชันนี้ ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่เลยนะ"

ก็แค่ช่วยเพิ่มช่องทางติดต่อระหว่างเพื่อน ให้สานสัมพันธ์กันได้ดีขึ้น

หรือว่านี่คือเจตนาของฟังก์ชันวิดีโอคอล

สโมสรข้ามกาลอวกาศ ที่แท้ก็เป็นแพลตฟอร์มหาเพื่อนไว้พูดคุยข้ามจักรวาลหรอกเหรอ

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดูไร้ประโยชน์อยู่ดี ถ้าอยากเจอกันคุยกัน ก็นัดเจอในพื้นที่แลกเปลี่ยนโดยตรงเลยไม่ได้หรือไง จำเป็นต้องใช้วิดีโอคอลด้วยเหรอ

ทั้งที่เจอกันตัวเป็นๆ ได้แท้ๆ แต่กลับต้องมาคุยผ่านหน้าจอ คิดอะไรอยู่กันแน่

"นั่นสิคะ! มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย ฉันก็เลยไม่เคยใช้มันสักครั้งหลังจากปลดล็อกฟังก์ชันนี้ แถมยังต้องให้เพื่อนทั้งสองฝ่ายเปิดฟังก์ชันวิดีโอคอลเหมือนกันทั้งคู่ ถึงจะคอลหากันได้ด้วยค่ะ" ไต้สุ่ยเอ๋อร์แบมืออย่างช่วยไม่ได้

"งั้นเหรอ" เจียงต๋าพยักหน้า

ไต้สุ่ยเอ๋อร์พยักหน้ารับ "ใช่ค่ะ! จนถึงตอนนี้ ในรายชื่อเพื่อนของฉันก็มีแค่คุณลุงคนเดียวนี่แหละที่จะคอลหากันได้ ส่วนเพื่อนคนอื่น ถ้าไม่ขาดการติดต่อไปแล้ว ก็… ช่างเถอะ อย่าให้พูดถึงเลยค่ะ"

เจียงต๋าเบ้ปาก "มิน่าล่ะเธอถึงไม่เคยใช้ฟังก์ชันนี้เลย ที่แท้ก็ไม่มีใครให้คอลหานี่เอง"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์หัวเราะคิกคัก "ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกค่ะ!"

เจียงต๋าคร้านจะต่อล้อต่อเถียงกับเธอ จึงโบกมือวูบหนึ่ง ในมือก็ปรากฏขวดกระเบื้องเคลือบสองใบ เขายื่นส่งให้ไต้สุ่ยเอ๋อร์ "เอ้า ค่าสินค้าของเธอ"

ดวงตาของไต้สุ่ยเอ๋อร์เป็นประกาย รีบยื่นมือจะรับขวดไปทันที

ทว่าเจียงต๋ากลับชักมือกลับ ยิ้มหยอกล้อพลางเอ่ย "ยัยหนู ลืมอะไรไปหรือเปล่า?"

"อะไรเหรอคะ?" ไต้สุ่ยเอ๋อร์เอียงคอสงสัย

เจียงต๋าถึงกับพูดไม่ออก "แอนดรอยด์รุ่นสั่งทำพิเศษหนึ่งร้อยตัวของฉันล่ะ?"

"อ๋อ! เรื่องนี้นี่เอง!" ไต้สุ่ยเอ๋อร์ค้อนขวับเข้าให้ ก่อนจะพูดขึ้น "คุณลุงคะ นั่นมันรุ่นสั่งทำพิเศษนะ แถมยังตั้งหนึ่งร้อยตัว เวลาแค่นี้มันจะไปเสร็จทันได้ยังไงล่ะคะ?"

"อ้อ! ก็จริงแฮะ" เจียงต๋าพยักหน้าอย่างเข้าใจ

ไต้สุ่ยเอ๋อร์กะเวลาคร่าวๆ ก่อนกล่าว "รุ่นสั่งทำพิเศษขอส่งของสัปดาห์หน้านะคะ"

"ตกลง งั้นฉันจ่ายค่าสินค้าล่วงหน้าให้เธอก่อนเลยแล้วกัน" เจียงต๋าโยนขวดกระเบื้องเคลือบไปให้ไต้สุ่ยเอ๋อร์

"คิกๆ ขอบคุณค่า!" ไต้สุ่ยเอ๋อร์ดีใจยกใหญ่ นี่มันโอสถยืดอายุขัยกับโอสถคงความเยาว์เชียวนะ!

เจียงต๋าส่ายหน้าแล้วกล่าว "ไม่เช้าแล้ว จำนวนครั้งการจับคู่ประจำเดือนนี้ของเธอก็ยังไม่ได้ใช้ไม่ใช่เหรอ? รีบกลับไปจับคู่เถอะ จะได้รีบเลื่อนขั้นเป็นสมาชิกระดับเงินให้เร็วที่สุด"

"รับทราบค่ะ! คุณลุงบ๊ายบาย" ไต้สุ่ยเอ๋อร์โบกมือน้อยๆ แล้วออกจากพื้นที่แลกเปลี่ยนไป

เจียงต๋ายิ้มบางๆ ก่อนจะออฟไลน์ออกมาเช่นกัน

ส่วนแอนดรอยด์อีกหนึ่งพันห้าร้อยตัวนั้น ทำได้เพียงฝากไว้ในพื้นที่แลกเปลี่ยนชั่วคราว

ตั้งพันห้าร้อยตัวเชียวนะ! ต้องค่อยๆ ทยอยปล่อยออกมาถึงจะถูก

ยังดีที่เจียงต๋าเตรียมตัวตนให้พวกมันทั้งพันห้าร้อยตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงแต่ทั้งหมดเป็นตัวตนชาวต่างชาติ ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะสัญชาติหัวเซี่ยมันขอยากเกินไป

ถ้าแค่คนสองคนยังพอว่า เหมือนอย่างเจียงเสี่ยวชี เจียงหง เจียงเฉิง พวกเธอยังพอทำสัญชาติหัวเซี่ยได้

แต่ถ้าจะทำเอกสารตัวตนให้คนพันกว่าคนพร้อมกันทีเดียว มันก็ดูจะสบประมาททางการหัวเซี่ยเกินไปหน่อย

ตัวตนในต่างประเทศจัดการง่ายกว่ามาก ขอแค่มีเงินก็พอ หาประเทศเล็กๆ สักแห่งแล้วโยนเงินลงทุนลงไปนิดหน่อย ก็ได้เอกสารยืนยันตัวตนมาแล้ว

…

"จับคู่"

เมื่อกลับมาถึงห้องนอนในวิลลา เจียงต๋าสื่อสารกับสโมสรข้ามกาลอวกาศเพื่อออกคำสั่งทันที

【กำลังจับคู่…】

【จับคู่สำเร็จ กำลังสร้างพื้นที่แลกเปลี่ยน… สร้างเสร็จสิ้น ต้องการเข้าสู่พื้นที่หรือไม่?】

"เข้าสู่พื้นที่"

เหมือนกับหลายๆ ครั้งก่อนหน้า ทัศนียภาพเบื้องหน้าพร่ามัวไปวูบหนึ่ง เมื่อปรากฏตัวขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เจียงต๋าก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าตนเองมายืนอยู่ท่ามกลางป่าท้อ

เจียงต๋าแปลกใจ คราวนี้จับคู่ได้สาวงามอีกแล้วงั้นหรือ?

ทิวทัศน์งดงามขนาดนี้ ถ้าไม่ได้เจอกับสาวงามก็คงจะผิดวิสัยไปหน่อยกระมัง!

"สหายผู้มาเยือน"

ทันใดนั้น เสียงห้าวหาญทรงพลังสายหนึ่งก็ดังแว่วเข้ามา

พอได้ยินเสียงนี้ หัวใจของเจียงต๋าก็เย็นเฉียบไปครึ่งหนึ่ง รู้ได้ทันทีว่าตัวเองคิดเพ้อเจ้อไปไกล สาวงามอะไรกันล่ะเนี่ย!

เมื่อหันกลับไปมอง ก็เป็นไปตามคาด ชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำวัยราวสี่สิบห้าถึงสี่สิบหกปียืนอยู่ตรงนั้น

ในที่สุดก็ได้เจอคนที่อายุมากกว่าตัวเองเสียที

"พี่ชาย สวัสดีครับ"

เจียงต๋าเห็นอีกฝ่ายแต่งกายด้วยชุดโบราณ จึงประสานมือทักทายตามมารยาท

"ท่านผู้มาเยือน สบายดีนะ ข้าเถียนหง ขอคารวะ" เถียนหงประสานมือตอบ ท่วงท่าของเขาดูถูกต้องตามแบบแผนดั้งเดิมมากกว่าเจียงต๋าเสียอีก

ช่วยไม่ได้ เจียงต๋าก็แค่เลียนแบบมาจากในโทรทัศน์ ย่อมเทียบกับคนโบราณตัวจริงไม่ได้อยู่แล้ว

"พี่ชาย ดูจากการแต่งกายของคุณ เป็นแม่ทัพงั้นเหรอครับ?"

เจียงต๋าเห็นอีกฝ่ายสวมชุดเกราะอย่างง่าย มีผ้าคลุมด้านหลัง ดูมีสง่าราศีของขุนศึกไม่น้อย

เถียนหงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่วนพลางกล่าว "ถูกต้อง แต่ตำแหน่งแม่ทัพนี้ ข้าตั้งขึ้นมาเอง"

"ตั้งขึ้นมาเองงั้นเหรอ!" เจียงต๋าครุ่นคิด น่าสนใจแฮะ "ดูท่าโลกที่พี่เถียนอยู่ คงจะเป็นยุคกลียุคสินะครับ?"

การตั้งตนเป็นแม่ทัพ ย่อมมีแต่พวกกองทัพกบฏชาวบ้านเท่านั้น

เถียนหงถอนหายใจยาวแล้วกล่าว "ท่านเดาไม่ผิดเลย มันเป็นยุคกลียุคจริงๆ จะพูดยังไงดีล่ะ โลกของข้ามันวุ่นวายเหลือเกิน"

จากน้ำเสียงของอีกฝ่าย เจียงต๋าจับเค้าลางอะไรบางอย่างได้ จึงถามด้วยความสงสัย "วุ่นวายแบบไหนกันหรือครับ? พอจะเล่าให้ฟังได้ไหม?"

เถียนหงดูเหมือนจะเริ่มอยากระบายขึ้นมา จึงนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นแล้วกล่าว "ได้สิ งั้นข้าจะเล่าให้ฟัง"

เจียงต๋ายิ้มบางๆ แล้วนั่งขัดสมาธิลงตรงข้ามกับเถียนหง

เถียนหงกล่าว "โลกที่ข้าอยู่น่ะ กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต เป็นโลกที่ใหญ่โตมหึมามาก" พูดพลาง เขาก็มองมายังเจียงต๋าแล้วถามว่า "ดูจากการแต่งกายของท่าน คงมาจากโลกเทคโนโลยีสมัยใหม่สินะ? ในโลกของท่าน แผ่นดินคงเป็นทรงกลมใช่ไหม?"

"ถูกต้องครับ" เจียงต๋าพยักหน้า "พี่เถียนเคยจับคู่เจอสหายจากโลกเทคโนโลยีอื่นมาก่อนงั้นเหรอครับ?"

"ใช่แล้ว! เคยเจออยู่คนหนึ่ง แต่เสื้อผ้าของเขาเมื่อเทียบกับท่านแล้ว สีสันค่อนข้างเรียบกว่า และดูโบราณกว่าหน่อย เพียงแต่โดยรวมมีความคล้ายคลึงกันเท่านั้น" เถียนหงกล่าว

เจียงต๋าครุ่นคิด เสื้อผ้าที่ดูโบราณกว่างั้นหรือ?

มาจากศตวรรษก่อนหรือยังไงกัน?