บทที่ 65 กำหนดสินค้าแลกเปลี่ยน

"น้องชาย เป็นไงบ้าง พอจะจัดหาให้ได้ไหม" เมื่อเห็นเจียงต๋านิ่งเงียบไป เถียนหงก็เริ่มร้อนรน ครั้งที่ห้าแล้ว นี่มันครั้งที่ห้าแล้วนะโว้ย

ถ้ายังหาเสบียงไม่ได้อีก กองทัพของเขาคงต้องแตกพ่ายแน่

ต่อให้ไม่แตกพ่าย แต่หากขาดแคลนเสบียงเป็นเวลานาน พลังรบของเหล่าทหารก็จะดิ่งลงสู่จุดต่ำสุด ถึงตอนนั้นพอกองทัพทางการยกมาถึง…

เขาก็คงทำได้แค่ไปรายงานตัวกับพญายมแล้ว

"ได้น่ะได้อยู่ครับ เพียงแต่ปริมาณที่คุณต้องการมันค่อนข้างเยอะ ผมต้องใช้เวลาตระเตรียม อีกอย่าง พี่เถียนเตรียมจะใช้อะไรมาแลกกับเสบียงชุดนี้ล่ะครับ" เจียงต๋าเปิดประเด็นตรงไปตรงมา

การทำธุรกิจจะมามัวเกรงใจไม่ได้ มีเงื่อนไขอะไร พูดคุยให้กระจ่างต่อหน้าไปเลยจะดีที่สุด

พอตกลงกันชัดเจนทุกเรื่องแล้ว เวลาส่งมอบก็แค่ชำระตามเงื่อนไขที่คุยกันไว้ก็สิ้นเรื่อง

บางคนตอนคุยข้อตกลงกลับอึกอักคลุมเครือ ไม่กล้าเอ่ยปากเรื่องเงื่อนไข พอถึงเวลาแบ่งผลประโยชน์กลับทะเลาะกันจนหน้าดำหน้าแดง จะทำไปเพื่ออะไรกัน

เถียนหงนิ่งเงียบไป เขากำลังประเมินแต้มต่อในมือตัวเอง

เจียงต๋ามีเสบียง แล้วเขามีอะไรบ้างล่ะ

จะเอาอะไรมาแลกเสบียงต่อชีวิตชุดนี้ไปได้

ครู่ต่อมา คิ้วของเถียนหงก็คลายออก พลางเอ่ย "ทองคำ อัญมณี ผลึกวิญญาณ วิชาเซียน ซากอสูร น้องชายอยากได้อันไหนล่ะ"

เจียงต๋าเลิกคิ้ว

สมองแล่นปราดเดียวก็เข้าใจที่มาของสิ่งของเหล่านี้

ทองคำกับอัญมณี ย่อมมาจากโลกวันสิ้นโลกแน่นอน

ผลึกวิญญาณ ก็น่าจะมาจากโลกสิ่งลี้ลับ

ส่วนวิชาเซียนกับซากอสูร คงมาจากแม่สาวทายาทเทพโบราณคนนั้น

เจียงต๋าไม่รีบร้อนเลือก แต่ยิ้มถามว่า "พี่เถียน แผ่นดินเสินโจวของพวกคุณกว้างใหญ่ขนาดนั้น ผลผลิตก็น่าจะอุดมสมบูรณ์มากไม่ใช่เหรอ ไม่มีของดีประจำถิ่นบ้างเลยหรือไงครับ"

"ของดีประจำถิ่นเหรอ มีสิ มีแน่นอนอยู่แล้ว!"

เถียนหงแบมือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนหน้าขา พลางเอ่ยอย่างจนใจ "ราชวงศ์แห่งจักรวรรดิต้าเฉียน ครอบครองนาวิญญาณนับล้านไร่ ปลูกพืชวิญญาณสารพัดชนิดไว้เต็มไปหมด"

"ราชวงศ์แห่งจักรวรรดิต้าฉิน ถือครองมรดกวิชาพิสดาร ผลิตผู้ใช้อาคมออกมามากมาย นักพรตพวกนี้ไม่เพียงมีวิธีต่อสู้ที่พิลึกพิลั่น แต่ยังเชี่ยวชาญการปรุงยาด้วย ต้าฉินกับต้าเฉียนจึงมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นที่สุด"

"ราชวงศ์แห่งจักรวรรดิต้านิ่ง ครอบครองสวนสัตว์อสูรที่ใหญ่ที่สุดในเสินโจว อุดมไปด้วยสัตว์อสูรนานาชนิด เนื้อสัตว์อสูรสามารถใช้เพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้ตัวเองได้ ตัวสัตว์อสูรเองก็สามารถนำมาฝึกให้เชื่องเพื่อใช้ทำศึกได้ด้วย"

"ราชวงศ์แห่งจักรวรรดิต้าจิ่ง ถือครองมรดกการหลอมสร้างศาสตราวุธเทวะ อาวุธเทวะที่หลอมขึ้นมามีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วทั้งทวีป นอกจากนี้ ยังมีข่าวลือว่าในท้องพระคลังของต้าจิ่งมีบันทึกลายมือที่ท่านซานเฟิงทิ้งไว้เก็บซ่อนอยู่อีกด้วย"

"ราชวงศ์แห่งจักรวรรดิต้าซ่ง ถือครองมรดกยันต์เทวะ ยันต์เทวะเหล่านั้นมีคุณวิเศษสารพัด เช่น ยันต์พันลี้ สามารถทำให้คนธรรมดาเดินทางวันละพันลี้ได้อย่างง่ายดาย หรืออย่างยันต์ย่อส่วน ยันต์ขยายร่าง ยันต์เคลื่อนย้าย และอื่นๆ อีกมากมาย มีหลากหลายชนิดเหลือเกิน…"

"ที่ว่ามาทั้งหมดนี้ คือมรดกสืบทอดหลักของห้าจักรวรรดิใหญ่"

"นอกจากห้าจักรวรรดิใหญ่แล้ว ยังมีสิบสำนักใหญ่ อย่างบู๊ตึ๊ง พุทธนิกาย นิกายเทวะเต๋า สำนักกลไกสวรรค์ สำนักพวกนี้ต่างก็มีรากฐานลึกล้ำ และมีของวิเศษประจำสำนักนับไม่ถ้วนเช่นกัน"

พูดถึงตรงนี้ เถียนหงก็ถอนหายใจยาว แหงนหน้ามองฟ้า "น่าเสียดาย ข้าไม่มีปัญญาแตะต้องได้เลยสักนิด!"

เจียงต๋าฟังแล้วก็รู้สึกสะท้อนใจ ทรัพยากรล้ำค่าย่อมตกอยู่ในมือคนส่วนน้อยจริงๆ

"ราชวงศ์ของจักรวรรดิต้าฉินแซ่อะไรหรือครับ" เจียงต๋าถามด้วยความสงสัย

เถียนหงแปลกใจว่าทำไมเจียงต๋าถึงถามเรื่องนี้ แต่ก็ตอบไปว่า "ต้าฉินแซ่หมิ่น มีอะไรหรือ"

"อ้อ! เปล่าครับ แค่ถามดูเฉยๆ" เจียงต๋าครุ่นคิด ดูท่าฉินนี้คงไม่ใช่ฉินนั้นแล้วล่ะ

เถียนหงรู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ

เจียงต๋าเหลือบมองเถียนหงแวบหนึ่ง แล้วถามต่อ "พี่เถียน ท่านซานเฟิงที่คุณพูดถึงเมื่อกี้นี้คือใครเหรอครับ"

"อ้อ! นั่นคือปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งบู๊ตึ๊ง เป็นยอดคนระดับเทวา" เถียนหงกล่าว

เจียงต๋าพยักหน้า "นอกจากท่านซานเฟิงแล้ว ในยุทธภพเสินโจวของพวกคุณ ยังมียอดฝีมือที่มีชื่อเสียงคนไหนอีกบ้างครับ"

"นั่นก็เยอะแยะเลย" เถียนหงตอบ "นอกจากท่านซานเฟิงแล้ว ในยุทธภพยังมีระดับเทวาอีกสองคน คนหนึ่งชื่อเซียวเหยา อีกคนชื่อฉางเซิง ข้าเองก็แค่เคยได้ยินชื่อ ตำนานเล่าขานมีน้อยมาก รายละเอียดลึกๆ ก็ไม่รู้เหมือนกัน นอกจากยอดคนระดับเทวาทั้งสามท่านแล้ว ก็ยังมีมหาปรมาจารย์อีกนับร้อยคนที่คุมกำลังอยู่ตามภูมิภาคต่างๆ…"

เจียงต๋าพยักหน้ารับ ที่แท้ตนเองคิดมากไปเอง

นอกจากท่านซานเฟิงแล้ว ก็ไม่มีชื่อคนอื่นที่คุ้นหูอีกเลย

เสินโจวไม่ใช่โลกใบใดใบหนึ่งอย่างที่เขาจินตนาการไว้

แต่ปรมาจารย์ซานเฟิงแห่งบู๊ตึ๊งนี่สุดยอดจริงๆ ขนาดในเสินโจวยังมีตำนานเล่าขาน ยอดคนท่านนี้ช่างมีกลิ่นอายแห่งตำนานติดตัวอยู่ไม่น้อยเลย

เจียงต๋าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า "ในบรรดาห้าจักรวรรดิใหญ่ ต้าฉิน ต้าจิ่ง และต้าซ่ง ครอบครองมรดกการปรุงโอสถ หลอมศาสตรา และสร้างยันต์ ส่วนต้าเฉียนกับต้านิ่งก็ครอบครองนาวิญญาณและสวนสัตว์อสูรที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเสินโจว ช่างมีรากฐานที่ลึกล้ำจริงๆ!"

เถียนหงพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้วล่ะ! เมื่อเทียบกับห้าจักรวรรดิใหญ่แล้ว ราชวงศ์ที่ข้าอยู่นั้นเทียบไม่ติดเลยสักนิด ถ้าข้าเกิดในห้าจักรวรรดิใหญ่ ป่านนี้คงไม่ต้องลุกขึ้นมาก่อกบฏหรอก"

"ทั่วทั้งทวีปเสินโจว ถ้าจะพูดถึงที่ที่สงบสุขที่สุดก็คงมีแค่ห้าจักรวรรดิใหญ่นั่นแหละ ส่วนราชวงศ์อื่นๆ แทบจะทำสงครามรบรากันทุกปี หาความสงบสุขได้ยากเหลือเกิน"

เจียงต๋าไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงกล่าวว่า "พี่เถียน ผมมีอาหารชนิดหนึ่ง สารอาหารครบถ้วน พกพาสะดวก ทั้งยังทำให้อิ่มท้องได้นานมาก เพียงแต่รสชาติมัน… ค่อนข้างพูดยากอยู่สักหน่อย ไม่รู้ว่าจะใช้ได้ไหมครับ"

เถียนหงสงสัย "เจ้าหมายความว่านอกจากไม่อร่อยแล้ว ก็ไม่มีข้อเสียอื่นอีกเลยงั้นรึ"

"ใช่ครับ" เจียงต๋าพยักหน้า "จุดสำคัญคือพกพาสะดวก เวลาทหารออกศึก ไม่ต้องเสียเวลาตั้งเตาหุงต้มเลย อาหารที่พกติดตัวไปก็เพียงพอให้อยู่รอดได้หลายวันแล้ว"

สิ่งที่เขาพูดถึง ย่อมเป็นอาหารสังเคราะห์ทางเทคโนโลยีจากฝั่งไต้สุ่ยเอ๋อร์นั่นเอง

"ดี เอาอันนี้แหละ" เถียนหงตบมือฉาดใหญ่ด้วยความดีใจ

ข้อดีของอาหารที่เจียงต๋าว่ามานั้นชัดเจนมาก อิ่มท้อง พกพาสะดวก สารอาหารครบถ้วน นี่มันคือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเสบียงทหารชัดๆ

ส่วนเรื่องไม่อร่อยน่ะเหรอ

คนจะอดตายอยู่รอมร่อแล้ว ใครจะไปสนว่ามันอร่อยหรือไม่อร่อยกัน

ขอแค่กินให้อิ่มท้องได้ก็พอแล้ว

เจียงต๋ายิ้มบางๆ พลางมองเถียนหงโดยไม่พูดอะไร

ฝ่ายหลังเข้าใจความหมายของเจียงต๋าทันที หลังจากใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พลิกฝ่ามือ ผลึกทรงข้าวหลามตัดที่เปล่งประกายรัศมีห้าสีก็ปรากฏขึ้น

เถียนหงเอ่ยว่า "นี่คือผลึกวิญญาณ ของดีประจำถิ่นจากโลกสิ่งลี้ลับ มันช่วยเสริมสร้างพลังวิญญาณของมนุษย์ และช่วยพัฒนาสติปัญญารวมถึงความเข้าใจในการรู้แจ้งได้"

เจียงต๋าหยิบผลึกวิญญาณขึ้นมาพินิจดู

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็โคจรเคล็ดวิชาลมปราณ เส้นใยหลากสีสันค่อยๆ ถูกดึงออกมาจากผลึกวิญญาณ และถูกร่างกายของเจียงต๋าดูดซับเข้าไป

เจียงต๋ารู้สึกสะท้านไปทั้งร่าง จิตวิญญาณเกิดความรู้สึกสั่นไหวอย่างรุนแรง

เมื่อเห็นภาพนี้ เถียนหงก็รู้สึกประหลาดใจในใจ พลางทึ่งในฝีมือของเจียงต๋าที่สามารถดึงพลังงานในผลึกวิญญาณออกมาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ ดูท่าน้องเจียงคนนี้ฝึกฝนวิชาที่ไม่ธรรมดาเสียแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นสายไหนกันแน่

"เป็นสมบัติล้ำค่าที่ช่วยเพิ่มพลังวิญญาณได้จริงๆ ด้วย"

เจียงต๋าเอ่ยอย่างทึ่งๆ ร้ายกาจกว่าผลึกเทวะจากโลกวันสิ้นโลกซอมบี้เสียอีก แม้ผลึกเทวะจะช่วยเพิ่มพลังจิตได้เหมือนกัน แต่หากเทียบกับผลึกวิญญาณแล้วยังห่างชั้นกันไกล

แต่นี่ก็ถือเป็นเรื่องปกติ เพราะผลึกวิญญาณช่วยเพิ่มพูนได้แค่พลังวิญญาณอย่างเดียว

ในขณะที่ผลึกเทวะ ไม่เพียงแต่เพิ่มพลังจิตได้ แต่ยังช่วยยกระดับสมรรถภาพทางกายได้อีกด้วย

ทว่า พลังวิญญาณกับพลังจิต มันคือสิ่งเดียวกันหรือเปล่านะ

"น้องชายคิดว่าผลึกวิญญาณเป็นอย่างไรบ้าง พอจะใช้แลกเปลี่ยนได้หรือไม่" เถียนหงถาม

"ได้ครับ" เจียงต๋าพยักหน้าตกลง

เมื่อได้ยินว่าเจียงต๋าตกลง เถียนหงกลับไม่รีบร้อนแล้ว เขายิ้มขึ้นมาพลางว่า "น้องชาย ลองดูนี่ก่อนสิ"