บทที่ 68 ลงมือ

เมื่อสัมผัสได้ถึงกำไรมหาศาลของการค้าข้ามโลก เจียงต๋าก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

อย่าดูแค่ว่าเจียงต๋าฟันกำไรไปเละเทะ ที่จริงเถียนหงเองก็โกยไปไม่น้อย โดยรวมแล้วไม่ว่าจะเป็นเจียงต๋า ไต้สุ่ยเอ๋อร์ หรือเถียนหง ต่างก็มีแต่ได้กับได้ทั้งสิ้น

คำถามคือ แล้วใครขาดทุนล่ะ?

"งั้นก็ตกลงตามนี้ครับ"

ในเมื่อเจียงต๋าเสนอราคาไปแล้ว ย่อมไม่คิดกลับคำ การเปิดราคาที่ 1 แสนผลึกวิญญาณ เดิมทีก็เป็นการตั้งราคาเผื่อต่อ กะจะเปิดช่องให้เถียนหงต่อรองลงมาเสียหน่อย

ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็น…

"ดี ตกลงตามนี้!" เถียนหงตบโต๊ะดังฉาด ตัวเขาเองก็รู้ดีว่าการแสดงความดีใจออกนอกหน้าขนาดนี้อาจทำให้เจียงต๋าจับสังเกตอะไรได้

เผลอๆ อาจจะฉวยโอกาสขึ้นราคาเอาดื้อๆ ด้วยซ้ำ

ทว่าน้องเจียงผู้นี้เป็นคนมีน้ำใจนักกีฬา ทำเอาเขาถูกใจยิ่งนัก หุ้นส่วนเช่นนี้แหละถึงจะคบหาค้าขายกันได้ยาวนาน

ตามหลักแล้ว ในฐานะผู้นำกองทัพกบฏคนหนึ่ง การเก็บอารมณ์ความรู้สึกไม่ให้รั่วไหลออกทางสีหน้าถือเป็นคุณสมบัติขั้นพื้นฐาน

แต่ผลประโยชน์ตรงหน้านี้มันมหาศาลเกินไปจริงๆ!

ลองคิดดูสิ หากบรรลุข้อตกลงระยะยาวกับเจียงต๋าได้ เขาไม่เพียงจะได้สารอาหารสังเคราะห์มาใช้อย่างต่อเนื่อง แต่ยังทำกำไรต่อได้ก้อนโตอีกต่างหาก

ผลประโยชน์ตรงนี้ แค่คิดก็น่าขนลุกแล้ว

"น้องเจียงรอสักประเดี๋ยว ข้าขอตัวไปคุยกับสหายจากโลกภูติผีสักครู่ ไปประเดี๋ยวเดียวก็กลับ" เถียนหงกล่าว

"ได้ครับ" เจียงต๋าพยักหน้า

เถียนหงประสานมือคารวะ แล้วออกจากพื้นที่แลกเปลี่ยนไป

เจียงต๋ายังไม่ได้ออกไปไหน แต่เลือกเดินเล่นทอดน่องชื่นชมทัศนียภาพอันงดงามท่ามกลางป่าท้อเพียงลำพัง

จะว่าไป เดินชมทะเลดอกท้อโปรยปรายอยู่คนเดียวแบบนี้ บรรยากาศก็ไม่เลวเหมือนกัน

ถ้ามีสาวงามสักคนมาเดินเคียงข้าง คงจะยิ่งรื่นรมย์กว่านี้

อืม… แต่ถ้าเป็นตาเฒ่าหยาบกร้านอย่างเถียนหงล่ะก็ ขอบายดีกว่า

…

ไม่ต้องให้เจียงต๋ารอนาน ราวสิบนาที เถียนหงก็กลับเข้ามาในพื้นที่แลกเปลี่ยนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "น้องชาย สำเร็จแล้ว เพียงแต่ต้องรบกวนให้น้องส่งสารอาหารสังเคราะห์ 10 ล้านหลอดมาให้ก่อน ถึงจะชำระค่าสินค้ากับน้องได้"

พอพูดถึงประโยคสุดท้าย เถียนหงก็เริ่มกระดากอายขึ้นมาบ้าง

ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา! เขาจำเป็นต้องเอาสารอาหารสังเคราะห์ไปแลกเป็นผลึกวิญญาณมาก่อน ถึงจะมีผลึกวิญญาณมาชำระเงินกับเจียงต๋า

เจียงต๋าย่อมเข้าใจดี เพราะตัวเขาก็เคยทำแบบนี้มาก่อน

จับเสือมือเปล่าน่ะสิ คนรู้ก็รู้กันอยู่

"ได้ครับ" เจียงต๋ารับคำอย่างหนักแน่น มีสโมสรข้ามกาลอวกาศเป็นพยานอยู่ทั้งคน ไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะเบี้ยวหนี้

เถียนหงได้ยินดังนั้นก็ดีใจยิ่ง "น้องเจียง สารอาหารสังเคราะห์ 10 ล้านหลอดมันยังน้อยไปหน่อยนะ เพิ่มยอดเถอะ ส่วนราคา ก็คิดตามอัตราส่วนหนึ่งร้อยต่อหนึ่ง น้องเห็นว่าอย่างไร?"

"ตกลงครับ"

เจียงต๋าเข้าใจทะลุปรุโปร่ง การแลกสารอาหารสังเคราะห์กับผลึกวิญญาณนี้ จะต้องเป็นการค้าระยะยาวอย่างแน่นอน

เมื่อตกลงกันเรียบร้อย ทั้งสองก็ประสานมือร่ำลาแล้วออกจากพื้นที่แลกเปลี่ยน

…

พอกลับมาถึงวิลล่า เจียงต๋าก็ผ่อนลมหายใจยาว แล้วติดต่อไปหาไต้สุ่ยเอ๋อร์

ดูเหมือนไต้สุ่ยเอ๋อร์จะเฝ้ารอข้อความจากเขาอยู่ตลอด จึงตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

บนดาดฟ้า

"เอาสารอาหารสังเคราะห์ 10 ล้านหลอดก่อน ส่งของได้เมื่อไหร่?" เจียงต๋าเปิดฉากถามทันทีที่พบหน้าไต้สุ่ยเอ๋อร์

"คุณลุง รีบขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" ไต้สุ่ยเอ๋อร์แปลกใจ

เจียงต๋าพยักหน้า "ค่อนข้างรีบอยู่"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์เอ่ยว่า "งั้นหนูจะสั่งให้เร่งการผลิตเป็นกรณีพิเศษนะคะ อย่างช้าที่สุดช่วงบ่ายวันพรุ่งนี้ก็น่าจะเสร็จเรียบร้อย"

"ดี ฝากด้วยล่ะ" เจียงต๋ากล่าวเสริม "อ้อ สารอาหารสังเคราะห์นี่อาจจะเป็นการค้าระยะยาวนะ ทางฝั่งเธอเตรียมตัวไว้ให้พร้อมด้วยล่ะ"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์กะพริบตาปริบๆ "ดูท่ากองทัพกบฏนั่น คิดจะใช้สารอาหารสังเคราะห์เป็นเสบียงหลักตอนเดินทัพสินะคะเนี่ย!"

เจียงต๋าพยักหน้ารับโดยไม่แสดงความคิดเห็นอื่นใด

ใบหน้าเล็กๆ ของไต้สุ่ยเอ๋อร์ฉายแววยินดีปรีดาเป็นที่สุด เอาสารอาหารสังเคราะห์ที่หมายังไม่แล มาแลกกับโอสถอายุวัฒนะที่ช่วยยืดอายุขัยได้ถึง 10 ปี มันคุ้มค่าเกินคุ้มจริงๆ

ส่วนต้นทุนในการผลิตสารอาหารสังเคราะห์งั้นเหรอ?

อืม ต้นทุนก็ไม่ใช่น้อยๆ หรอก แต่เมื่อเทียบกับคุณค่าของโอสถอายุวัฒนะแล้ว แทบจะเป็นเรื่องขี้ผงไปเลย พวกมหาเศรษฐีเฒ่าที่ใกล้จะหมดอายุขัย รับรองว่าต้องยอมทุ่มไม่อั้นเพื่อแย่งชิงโอสถอายุวัฒนะกันแน่นอน

ทว่าเธอก็ไม่โง่พอที่จะเอาโอสถอายุวัฒนะไปขายทอดตลาดหรอกนะ

แค่คนในครอบครัวตัวเองก็ยังแทบจะไม่พอใช้อยู่แล้ว

เมื่อเห็นท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่องของไต้สุ่ยเอ๋อร์ เจียงต๋าก็ฉุกคิดขึ้นมาเรื่องหนึ่ง โอสถอายุวัฒนะจะมีผลช่วยยืดอายุขัยให้กับผู้ฝึกยุทธ์หรือไม่นะ?

คงจะไม่มีผลกระมัง?

ที่โอสถอายุวัฒนะไร้ประโยชน์ต่อผู้บำเพ็ญเซียน ก็เพราะภายในร่างของผู้บำเพ็ญเซียนมีพลังปราณ และพลังปราณนั้นจะทำลายสรรพคุณยาของโอสถอายุวัฒนะจนหมดสิ้น

แม้ผู้ฝึกยุทธ์จะเน้นการฝึกฝนร่างกาย ทว่าก็ต้องดูดซับพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกายเช่นเดียวกัน

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นก่อกำเนิดจะฝึกฝนเพียงกำลังภายนอก เคี่ยวกรำขัดเกลาร่างกาย แต่เมื่อก้าวขึ้นสู่ขั้นกำเนิดฟ้า ก็จะเหมือนกับผู้บำเพ็ญเซียนที่เริ่มสูดรับพลังปราณฟ้าดินมาใช้งาน

อย่างไรก็ตาม คงต้องหาโอกาสให้เถียนหงลองดูสักหน่อย

หากโอสถอายุวัฒนะใช้ได้ผลกับผู้ฝึกยุทธ์ขึ้นมาจริงๆ ละก็ หึๆ!

มูลค่าของโอสถอายุวัฒนะก็จะยิ่งพุ่งทะยานสูงขึ้นไปอีก

"คุณลุง ใกล้เที่ยงแล้ว กินมื้อเที่ยงด้วยกันหน่อยสิคะ" ไต้สุ่ยเอ๋อร์ยิ้มประจบตาหยี

"ยัยเด็กคนนี้นี่" เจียงต๋าจนปัญญา ตอนแรกทำไมถึงดูไม่ออกนะว่าแม่หนูคนนี้เป็นสายกิน? ตอนเจอกันครั้งแรกยังทำเป็นเก๊กท่าหยิ่งอยู่แท้ๆ

"เอาสิ เธอกลับไปจัดการเรื่องสั่งผลิตสารอาหารสังเคราะห์ก่อนแล้วกัน เดี๋ยวผมกลับไปสั่งคนเตรียมมื้อเที่ยงไว้ให้" เจียงต๋ากล่าวกลั้วหัวเราะ

"ได้เลยค่ะ คุณลุงรีบหน่อยนะคะ! หนูจัดการแป๊บเดียวเสร็จแน่นอน!" ไต้สุ่ยเอ๋อร์รีบร้อนออกจากพื้นที่แลกเปลี่ยนไปทันที

เจียงต๋าส่ายหน้าอย่างเอ็นดู พอดีช่วงเที่ยงนี้เจียงเสี่ยวชีไม่อยู่บ้าน มีแม่หนูคนนี้มานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนก็ไม่เลวเหมือนกัน

…

เมื่อกลับมาถึงวิลล่า เจียงต๋าก็กดโทรศัพท์สั่งอาหารจานเด็ด 6 อย่างจากภัตตาคารรสเลิศแถวบ้าน ให้ทางร้านนำมาส่ง

วางโทรศัพท์ลงแล้ว เขาก็เชื่อมต่อกับสโมสร แจ้งเวลานัดรับสินค้าให้เถียนหงทราบ เพื่อให้อีกฝ่ายได้เตรียมตัวไว้ล่วงหน้า

สารอาหารสังเคราะห์ตั้ง 10 ล้านหลอด ถ้าไม่เตรียมโกดังขนาดใหญ่เอาไว้ มีหวังไม่มีที่ให้เก็บแน่

หลังจากได้รับข้อความตอบกลับจากเถียนหง เจียงต๋าก็บิดขี้เกียจ เอนตัวพิงโซฟา แล้วเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมาดู

【ชื่อ】：เจียงต๋า

【ระดับ】：สมาชิกทั่วไป (5/10)

【สิทธิ์ปัจจุบัน】：จับคู่แบบสุ่ม

【ฟังก์ชัน】：วิดีโอคอล

【แต้มสมาชิก】：13300

บนหน้าจอมีตัวเลือก 【ฟังก์ชัน】 เพิ่มขึ้นมาหนึ่งรายการ แต้มสมาชิกขยับเพิ่มขึ้น ค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแต้ม

"กลายเป็น 13300 แต้มแล้วเหรอเนี่ย"

ตอนที่เจียงต๋าดูหน้าจอครั้งก่อน แต้มสมาชิกยังอยู่ที่ 9700 มาคราวนี้กลายเป็น 13300 พุ่งขึ้นมาถึง 3600 แต้ม

ถือว่ายอดเยี่ยมทีเดียว คาดว่าหลังจากส่งมอบสารอาหารสังเคราะห์ 10 ล้านหลอดเสร็จสิ้น แต้มสมาชิกน่าจะขยับเพิ่มขึ้นมาได้อีก

เพราะเขาส่งมอบของทั้งสองทอด

เริ่มจากไต้สุ่ยเอ๋อร์ส่งของให้เขา จากนั้นเขาก็ส่งต่อให้กับเถียนหง การเปลี่ยนมือสองรอบ ย่อมสร้างแต้มสมาชิกขึ้นมาได้ทั้งสองครั้ง

กฎของสโมสรข้ามกาลอวกาศมีอยู่ว่า ตราบใดที่มีปฏิสัมพันธ์เกิดขึ้น ก็จะเกิดแต้มสมาชิก

และการแลกเปลี่ยนซื้อขาย ก็คือปฏิสัมพันธ์ขั้นสุดยอดนั่นเอง

…

หลังจากนั้นไม่นาน อาหารมื้อเที่ยงก็มาส่ง

เจียงต๋าจึงมุ่งหน้าเข้าสู่พื้นที่แลกเปลี่ยน

บนดาดฟ้า ไต้สุ่ยเอ๋อร์เตรียมโต๊ะอาหารพร้อมจานชามและตะเกียบรอไว้อย่างดิบดี เหลือแค่รอลงมือกินเท่านั้น

"วันนี้กินอาหารเสฉวนนะ" เจียงต๋าสะบัดมือเบาๆ จานอาหารที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น สีสันและหน้าตาน่ารับประทานก็ถูกจัดวางบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ

ไต้สุ่ยเอ๋อร์ตาเป็นประกาย มองดูอาหารเต็มโต๊ะแล้วอดกลืนน้ำลายเอื๊อกไม่ได้

เธอหยิบตะเกียบคีบไส้ใหญ่หมูผัดเผ็ดเข้าปาก รสชาตินั้นช่างล้ำเลิศเกินบรรยาย แม้จะเผ็ดร้อนจัดจ้าน แต่ไต้สุ่ยเอ๋อร์กลับเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างฟินจัด กินไส้หมูไปหนึ่งคำ แล้วกระดกโค้กเย็นจัดตามลงไปอีกอึก สดชื่นสะใจเป็นบ้า

เจียงต๋าเห็นท่าทางเอร็ดอร่อยของเธอเข้า ก็พลอยเจริญอาหารไปด้วย

…

ในขณะที่เจียงต๋าและไต้สุ่ยเอ๋อร์กำลังเพลิดเพลินกับอาหารมื้อเลิศ ณ ประเทศโปหลัว ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปฏิบัติการกวาดล้างสังหารก็กำลังจะเปิดฉากขึ้น

บนเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีเงาร่างนับสิบสายแฝงตัวอยู่รอบวิลล่าหลังใหญ่ กลืนหายไปกับสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างแนบเนียน

ประกายแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นในดวงตาของผู้เป็นหัวหน้า หลังจากคำนวณทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็ออกคำสั่งผ่านระบบเอไอทันที

"ลงมือ"