ตอนที่ 113 ข้างนอกห้ามตะโกนเรียกแบบนี้

พอเหวยฮ่าวพูดจบ หลี่ซื่อหมินก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง เขามองเหวยฮ่าวแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม "เมื่อครู่เจ้าบอกว่าแค่หนังสือมิใช่หรือ เจ้ามีหนังสือรึ"

"ไม่มีขอรับ แต่พิมพ์ออกมาได้นี่ เรื่องนี้ไม่ได้ยากเสียหน่อย!" เหวยฮ่าวส่ายหน้าตอบ

"เหอะ เจ้าทึ่มเหวย เจ้าคิดว่าการพิมพ์แกะไม้มันต้องเปลืองเงินทองเท่าใดกัน หากแกะแม่พิมพ์เสียไปแผ่นหนึ่งก็ทิ้งไปทั้งแผ่น ค่าแรงช่างในนั้นไม่รู้ต้องจ่ายไปเท่าไรแล้ว" หลี่ซื่อหมินได้ยินเหวยฮ่าวพูดเช่นนี้ก็นึกว่ายังคงเป็นเรื่องการพิมพ์แกะไม้ ซึ่งเรื่องนี้เขารู้อยู่ตั้งนานแล้ว

"ท่านดูข้าเป็นคนขาดเงินหรือไง อีกอย่าง คนที่อยากพิมพ์หนังสือมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ใช้การพิมพ์แกะไม้" เหวยฮ่าวกล่าวกับหลี่ซื่อหมินอย่างได้ใจ

"หือ หรือว่ายังมีวิธีอื่นอีกงั้นรึ" หลี่ซื่อหมินได้ยินเข้าก็รีบมองเหวยฮ่าวพลางเอ่ยถาม