บทที่ 1104 อ้างเรื่องจับตัวอ่อนจักจั่นเผ่นออกจากค่ายใหญ่ไปเดินเตร็ดเตร่เนี่ยนะ !

เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของหลี่เค่อ เฉิงชู่ปี้ก็กลอกตามองบนแล้วก้มหน้าก้มตากินดื่มต่อ

พอกินจนอิ่มแปล้ เฉิงชู่ปี้ถึงได้ลุกขึ้นยืน เดินออกจากกระโจมแล้วทอดสายตามองไปรอบทิศ

แสงอาทิตย์อัสดงยังคงทอประกายเรื่อเรืองอยู่ตรงเส้นขอบฟ้า เกรงว่าคงต้องรออีกสักพักท้องฟ้าถึงจะมืดสนิท