บทที่ 1851 สุราหนึ่งมื้อ เบี้ยหวัดครึ่งปีมลายสิ้น

ได้ยินฝ่าบาทตรัสเช่นนี้ ในใจจ้าวคุนก็กระตุกวูบ ก็เขารู้เช่นเห็นชาติพวกตัวแสบพวกนั้นดีเกินไปน่ะสิ

โดยเฉพาะไม่กี่วันมานี้ที่ได้คลุกคลีอยู่ด้วย ยิ่งกระจ่างแจ้งว่า ตัวหายนะพวกนี้พอมาสุมหัวกัน อานุภาพทำลายล้างมันไม่ได้เพิ่มขึ้นแบบหนึ่งบวกหนึ่งธรรมดาๆ เลยสักนิด

หลี่ซื่อหมินกำลังจะก้าวออกไป แต่พอดีมีขุนนางเข้ามารายงานราชการ จึงจำต้องชะงักฝีเท้าไว้ก่อน รอจนสะสางงานเสร็จ เวลาก็จวนเจียนจะโพล้เพล้แล้ว