บทที่ 294 ไม่นึกเลยว่าข้ายังไม่ได้ถวายฎีกาเอาผิดเขา เขากลับกล้าถวายฎีกาเอาผิดข้าเสียเอง

ภายในตำหนักกานลู่ หลี่ซื่อหมินกำลังง่วนอยู่กับการตรวจราชการ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของฮองเฮาจั่งซุนจึงเงยหน้าขึ้น

พอเห็นฮองเฮาจั่งซุนยกถ้วยน้ำชาดอกเบญจมาศที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นเดินเข้ามาด้วยกิริยาอ่อนช้อยงดงาม ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

"ข้ากำลังรู้สึกคอแห้งอยู่พอดี อืม เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึงเลย ช่วงหลายวันมานี้พอได้ดื่มน้ำชาดอกเบญจมาศนี้แล้ว รู้สึกสบายเนื้อสบายตัวขึ้นมากทีเดียว"