บทที่ 55 เสน่ห์เย้ายวนใจ

"ในที่สุดฉันก็มีบ้านเป็นของตัวเองแล้ว แถมเป็นแบบสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น โคตรฟิน โคตรสบาย ต่อจากนี้ไปฉันก็เป็นสาวออฟฟิศระดับหรู มีหลักแหล่งมั่นคงแล้ว ดวงกำลังพุ่ง อนาคตสดใสสุดๆ!"

ฮวาชิงเซียงเดินสำรวจทั่วห้องอย่างตื่นเต้น แล้วกระโดดลงไปกลิ้งเกลือกบนเตียงแต่ละห้องอยู่หลายตลบ

จากนั้นก็ลุกขึ้นมาทำความสะอาดอย่างกระตือรือร้นจนเอี่ยมอ่องทุกซอกทุกมุม

ในหัวพลางคิดฝันว่าจะซื้อไม้กระถางเล็กๆ กับของกระจุกกระจิกแบบไหนมาแต่งห้องดี จะได้ทำให้ห้องดูอบอุ่นและน่าอยู่ขึ้น

ทันใดนั้น หลิวชิงซือก็แวะมาหา เธอยิ้มกริ่มแล้วเอ่ยชวน "ชิงเซียง ไปกันเถอะ ไปดูวิลล่าของคุณจางกัน"

"นี่สามทุ่มแล้วนะ ดึกไปหรือเปล่าพี่?"

ฮวาชิงเซียงก้มดูเวลาแล้วก้มมองชุดที่ตัวเองสวมอยู่ มันทั้งบางเบาและเซ็กซี่ชวนใจสั่น ออกไปข้างนอกตอนดึกๆ ในชุดแบบนี้นึกแล้วก็หวั่นใจอยู่เหมือนกัน

"ไม่ดึกหรอกน่า วิลล่าบอสอยู่ใกล้แค่นี้เอง เดินไม่กี่นาทีก็ถึง ไม่ต้องกลัว ที่นี่ระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาจะตาย" หลิวชิงซือไม่พูดพร่ำทำเพลง ดึงแขนฮวาชิงเซียงเดินออกไปทันที

"เราไปหาบอสตอนค่ำๆ มืดๆ แบบนี้ บอสจะไม่เข้าใจผิดเหรอพี่?"

ฮวาชิงเซียงถามอย่างกังวล

"ก็เพราะกลัวบอสเข้าใจผิดนั่นแหละ ถึงได้ลากเธอไปด้วยไง"

หลิวชิงซือหัวเราะคิก "บอสเราน่ะประเภทภายนอกดูนิ่งขรึมแต่ข้างในเร่าร้อน ชอบมโนไปไกล ส่วนฉันแค่อยากคุยเรื่องงานกับเขาสักหน่อย"

"จริงเหรอเนี่ย บอสนี่ก็น่ารักดีแฮะ"

ฮวาชิงเซียงหัวเราะร่าจนตัวโยน "แสดงว่าเสน่ห์ของพี่ไม่ธรรมดาเลยล่ะสิ สมแล้วที่เป็นสตรีมเมอร์สาวสุดฮอตแถมยังเป็นพริตตี้ระดับท็อป ทำเอาบอสเก็บไปคิดเตลิดได้"

"เลิกชมฉันได้แล้ว เธอก็ไม่เบาเหมือนกัน สวยสะกดตาขนาดนี้ถึงผ่านสัมภาษณ์มาได้ ต่อจากนี้เงินเดือนตั้งล้านหยวน สบายใจได้เลย เดี๋ยวหนุ่มหล่อรวยๆ ก็วิ่งเข้ามาหา ถึงตอนนั้นชีวิตก็พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดแล้ว"

หลิวชิงซือแซวพลางหัวเราะ

"แหม พี่ก็พูดไปเรื่อย"

ฮวาชิงเซียงหน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นตึกตัก เงินเดือนปีละล้านหยวนนี่มันฟินจริงๆ ถึงจะไม่ได้แต่งกับหนุ่มหล่อบ้านรวย แต่ก็ไม่ต้องมาคอยพะวงเรื่องหาแฟนอีกแล้ว จากนี้ไปถือว่ามีอิสรภาพทางการเงิน ใช้ชีวิตให้สนุกเต็มที่ได้เลย

‘บอสคะ ฉันมาถึงแล้ว ยืนอยู่หน้าวิลล่าบอสค่ะ’

จางทงเพิ่งจะได้รับข้อความวีแชตจากหลิวชิงซือ ขณะที่เขากำลังพยายามดึงสติตัวเองกลับมาจากเรื่องที่หลิวเจี๋ยเป็นสายลับ พอเห็นข้อความนี้เข้าก็ถึงกับกุมขมับ

พระเจ้าช่วย วันแรกก็บุกมาส่งถึงที่เลยเหรอเนี่ย?

แบบนี้จะดีเรอะ?

ทว่าหัวใจเจ้ากรรมดันเต้นโครมคราม ภาพเรือนร่างสะกดสายตาและเสน่ห์ยั่วยวนสุดขีดของหลิวชิงซือพลันผุดขึ้นมาในหัว ทำเอาเลือดลมพลุ่งพล่านจนแทบคุมไม่อยู่

จะเปิดประตูดี หรือจะเปิดประตูดีล่ะเนี่ย?

แหม… ถ้าไม่เปิดประตู แล้วจะสั่งสอนให้เธอกลับเนื้อกลับตัวได้ยังไงกันเล่า!

คิดได้ดังนั้น จางทงจึงเดินไปเปิดประตู

เขาก็พบหลิวชิงซือกับฮวาชิงเซียงยืนเด่นอยู่หน้าประตู ทั้งคู่แต่งกายสวยสะพรั่ง เย้ายวนตา ชวนมองเป็นที่สุด ซ้ำยังมีกลิ่นหอมละมุนโชยมาเตะจมูก ชวนให้คนมองคิดเตลิดไปไกล

"พวกคุณมาทำอะไรกันดึกดื่นครับเนี่ย?"

จางทงทั้งผิดหวังทั้งดีใจ ผิดหวังที่หลิวชิงซือไม่ได้มาหาเพื่อทอดสะพาน แต่ก็ดีใจที่เธอไม่ได้มาเพื่อทอดสะพานเหมือนกัน… ใช่แล้ว เหตุผลเดียวกันเป๊ะ ผู้ชายนี่มันช่างย้อนแย้งสิ้นดี

"ฉันมาคุยเรื่องงานค่ะ ได้ยินว่าวันที่ 1 ธันวาคมจะเริ่มประมูลแล้ว เหลือเวลาอีกแค่สามวันเอง แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่ามีของชิ้นไหนบ้าง ก็เลยแอบกังวลนิดหน่อยค่ะ"

หลิวชิงซือพูดด้วยท่าทีกระวนกระวาย

จางทงจึงเชื้อเชิญพวกเธอเข้ามาข้างใน

ฮวาชิงเซียงอาสาไปชงชาให้ จางทงเลยได้โอกาสคุยกับหลิวชิงซือเรื่องของที่จะนำมาประมูลรอบนี้ ซึ่งส่วนใหญ่ก็คือพวกโสมพันปีกับหยก…

"ฉันจะรีบทำเอกสารรายการของที่จะประมูลทั้งหมดให้นะคะ…" หลิวชิงซือเอ่ย "คู่มือการประมูลก็ยังไม่มี แล้วจะจัดงานกันยังไงล่ะคะเนี่ย?"

"ทำไม่ทันแล้วล่ะ รอบนี้เอาแบบเรียบง่ายไปก่อนเถอะ ยังไงก็เป็นของของผมคนเดียว ไม่ต้องห่วงหรอก" จางทงตอบ "ไว้รอบหน้าเริ่มรับของคนอื่นมาค่อยจัดให้เป็นทางการกว่านี้"

"…"

"บอสคะ ฉันขอเดินชมวิลล่าของบอสได้ไหมคะ?"

ฮวาชิงเซียงเห็นทั้งสองคนคุยงานกันยาวเหยียด จึงเอ่ยขอด้วยความเกรงใจ วิลล่าหลังนี้หรูหราอลังการเหลือเกิน เธออยากจะเห็นให้ทั่ว และพอได้รับอนุญาต เธอก็ส่งเสียงดีใจแล้ววิ่งขึ้นชั้นบนไปทันที

"บอสคะ ฉันพาฮวาชิงเซียงมาด้วยแบบนี้ บอสคงผิดหวังแย่เลยสิคะ?"

หลิวชิงซือหัวเราะคิกคักพลางเอ่ยแซว

"กล้าแซวบอสเหรอ? อย่างนี้ต้องโดนทำโทษ!"

จางทงแกล้งทำหน้าดุ ก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามาใกล้แล้วฟาดลงไปที่บั้นท้ายงอนงามฉาดใหญ่ มันเด้งรับมือเบาๆ ให้สัมผัสนุ่มแน่นสุดฟิน

"บอสคะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันยอมแล้ว… บอสอยากทำโทษฉันแรงแค่ไหนก็เอาเลยสิคะ"

หลิวชิงซือทิ้งตัวลงนอนพาดบนตักของจางทง ใบหน้าแดงซ่านแววตาหยาดเยิ้ม น้ำเสียงหวานออดอ้อนจนชวนใจสั่น

"พระเจ้าช่วย ยัยนี่เด็ดชะมัด!"

จางทงอุทานลั่นในใจแล้วรีบปล่อยตัวเธอทันที ฮวาชิงเซียงยังอยู่ข้างบน เดี๋ยวเกิดเสียงเล็ดลอดขึ้นมาคงได้เป็นเรื่อง

พอกลับมานั่งดีๆ จางทงจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง "เรื่องที่พักเรียบร้อยดีไหม? พอใจหรือเปล่า?"

"เรียบร้อยดีค่ะ ห้องเหมือนกับของเลขาจ้าวเลย เป็นห้องแบบดูเพล็กซ์ กว้างขวางน่าอยู่สุดๆ… วันไหนบอสว่าง แวะไปหาฉันที่ห้องบ้างนะคะ เดี๋ยวฉันเต้นให้ดู"

หลิวชิงซือยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ส่งสายตาเย้ายวนคล้ายทีเล่นทีจริง บรรยากาศก้ำกึ่งชวนคิดลึกถูกเธอโปรยเสน่ห์ออกมาได้อย่างมีชั้นเชิง

"ยัยนางมารร้ายชัดๆ สวยพิฆาตตัวจริงเสียงจริงเลย"

จางทงคิดในใจอย่างเพลิดเพลิน การได้อยู่ท่ามกลางสาวสวยแบบนี้มันฟินดีแท้ มีลูกน้องเป็นสาวงามระดับท็อป ช่างเชิดหน้าชูตาได้ดีจริงๆ

"บอสคะ วิลล่าของบอสสวยหรูมากเลยค่ะ"

ฮวาชิงเซียงเดินลงมาจากชั้นบน สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ "ที่นี่ยังไม่มีแม่บ้านใช่ไหมคะ? วันหลังให้ฉันมาช่วยทำความสะอาดให้บอสดีไหมคะ?"

"อย่าลำบากเลยครับ เดี๋ยวผมค่อยจ้างแม่บ้านรายชั่วโมงมาทำประจำอยู่แล้ว"

จางทงมองใบหน้าหวานละมุนของเธอแล้วก็ใจเต้นตึกตัก ยัยนี่หมายความว่ายังไงกันแน่? หรือคิดจะเรียนรู้มารยาแบบหลิวชิงซืออีกคน?

"จ้างแม่บ้านรายชั่วโมงก็ไม่ดี แม่บ้านประจำก็ไม่เหมาะค่ะ ฉันรับเงินเดือนตั้งหลักล้านแต่ทำงานแค่อาทิตย์ละสองวันครึ่ง สู้เอาเวลาว่างมาช่วยบอสทำความสะอาดห้องไม่ดีกว่าเหรอคะ? แถมฉันยังได้ใช้ที่นี่ซ้อมดนตรีด้วย จะได้ไม่ต้องกลัวไปรบกวนคนอื่นไง"

ฮวาชิงเซียงรีบเสนอตัว

"อ๋อ ที่แท้ก็อยากได้ที่ซ้อมดนตรีนี่เอง"

จางทงถึงบางอ้อ จึงหยิบกุญแจยื่นให้เธอ "เอาสิ อยากมาเมื่อไหร่ก็มาได้เลย ปกติผมไม่ค่อยอยู่หรอก"

ก็เรื่องจริงของเขา ตอนกลางคืนดูเหมือนนอนอยู่ในวิลล่า แต่ความจริงแอบแวบไปดาวสมบัติต่างหาก การพักผ่อนบนดาวสมบัติให้ผลลัพธ์ดีกว่าเห็นๆ ไม่ว่าจะเรื่องนอนหลับหรือฝึกวรยุทธ์ คงเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่พิเศษกว่าที่นี่

"บอสใจดีที่สุดเลย รักบอสจังค่ะ!"

ฮวาชิงเซียงยิ้มหวานหยดย้อย ออร่าความสวยเปล่งประกายจนคนมองแทบลืมหายใจ

'หรือว่าฉันจะมองคนผิดไปนะ? ยัยเด็กที่ดูไร้เดียงสาคนนี้แท้จริงแล้วคือนางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์งั้นเหรอ? ถึงขั้นหาโอกาสอยู่กับบอสสองต่อสองได้แล้วเนี่ย อีกไม่นานคงได้ปีนขึ้นเตียงบอสแน่ๆ'

หลิวชิงซือแอบขมวดคิ้ว รู้สึกว่ามีคู่แข่งตัวฉกาจเพิ่มขึ้นมาอีกคนเสียแล้ว! ทว่านี่ก็เป็นสิทธิ์ของเขา ในเมื่อเธอยังไม่ใช่แฟนจางทง แม้แต่ฐานะเด็กเลี้ยงก็ยังไม่นับ แล้วจะมีสิทธิ์อะไรไปพูดล่ะ? แต่ช่างเถอะ… จะมานั่งปวดหัวทำไมกัน ให้จ้าวเชี่ยนเป็นฝ่ายปวดหัวไปคนเดียวก็พอแล้ว!

ในที่สุดสองสาวก็ขอตัวกลับ ทว่าคล้อยหลังไปไม่นาน วิลล่าก็มีแขกมาเยือนอีกคน แน่นอนว่าไม่ใช่สาวงามที่ไหน แต่เป็นหวังเหา หัวหน้าชุด รปภ. สีหน้าของเขาดูตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด แถมมือไม้ยังสั่นเทา บ่งบอกว่าคงเพิ่งไปเจอเรื่องใหญ่โตระดับคอขาดบาดตายมาเป็นแน่