บทที่ 62 งานเลี้ยงฉลอง รายล้อมด้วยนางจิ้งจอก

ในห้องวีไอพีของโรงแรมแห่งหนึ่ง

บริษัทประมูลเทียนเป่ากำลังจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ โดยมีพนักงานทุกคนรวมถึงฝ่ายรักษาความปลอดภัยมาร่วมงานกันครบหน้า

ตอนนี้ในคลังสมบัติของบริษัทไม่มีของมีค่าหลงเหลืออยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องจัดเวรเฝ้า แค่ลงกลอนประตูก็พอ

คนทั้งบริษัทมีเพียง 23 คน

แบ่งเป็นสาวสวยแปดคน ผู้เชี่ยวชาญการประเมินสองคน ผู้จัดการฝ่ายการเงินหนึ่งคน บวกกับจางทงและอ้วนหลัว

พวกการ์ดนั่งแยกไปโต๊ะหนึ่ง ส่วนที่เหลือนั่งอีกสองโต๊ะ

โต๊ะของจางทงประกอบด้วยตัวเขาและสี่สาวสวยระดับท็อป ได้แก่ จ้าวเชี่ยน หลิวชิงซือ หลัวเวย และฮวาชิงเซียง

ทั้งสี่สาวผลัดกันชนแก้วกับจางทงไม่ขาดสาย รอยยิ้มหวานหยดย้อย สายตาหวานฉ่ำทอดสะพานมาราวกับสายฟ้าฟาด

สุรามิได้ทำให้คนเมา แต่คนต่างหากที่เมามายเพราะบรรยากาศ

รูปโฉมมิได้ล่อลวงใคร ทว่าใจกลับเตลิดเปิดเปิงไปเอง

จางทงรู้สึกฟินจนบรรยายไม่ถูก ทั้งยังภาคภูมิใจถึงขีดสุด

ในอดีตเขาเคยคิดไว้ว่า หากเปิดบริษัทจะต้องจ้างสาวสวยมาอยู่ด้วยเยอะๆ

ในที่สุดฝันก็เป็นจริง

แม้บริษัทจะยังไม่ใหญ่โต มีพนักงานแค่ 23 คน

แต่กลับมีสาวงามระดับท็อปถึงสี่คน

แต่ละคนสวยล่มบ้านล่มเมือง งดงามหยาดเยิ้มจนจันทรายังต้องหลบหน้า ควงไปไหนก็เชิดหน้าชูตาได้ทั้งนั้น ทำเอาผู้คนนับไม่ถ้วนต้องอิจฉาตาร้อน

อ้วนหลัวนั่งอยู่อีกโต๊ะหนึ่ง มีสี่สาวสวยอย่างซูซานซาน พานอวี่ เฉียวลี่ลี่ และเฉินฟาง รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญการประเมินสองคนและผู้จัดการฝ่ายการเงินอีกหนึ่งคน

นับว่ารายล้อมไปด้วยสาวงามไม่แพ้กัน

แต่ละคนต่างพากันชนแก้วกับเขา น้ำเสียงออดอ้อนน่าฟัง รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มจับใจ

อ้วนหลัวเคยเป็นได้แค่หมาเลียมาก่อน

ในอดีต ถานเจียเคยส่งยิ้มหวานหรือปั้นหน้าดีๆ ให้เขาเสียที่ไหน

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงมีความสุขจนแทบลอย ตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้นไปหมด

นี่สิถึงจะเรียกว่าจุดสูงสุดของชีวิต!

"วันนี้บริษัทเราเปิดตัวได้อย่างงดงาม ขอแสดงความยินดีกับบอสที่กวาดรายได้ไปถึงสี่หมื่นสามพันล้านหยวนด้วยค่ะ ขอเสียงปรบมือต้อนรับบอสขึ้นกล่าวอะไรสักหน่อยค่ะ!"

จ้าวเชี่ยนลุกขึ้นพูดพร้อมส่งยิ้มหวาน

พนักงานทุกคนต่างพากันยิ้มและปรบมือรัวด้วยสีหน้าเปี่ยมความคาดหวัง

"ขอบคุณทุกคนสำหรับความทุ่มเทในช่วงที่ผ่านมา พวกคุณเหนื่อยกันมาก"

จางทงลุกขึ้นกล่าว "เพราะฉะนั้น ผมขอแจกโบนัสให้ทุกคน คนละห้าแสนหยวน!"

"พระเจ้าช่วย เพิ่งทำงานได้ไม่กี่วัน แจกโบนัสคนละห้าแสนหยวนเลยเนี่ยนะ!"

พนักงานทุกคนต่างอ้าปากค้าง ก่อนจะดีใจกันจนแทบคลั่ง

นี่มันบอสสายเปย์ตัวจริงเสียงจริง!

สมกับเป็นมหาเศรษฐีโคตรรวย ใจป้ำไม่มีใครเกิน!

"ฉันชักอยากจะทำงานติดตามเขาจริงๆ แล้วสิ…"

สีหน้าของหลิวเจี๋ยซับซ้อนขึ้นมาทันที เจ้านายที่ใจป้ำเบอร์นี้เขาเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกในชีวิต

ตอนนี้เขายังไม่ได้ลาออก และได้รับคำสั่งเบื้องบนให้คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของจางทงต่อไป

โดยเฉพาะคืนนี้ ต้องไม่ปล่อยให้จางทงคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว

"ขอบคุณค่ะบอส! รักบอสที่สุดเลย!"

พวกสาวสวยต่างพากันส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดดีใจลั่นห้อง

หลัวเวยถึงกับโผเข้าไปสวมกอดจางทงอย่างแนบแน่น แล้วหอมแก้มเขาดังฟอดใหญ่!

เธอมาจากวิทยาลัยศิลปะ แต่ไม่ได้เรียนร้องเพลงหรือเต้นรำ หากเรียนวิชาพู่กันจีนและจิตรกรรม ซึ่งการจะเปลี่ยนเป็นเงินเป็นทองนั้นยากลำบากเหลือเกิน

ก่อนจะมีชื่อเสียง ต่อให้ผลงานภาพวาดและลายมือจะดีแค่ไหน ก็ไม่มีทางขายออก

ทางบ้านของเธอก็ธรรมดามาก ให้เงินค่าใช้จ่ายรายเดือนมาเพียงน้อยนิด

มันจะไปพอใช้สำหรับสาวสวยระดับเธอได้อย่างไรกัน

อีกทั้งเธอยังหาแฟนที่ถูกใจไม่ได้

ชีวิตที่ผ่านมาจึงค่อนข้างขัดสน

ลำบากไม่น้อยเลยทีเดียว

เสื้อผ้าที่สวมใส่ล้วนธรรมดาสามัญ เพียงแต่อาศัยว่าหน้าตาดีและรู้จักมิกซ์แอนด์แมตช์ จึงใส่เสื้อผ้าตลาดนัดออกมาดูดีเหมือนแบรนด์เนมได้

แม้จะตกลงเงินเดือนไว้ปีละล้านหยวน แต่เงินก็ยังไม่ออก

เดิมทีคิดว่าคงต้องทนกัดฟันลำบากอีกเป็นเดือนกว่าจะได้เริ่มใช้ชีวิตสุขสบาย

ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ เจ้านายจะแจกโบนัสก้อนโตถึงห้าแสนหยวน

ทำเอาเธอดีใจจนแทบคลั่ง

"แอบจู่โจมผมเหรอ ไม่ได้การละ ต้องเอาคืนซะหน่อย"

จางทงดื่มไปไม่น้อยจึงค่อนข้างปล่อยตัว เขาคว้าเอวคอดกิ่วของเธอเอาไว้

แล้วหอมแก้มเธอกลับไปดังฟอดเช่นกัน

ทำเอาหลัวเวยเขินจนหน้าแดงก่ำ แววตาเชื่อมหวานฉ่ำ

แทบจะละลายซบลงในอ้อมอกของจางทง

"เอาอีกรอบเลย!"

พนักงานหลายคนต่างส่งเสียงหัวเราะแซวกันอย่างสนุกสนาน

อาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทุกคนจึงกล้าเล่นกันมากขึ้น

แม้แต่จ้าวเชี่ยนก็ยังหัวเราะคิกคัก ไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย

เธอรู้สถานะและจุดยืนของตัวเองดีตั้งนานแล้ว

จะไปมัวหึงหวงให้ตัวเองเป็นทุกข์ทำไม

ตอนนี้เงินเดือนก็สูง โบนัสก็เพียบ ชีวิตแฮปปี้จะตายไป

แถมยังได้กุ๊กกิ๊กกับเจ้านายสุดหล่อขนาดนี้

นี่มันเรื่องที่ผู้หญิงนับไม่ถ้วนต้องอิจฉาตาร้อนชัดๆ

จางทงไม่ได้ทำอะไรเกินเลยไปกว่านั้น เขาปล่อยมือจากหลัวเวย

ทว่าหลัวเวยกลับแอบจู่โจมซ้ำ ฝากรอยลิปสติกสีแดงสดไว้บนแก้มอีกข้างของเขา ก่อนจะหัวเราะร่าแล้ววิ่งหนีไป

ทำเอาทุกคนขำกันจนตัวงอ บรรยากาศเฮฮามีความสุขกันถ้วนหน้า

"บอสคะ ขอบคุณในความใจป้ำนะคะ ฉันขอชนแก้วกับคุณสักแก้วค่ะ"

ฮวาชิงเซียงหน้าแดงระเรื่อ เดินกรีดกรายเข้ามาหาจางทงพร้อมกลิ่นกายหอมละมุน ในมือถือแก้วเหล้าขาวรินไว้เต็มปรี่

ดูแล้วน่าจะหนักสักสามตำลึงได้

พอชนแก้วกับจางทงเสร็จ เธอก็กระดกหมดแก้วอย่างอ่อนช้อยงดงาม

พริบตานั้นดวงหน้าก็แดงก่ำราวกับจะคั้นเลือดออกมาได้ ร่างกายเริ่มโงนเงน ก่อนจะทิ้งตัวล้มพับลงในอ้อมแขนของจางทงดังพลั่ก

"ให้ตายสิ คอพับไวขนาดนี้เลยเรอะ!"

ทุกคนตาค้างกันเป็นแถว

นี่ตั้งใจหรือเจตนาแกล้งเมากันแน่เนี่ย

"แต่ละคน นางจิ้งจอกชัดๆ"

หลิวชิงซือกระตุกยิ้มมุมปาก

คิดจะอ่อยบอส ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกย่ะ

เขาไม่ใช่ผู้ชายประเภทเห็นผู้หญิงแล้วหน้ามืดตามัวเสียหน่อย

เธอเองก็อ่อยเขาตั้งกี่รอบ ยังไม่เห็นจะได้ผลสักนิด

มีครั้งหนึ่งถึงขั้นอยู่กันสองต่อสองในห้องของเธอแท้ๆ

แต่เขากลับเดินจากไปหน้าตาเฉย ไม่มีความลังเลเลยสักนิด

อีกครั้งหนึ่งที่วิลล่าของจางทง เขาก็แค่ตีตูดเธอเบาๆ ทีเดียว

แล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรคืบหน้าอีกเลย

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้คิดจะเปิดฮาเร็มเพิ่ม

มีแค่จ้าวเชี่ยนคนเดียวก็พอแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังเป็นพวกชอบมองสาวสวยอยู่ดี

ถึงได้ยอมทุ่มเงินเดือนก้อนโตจ้างสาวงามมาล้อมหน้าล้อมหลังแบบนี้

บางที เขาอาจจะแค่ชอบความรู้สึกที่ได้อยู่ท่ามกลางสาวสวยและได้รับการยกย่องนับถือล่ะมั้ง

"ผู้หญิงคนนี้ตัวหอมเกินไปแล้วมั้งเนี่ย"

จางทงถูกกลิ่นหอมดอกไม้อันน่าประหลาดใจโอบล้อม จนอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ ไปหลายที

กลิ่นหอมของดอกไม้โชยเข้าจมูก ชวนให้สดชื่นชื่นใจเป็นบ้า

ทว่าปากเขากลับยังคงบ่นอุบ "เฮ้ๆ ตื่นสิ คอไม่แข็งแล้วจะมาชนแก้วทำไมเนี่ย"

"ขอ ขอโทษด้วยค่ะ ฉะ ฉันแค่ดีใจไปหน่อย ปกติฉันคออ่อนมาก แก้วเดียวก็พับแล้ว ไม่เคยกล้าดื่มข้างนอกเลย นี่เป็นครั้งแรกค่ะ"

ฮวาชิงเซียงตาหวานเยิ้มด้วยความเมา ลิ้นเริ่มพันกันจนพูดจาแทบไม่เป็นคำแล้ว

"เอาเถอะ"

จางทงจนปัญญา ได้แต่กอดเธอไว้ต่อไป ก่อนจะตะโกนเสียงดังลั่นอย่างคึกคัก "ทุกคน ผมยังพูดไม่จบนะ! พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานแล้ว เพราะผมตัดสินใจให้ทุกคนหยุดพักร้อนครึ่งเดือน! ใครอยากไปเที่ยวไหนก็ไป ผู้ชายจะพาน้องเมียไป หรือผู้หญิงจะพาชู้รักไปด้วยก็ตามสบาย ส่วนสาวคนไหนไม่มีใครไปด้วย จะมาหาผมก็ได้นะ เดี๋ยวผมจะคุยเรื่องทำโอทีด้วยสักหน่อย!"

"ว้าว ฟินสุดๆ!"

"บอสใจป้ำเกินไปแล้ว!"

"บอสจงเจริญ!"

"บอส ฉันรักคุณค่ะ!"

"บอสเนี่ยมีอารมณ์ขันจริงๆ เลย นึกว่ามาหาแล้วจะพาไปเที่ยวมัลดีฟส์ ที่แท้จะคุยเรื่องทำโอทีเนี่ยนะ"

"…"

ทุกคนส่งเสียงเฮลั่น หัวเราะกันอย่างบ้าคลั่ง

แต่ละคนมีความสุขจนตัวลอย ดีใจจนแทบหาทางกลับบ้านไม่ถูก

นี่คงเป็นเจ้านายสายเปย์ที่เอาแต่ใจที่สุดในโลกแล้วล่ะมั้ง

เอะอะก็แจกโบนัสห้าแสน

นึกอยากให้หยุดก็สั่งหยุดครึ่งเดือนหน้าตาเฉย

ช่างฟินอะไรขนาดนี้!

ได้ทำงานในบริษัทแบบนี้ บรรพบุรุษคงต้องคุ้มครองมาแน่ๆ

"ก๊ากๆ ไอ้ซานผีเอ๊ย! เดือนนี้กูได้โบนัสตั้งห้าแสนหยวน ทรัพย์สินพี่คนนี้ใกล้จะแตะล้านแล้วเว้ย! แล้วก็นะ วันนี้จางทงฟันเงินไปสี่หมื่นกว่าล้านหยวนเลยนะมึง!"

อ้วนหลัวอดไม่ได้ที่จะทักไปอวดหยางปัวอีกรอบ

"วันๆ มึงเอาแต่โม้ ไม่เบื่อบ้างหรือไงวะ ไสหัวไปเลยไป๊!"

ในออฟฟิศของบริษัทแห่งหนึ่งในนครโม่ตู หยางปัวที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ ถึงกับหน้าเขียวปั๊ด

แม่มเอ๊ย เห็นกูเป็นเด็กใหม่ก็เอาแต่รังแก ให้กูอยู่ทำโอทีมันทุกวี่ทุกวัน

ไอ้อ้วนหลัวงี่เง่ายังจะชอบทักมาขี้โม้ไร้สาระอยู่ได้

กูไม่ได้โง่นะโว้ย!

จางทงจะหาเงินได้สี่หมื่นล้านในวันเดียวเนี่ยนะ ให้หาสี่ร้อยหยวนยังยากเลยมั้ง!

อยากจะบินไปตบกบาลไอ้อ้วนปัญญาอ่อนนั่นให้ดับคามือจริงๆ!

จะได้ไม่ต้องมาสะกิดกวนตีนกูอีก!