บทที่ 66 วิลล่ากลายเป็นถ้ำปีศาจแมงมุมไปแล้วงั้นเหรอ

จางทงไม่ได้กลับจากเทือกเขาฉางไป๋ในทันที แต่เขามุดเข้าไปในอุโมงค์ลึกลับเพื่อพักผ่อนและบำเพ็ญเพียรบนดาวสมบัติอยู่นานกว่าครึ่งวัน จากนั้นถึงค่อยเดินออกมาจากห้องใต้ดินของวิลล่า ซึ่งเป็นเวลาประมาณสองทุ่มกว่าแล้ว

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงขลุ่ยเซียวแว่วมา เสียงนั้นโศกซึ้งกินใจ ไพเราะเพราะพริ้งเป็นพิเศษ ทั้งยังมีเสียงดนตรีอื่นคลอประสาน ผนวกกับเสียงหัวเราะต่อกระซิกของเหล่าสาวงาม

"นี่มันวิลล่าของฉันจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย"

จางทงยืนงงเป็นไก่ตาแตก ย่องกริบขึ้นไปแอบดูเงียบๆ แล้วสายตาก็ได้พบกับภาพอันชวนเคลิบเคลิ้มหลงใหล

ห้องโถงใหญ่ถูกประดับประดาด้วยไฟหลากสี ส่องแสงวิบวับพราวตา

ฮวาชิงเซียงผู้สวมเสื้อผ้าเรียบง่ายทว่าโปร่งสบายกำลังเป่าขลุ่ยเซียว

ส่วนจ้าวเชี่ยน หลิวชิงซือ หลัวเวย ซูซานซาน เฉินฟาง พานอวี่ และเฉียวลี่ลี่ กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกเต้นระบำกันอย่างสนุกสนาน แต่ละคนแต่งองค์ทรงเครื่องงดงามหยาดเยิ้ม โชว์เสน่ห์เย้ายวนใจเกินต้านทาน

บางคนใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น อวดเรียวขายาวระหง

บางคนใส่กระโปรงสั้นสายเดี่ยว เผยผิวขาวผ่องเป็นยองใย

บางคนใส่ชุดเดรสสั้นคอลึก เว้าลึกจนเห็นเนินอกขาวเนียนไปครึ่งเต้า

บางคนสวมกระโปรงรัดรูปเน้นสะโพกกับรองเท้าส้นสูงสีแดง เซ็กซี่ขยี้ใจสุดขีด

…

พวกเธอส่ายเอวกันอย่างเมามัน เต้นกันอย่างสุดเหวี่ยง

"เชี่ยเอ๊ย กูไม่อยู่แค่ครึ่งวัน วิลล่ากลายเป็นถ้ำปีศาจแมงมุมไปแล้วเหรอวะ"

จางทงอ้าปากค้าง แอบยืนชมอยู่ตรงนั้นอย่างเพลิดเพลิน พร้อมกับแอบให้คะแนนอยู่ในใจ

หลิวชิงซือเต้นได้เซ็กซี่เย้ายวนที่สุด สีหน้าและลีลาท่าทางของเธอมันได้อารมณ์เป๊ะปังจนชวนให้น้ำลายหกจริงๆ

จ้าวเชี่ยนก็ไม่เบา ลีลาการเต้นของเธอจัดจ้านพราวเสน่ห์ โดยเฉพาะท่ายิงปืนพร้อมกับหลับตาข้างหนึ่ง ทำเอาใจสั่นระทวยไปหมด

หลัวเวยสูงส่งดั่งเจ้าหญิง วางมาดและท่วงท่าได้อยู่หมัดจนชวนให้อยากล่วงเกินเหลือเกิน

ครูสอนโยคะอย่างเฉินฟางก็เป็นยอดฝีมือ ท่วงท่าการเต้นจัดเต็มทุกลีลา สวยงามไร้ที่ติ

พานอวี่ที่เป็นนางแบบอาชีพ เอวคอด ขาเรียวยาว สะโพกผาย โยกย้ายได้อย่างร่าเริงเปี่ยมพลัง ทั้งยังส่งสายตาพิฆาตวิ้งๆ มาเป็นระลอก เล่นเอาแขนขาของจางทงชาวาบไปหมด

สาวออฟฟิศสุดสวยอย่างเฉียวลี่ลี่ก็ปลดปล่อยเต็มที่ เธอสะบัดศีรษะอย่างบ้าคลั่ง เหวี่ยงเส้นผมยาวสลวยจนยุ่งเหยิง ปลุกเร้าให้เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน

เมื่อเต้นจบไปหนึ่งเพลง

พวกเธอก็ผ่อนคลายลง

เริ่มส่งเสียงหัวเราะคิกคักและคุยเล่นกันเจื้อยแจ้ว

"เจ้านายเรานี่หาเงินเป็นอย่างเดียว แต่ใช้เงินไม่เป็นเลยนะ เพิ่งจะหาเงินได้หลายหมื่นล้านแท้ๆ ก็พาว่างไฉกับฮุยฮุยไปล่าสมบัติอีกแล้ว ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่"

"งั้นพวกเราก็ยึดวิลล่าเขาอยู่ จัดปาร์ตี้มันทุกวันไปเลย"

"เจ้านายกลับมาจะไม่ว่าพวกเราเอาเหรอ"

"จะว่าอะไรล่ะ เจ้านายรักพวกเราจะตายไป ไม่กล้าดุพวกเราหรอก เขาเคยบอกไว้ไม่ใช่เหรอว่า หน้าที่หาเงินเลี้ยงดูเป็นของเขา ส่วนหน้าที่ของพวกเราแค่สวยสดงดงามดั่งมวลบุปผาก็พอ เพราะงั้นนะ พวกเราต้องดูแลตัวเองให้ดี นอกจากต้องอารมณ์ดีทุกวันแล้ว ยังต้องมาสก์หน้าทุกวัน ไปคลินิกเสริมความงามอะไรพวกนั้นด้วย… จริงสิ ฉันซื้อมาสก์หน้าสูตรเทพมาตัวหนึ่ง ช่วยให้ผิวเนียนนุ่มขาวใสขึ้นเยอะมาก ทุกคนอยากลองดูไหม"

ไม่นานนัก พวกเธอก็ทิ้งตัวนอนเกลื่อนกลาดอยู่บนโซฟา

ต่างคนต่างแปะแผ่นมาสก์หน้า

แล้วก็คุยเล่นกันอย่างออกรสต่อไป

"พวกเธอไม่รู้หรอก ตั้งแต่ฉันมีเงินเดือนหลักล้าน ฉันก็ไม่อยากมีความรักอีกเลย ผู้ชายคนไหนเข้ามาจีบ ฉันไล่ตะเพิดไปหมด สะใจชะมัด"

"เมื่อก่อนฉันเคยเล็งผู้ชายที่มาจีบไว้สองคน มีทั้งบ้านทั้งรถ เงินเดือนหลายแสน ตอนแรกยังลังเลอยู่ว่าจะเลือกคบใครสักคนดีไหม แต่ตอนนี้ดันพบว่า พวกเขายังเทียบไม่ได้กับขี้หมาแห้งเลย ฉันมีทั้งบ้านทั้งรถ แถมยังมีเงินเก็บกับงานดีๆ เป็นสิ่งที่พวกเขาตามไม่ทันแล้ว ฉันเลยบอกให้พวกเขาไสหัวไปไกลๆ"

"เธอมีบ้านมีรถแล้วเหรอ จริงดิ"

"ก็เจ้านายให้มาหมดแล้วไง ให้ห้องชุดสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น แล้วยังแจกโบนัสฉันอีกตั้งห้าแสนหยวน กะให้ฉันเอาไปซื้อรถชัดๆ"

"…"

จางทงยังคงแอบฟังอย่างนึกสนุก

ไม่ยอมเดินออกไปเสียที

อยากจะฟังดูสิว่าพวกเธอจะแฉเรื่องน่าอายอะไรกันออกมาอีก

"ว้าว ได้ผลดีจริงๆ ด้วย ผิวฉันนุ่มขึ้นตั้งเยอะแน่ะ"

"ผิวฉันดูฉ่ำวาวขึ้นมาก มาสก์ตัวนี้ดีงามจริงๆ ชอบจัง…"

"…"

"จริงเหรอวะ"

จางทงชักไม่ค่อยอยากจะเชื่อ บนโลกนี้มันจะมีของวิเศษขนาดนั้นเชียวหรือ

เขายืดคอชะเง้อมองขึ้นไป แต่ก็มองไม่ออกว่าพวกเธอต่างจากเมื่อกี้ตรงไหน

"อุ๊ย เจ้านายกลับมาแล้ว"

มีคนตาไวเหลือบไปเห็นจางทงเข้า จึงส่งเสียงร้องอุทานออกมา

'ตราบใดที่กูไม่เขิน คนที่เขินก็คือคนอื่น'

จางทงทำสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเดินออกมาอย่างผ่าเผย

"เจ้านายเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย ทำไมพวกเราไม่รู้เรื่องเลย"

เหล่าสาวงามต่างพากันงงงัน

เมื่อกี้พวกเธอสำรวจดูทั่วแล้วแท้ๆ ไม่เห็นแม้แต่เงาของจางทง

แม้แต่ว่างไฉกับฮุยฮุยก็ไม่อยู่

แล้วจู่ๆ จางทงโผล่มาจากไหนกัน

"กระโดดเข้ามาสิครับ"

จางทงอมยิ้มบางๆ

"เจ้านายเราเก่งจะตาย กระโดดได้สูงตั้งสิบกว่าเมตร กำแพงแค่นี้ขวางเขาไม่ได้หรอกค่ะ"

จ้าวเชี่ยนยิ้มพลางเอ่ย "ไม่ต้องตกใจหรอก เจ้านายเพิ่งกลับมาน่ะ"

"เพิ่งกลับมาจริงเหรอเนี่ย ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเจ้านายกลับมาตั้งนานแล้วเลย ทุกอย่างที่พวกเราพูดไปโดนเขาได้ยินหมดแล้วมั้ง"

สาวๆ ต่างพากันเอียงอายและขัดเขิน

เมื่อกี้ดันพูดเรื่องน่าอายออกไปตั้งเยอะแยะ

เจ้านายจะหัวเราะเยาะพวกเธอไหมนะ

"เจ้านายไม่ได้ไปล่าสมบัติหรอกเหรอคะ"

หลิวชิงซือถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนเย้ายวน

"ก็แค่ไปดูลาดเลาเฉยๆ เหมือนไปสำรวจพื้นที่ล่วงหน้าน่ะ อีกสองสามวันถึงจะไปจริงๆ"

จางทงตอบ

"พวกเราควรต้องกลับกันหรือยังคะ"

เหล่าสาวงามยังอยากสนุกกันต่อ แต่ก็แอบกังวล

กลัวว่าจางทงจะอารมณ์เสีย

"ไม่เป็นไรครับ พวกคุณเล่นกันต่อเถอะ อยากทำอะไรก็ทำตามสบายเลย"

จางทงพูดปลอบใจ จากนั้นก็ทำหน้าตาเจ็บปวดใจแล้วเอ่ยขึ้นว่า "หลายวันก่อนผมยุ่งเกินไปจนดูแลไม่ทั่วถึง สาวงามระดับพวกคุณเนี่ยนะยังไม่มีรถขับกันอีก แบบนี้ได้ยังไง ถ้าแต่ละคนต้องไปเบียดขึ้นรถเมล์ มิโดนพวกโรคจิตลวนลามเอาเรอะ เพราะงั้น บริษัทจะจัดรถประจำตำแหน่งให้พวกคุณ คันละไม่ต่ำกว่าล้านหยวนไปเลย"

"ขอบคุณค่ะเจ้านาย เจ้านายขาฉันรักคุณที่สุดเลย"

เหล่าสาวงามพลันตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่ ต่างพากันส่งเสียงเฮโลแล้วพุ่งเข้ามากอดจางทงกันจ้าละหวั่น

บางคนถึงกับประทับรอยจูบลงบนแก้มเขาดังฟอดๆ หลายที

คราวนี้พวกเธอเชื่อสนิทใจแล้วว่าจางทงไม่ได้โกรธ ไม่อย่างนั้นจะยอมเปย์ผลประโยชน์ให้พวกเธอขนาดนี้ได้ยังไง

เจ้านายที่ใจป้ำและใจดีขนาดนี้ แทบจะไม่ต่างอะไรกับสามีตัวเองเลยจริงๆ

ชวนให้ตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

พวกเธอเริ่มเต้นรำกันอย่างร่าเริงอีกครั้ง

ดึงจางทงเข้าไปร่วมวงขยับแข้งขยับขาด้วยกัน

สนุกสนานกันไปได้ชั่วโมงกว่าๆ ร่างกายก็เริ่มรับไม่ไหว

ต่างคนต่างพากันนั่งพักเหนื่อยบนโซฟา

กลายเป็นทัศนียภาพอันงดงามตระการตาไปทั่วทุกมุม

ทันใดนั้น ก็มีแขกมาเยือนถึงบ้าน

คนผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่น ฟ่านปิงเซียงนั่นเอง

เธอขับรถเฟอร์รารี่ สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูหราระดับท็อป เผยออร่าความสูงศักดิ์สง่างามออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

"คุณมาได้ยังไงเนี่ย"

จางทงชะงักไป

เขากับผู้หญิงคนนี้เคยมีเรื่องบาดหมางกัน แม้ว่าเธอจะมาร่วมงานเปิดบริษัทจนความสัมพันธ์เริ่มผ่อนคลายลงบ้างแล้ว แต่การที่เธอมาหาตอนดึกดื่นแบบนี้ก็ยังทำให้เขาแปลกใจอยู่ดี

"ไม่ยินดีต้อนรับเหรอคะ"

ฟ่านปิงเซียงตีหน้าแง่งอนปนตัดพ้อ

"ยินดีต้อนรับอยู่แล้วสิครับ"

จางทงผายมือเชิญเธอไปนั่งที่โซฟา

แปดสาวงามรีบลุกขึ้นสละที่นั่งให้ทันที จ้าวเชี่ยนยังช่วยชงชาชั้นดีมาเสิร์ฟให้ด้วย

นี่คือสาวสวยรวยเสน่ห์ระดับตัวจริงเสียงจริง

จางทงอาจจะทำตัวเสียมารยาทใส่เธอได้ แต่พวกเธอไม่กล้าหรอก

จากนั้นพวกเธอก็พากันยกโขยงขึ้นไปชั้นบนอย่างรู้ความ เพราะรู้ดีว่าทั้งสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน

"คุณฟ่านปิงเซียงเขาชอบเจ้านายเราหรือเปล่านะ ถึงได้ตามมาจีบถึงที่เนี่ย"

"มันแน่อยู่แล้วสิ ดึกดื่นป่านนี้ยังอุตส่าห์มาหา ไม่ใช่มาส่งตัวเองให้ถึงที่หรอกเหรอ เจ้านายเราเก่งกาจกว่าตระกูลฟ่านของเธอตั้งเยอะ ทรัพย์สินส่วนตัวเผลอๆ จะแซงตระกูลฟ่านไปแล้วด้วยซ้ำ"

"ตอนนี้ก็แซงไปแล้วย่ะ หุ้นของตระกูลฟ่านต่อให้เทขายเปลี่ยนเป็นเงินสดทั้งหมด ก็ยากที่จะได้เงินสดมากกว่าสี่หมื่นล้านหยวน แต่ของเจ้านายเราน่ะมันเงินสดแท้ๆ เนื้อๆ เลยนะ"

"…"

พวกเธอพากันซุบซิบอยู่บนชั้นสอง พร้อมกับผึ่งหูคอยเงี่ยฟังเสียงข้างล่างไปด้วย

โดยเฉพาะจ้าวเชี่ยนกับหลิวชิงซือที่ถึงกับไปยืนดักฟังตรงหัวบันได เพื่อจะจับใจความให้ชัดเจนแจ่มแจ้งกันไปเลย