บทที่ 67 ฟ่านปิงเซียงสารภาพรัก

ใบหน้าสวยของฟ่านปิงเซียงแดงระเรื่อ นัยน์ตางามทอประกายระยิบระยับ เอ่ยอย่างเอียงอายว่า "ฉันชอบคุณค่ะ ชอบมากจริงๆ คุณมาเป็นแฟนฉันได้ไหมคะ?"

นี่เธอเปิดโหมดตามจีบเข้าให้จริงๆ

"โอ้โห ไฮโซสาวสวยรวยเพียบพร้อมระดับท็อปอย่างฟ่านปิงเซียงสารภาพรักกับเจ้านายเราก่อนเลยเหรอเนี่ย เจ้านายเรานี่มันสุดยอดชะมัด"

พวกสาวงามบนชั้นสองได้ยินกันชัดเจน แต่ละคนต่างทำหน้าตาตกตะลึง

ทว่าจ้าวเชี่ยนกลับมีสีหน้าซับซ้อน อารมณ์สับสนปั่นป่วนในใจ

ไม่รู้ว่าเขาจะตอบตกลงไหมนะ?

นับจากนี้พ่อหนุ่มสุดหล่อคนนี้จะมีเจ้าของแล้วเหรอ?

เขาจะยังเอ็นดูฉันอยู่ไหม?

ฉันยังจะแอบนัดเจอเขาได้หรือเปล่า?

เขาจะยังไปค้างคืนที่ห้องฉันอีกไหม?

แม้เธอจะรู้จุดยืนของตัวเองดี และสิ่งที่จางทงมอบให้ก็มากเกินพอแล้ว

ด้วยทรัพย์สินของเธอในตอนนี้ สามารถอยู่ได้อย่างสุขสบายไร้กังวลไปตลอดชีวิต

ถ้าต้องพึ่งพาการทำงานหาเงินของตัวเอง ต่อให้เหนื่อยสายตัวแทบขาดก็คงไม่มีทางหาได้มากขนาดนี้

หากแต่งงานกับผู้ชายสักคน แล้วช่วยกันสร้างครอบครัวเล็กๆ ก็อาจจะไม่ได้มั่งคั่งเท่าปัจจุบัน

ไหนจะต้องปรนนิบัติพ่อปู่แม่ย่า ปรนนิบัติสามี แล้วยังต้องคอยเลี้ยงลูกอีก มันจะเหนื่อยแค่ไหนกัน

แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

แต่ตอนนี้กลับเป็นชีวิตที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

ทั้งเปี่ยมสุขและหอมหวาน

ทำให้เธออารมณ์ดีจนตัวแทบลอย แต่ละวันเอาแต่คิดอยากจะร้องรำทำเพลง

"สารภาพรักเหรอ พระเจ้าช่วย"

จางทงเองก็อึ้งกิมกี่ไปเหมือนกัน แม่คุณหนูสวยรวยคนนี้ไม่สนพิธีรีตองเลย จู่ๆ ก็นึกจะสารภาพรักเนี่ยนะ?

ความสงวนท่าทีไปไหน ความหยิ่งในศักดิ์ศรีล่ะ สง่าราศีของตระกูลใหญ่หายไปไหนหมดแล้ว?

ไม่เอาแล้วหรือไง?

ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอไม่ขายหน้าแย่เหรอ

ทว่าความภาคภูมิใจและความฟินสุดขีดกลับพวยพุ่งขึ้นมาในใจ

นี่คือฟ่านปิงเซียง ทายาทสาวคนเดียวของตระกูลมหาเศรษฐีหมื่นล้านเชียวนะ กลับมาสารภาพรักกับเขาเนี่ยนะ?

เมื่อก่อนขนาดฝันยังไม่กล้าเลย

ดูท่าแล้ว มีเงินผีก็ยอมโม่แป้งให้ ถึงขั้นทำให้แม่นางฟ้าลงมาเดินดินได้จริงๆ

คำพูดนี้ไม่ผิดเลยสักนิด

ดังนั้น ผมถึงต้องตั้งหน้าตั้งตาหาเงิน จะได้เสพสุขกับชีวิตดีๆ ได้เต็มคราบกว่านี้

"เอ่อ เราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน ยังไม่ค่อยเข้าใจกันเท่าไหร่ เพราะงั้นเรื่องนี้ผมคงรับปากไม่ได้ ไว้ค่อยว่ากันวันหลังดีไหมครับ?"

จางทงปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

แม้ฟ่านปิงเซียงจะสวยและมีออร่ามาก ไม่ได้ด้อยไปกว่าสาวงามทั้งแปดคนบนชั้นสองเลย หรืออาจจะเฉือนชนะนิดๆ ด้วยซ้ำ เพราะทั้งรูปร่าง หน้าตา และเสน่ห์ล้วนโดดเด่นที่สุด รวมข้อดีส่วนหนึ่งของจ้าวเชี่ยน หลิวชิงซือ และหลัวเวยเอาไว้ด้วยกัน

แต่จุดเด่นของจ้าวเชี่ยน หลิวชิงซือ หลัวเวย และฮวาชิงเซียง ก็สะดุดตาเป็นเอกลักษณ์ระดับไร้เทียมทานเหมือนกัน

"คุณก็รู้จักฉันดีพอแล้วนี่คะ คุณก็รู้เรื่องของฉันหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? ครั้งก่อนฉันก็เล่าให้ฟังแล้ว ฉันไม่เคยมีแฟนมาก่อน ไม่มีประสบการณ์ความรักเลยสักนิด…"

สีหน้าของฟ่านปิงเซียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย น้ำตาแทบจะไหลออกมา

"ที่ผมบอกคือไม่เข้าใจนิสัยใจคอ ไม่เข้าใจตัวตนของคุณต่างหาก เช่น คุณเป็นคนขี้หึงมากไหม หรือเป็นพวกชอบบงการคนอื่นหรือเปล่า…"

จางทงกล่าว

"ฉันไม่ชอบหึงหวงหรอกค่ะ แล้วก็ไม่ได้อยากจะบงการใครด้วย"

ฟ่านปิงเซียงพูด

"เหอะๆ"

จางทงไม่เชื่อเลยสักนิด มันขัดกับธรรมชาติของมนุษย์ชัดๆ

ถ้าตัวเองกลายเป็นแฟนเธอ เธอจะไม่หึงเลยเหรอ? จะไม่อยากกุมอำนาจทางการเงินของเขาไว้เหรอ?

แล้วเขาก็ดันเป็นคนรักเผื่อแผ่ ชอบเลี้ยงดูสาวสวยเอาไว้ให้อาหารตา ได้เห็นพวกเธอแต่งตัวสวยสะพรั่งคอยคุยจ้อแจ้ก็อารมณ์ดีแล้ว

แถมทรัพย์สินของเขาก็มีมหาศาล อนาคตจะมีมากกว่านี้อีก

ใครเห็นก็ต้องตาลุกวาวทั้งนั้นแหละ

อันที่จริงแล้ว พูดไปพูดมา เขาก็แค่ยังไม่อยากมีแฟนเร็วขนาดนี้

ไม่อย่างนั้นสีสันในชีวิตคงหายไปบานเบอะ

อีกอย่าง เศรษฐีที่ไหนเขาจะรีบตกลงปลงใจแต่งงานกันเร็วขนาดนั้น?

ส่วนใหญ่ก็รออายุสามสิบกว่า หรือไม่ก็สี่สิบกว่านู่นแหละถึงจะแต่ง

"ฉันเข้าใจนิสัยใจคอคุณดี รู้ว่าคุณเป็นคนแบบไหน ดีกับสาวสวยทุกคน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องครอบครองทุกคนสักหน่อย อีกอย่าง เศรษฐีตั้งเยอะแยะมีใครบ้างไม่มีผู้หญิงข้างนอกสักสองสามคน? มันเป็นเรื่องปกติ ฉันจะไปหึงทำไม ตระกูลฟ่านของฉันกำลังวิจัยยาอายุวัฒนะ ไม่ช้าก็สำเร็จแล้ว และจะกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับท็อปในเร็ววัน ฉันเป็นทายาทคนเดียว ไม่ได้คิดจะมาบงการทรัพย์สินของคุณหรอกค่ะ"

ฟ่านปิงเซียงอธิบายอย่างจริงจัง

"แล้วคุณรักผมตรงไหนล่ะ?"

จางทงย้อนถาม

"ฉัน…"

ฟ่านปิงเซียงเริ่มไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี

จะบอกว่าหลงรักในความหล่อเหลาของเขาเหรอ? มันก็ฟังดูไร้สาระเกินไป

ไม่มีน้ำหนักน่าเชื่อถือเลยสักนิด

เธอจึงกัดฟันพูดว่า "การแต่งงานเกี่ยวดองของตระกูลใหญ่ คุณเข้าใจไหม?"

"เกี่ยวดองเหรอ?"

จางทงยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่น "ผมมีอะไรคู่ควรให้พวกคุณมองตาเป็นมันขนาดนั้น?"

"คุณมีโสมพันปีมากกว่านี้ ซึ่งเราต้องการมันมากที่สุด อีกอย่างพวกเรายังมองเห็นอนาคตของคุณ ด้วยศักยภาพของคุณ คุณจะกลายเป็นตระกูลใหญ่ระดับแนวหน้า เผลอๆ อาจจะแซงหน้าตระกูลฟ่านของเราด้วยซ้ำ การดองกับคุณถือเป็นการจับมือกันของสองฝ่ายที่แข็งแกร่ง ทั้งสองตระกูลจะสามารถสร้างรากฐานที่มั่นคงไปได้นับหมื่นปี"

ฟ่านปิงเซียงกล่าวอย่างจริงจัง "ถ้าคุณตอบตกลง ฉันสัญญาว่าจะไม่ก้าวก่ายเรื่องใดๆ ของคุณเลย รวมถึงเรื่องที่คุณจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้หญิงกี่คน และจะไม่เข้าไปยุ่งกับทรัพย์สินของคุณด้วย ฉันยังรับปากได้อีกว่า ฉันจะไม่มีวันสวมเขาให้คุณ และจะมีคุณเป็นผู้ชายคนเดียวเท่านั้น"

"ตกลงสิ รีบตกลงเลย" พวกจ้าวเชี่ยน หลิวชิงซือ หลัวเวย ฮวาชิงเซียง และคนอื่นๆ ต่างพากันกรีดร้องในใจ

ข้อเสนอดีขนาดนี้ ถ้าจางทงยอมรับปาก ก็แค่แลกด้วยโสมพันปีไม่กี่หัว แต่ได้แฟนสาวที่ทั้งสวย ทั้งเข้าใจอะไรง่ายๆ แถมยังเป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวยมาคนหนึ่ง ซ้ำยังได้เกี่ยวดองกับตระกูลใหญ่อีก ด้วยทรัพย์สินในตอนนี้บวกกับความสามารถในการหาสมบัติของจางทง โสมพันปีไม่กี่หัวนั่นแทบจะไม่สลักสำคัญอะไรเลย

แล้วพวกเธอก็จะมีความสุขต่อไปในภายภาคหน้า สามารถเสพสุขกับการดูแลเอาใจใส่จากเจ้านายได้เหมือนเดิมโดยไม่มีใครมาก้าวก่าย

นี่แหละคือสิ่งที่สมบูรณ์แบบที่สุด

สิ่งที่พวกเธอกลัวที่สุดก็คือ ถ้าวันไหนจางทงมีภรรยาขึ้นมา พวกเธอก็คงโดนไล่ออก

เพราะผู้หญิงปกติทั่วๆ ไป ย่อมไม่อยากเห็นสามีตัวเองมาคอยประคบประหงมดูแลพนักงานสาวสวยในบริษัทดีขนาดนี้แน่ ต่อให้ไม่มีความสัมพันธ์ลับลมคมในอะไรเลยก็ไม่มีทางยอมอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น ในหมู่พวกเธอ จ้าวเชี่ยนก็มีซัมติงกับจางทงจริงๆ เสียด้วย

"ที่แท้ก็กะจะมาฮุบโสมพันปีของผมฟรีๆ นี่เป็นเพราะคราวก่อนผมหลุดปากบอกว่าใช้โสมพันปีไปมากกว่าสิบหัวใช่ไหมเนี่ย?"

จางทงลูบจมูกแก้เก้อ โบกมือพลางพูดว่า "คุณฟ่าน ขอโทษจริงๆ นะครับ ตอนนี้ผมยังไม่อยากมีแฟน เรื่องนี้พักไว้แค่นี้เถอะ ส่วนเรื่องที่พวกคุณต้องการโสมพันปี ผมขายให้ได้ คิดราคาหัวละ 1,300 ล้านหยวนแล้วกัน แน่นอนว่าต่อไปพวกเราก็ยังเป็นเพื่อนและพันธมิตรที่ดีต่อกันได้เหมือนเดิม"

"คุณพระช่วย เจ้านายปฏิเสธแล้ว ปฏิเสธแบบไม่ไว้หน้าสักนิดเลย ฟ่านปิงเซียงต้องโกรธจนแทบคลั่งแน่ๆ"

เหล่าสาวงามบนชั้นสองต่างอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

เงื่อนไขดีเลิศขนาดนี้ ทำไมจางทงถึงไม่ตกลงกันนะ?

หรือว่าเขาจะเสียดายโสมพันปีไม่กี่หัวนั่น?

ไม่สิ เขาแค่ไม่อยากมีแฟนต่างหากล่ะ

ถึงอย่างไร เขาก็ยังหนุ่มแน่นอยู่มาก

ถ้ามีแฟนแล้วเกิดอยากจะเที่ยวเล่นให้สุดเหวี่ยงขึ้นมา ถึงแม้ฟ่านปิงเซียงจะไม่ต่อว่า แต่ก็ต้องโดนสังคมประณามอยู่ดี

ในขณะที่พากันมโนเตลิดเปิดเปิงไปไกล พวกเธอก็อยากรู้อยากเห็นเป็นที่สุดว่าฟ่านปิงเซียงจะมีปฏิกิริยาอย่างไร?

"ตกลงค่ะ พวกเราอยากซื้อโสมพันปีสามหัว มีไหมคะ?"

ผ่านไปพักใหญ่ เสียงของฟ่านปิงเซียงจึงดังขึ้น

"มีครับ รอสักครู่"

จางทงรีบลงไปเอาถุงกระสอบมาจากห้องใต้ดินทันที ด้านในก็คือโสมพันปีสามหัว

วันนี้ไปฝึกวิชาที่ดาวสมบัติ ถึงจะไม่ได้ไปล่าสมบัติ

แต่ว่างไฉกลับไปวิ่งเล่นบนเขากับฮุยฮุย

แล้วก็ไปเจอโสมพันปีเข้าสามหัว

จางทงเลยขุดติดมือกลับมาด้วย

ถึงแม้จะบังเอิญเจอช้างเข้า แต่พวกมันก็เป็นมิตรมาก

ไม่ได้เกิดเรื่องปะทะกันแต่อย่างใด