บทที่ 70 หืม พวกเธอทุกคนมีแฟนแล้ว แถมยังเป็นคนเดียวกันอีกเนี่ยนะ

รถเบนซ์หนึ่งคัน รถออดี้หนึ่งคัน ขับทะยานออกจากวิลล่า

บนรถของจางทงมีจ้าวเชี่ยน หลิวชิงซือ ฮวาชิงเซียง และหลัวเวยนั่งอยู่

สามสาวข้างหลังดูจะไม่ยอมอยู่นิ่ง

เอาแต่แสดงความห่วงใยจ้าวเชี่ยนไม่หยุด

บอกว่าเมื่อคืนเธอคงเหนื่อยแย่ เดี๋ยวต้องหาของดีๆ กินเพื่อบำรุงกำลังสักหน่อย

เล่นเอาจ้าวเชี่ยนโมโหจนแทบระเบิด

นังปีศาจสามตัวนี้ อิจฉาหรือตาร้อนกันแน่ฮะ?

เจ้านายไม่ได้แอบไปกินตับใคร ก็ไม่ใช่เพราะฉันขวางไว้สักหน่อย

ฉันเป็นแค่เลขา จะเอาสิทธิ์อะไรไปห้ามเขาล่ะ

อีกอย่าง ฉันคนเดียวก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว

ถ้าใครในพวกเธอทำให้เจ้านายหลงเสน่ห์ได้ ฉันคงดีใจจนเนื้อเต้น เพราะจะได้เบาแรงลงตั้งเยอะ

ทั้งสองฝ่ายเปิดศึกปะทะฝีปากกันอย่างดุเดือดและฮากระจาย

ทว่าสองหมัดไหนเลยจะสู้สี่มือ จ้าวเชี่ยนคนเดียวจะไปรับมือสาวสวยสามคนไหวได้ยังไง?

ไม่นานเธอก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ราบคาบ

จนต้องยกมือขึ้นมาอุดหู

ฉันไม่ได้ยิน ฉันไม่ฟัง

พวกเธอจะทำอะไรฉันได้?

"ผู้หญิง โดยเฉพาะพวกสาวสวยระดับตัวท็อปนี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกพิลึกจริงๆ บทจะดีกันก็หวานปานจะกลืน เป็นเพื่อนซี้ที่คุยกันได้ทุกเรื่อง แต่บทจะจิกกัดก็ริษยากันเอง แถมยังคิดจะแย่งผู้ชายของอีกฝ่ายอีก"

จางทงได้แต่ส่ายหน้าอยู่ในใจ

ไม่นาน รถก็แล่นมาถึงโชว์รูมปอร์เช่

"หรือว่าเจ้านายคิดจะซื้อปอร์เช่ให้พวกเรากันนะ?"

สาวๆ ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นยกใหญ่

"พระเจ้าช่วย นี่มันมหาเศรษฐีเบอร์ไหนกันเนี่ย?"

เซลส์สาวสวยคนหนึ่งเดินออกมาต้อนรับ หน้าตาของเธอเป็นรองซูซานซาน เฉินฟาง พานอวี่ และเฉียวลี่ลี่เพียงแค่ปลายเล็บ ทันทีที่เห็นจางทงถูกสาวสวยระดับพรีเมียมแปดคนส่งยิ้มหวานห้อมล้อม เธอก็ถึงกับอึ้งตาค้าง

ส่วนอ้วนหลัว แม้บุคลิกจะดูเหมือนผู้ประสบความสำเร็จ แต่กลับไม่มีสาวๆ รุมล้อมแบบนั้น เธอจึงมองข้ามเขาไปโดยสิ้นเชิง และปักใจเชื่อทันทีว่าจางทงนี่แหละคือหัวเรือใหญ่ของกลุ่ม

"ยินดีต้อนรับค่ะ…"

เซลส์สาวบริการอย่างกระตือรือร้นสุดขีด พร้อมกับแนะนำรถปอร์เช่ในระดับราคาต่างๆ อย่างละเอียดยิบ

ฝ่ายพนักงานขายคนอื่นๆ รวมถึงลูกค้าที่แวะมาดูรถต่างก็ยืนอ้าปากค้างกันเป็นแถว

นี่มันลูกคนรวยขี้อวดหลุดมาจากไหนกันเนี่ย?

ถึงได้พาสาวสวยสะคราญโฉมมาด้วยตั้งแปดคน?

ใช้ชีวิตแบบนี้น่ากลัวจะโดนฟ้าผ่าเข้าสักวันจริงๆ

"ผมอยากซื้อรถให้พวกเธอคนละคัน คุณว่ารุ่นไหนเหมาะบ้าง?"

จางทงเอ่ยถามเรียบๆ

"แม่เจ้า รวยล้นฟ้าจริงๆ วันนี้ฉันรวยเละแน่!"

เซลส์สาวดีใจจนแทบเนื้อเต้น

สาวสวยแปดคน รถแปดคัน เงินสิบกว่าล้านหยวนเชียวนะ!

ค่าคอมมิชชั่นต้องพุ่งกระฉูดแน่นอน

ทว่าไม่นานเธอก็ต้องคอตกด้วยความผิดหวัง เพราะที่ร้านไม่มีรถพร้อมส่ง

ไม่ว่าจะเป็นรุ่นไหน ก็ไม่มีรถสต็อกพร้อมกันถึงแปดคัน

ต้องรอสั่งจองอีกหลายวัน

"งั้นไปเถอะ"

จางทงไม่ลังเลแม้แต่น้อย หมุนตัวเดินไปยังโชว์รูมเฟอร์รารีที่อยู่ติดกันทันที

"โอ๊ย เซ็งโว้ย รู้สึกเหมือนทำเงินร้อยล้านหลุดมือไปต่อหน้าต่อตาเลย!"

เซลส์สาวแทบจะกระอักเลือดออกมาด้วยความเสียดาย

เศรษฐีคนนี้จะใจร้อนไปไหนเนี่ย

ที่ไหนเขาซื้อรถปุ๊บแล้วขับออกไปปั๊บได้ในวันเดียวกันบ้าง?

นึกว่ามาซื้อผักกาดขาวหรือไงกัน

"เธอยังดูไม่ออกอีกเหรอ? หมอนั่นก็แค่พวกขี้เก๊กสร้างภาพ ไม่ได้กะจะซื้อรถจริงๆ หรอก แค่พามาเป่าหูให้สาวๆ ดีใจเล่นไปงั้นแหละ คอยดูเถอะ เดินเข้าโชว์รูมเฟอร์รารีไป มันก็ไม่ซื้อสักคันหรอก"

ผู้จัดการพูดด้วยน้ำเสียงฟันธง

เขาอิจฉาจางทงจนตาร้อนผ่าวที่มีสาวสวยระดับท็อปถึงแปดคนรายล้อม

แถมสี่คนในนั้นยังสวยจัดระดับตัวแม่ สวยสะกดจนล่มบ้านจมเมืองได้จริงๆ

โชว์รูมเฟอร์รารีดูหรูหราโอ่อ่าและกว้างขวางกว่า ที่นี่มีรถพร้อมส่งอยู่ไม่น้อย

ทว่าแต่ละคันราคาก็แพงหูฉี่

ส่วนใหญ่สตาร์ทที่สองล้านหยวนขึ้นไป ส่วนสองรุ่นที่แพงที่สุดนั้นราคาแตะไปถึงห้าล้านกว่าหยวนเลยทีเดียว

"คนสวยครับ สวัสดีครับ ผมฉินเหอ พ่อของผมคือฉินเหนิง เจ้าของบริษัทเทียนหยวน ขอแอดวีแชทไว้หน่อยได้ไหมครับ?"

ทายาทคนรวยคนหนึ่งที่กำลังเดินดูรถอยู่ถึงกับตะลึงงันในความงามหยาดเยิ้มของจ้าวเชี่ยน จนทนไม่ไหวต้องรีบพุ่งตัวเข้ามาถามด้วยแววตาเปี่ยมประกายความหวัง

"ขอโทษนะคะ ฉันมีแฟนแล้วค่ะ"

จ้าวเชี่ยนควงแขนจางทงพลางเอ่ยปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

"งั้นเราแอดวีแชทกันไว้หน่อยไหมครับ?"

ฉินเหอหันไปมองหลิวชิงซือด้วยสายตาหื่นกระหายและลุ่มหลง แม่สาวคนนี้ก็เป็นเลิศไม่แพ้กัน รูปร่างเซ็กซี่เย้ายวนชวนฝันจนทำเอาแทบคลั่ง

"ขอโทษด้วยนะคะ ฉันก็มีแฟนแล้วเหมือนกันค่ะ"

หลิวชิงซือยกมือขึ้นมากอดแขนอีกข้างของจางทงทันควัน

"เชี่ยเอ๊ย ไอ้เวรนี่มันเป็นใครวะ? สาวสวยระดับนางฟ้าสองคนนี้เป็นแฟนมันทั้งคู่เลยเหรอ?"

ฉินเหอโมโหจนแทบกระอักเลือด

แต่เขายังไม่ยอมแพ้ สาวสวยตรงนี้ยังมีอีกตั้งหลายคน

เขาจึงเดินไปไล่ถามหลัวเวย ฮวาชิงเซียง เฉียวลี่ลี่ พานอวี่ และเฉินฟางต่อทีละคน

ทว่ากลับได้คำตอบเดียวกันหมด ทุกคนต่างพากันเข้ามากอดแขนจางทงแล้วบอกว่าตัวเองมีแฟนแล้ว

ทุกคนพร้อมใจกันใช้จางทงเป็นไม้กันหมา

วิธีนี้ทั้งง่ายและเร็ว ไม่ต้องมานั่งเปลืองน้ำลายอธิบาย

แน่นอนว่าจางทงไม่ได้คิดจะเปิดโปงแต่อย่างใด

ออกจะเต็มใจรับบทเป็นโล่กำบังให้ด้วยซ้ำ

พนักงานสาวสวยของบริษัทตัวเอง มีหรือที่เขาจะไม่ปกป้อง

"ไอ้ลูกคนรวยนี่มันใครกันวะ?"

แต่ฉินเหอกลับหลงเชื่อสนิทใจ อิจฉาตาร้อนจนตาแทบไหม้

ขณะเดียวกันในใจก็เต็มไปด้วยความสงสัย

พวกลูกคนรวยชื่อดังในเมืองเซียงเขารู้จักหมดทุกคน แต่กลับไม่เคยเห็นหน้าไอ้หมอนี่เลยสักครั้ง

หรือว่าจะมาจากเยี่ยนจิง?

หรือไม่ก็เซินเจิ้นกับโม่ตู?

"พี่ชาย ฉันเห็นนายเดินมาพร้อมกับพวกเขานี่ นายต้องรู้จักมันแน่ มันเป็นใครกันวะ?"

ฉินเหอดึงตัวอ้วนหลัวไว้พลางยื่นบุหรี่หวงเฮ่อโหลวให้มวนหนึ่ง

"เขาเป็นสุดยอดหัวกะทิของมหาวิทยาลัยเซียงจงเรา หล่อขั้นเทพ ปีนี้อยู่ปีสี่ ปีหน้าก็จะเรียนจบแล้ว ส่วนสาวสวยพวกนี้ ส่วนใหญ่ก็เป็นระดับดาวมหาวิทยาลัยในย่านมหาวิทยาลัยทั้งนั้นแหละ พวกเธอชอบคนเรียนเก่งระดับท็อป มันช่วยไม่ได้จริงๆ ว่ะ" อ้วนหลัวพ่นควันบุหรี่เป็นวงกลม "คนเราน่ะ ชะตาชีวิตมันเกิดมาไม่เหมือนกัน บางคนเกิดมาก็ถึงเส้นชัยคาโรมแล้ว ส่วนบางคนเกิดมาก็เป็นได้แค่วัวควายรับใช้ และนายก็คือประเภทหลัง ไม่ต้องเข้าใจผิดนะ ฉันหมายถึงเรื่องจีบสาวน่ะ"

"ไอ้เวรนี่ มึงแกล้งกวนตีนกูใช่ไหม?"

ฉินเหอเดือดดาลจนแผดเสียงลั่น

ไอ้อ้วนกระจอกนี่กล้าดียังไงมาเหน็บแนมเขา?

แค่เด็กเรียนหัวกะทิคนหนึ่ง กล้าทำตัวกร่างเปิดตัวจีบสาวขนาดนี้เลยเรอะ?

แถมยังควงทีเดียวแปดคนเนี่ยนะ?

พาออกมาอวดเบ่งงั้นสิ?

วันนี้กูจะสั่งสอนให้มึงหลาบจำไปจนวันตาย

เขาไม่สนใจอ้วนหลัวอีกต่อไป แต่เดินอาดๆ เข้าไปหาพวกเธอด้วยท่าทางผยองพลางเอ่ยขึ้น "สาวๆ ทั้งหลาย ที่แท้พวกคุณก็เป็นดาวมหาวิทยาลัยนี่เอง มิน่าล่ะถึงได้สวยสะดุดตาน่าหลงใหลกันขนาดนี้ บางคนยังดูคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่เลย ต้องเคยเป็นพริตตี้แน่ๆ ผมจะบอกอะไรให้นะ ไอ้พวกเด็กเรียนมันมีอะไรดีเหรอ? พาพวกคุณมาดูรถหรูอย่างนี้ มันจะมีปัญญาซื้อให้เรอะ?

แต่ผมไม่เหมือนมัน ผมมีเงินเหลือเฟือ ถ้าพวกคุณยอมมาเป็นแฟนผม ผมจะถอยรถให้คนละคันเลย เอาปอร์เช่ มาคันน์ จากร้านข้างๆ นี่แหละ"

ปอร์เช่ มาคันน์ ราคาไม่แพง แค่หกแสนหยวน แต่ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าปอร์เช่ ขับออกไปก็เท่สมฐานะได้อยู่

แปดคันก็ตก 4.8 ล้านหยวน

เงินก้อนนี้ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย

ถ้าไม่ใช่พวกลูกเศรษฐีระดับแถวหน้าจริงๆ ไม่มีทางเปย์ไหวแน่

แต่ถ้าแลกกับการได้สาวสวยระดับเทพพร้อมกันถึงแปดคน มันก็ถือว่าคุ้มเกินคุ้ม

"นายน้อยครับ ในบัตรของนายน้อยอาจจะมีไม่ถึง 4.8 ล้านหยวนนะครับ"

ลูกน้องเอ่ยเตือนเสียงแผ่วเบาอย่างระมัดระวัง

"เดี๋ยวกูโทรยืมเพื่อนเอาสิวะ"

ฉินเหอกระซิบตอบ "โอกาสทองแบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไม่ได้เด็ดขาด นี่มันสุดยอดสาวงามระดับหาตัวจับยากตั้งแปดคนเลยนะ แถมยังอยู่ด้วยกันได้อย่างกลมเกลียว แสดงว่าชินชากับชีวิตฮาเร็มแบบนี้แล้ว แทบไม่ต้องเหนื่อยปรับความเข้าใจอะไรเลย"

จากนั้นเขาก็หันกลับไปจ้องมองเหล่าสาวงามด้วยสายตาละห้อยเปี่ยมหวัง

เฝ้ารอให้พวกเธอรีบพยักหน้าตกลง แล้วพากันวิ่งเข้ามารุมล้อมข้างกายเขา

ถ้าเป็นแบบนั้นมันจะฟินและเชิดหน้าชูตาได้ขนาดไหนกันเชียว

ทว่าฝันนั้นช่างหวานล้ำ แต่ความเป็นจริงกลับขมขื่นสิ้นดี

สาวงามทั้งแปดคนไม่มีแม้แต่จะเหลียวมองเขา ไม่มีความลังเลหรือสนใจในข้อเสนอนั้นเลยสักนิด

พวกเธอยังคงยืนรุมล้อมอยู่ข้างกายจางทง แสดงท่าทีออดอ้อนสนิทสนมกับเขาอย่างแนบชิด

"บัดซบเอ๊ย! ไอ้เด็กเรียนมันมีดีอะไรนักหนาวะ? ทำไมพวกเธอถึงได้รุมแย่งกันขนาดนั้น แต่กลับเมินกูสนิทแบบนี้?!"

ฉินเหอทั้งโกรธ ทั้งหงุดหงิด ทั้งข้องใจ แต่สิ่งที่อัดแน่นอยู่ในอกมากที่สุดก็คือความไม่ยอมแพ้