ตอนที่ 71
บทที่ 71 เหมาเฟอร์รารี่สักหนึ่งโหล
minibunny · 6,432 ตัวอักษร
"เฟอร์รารี่ 812 สวยจังเลยค่ะ"
"เฟอร์รารี่ ปูโรซังกูเอ กับเฟอร์รารี่ เอสเอฟ 90 ก็สวยมากเหมือนกัน เห็นแล้วแทบไม่อยากละสายตา ถ้าได้ครอบครองสักคันคงมีความสุขมากแน่ๆ เลย"
"เฟอร์รารี่สมกับเป็นราชาซูเปอร์คาร์จริงๆ สวยสะกดตามาก เสียดายที่แพงไปหน่อย คันถูกสุดก็สองล้านกว่าหยวนเข้าไปแล้ว ซื้อไม่ไหวหรอก ซื้อไม่ไหวจริงๆ"
"…"
คนมาดูรถเยอะมาก และส่วนใหญ่เป็นสาวสวย อ้วนหลัวตั้งหน้าตั้งตาเล็งแต่สาวๆ จนตาเป็นประกาย คิ้วกระดิกด้วยความเพลิดเพลิน รถมันจะไปน่าดูเท่าสาวสวยได้ยังไงกัน?
"สาวสวยตั้งเยอะแยะ แต่ไม่มีใครเทียบแปดคนที่ไอ้เวรนั่นพามาได้สักคน"
ฉินเหอยังคงขุ่นเคืองไม่หาย รู้สึกหดหู่ชะมัด เขาเดินตามหลังพวกจางทงต้อยๆ อยากจะดูให้เห็นกับตาว่าไอ้เวรนี่มันจีบสาวยังไงกันแน่? หรือว่ามันจะพูดจาหวานล้อมจนสาวๆ หลงหัวปักหัวปำ?
แต่สิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็คือ จางทงไม่ได้เอาอกเอาใจผู้หญิงเลยสักนิด เขาพูดจาขวานผ่าซากสุดๆ แค่บอกว่าคันนี้ดี คันนั้นสวย ส่วนเรื่องราคาไม่ได้เอ่ยปากถามเลยสักคำ
เห็นได้ชัดว่าซื้อไม่ไหว เข้ามาเดินดูเล่นเฉยๆ
"ให้ตายสิ ไอ้เวรนี่มันอาศัยแค่ความเป็นเด็กเรียนหัวกะทิจีบสาวพวกนี้ได้จริงๆ เหรอเนี่ย? แล้วสาวๆ พวกนี้จะใสซื่อเกินไปไหม? ดันมาชอบเด็กเรียนที่จนกรอบพร้อมกันเนี่ยนะ? หรือว่าเดี๋ยวนี้พวกดาวมหาวิทยาลัยเขาฮิตย้อนยุคกันแล้ว? ไม่ชอบคนรวยรักคนจน? วิ่งตามหารักแท้อันแสนงดงามงั้นเหรอ?"
ฉินเหอหงุดหงิดกระวนกระวาย ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัย และยิ่งไม่ยอมแพ้ อยากจะหาที่ระบายเต็มแก่
"ไอ้โง่นี่คงอยากตายแบบกระจ่างสินะ" อ้วนหลัวสังเกตเห็นอยู่แล้ว จึงแอบหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ
เซลส์สาวที่เดินตามจางทงเห็นว่าเขาเป็นแค่นักศึกษา แถมเอาแต่ดูไม่ยอมถามราคา ก็หมดความหวังโดยสิ้นเชิง หมอนี่แค่เข้ามาเดินเล่น ไม่มีปัญญาซื้อหรอก เสียของชะมัดที่พาสาวสวยมาตั้งเยอะแยะ
เธอจึงปรี่เข้าไปหาฉินเหอทันที แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเย้ายวน "คุณชายเหอคะ ในเมื่อคุณชอบรุ่นนี้ ก็ซื้อกลับไปสักคันสิคะ มีรถพร้อมส่ง ขับออกไปได้เลยตอนนี้ค่ะ"
"ขอดูก่อนแล้วกัน"
ฉินเหอยังคงรู้สึกกระหยิ่มใจอยู่บ้าง การที่เซลส์สาวทิ้งจางทงมาบริการเขาถือว่าช่วยกู้หน้าได้เยอะ แต่เขาก็ยังไม่ได้ตอบตกลงในทันที
"ลองคิดดูสิคะ ถ้าคุณยอมควักเงินไม่กี่ล้านซื้อรถหรูสักคัน สาวสวยระดับท็อปพวกนั้นจะไม่หันมามองคุณใหม่เหรอคะ? บางทีคุณอาจจะมีโอกาสขึ้นมาก็ได้นะ ตอนแรกพวกเธออาจจะไม่เชื่อในกำลังทรัพย์ของคุณก็ได้"
เซลส์สาวปากหวานช่างพูดชักแม่น้ำทั้งห้า มีฝีมือไม่เบาจริงๆ
"เธอชื่ออะไรนะ?"
ฉินเหอรู้สึกว่าเซลส์สาวคนนี้พูดจาเข้าเป้า แทงใจดำ เป็นคนมีไหวพริบ เลยอยากทำความรู้จักไว้
"ฉันชื่อหลิวเหมยค่ะ ฝากคุณชายเหอช่วยเอ็นดูด้วยนะคะ"
เซลส์สาวยื่นนามบัตรให้
"เข้าท่าดีนี่"
ฉินเหอพูดอย่างพึงพอใจ "ถ้าฉันซื้อรถ คืนนี้ไปกินข้าวกับฉันไหมล่ะ?"
"ก็ต้องดูว่าคุณซื้อรุ่นไหนล่ะคะ?"
หลิวเหมยส่งค้อนให้อย่างมีจริตจะก้าน
"เฟอร์รารี่ F8 ไปกินข้าวกับฉันได้หรือยัง?"
ฉินเหอพูดอย่างผยอง
เฟอร์รารี่ F8 ราคาเกิน 3 ล้านหยวนไปนิดหน่อย นับว่าเป็นรถหรูแน่นอน ขับออกไปก็เท่สะดุดตาสุดๆ
"คุณชายเหอไม่อยากจีบสาวพวกนั้นแล้วเหรอคะ? ฉันไม่ใช่เป้าหมายของคุณนี่นา"
หลิวเหมยเอ่ย
"ก็จริง! แต่ถ้าสาวสวยทั้งแปดคนไม่มีใครยอมไปเดตกับฉัน เธอก็ต้องไปกินข้าวกับฉัน ตกลงไหม?"
ฉินเหอกล่าว
"นี่เอาฉันเป็นตัวสำรองเหรอเนี่ย?"
หลิวเหมยแทบจะกระอักเลือดด้วยความเคือง
แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายเธอก็ตอบตกลง
ช่วยไม่ได้ เจอคุณชายสายเปย์แบบนี้ ถ้าไม่ยอมแลกอะไรบ้าง ก็คงไม่ได้ยอดขายจากเขาหรอก
ยอดตั้ง 3 ล้าน ค่าคอมมิชชันก็ไม่ใช่เล่นๆ
จากนั้นก็เริ่มทำเรื่องซื้อรถ ฉินเหอรูดบัตรผ่านฉลุย
เขาก้าวเข้ามาหาจางทงอย่างลำพองใจ ก่อนจะเอ่ยเยาะเย้ย "ฉันเพิ่งถอยเฟอร์รารี่ F8 มาคันหนึ่ง อยากให้ช่วยไปส่งแฟนของนายกลับมหาวิทยาลัยสักคนไหมล่ะ?"
จากนั้นเขาก็ส่งสายตาเร่าร้อนไปยังแปดสาวงาม "มีใครอยากนั่งรถผมบ้างครับ?"
ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง
เขาคิดว่าต้องมีสาวสวยยอมไปแน่ๆ
เฟอร์รารี่ F8 ราคาตั้ง 3 ล้านหยวน ปกติแล้วคืออาวุธพิชิตใจสาวชั้นยอดเชียวนะ
"ไม่จำเป็น เรามีรถแล้ว"
จางทงไม่แม้แต่จะปรายตาไปมองอีกฝ่าย
ทายาทคนรวยที่วันๆ เอาแต่จีบสาวแบบนี้ เขาเลือกที่จะเมินเฉยใส่โดยตรง
แม้แต่ความคิดที่จะสั่งสอนยังไม่มีด้วยซ้ำ
ก็เหมือนมดที่ริอาจมาท้าทายช้าง มีหรือที่ช้างจะสนใจ?
"พวกนายมีรถ? มีรถอะไร?"
ฉินเหอชะงักไป
หรือว่าไอ้จนกรอบนี่จะขับรถมาจริงๆ?
เป็นไปไม่ได้หรอก
"ซื้อเดี๋ยวนี้ก็มีแล้วไง"
จางทงเอ่ยเสียงเรียบ "คนสวย ผมจะซื้อรถ ขอซื้อหนึ่งโหล"
"จริงเหรอคะ? ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมคะ?"
เนื่องจากหลิวเหมยชิ่งหนีไปแล้ว ตอนนี้จึงเป็นเซลส์สาวอีกคนหนึ่งที่คอยดูแลอยู่
เธอน่าจะเป็นพนักงานใหม่ วาทศิลป์เลยยังธรรมดามาก
แต่เธอขยันขันแข็ง คอยแนะนำรถรุ่นต่างๆ อย่างกระตือรือร้นมาตลอด
แน่นอนว่าตอนนี้เธอทำหน้าเหวอไปแล้ว
ที่นี่คือโชว์รูมเฟอร์รารี่นะ
รถคันละตั้งหลายล้านหยวน ไม่เคยเห็นใครซื้อทีละโหลมาก่อนเลย
"พรวด! นายจะซื้อหนึ่งโหลเนี่ยนะ? คิดว่าซื้อรถของเล่นหรือไงวะ?"
ฉินเหอหลุดขำก๊ากออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "รถที่นี่คันละหลายล้านหยวน ซื้อหนึ่งโหลก็หลายสิบล้านเข้าไปแล้ว รู้ตัวบ้างไหมเนี่ย?"
"หลายสิบล้านหยวนมันเยอะมากเลยเหรอ?"
จางทงยังคงทำหน้าเรียบเฉย
"หลายสิบล้านยังไม่เยอะอีกเหรอ? มึงคิดว่ามึงเป็นใครกัน ต่อให้เป็นหม่าอวิ๋นก็ยังไม่กล้าพูดจาแบบนี้เลย"
ฉินเหอเดือดดาลจนควันแทบออกหู
เขาสงสัยว่าอีกฝ่ายไม่มีเงินแต่ชอบทำตัวอวดรวย
มันทำให้เขาหงุดหงิดใจเป็นบ้า
"พวกเราจะเอาเฟอร์รารี่ 812, เฟอร์รารี่ ปูโรซังกูเอ แล้วก็เฟอร์รารี่ SF90 สามรุ่นนี้ เอาอย่างละสี่คัน… ขอสีไม่ซ้ำกันนะ"
จางทงเมินฉินเหออีกครั้ง แล้วหันไปบอกเซลส์สาวคนนั้น
"ได้ค่ะ คุณผู้ชาย"
เซลส์สาวคนนี้ชื่อหยางเสี่ยวเหม่ย ใบหน้าของเธอเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี ตื่นเต้นจนถึงขีดสุด
ราคารถทั้งสามรุ่นนี้อยู่ที่ประมาณคันละ 5 ล้านหยวน
12 คันก็ปาเข้าไป 60 กว่าล้านหยวนแล้ว
ขอแค่อย่าให้เขาพูดโม้ก็พอ
"บอสคะ มันไม่แพงเกินไปเหรอคะ?"
แปดสาวงามและอ้วนหลัวต่างยืนอึ้งตะลึงงันจนดูเหมือนคนโง่
ซื้อเฟอร์รารี่คันละ 5 ล้านกว่าหยวนรวดเดียวหนึ่งโหลเนี่ยนะ?
"แพงตรงไหนกัน ยังไม่เท่ากับมูลค่าหินสักก้อนที่ฉันเก็บมาได้เลย พวกเธอเก้าคนได้กันคนละคันอยู่แล้ว ไปเลือกสีที่ชอบกันเถอะ อ้อ จริงสิ โทรไปถามผู้จัดการฝ่ายบัญชีกับพวกผู้ประเมินราคาด้วยนะ ว่าพวกเขาชอบสีอะไรกัน"
จางทงพูดด้วยท่าทีสบายๆ
"พวกเราได้กันคนละคันเหรอ? เชี่ย โคตรเจ๋ง โคตรป๋า ฟินสุดๆ ไปเลยเว้ย"
แต่ละคนตื่นเต้นจนแทบจะคลั่ง
ทว่าจ้าวเชี่ยนกลับลังเลแล้วพูดขึ้นว่า "พวกเขาสามคนอายุเยอะกันแล้วนะ คงไม่เหมาะกับรถแบบนี้หรอกมั้งคะ"
"เหมาะสิ มีอะไรไม่เหมาะ? เธอลองถามพวกเขาดู ถ้าพวกเขาปฏิเสธฉันถึงจะแปลกใจ"
จางทงกล่าว "ฉันแค่ไม่อยากยุ่งยาก จัดการให้เสร็จในรอบเดียวมันสะดวกกว่า"
"ฉันจะโทรเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"
จ้าวเชี่ยนเริ่มกดโทรศัพท์ "ผู้จัดการหยาง สวัสดีค่ะ ฉันจ้าวเชี่ยนเองนะคะ บอสจะออกรถให้คุณค่ะ… คุณชอบสีอะไรคะ?"
"ออกรถเฟอร์รารี่ราคา 5 ล้านกว่าหยวนให้จริงๆ เหรอคะ?"
ในเวลานี้ หยางหยุนกำลังนอนฟังเพลงสบายอารมณ์อยู่บนเตียง
ได้หยุดงานครึ่งเดือน แถมเงินเดือนยังได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย
ฟินชะมัด
พอได้ยินว่ามีเรื่องดีๆ แบบนี้ เธอก็กระโดดตัวลอยทันที สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความดีใจและตื่นเต้นสุดขีด
"เรื่องจริงสิคะ"
"ฉันชอบสีแดงค่ะ ยิ่งสดยิ่งดี"
หยางหยุนบอก
จากนั้นก็ติดต่อไปยังผู้ประเมินราคาทั้งสองคน ทั้งคู่ต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง
แต่ไม่มีใครปฏิเสธเลยสักคน เรื่องดีๆ แบบนี้ ใครปฏิเสธก็โง่เต็มทน
คนแก่อย่างพวกเขาก็อยากจะขอลองย้อนวัย ขับรถสปอร์ตเปิดประทุนให้มันสะใจสักที
ต่างคนต่างก็เลือกสีที่ตัวเองชอบ
ไม่นาน จางทงก็รูดบัตรเสร็จสิ้นอย่างราบรื่น
ไทยมุงที่รอดูเรื่องสนุกต่างพากันคุกเข่ากราบในใจ
"พระเจ้าช่วย รวยขนาดนี้เลยเหรอวะ?"
ส่วนฉินเหอนั้นกลัวจนตัวสั่นเทา ขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว
เขารีบย่อตัวแอบอยู่หลังรถคันหนึ่งทันที
ในใจได้แต่กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว 'อย่ามองเห็นกูนะ อย่ามองเห็นกูเด็ดขาด'
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น