บทที่ 79 เยือนเมืองอู่ สาวงามอยากนัดเจอ

"ที่แท้ในใจบอส จ้าวเชี่ยนก็เป็นแค่เลขาฯ ไม่ใช่แฟนสินะ งั้นสาวสวยคนไหนก็จีบบอสได้ รวมถึงฉันด้วยสิเนี่ย"

หลิวชิงซืออารมณ์ดีเป็นพิเศษ ตลอดทางเธอเบิกบานใจสุดๆ แถมยังฮัมเพลงและส่งสายตาหวานเชื่อมให้จางทงเป็นระยะ

"ยัยนี่คงไม่ได้อยากเป็นเลขาฯ ด้วยอีกคนหรอกนะ?"

จางทงปรายตามองเธอแวบหนึ่งแต่ไม่กล้าพูดออกไป กลัวทำร้ายความมั่นใจของเธอ และกลัวจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัวด้วย

ไม่นานก็มาถึงเมืองอู่

ที่นี่เป็นเมืองเอกที่ไม่แพ้เมืองเซียงเลย แถมยังดูคึกคักกว่าด้วยซ้ำ

แน่นอนว่ายังเหลือระยะทางอีกไม่น้อยกว่าจะถึงเสินหนงเจี้ย จางทงเลยกะว่าจะเหาะไปตอนกลางคืน

หลิวชิงซือเองก็ไม่รีบร้อน เธออยากอยู่กับจางทงให้นานขึ้นอีกหน่อย

ทั้งสองเลยขับรถตระเวนเที่ยวไปเรื่อยเปื่อย

"เมืองอู่นี่ไม่เลวเลยนะ ผมอยากซื้อวิลล่าสักหลัง เอาไว้แวะมาพักผ่อนบ้าง" จางทงเปรยขึ้น

ความจริงคือเขาแค่อยากเปิดอุโมงค์เชื่อมมิติในเมืองอู่อีกแห่งต่างหาก

เท่ากับว่ามาเที่ยวเดียวได้ตั้งสองจุด

"งั้นฉันพาไปซื้อวิลล่าเองค่ะ!" หลิวชิงซือทั้งประหลาดใจทั้งดีใจ

เธอโตที่เมืองอู่ จึงผูกพันกับเมืองนี้มาก

พอจางทงจะซื้อวิลล่าที่นี่ เธอจึงยกมือเห็นด้วยเต็มที่

บางทีในอนาคต เธออาจจะได้มาใช้เวลาหวานชื่นกับจางทงที่วิลล่าในเมืองอู่ก็เป็นได้

เธอคอยบอกทางพลางกดโทรศัพท์หาเพื่อนเก่า "สวีหลาน เธอยังทำเซลส์ขายบ้านอยู่หรือเปล่า?"

"ทำสิยะ ฉันทำอย่างอื่นไม่เป็นนี่นา แต่ช่วงนี้ราคาบ้านดิ่งเหว ขายยากสุดๆ จนจะอดตายอยู่แล้วเนี่ย สาวสวยอย่างเธอไม่คิดจะมาช่วยกอบกู้ชีวิตฉันหน่อยเหรอ"

"เธอมันเพื่อนรักฉันนี่ เดี๋ยวจะไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ บอสฉันอยากซื้อวิลล่าหรู… ขอแบบแพงที่สุดเลยนะ ของถูกๆ ไม่เอา…"

"จริงเหรอเนี่ย?"

"จริงสิ จะหลอกเธอทำไมล่ะ?"

"แล้วมีกฎลับอะไรแอบแฝงไหมเนี่ย?"

"มีแน่นอน เพราะงั้นเธอรีบไปอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณ แต่งตัวสวยๆ รอได้เลย" หลิวชิงซือแซวเล่น

"ฉันจะรวยแล้ว ในที่สุดฉันก็จะได้รวยสักที!" สวีหลานที่นั่งอยู่ในสำนักงานขายวิลล่าฉางเต่ากรีดร้องลั่นด้วยความตื่นเต้น

"สวีหลาน เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ!" ผู้จัดการเหอตวาดลั่น

"ขอโทษค่ะ พอดีดีใจมากไปหน่อย" สวีหลานรีบแก้ตัว "เพื่อนสนิทฉันกำลังพาคนมาซื้อวิลล่าค่ะ บอกว่าจะเอาหลังที่แพงที่สุด"

"เหอะ หลังที่แพงที่สุดราคาตั้ง 88 ล้านหยวน ต่อให้เป็นอัครมหาเศรษฐียังคิดหนักเลยว่าจะซื้อไหวไหม"

"นั่นสิ เศรษฐีกี่คนแวะมาดู ชอบใจกันทุกคน แต่สุดท้ายก็ตัดใจซื้อไม่ลงสักคน"

"สวีหลานเอ๊ย เตรียมดีใจเก้อได้เลย"

"เขาอาจจะพูดเล่นหยอกแกขำๆ ก็ได้นะ"

เซลส์สาวคนอื่นๆ ต่างไม่มีใครเชื่อ บางคนถึงกับยิ้มเยาะด้วยความสะใจ

"แล้วเพื่อนเธอทำงานอะไรล่ะ รู้จักมหาเศรษฐีระดับท็อปด้วยเหรอ?" ผู้จัดการเหอถามอย่างมีความหวัง

"เธอเป็นนางแบบกับสตรีมเมอร์สาวสวยค่ะ ยอดเข้าชมถล่มทลาย นิสัยก็ดีมาก ฉันเชื่อใจเธอ เธอไม่ชอบขี้โม้หรอกค่ะ" สวีหลานยืนยัน

"นางแบบกับสตรีมเมอร์งั้นเหรอ? ก็คงพอรู้จักพวกลูกคนรวยอยู่หรอก แต่คงยากอยู่ดี" ผู้จัดการเหอถอดใจเลิกหวังไปอีกคน

พวกรุ่นแรกที่สร้างเนื้อสร้างตัวมายังไม่กล้าซื้อ แล้วพวกลูกคนรวยจะยอมควักเงินขนาดนั้นได้ยังไง?

เซลส์คนอื่นยิ่งหัวเราะเยาะ พากันแซวว่าสวีหลานกำลังฝันกลางวัน

ครู่ต่อมา รถเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่ ก็พุ่งทะยานเข้ามาด้วยเสียงคำรามกระหึ่มสุดดุดัน ก่อนจะเบรกหยุดลงตรงหน้าสำนักงานขายอย่างแม่นยำ จางทงกับหลิวชิงซือก้าวลงจากรถพร้อมกัน

"คุณพระช่วย…"

สวีหลานที่เดินออกมาต้อนรับถึงกับอ้าปากค้าง ตาค้างไปเลย

คนอื่นๆ ก็พากันตกตะลึงจนวิญญาณแทบหลุด

ซูเปอร์คาร์ราคายี่สิบกว่าล้านหยวนเนี่ยนะ?

นี่มันมหาเศรษฐีมาจากไหนกัน?

อย่างน้อยในเมืองอู่ก็ไม่เคยมีรถคันนี้แน่ๆ

"สวีหลาน สวยวันสวยคืนเลยนะ" หลิวชิงซือทักทายขึ้นก่อน

ไม่ได้แกล้งชมเอาใจ เพราะหน้าตาและรูปร่างของสวีหลานจัดว่าโดดเด่นมากจริงๆ

แต่แน่นอนว่ายังเทียบหลิวชิงซือไม่ได้ และไม่อาจเทียบกับพวกซูซานซาน เฉินฟาง พานอวี่ หรือเฉียวลี่ลี่ได้ ถึงอย่างนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเป็นสาวสวยคนหนึ่ง

"เธอก็เหมือนกัน ดูเปล่งปลั่ง ออร่าจับขนาดนี้ ไปเจอเรื่องดีอะไรมาล่ะเนี่ย?" สวีหลานโผเข้ากอดหลิวชิงซืออย่างกระตือรือร้น

"ฉันโชคดีได้เจอผู้มีพระคุณน่ะ วันนี้เลยพามาอุดหนุนวิลล่า นี่บอสฉันเอง จางทง… ส่วนนี่สวีหลาน เพื่อนสนิทฉันจ้ะ…" หลิวชิงซือแนะนำทั้งสองฝ่าย

"สวัสดีค่ะคุณจาง ได้รู้จักคุณถือเป็นเกียรติของฉันจริงๆ ค่ะ" สวีหลานยื่นมือไปจับกับจางทง แถมยังแอบเอานิ้วสะกิดกลางฝ่ามือเขาเบาๆ เสียด้วย

'ให้ตายสิ ยัยนี่คงไม่ได้ปักใจเชื่อคำพูดของหลิวชิงซือจริงๆ หรอกนะ? คิดว่าฉันจะใช้กฎลับเคลมเธอจริงๆ หรือไงเนี่ย?' จางทงหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

"มหาเศรษฐีหนุ่มหล่อขนาดนี้ มีสาวคนไหนไม่อยากโดนเคลมบ้างล่ะคะ? แต่ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันจะปกป้องบอสเอง" หลิวชิงซืออ่านความคิดจางทงออก จึงแอบกระซิบข้างหูเขาอย่างทะเล้น

'ยัยบ้าเอ๊ย หลิวชิงซือพูดจาอะไรแบบนี้เนี่ย!' สวีหลานทั้งเขินทั้งอายจนหน้าแทบไหม้

แต่เธอก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วรีบเชื้อเชิญจางทงเข้าไปด้านในอย่างกระตือรือร้น

เหล่าเซลส์สาวรวมถึงผู้จัดการต่างกรูเข้ามาคอยปรนนิบัติดูแลไม่ห่าง

มหาเศรษฐีระดับนี้ ย่อมมีกำลังซื้อของจริงแน่นอน

ทำเอาลูกค้าคนอื่นที่กำลังเดินดูบ้านอยู่พากันอิจฉาตาร้อนผ่าว

นี่น่ะหรืออานุภาพของเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่?

จางทงไม่พูดจาเวิ่นเว้อ

เขาตกลงซื้อวิลล่าหลังราคา 88 ล้านหยวนนั้นทันที ตัวบ้านมีพื้นที่ใช้สอยกว่า 1,400 ตารางเมตร ชั้นดาดฟ้ามีหอสังเกตการณ์ ภายในบ้านมีห้องประชุมขนาดรองรับได้ 50 คน พร้อมติดตั้งลิฟต์โดยสาร มีพื้นที่สวนอีกกว่า 1,000 ตารางเมตร แถมในสวนยังมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ สระว่ายน้ำ ท่าเทียบเรือส่วนตัว และโรงจอดรถที่รองรับได้ถึง 8 คัน

หรูหรายิ่งกว่าวิลล่าที่เมืองเซียงเสียอีก

ทำเลก็ยอดเยี่ยมสุดๆ ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบถังซุ่น ล้อมรอบด้วยขุนเขาและสายน้ำ ตัวเกาะมีรูปทรงตามธรรมชาติเหมือนเหรียญกษาปณ์โบราณซึ่งหาได้ยากยิ่ง ทิศตะวันออกกับตะวันตกแคบ ทิศเหนือกับทิศใต้ยาวเหยียด ทางฝั่งตะวันตกมีสะพานคันดินยาว 800 เมตรเชื่อมต่อไปยังถนนเจียงเซี่ยเพื่อบ่งบอกถึงอาณาเขตส่วนบุคคล ทั้งยังมีผืนน้ำทะเลสาบส่วนตัวขนาดนับพันไร่

ทั้งเกาะ วิวทะเลสาบ สวนสวย และตัววิลล่าผสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ นับเป็นคฤหาสน์พร้อมสวนส่วนตัวที่งดงามที่สุดในเมืองอู่ก็ว่าได้

งดงามราวกับภาพวาด

แค่ได้เดินเล่นในสถานที่แบบนี้ จิตใจก็เบิกบานจนตัวแทบลอย

"บอสคะ ฉันชอบมากเลย ชอบที่สุดเลยค่ะ" หลิวชิงซือตกหลุมรักที่นี่ตั้งแต่แรกเห็น

"ความจริงผมถูกใจแค่จุดเดียวเองนะ มีห้องใต้ดิน เอาไว้ตั้งตู้เซฟได้" จางทงตอบหน้าตาเฉย

หลิวชิงซือหลุดขำพรืด

เธอโผเข้าเกาะแขนจางทงแล้วเขย่าเบาๆ อ้อนวอน "คืนนี้เรานอนพักที่วิลล่านี้กันเถอะนะคะ พรุ่งนี้ค่อยไปล่าสมบัติต่อ ได้ไหมคะบอส?"

เธอลืมเรื่องจะไปเยี่ยมน้องสาวเสียสนิทใจ

"แต่เธอไม่ได้มีธุระหรอกเหรอ?" จางทงท้วง

"ไว้ค่อยไปพรุ่งนี้ก็ไม่สายนี่คะ ได้อยู่เป็นเพื่อนบอสสำคัญกว่าเรื่องไหนๆ ทั้งนั้นแหละ" หลิวชิงซือส่งยิ้มหวานหยดย้อย

"งั้นก็ตามใจเธอ" จางทงตอบตกลง

ซื้อวิลล่าหรูหราขนาดนี้ทั้งที แน่นอนว่าต้องรีบมานอนค้างสักคืนเพื่อสัมผัสบรรยากาศให้หนำใจ

"สวรรค์ นี่มันมหาเศรษฐีมาจากไหนกัน ไม่ต่อราคาสักคำ รูดการ์ดจ่ายสด 88 ล้านรวดเดียวจบเลย!"

พนักงานขายทุกคนต่างยืนอึ้งตาค้าง

ผู้จัดการตกตะลึงจนแทบจะคุกเข่าลงไปกราบกับพื้น

ส่วนเศรษฐีอีกคนที่กำลังยืนดูบ้านอยู่ถึงกับยกมือขึ้นกุมหน้า

เขาอุตส่าห์เทียวมาดูตั้งแปดรอบแล้ว แต่ก็ยังตัดสินใจซื้อไม่ได้เสียที

เงิน 88 ล้านหยวน สำหรับเศรษฐีทั่วไปแล้วก็ยังนับเป็นเงินก้อนมหาศาลอยู่ดี

ย่อมต้องคิดหน้าคิดหลังให้รอบคอบ

ส่วนสวีหลานนั้นดีใจจนแทบคลั่ง เพราะเธอได้ค่านายหน้าเหนาะๆ ไปกว่าสองล้านหยวน

เธออดไม่ได้ที่จะเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูจางทงอย่างขวยเขินว่า "สุดหล่อคะ คืนนี้มีนัดหรือยังเอ่ย?"