บทที่ 80 สุดท้ายก็เสร็จนางปีศาจสาวตัวแสบจนได้

“ขอโทษด้วยนะครับคนสวย พอดีคืนนี้ผมไม่ว่างน่ะ”

จางทงยิ้มพลางปฏิเสธอย่างสุภาพ

เขาไม่ใช่พวกหน้ามืดเอากับใครไปทั่ว

และไม่ได้เป็นม้าพ่อพันธุ์

ไม่อย่างนั้น บรรดาสาวสวยมากมายรอบตัวคงโดนเขาฟันเรียบไปหมดแล้ว

การจะไปมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งโดยไม่มีความรู้สึกใดๆ ร่วมด้วยเลยนั้น

เขาไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง

หลังจากพากันไปกินมื้อหรูที่โรงแรมแล้ว ทั้งคู่ก็กลับมาที่วิลล่า

ใบหน้าของหลิวชิงซือเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น

เธอยังคงคึกคัก อยากจะกระโดดลงไปแหวกว่ายในสระว่ายน้ำให้ได้

"ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วหรือไง นี่มันเดือนสิบสองแล้วนะ ยังกล้าคิดจะว่ายน้ำอีกเหรอ?"

จางทงคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทันควัน

"จะเป็นอะไรไปล่ะคะ ปกติฉันก็ว่ายน้ำหน้าหนาวออกจะบ่อย อีกอย่างที่คุณบอกน่ะมันเดือนสิบสองตามปฏิทินสากล แต่ถ้านับตามปฏิทินจันทรคติจริงๆ เพิ่งจะต้นเดือนสิบเอ็ดเอง อุณหภูมิน้ำก็น่าจะสักสิบองศาได้มั้งคะ"

หลิวชิงซือเอ่ยยิ้มๆ "ฉันจะว่าย คุณอย่าห้ามเลยน่า"

"ผมก็แค่กลัวเธอจะเป็นหวัด"

จางทงไม่ได้เอ่ยปากห้ามอีกต่อไป

ไม่นานนัก หลิวชิงซือก็เปลี่ยนเป็นชุดบิกินีสุดเซ็กซี่ อวดเรือนร่างเย้ายวนไร้ที่ติออกมาเต็มตา

ทำเอาจางทงมองตาค้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที

ตูม!

หลิวชิงซือกระโดดลงน้ำ แหวกว่ายไปมาอย่างร่าเริง

แถมยังส่งเสียงร้องบอกว่าฟินสุดๆ

ภาพของเธอที่แหวกว่ายไปมาราวกับนางเงือกตัวน้อย ช่างงดงามจนไม่อาจละสายตาได้จริงๆ

จางทงนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ด้วยความเคลิบเคลิ้ม ก่อนจะจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างสบายอารมณ์

"บอสคะ กล้าลงมาว่ายสักรอบไหม?"

หลิวชิงซือเอ่ยปากท้าทาย

"มีอะไรที่ผมไม่กล้ากันล่ะ?"

จางทงหลุดขำ

ตนเองเป็นถึงยอดมนุษย์ฝึกกาย ต่อให้แก้ผ้าเดินลุยหิมะก็ยังไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด

เขาเปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำ

จากนั้นก็กระโดดลงไป แหวกว่ายหยอกล้อกับเธอ

ได้อารมณ์ไปอีกแบบจริงๆ

"ฟินฉิบหาย"

จางทงแอบทอดถอนใจ

ที่แท้ความสุขของคนรวยมันล้นเหลือขนาดนี้

ตอนจนๆ มีแต่ความทุกข์กับความลำบากล้วนๆ

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ทั้งสองก็ขึ้นจากสระ

หลิวชิงซือเริ่มตัวสั่นงันงก "หนาวจัง หนาวมากเลย ขอยืมไออุ่นหน่อยสิคะ"

เธอโผเข้าสู่อ้อมกอดของจางทง กอดเขาไว้แน่น

ผิวเนื้อที่แนบชิดกันทำเอาราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่าน

พระเจ้าช่วย… นี่มันเร้าใจเกินไปแล้ว ใครมันจะไปทนไหววะ?

จางทงหน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นระรัว ไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป จึงรวบตัวเธอกอดไว้แน่น

ไม่นาน ทั้งคู่ก็เริ่มจูบกันอย่างดูดดื่มโดยไม่อาจหักห้ามใจ ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความหนาวหรือเพราะอารมณ์พาไปกันแน่

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง จูบอันเร่าร้อนและยาวนานนี้ถึงได้สิ้นสุดลง

หลิวชิงซือทั้งเขินอายและดีใจจนเนื้อเต้น

เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจางทงก้าวหน้าไปอีกขั้นแล้ว

ต้องตีเหล็กตอนร้อน!

ส่วนจางทงกลับถอนหายใจยาว ในที่สุดก็ตกหลุมพรางนางปีศาจจิ้งจอกตนนี้จนได้

ตอนนี้ เหยียบเบรกไม่อยู่แล้วจริงๆ

ในห้องนอนสุดหรู แสงไฟสลัวชวนเคลิบเคลิ้ม

หลิวชิงซือหลังอาบน้ำเสร็จก็สวมชุดกระโปรงสั้นรัดรูปสีดำ อวดเรียวขายาวขาวเนียนกลมกลึง ส่วนบนเผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องราวกับหิมะ ชวนให้ตื่นตาตื่นใจ

เธอกำลังร่ายรำอย่างพลิ้วไหว

เสียงดนตรีอันไพเราะดังแว่ว "ฉันคือนางจิ้งจอกที่บำเพ็ญเพียรมาพันปี บำเพ็ญพันปี โดดเดี่ยวเดียวดายพันปี…"

เรือนร่างของเธออ่อนช้อยราวกับไร้กระดูก ท่วงท่ายั่วยวนถึงขีดสุด ดวงตาเป็นประกายหวานซึ้ง รอยยิ้มงดงามดั่งบุปผา บางจังหวะก็แฝงแววตัดพ้อเบาๆ

สวย สวยเหลือเกิน

ชวนให้ลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น หัวใจเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะ

จางทงเอนหลังพิงหัวเตียง มองดูอย่างเคลิบเคลิ้ม ในใจนอกจากคำว่าฟิน ก็มีแต่คำว่าฟินลูกเดียว

เขายิ่งรู้สึกถูกใจในตัวหลิวชิงซือมากขึ้นไปอีก

เธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่คิดแต่จะปีนขึ้นเตียงเจ้านายอย่างไม่ลืมหูลืมตา ไม่เคยเร่งรัดเอาแต่ใจ

รอมานานขนาดนี้ ถึงเพิ่งลงมืออย่างกะทันหัน

แถมยังเผด็จศึกได้หมัดเดียวจอด

ที่สำคัญคือเธอมีชั้นเชิงและเสน่ห์เหลือล้น

ตอนนี้ก็ยังลุกขึ้นมาร่ายรำสร้างบรรยากาศ

ช่างเอาอกเอาใจผู้ชายเก่งเป็นบ้า

แต่ก็แน่นอนว่า คุณต้องมีน้ำยาพอที่จะทำให้เธอยอมทำแบบนี้ด้วย

ถึงจะบอกว่าหลิวชิงซือเคยเป็นสตรีมเมอร์สาวสวย ร้องเต้นในห้องไลฟ์สดอยู่บ่อยๆ

แต่การร่ายรำยั่วยวนถึงพริกถึงขิงขนาดนี้ มีเพียงจางทงคนเดียวเท่านั้นที่ได้เห็น

นี่คืออภิสิทธิ์ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

และแน่นอนว่ามันคือความภาคภูมิใจอันไร้ขีดจำกัด

ในที่สุด หลิวชิงซือก็ทิ้งตัวลงซบในอ้อมอกของจางทง

เรื่องราวอันแสนงดงามจึงเริ่มบรรเลงขึ้นอีกครา

แม้แต่ดวงจันทร์ยังเอียงอายจนต้องหลบเข้ากลีบเมฆ

…

เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่ฟ้าจะสว่างเต็มที่ จางทงใช้มุกเหินหาวเหาะลึกเข้าไปในป่าเสินหนงเจี้ย

เขาหาถ้ำแห่งหนึ่งแล้วมุดเข้าไป

ทางเข้าลึกลับปรากฏขึ้นตามคาด

ชายหนุ่มกระโดดผลุบเข้าไปด้านใน

เพียงพริบตาก็มาถึงดาวสมบัติ

"โฮ่งๆ…"

"จี๊ดๆ…"

ว่างไฉและฮุยฮุยที่ถูกปล่อยให้หากินบนดาวสมบัติรีบวิ่งกระดิกหางมาต้อนรับด้วยความดีใจ

จางทงลองยิงทดสอบปืนก่อนเป็นอันดับแรก

ไม่มีปัญหา กลไกทำงานได้ดีเยี่ยม

อานุภาพทำลายล้างก็รุนแรงสะใจ

จางทงจึงถือกระบี่โบราณไว้ในมือซ้าย ส่วนมือขวากุมปืนพก

ด้านหลังสะพายหอกยาวที่ทำจากไม้เหล็ก

ตรงเอวยังเหน็บกระสอบป่านไว้อีกหลายใบ

พร้อมแล้วก็ออกเดินทางอย่างองอาจผึ่งผาย

มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางที่มีทะเลสาบ

บนดาวสมบัติเป็นเวลาสาย แดดร้อนแผดเผา

ดูเหมือนช่วงนี้จะมีฝนตกหนัก

ลำธารหลายสายจึงขยายกว้างขึ้นมาก

มีร่องรอยของน้ำป่าไหลหลากอยู่ทั่วไปหมด

เดินไปได้ไม่นาน จางทงก็เจอก้อนหินกลิ้งเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น

คงถูกกระแสน้ำซัดลงมาจากเขา

เขาตวัดกระบี่ฟันผ่าหินออกทีละก้อน

ราวหนึ่งในสามของหินพวกนั้นมีหยกซ่อนอยู่ข้างใน

ก้อนไหนที่คุณภาพธรรมดาๆ เขาแทบไม่ชายตามองด้วยซ้ำ

ตอนนี้เขาต้องการแต่หยกคุณภาพสูงและมีราคาค่างวดเท่านั้น

"นี่มันเนื้อแก้วงั้นเหรอ?"

จางทงก้มมองก้อนหินขนาดใหญ่เท่าตะกร้าด้วยความประหลาดใจระคนยินดี

หินก้อนนี้คงกลิ้งกระแทกลงมาจากยอดเขาจนมุมหนึ่งบิ่นแตก

เผยให้เห็นเนื้อสีเขียวสดใสโผล่ออกมา

มันโปร่งแสงแวววาวและเขียวขจีสดใสจนน่าทึ่ง

งดงามจนชวนให้หลงใหลอย่างแท้จริง

สวยกว่าหยกเนื้อแก้วเขียวสดก้อนก่อนหน้านี้เสียอีก

หรือว่านี่คือหยกเนื้อแก้วเขียวจักรพรรดิในตำนาน?

จักรพรรดิแห่งหยก ในที่สุดกูก็เก็บได้แล้วเหรอเนี่ย?

อยากรู้จริงๆ ว่าเนื้อข้างในจะก้อนใหญ่ขนาดไหนกันนะ?

จางทงค่อยๆ เฉือนและตัดแต่งอย่างระมัดระวัง กระทั่งควักเอาเนื้อหยกออกมาได้สำเร็จ

รูปร่างของมันคล้ายถังน้ำ ขนาดก็ไล่เลี่ยกัน

คุณภาพเนื้อหยกทุกจุดสม่ำเสมอเท่ากันหมด เป็นสีเขียวสดใสชวนให้เคลิบเคลิ้ม เนื้อน้ำโปร่งใสประหนึ่งกระจกไม่มีผิดเพี้ยน

"พระเจ้าช่วย หยกเนื้อแก้วเขียวจักรพรรดิใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอวะ? น้ำหนักน่าจะมีสักสองร้อยชั่งได้มั้งเนี่ย แล้วมันจะตีมูลค่าได้เท่าไหร่กันล่ะเนี่ย!"

จางทงทั้งประหลาดใจ ทั้งตื่นเต้นดีใจจนแทบบ้า

สมบัติล้ำค่าระดับนี้ ต่อให้คิดจะเอาไปขาย

ก็ต้องเก็บไว้สักครึ่งหนึ่ง เอาไว้ทำเป็นเครื่องประดับ

ไม่ว่าจะเก็บไว้ใส่เอง หรือเอาไปเป็นของขวัญให้คนอื่น ก็มีหน้ามีตาสุดๆ แน่นอน

ฟินชะมัด!

คิดไม่ถึงเลยว่าฝนตกหนักแค่รอบเดียว จะพัดพาสมบัติวิเศษขนาดนี้มาให้ถึงที่

นี่มันจะโชคดีเกินไปแล้ว

บนดาวสมบัตินี่มีของดีเกลื่อนกลาดไปหมดจริงๆ

เขาออกเดินสำรวจต่อไป

หินที่กลิ้งลงมาเริ่มบางตาลงเรื่อยๆ

เพราะเริ่มห่างจากตีนเขาออกมาทุกที

"จี๊ดๆ…"

ฮุยฮุยควักอะไรบางอย่างที่ส่องประกายวิบวับออกมาจากพงหญ้า มันกระโดดโลดเต้นไปมาพลางส่งเสียงร้องไม่หยุด ดูท่าทางตื่นเต้นดีอกดีใจสุดขีด

"ตัวอะไรน่ะ?"

จางทงยื่นมือไปรับมาดู แล้วก็ต้องเบิกตากว้างจนอ้าปากค้าง!

เชี่ย เพชรเหรอวะเนี่ย?

แถมยังใหญ่เท่าลูกท้อเลยเนี่ยนะ?

ที่สำคัญยังใสบริสุทธิ์ ไร้ตำหนิ คุณภาพยอดเยี่ยมไร้ที่ติอีกต่างหาก

ในปี 1905 เหมืองพรีเมียร์ในแอฟริกาใต้เคยขุดพบเพชรยักษ์น้ำหนัก 3,106.75 กะรัต ซึ่งถูกนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายแด่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งอังกฤษ จากนั้นเพชรดิบก้อนนั้นก็ถูกเจียระไนแบ่งออกเป็น 9 เม็ดที่มีขนาดแตกต่างกัน โดยเม็ดที่ใหญ่ที่สุดคือ คัลลินัน 1 ซึ่งถูกประดับอยู่บนคทาประจำราชวงศ์อังกฤษ ส่วนเม็ดที่รองลงมาอย่าง คัลลินัน 2 ก็ถูกนำไปประดับบนมงกุฎแห่งราชวงศ์อังกฤษ

ทว่า ในปัจจุบันเพชรเจียระไนที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ โกลเดนจูบิลี มีน้ำหนัก 545.67 กะรัต ซึ่งหนึ่งกะรัตเท่ากับ 0.2 กรัม รวมแล้วหนักแค่ประมาณ 110 กรัมเท่านั้น

แต่เมื่อนำมาเทียบกับเพชรที่ฮุยฮุยเก็บได้ ขนาดมันช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว

เพชรขนาดเท่าผลท้อเม็ดนี้ ต้องมีมูลค่าหลายร้อยล้านหยวน หรืออาจจะพุ่งทะลุหนึ่งพันล้านหยวนด้วยซ้ำ!