บทที่ 83 จำน้องสาวสลับเป็นพี่สาว

สีหน้าของจางทงเริ่มไม่ค่อยดี เขาหิ้วกระสอบสองใบแล้วย่องเข้าไปที่ชั้นหนึ่งอย่างเงียบเชียบ

ชั้นหนึ่งไม่มีใครอยู่ เสียงนั้นชัดเจนขึ้นกว่าเดิม น่าจะดังมาจากชั้นสอง

จางทงจึงย่องขึ้นไปบนชั้นสองต่อโดยไร้สุ้มเสียง

แล้วเขาก็ถึงกับหลุดขำออกมา

ที่แท้ก็หลิวชิงซือกำลังเล่นโยคะ ดูเหมือนเธอกำลังฝึกลมหายใจแบบพิเศษอยู่

เธอสวมกางเกงโยคะรัดรูปที่ขับเน้นเรียวขากลมกลึงได้รูป เสื้อเกาะอกตัวจิ๋วแทบจะกักเก็บความอวบอิ่มเอาไว้ไม่อยู่จนเหมือนจะปริขาด เส้นผมสีดำขลับถูกมวยสูงไว้บนกระหม่อม เผยให้เห็นลำคอระหงขาวผ่อง

ไหปลาร้าเซ็กซี่ได้รูป ท่อนแขนเรียวงามดุจลำบัว

เอวคอดกิ่วที่โผล่พ้นชายเสื้อนั้นบางจนแทบจะกำได้รอบ

ท่วงท่าเคลื่อนไหวอย่างเป็นธรรมชาติและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์

"หลิวชิงซือฝึกโยคะเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

จางทงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

ตอนอยู่วิลล่าที่เซียงหนาน เขาเคยเห็นหลิวชิงซือฝึกโยคะอยู่บ้าง แต่ไม่ได้คล่องแคล่วขนาดนี้ ยิ่งถ้าเทียบกับเฉินฟางแล้วยังห่างชั้นกันเยอะ

ทว่าตอนนี้เธอกลับพัฒนาแบบก้าวกระโดด

ดูท่าจะทัดเทียมกับเฉินฟางได้แล้ว

เห็นทีพรสวรรค์ด้านโยคะของเธอคงไม่ธรรมดา

"ชิงซือ ฝีมือเธอรุดหน้าเร็วมากเลยนะ ช่วงนี้คงซุ่มฝึกหนักสิเนี่ย?"

จางทงวางกระสอบลงแล้วเดินเข้าไปหา

"คุณกลับมาแล้วเหรอคะ?"

หลิวชิงซือค่อยๆ หันมา สีหน้าของเธอไม่ใช่ความดีใจ แต่เป็นความอยากรู้อยากเห็น… อยากรู้อยากเห็นเป็นที่สุด

เธอไล่สายตามองสำรวจจางทงตั้งแต่หัวจดเท้า

ราวกับเพิ่งเคยเจอเขาเป็นครั้งแรกอย่างนั้นแหละ

*ทำไมทำหน้าแบบนี้? หรือว่าอยากรู้ว่าผมเจอสมบัติมาหรือเปล่า?*

ความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัว ก่อนที่จางทงจะปัดความสงสัยทิ้งไป

เขาดึงเธอเข้ามากอดทันทีโดยไม่ลังเล

ก็คราวก่อนทั้งคู่เพิ่งจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันไป ความรู้สึกหอมหวานตราตรึงใจนั้นยังทำให้เขาถวิลหาไม่ลืมเลือน อยู่บนดาวสมบัติมาสิบกว่าวันไม่ได้แตะต้องผู้หญิงเลย พอมาเจอหลิวชิงซือที่สวยเซ็กซี่ขนาดนี้ตรงหน้า เขาก็แทบจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว คิดว่าเธอเองก็คงมีอารมณ์ร่วมและเต็มอกเต็มใจแน่นอน

"อย่าค่ะ… ฉันไม่ใช่หลิวชิงซือนะ…"

หลิวชิงซือเอ่ยด้วยความเขินอายปนลนลาน

"พรืด… เธอไม่ใช่หลิวชิงซือแล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะ?"

จางทงหลุดขำก๊าก

นี่กะจะเล่นมุกตลกหรือไง?

มาโกหกหน้าตายแบบนี้ได้ด้วยเหรอ

"แต่ฉันกลัวว่าคุณจะเป็นตัวปลอมนี่นา บอกฉันมาก่อนสิคะว่าคุณกับหลิวชิงซือเป็นอะไรกัน?"

หลิวชิงซือหน้าแดงซ่าน ก่อนจะถามเสียงกระเง้ากระงอด

"ผมเป็นทั้งเจ้านายเธอ แล้วก็เป็น ‘ป๊ะป๋า’ ของเธอด้วยไงล่ะ"

จางทงยิ้มกวนประสาทอย่างหยอกเย้า

น่าสนุกชะมัด

สมแล้วที่เป็นหลิวชิงซือ รู้วิธีปั่นหัวผู้ชายเก่งจริงๆ

"เป็นทั้งเจ้านาย ทั้งพ่อเนี่ยนะ? หมายความว่ายังไงคะ?"

หลิวชิงซือทำหน้าเหวอ งงเป็นไก่ตาแตก

"ยังจะตีเนียนอีกเหรอ?"

จางทงยิ่งกอดเธอแน่นเข้า

สูดกลิ่นหอมละมุนชวนเคลิบเคลิ้มอย่างเพลิดเพลิน

แล้วค่อยๆ ก้มลงไปหมายจะจูบริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสดของเธอ

"อย่านะคะ… ฉันไม่ใช่หลิวชิงซือจริงๆ"

หลิวชิงซือผงะหน้าหนีด้วยความตื่นตระหนกและขวยเขิน แต่พอทำแบบนั้น ร่างกายของเธอกลับยิ่งแนบชิดซุกอยู่ในอ้อมกอดเขา สัมผัสกันแนบแน่นกว่าเดิม ช่างแสดงบทบาท 'ปากบอกไม่แต่ตัวโอนอ่อน' ได้อย่างแนบเนียนไร้ที่ติ

*คราวก่อนใส่บิกินีวิ่งเข้าหา คราวนี้เปลี่ยนมาเล่นมุกนี้เหรอ? ช่างยั่วจริงๆ นะ*

จางทงคิดในใจพลางรู้สึกตื่นเต้นสะใจ เขากำลังจะลงมือสั่งสอนแม่นางจอมยั่วคนนี้ให้สาสม คิดจะมาเล่นละครตบตาเขาเรอะ?

ทว่าจู่ๆ ก็มีเสียงร้อนรนดังขึ้นมาจากชั้นล่าง "ว้าย! บอสคะ คุณจำคนผิดแล้ว ฉันต่างหากที่เป็นหลิวชิงซือ!"

"อะไรนะ?"

ร่างของจางทงชะงักค้างทันที เขาค่อยๆ หันขวับไปมอง ก็เห็นหลิวชิงซืออีกคนวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมาจากชั้นล่าง ด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่นเหมือนกำลังกลั้นขำสุดชีวิต

ในมือเธอยังหิ้วถุงผักอยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งไปซื้อกับข้าวกลับมา

"หลิวชิงซือสองคน? นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย?"

จางทงยืนเอ๋อ สมองมึนตึบไปหมด

นี่เขากำลังฝันอยู่เหรอ?

หรือว่าพวกต้นไม้นารีจากดาวสมบัติแอบข้ามมายังโลกมนุษย์ แปลงร่างเป็นหลิวชิงซือเพื่อหวังจะทำเรื่องไม่ดี?

"คิกๆ บอสเนี่ย ใจร้อนจังเลยนะ"

หลิวชิงซือในอ้อมแขนอาศัยจังหวะนี้ผละตัวหนี พลางหัวเราะคิกคักอย่างเจ้าเล่ห์ "พี่สาว พี่นี่ไม่ซื่อเลยนะ ไหนบอกว่าเขาไม่ใช่พี่เขยไง? ฉันว่าใช่ชัดๆ"

"บอสคะ ขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ เป็นความผิดของฉันเองที่พาหลิวชิงชิงน้องสาวกลับมาด้วย เลยทำให้คุณเข้าใจผิด"

หลิวชิงซือเอ่ยแก้ตัวอย่างกระอักกระอ่วน

"ฝาแฝดเหรอ?"

จางทงดึงสติกลับมาได้ ก่อนจะถามด้วยความตกตะลึง

"ใช่แล้วค่ะ"

สองพี่น้องตอบพร้อมกันอย่างออดอ้อน

"พระเจ้าช่วย เหมือนกันเปี๊ยบจนแยกไม่ออกเลย"

จางทงไล่สายตามองทั้งสองคนตั้งแต่หัวจดเท้า

พบว่าทั้งส่วนสูง หน้าตา แม้กระทั่งความหนาและความยาวของเส้นผมก็ยังเท่ากันเป๊ะ ต่อให้ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน เขาก็ไม่มีทางดูออกอยู่ดี

นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ

พี่น้องฝาแฝด แถมยังเป็นสาวสวยระดับท็อปทั้งคู่อีกเนี่ยนะ?

ถ้าให้สองคนนี้ขึ้นไปยืนบนเวทีประมูล คนหนึ่งถือไมค์ คนหนึ่งถือของล้ำค่าล่ะก็… มันต้องสร้างความฮือฮาไปทั่วแน่! ชื่อเสียงของโรงประมูลคงพุ่งกระฉูด และธุรกิจคงไปได้สวยกว่านี้อีกเยอะ

นี่มันคู่หูสาวน้อยขุมทรัพย์ชัดๆ

"ขนาดพ่อแม่พวกเรายังแยกไม่ออกเลย นับประสาอะไรกับคุณล่ะคะ"

"ตอนเด็กๆ มักจะมีคนหนึ่งได้กินนมเบิ้ลสองรอบ ส่วนอีกคนหิวจนร้องไห้จ้า หรือไม่ก็คนหนึ่งได้อาบน้ำสองรอบ แต่อีกคนไม่ได้อาบ"

สองพี่น้องหัวเราะคิกคักพลางช่วยกันเล่า

"แล้วชิงชิง เธอทำงานอะไรล่ะ?"

จางทงนั่งลงบนโซฟาแล้วถามด้วยความอยากรู้

"ฉันยังเป็นนักศึกษาอยู่เลยค่ะ เรียนอยู่ปีสามที่สถาบันภาพยนตร์เมืองอู่" หลิวชิงชิงตอบ "ความฝันของฉันคือการเป็นดาราค่ะ ฉันเคยเล่นเป็นตัวประกอบเล็กๆ มาสองเรื่องแล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่ดัง เพราะหนังเจ๊งไปซะก่อน"

"เป็นดาราเนี่ยนะ?"

จางทงเอามือกุมขมับ

นี่มันคนละเรื่องกับงานที่เขาวางแผนไว้ให้เธอเลยแฮะ ผิดกันลิบลับ

แต่ก็นั่นแหละ ทุกคนย่อมมีความฝัน

สาวสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้ อยากเป็นดาราก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา เขาเป็นแค่พี่เขยจำเป็น ไม่ใช่พ่อเธอซะหน่อย จะไปก้าวก่ายอะไรได้

"ได้ยินมาว่าพี่เขยเป็นมหาเศรษฐีใจป้ำไม่ใช่เหรอคะ? สนใจช่วยดันฉันหน่อยไหมล่ะ? ปั้นฉันให้เป็นดาราดังทีสิ"

หลิวชิงชิงกอดแขนจางทงแล้วเขย่าเบาๆ พลางออดอ้อน

"ชิงชิง อย่าพูดจาเรื่อยเปื่อยน่า ธุรกิจของบอสไม่เกี่ยวกับวงการหนังเลยสักนิด แล้วเขาก็ไม่มามองกำไรขี้ปะติ๋วจากหนังพวกนั้นหรอก" หลิวชิงซือส่งเสียงดุอย่างตำหนิ

"ใครว่ากำไรหนังมันน้อยล่ะคะ ช่วงนี้มีหนังฟอร์มยักษ์ตั้งหลายเรื่องไม่ใช่เหรอ? กวาดรายได้กันเกิน 5,000 ล้านหยวนทั้งนั้น ฝ่ายผู้ลงทุนฟันกำไรไปตั้งหลายพันล้าน" หลิวชิงชิงเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ "อีกอย่างนะ ถ้าพี่เขยลงทุนเปิดบริษัทบันเทิงล่ะก็ จะยิ่งรวยเละกว่านี้อีก หนังก็ทำเงิน แถมศิลปินในสังกัดยังรับงานโฆษณา งานอีเวนต์โกยเงินได้อีกเพียบ ไม่แพ้ตอนพี่เขยไปล่าสมบัติหรอก การล่าสมบัติยังไงก็ต้องพึ่งดวง ถ้าดวงกุดขึ้นมา ต่อให้พยายามแทบตายก็ไม่มีประโยชน์"

จางทงได้แต่ยิ้มขำไม่ยอมตอบ เขาไม่มีทางตกลงกับยัยเด็กแสบนี่หรอก

แก่แดดจริงๆ

คิดจะลากเขาลงไปในปลักโคลนเน่าๆ ของวงการบันเทิงงั้นเหรอ?

วงการพรรค์นั้นมันจะทำเงินได้สักกี่บาทกันเชียว?

"บอสคะ ครั้งนี้ไปล่าสมบัติมา ได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาบ้างไหมคะ?"

หลิวชิงซือรีบเปลี่ยนเรื่องทันที

เพราะกลัวว่าจางทงจะเผลอตอบตกลง แล้วจะถูกพวกดาราตามตอมจนตกเป็นข่าวฉาวไม่เว้นแต่ละวัน

"ก็ได้มาพอสมควรแหละ อยู่ในกระสอบพวกนั้น ลองเปิดดูเองสิ"

จางทงบอก

"เจอสมบัติจากเสินหนงเจี้ยจริงๆ เหรอเนี่ย? ไม่ใช่ว่าได้มาแค่เห็ดหรือเห็ดหูหนูหรอกนะ? ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ขำฟันร่วงแน่"

หลิวชิงชิงไม่เชื่อแถมยังเดินเข้าไปดูพร้อมกับหลิวชิงซือ เธอคุ้นเคยกับเสินหนงเจี้ยเป็นอย่างดี เพราะเคยไปเที่ยวมาตั้งหลายรอบ แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีใครไปเจอสมบัติอะไรที่นั่น