บทที่ 97 หลิวชิงชิงจะทำการใหญ่

“คืนนี้พวกเรากลับเมืองเซียงกันเลย”

จางทงเปลี่ยนใจกะทันหัน

เดิมทีกะจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวัน แต่พอนึกขึ้นได้ว่าต้องเตรียมงานประมูลรอบสอง เรื่องนี้จะชุ่ยไม่ได้เด็ดขาด

คราวนี้ต้องสร้างชื่อเสียงให้เปรี้ยงปร้างอย่างแท้จริง ให้บริษัทประมูลโด่งดังไปทั่วโลก กลายเป็นเบอร์หนึ่งของวงการให้ได้ ถึงตอนนั้นย่อมมีคนนับไม่ถ้วนแห่เอาของวิเศษมาประมูล แล้วเขาก็จะฟันกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ

เงินเดือนสูงลิ่วที่ยอมจ่ายจ้างพนักงานไว้ ไม่ใช่เพื่อจะเลี้ยงดูปูเสื่อพวกนั้นไปตลอดชีวิตเสียหน่อย

ยังต้องให้คนพวกนี้ช่วยหาเงินอยู่

“ดีเลยค่ะ ฉันต้องรีบกลับไปเตรียมงานประมูลเหมือนกัน”

หลิวชิงซือย่อมไม่คัดค้านอยู่แล้ว แถมยังยกสองมือเห็นด้วยเต็มที่

เธอเป็นผู้ดำเนินการประมูลที่มีความรับผิดชอบสูงจริงๆ

หลิวชิงชิงเดินมาส่งทั้งคู่ขึ้นรถด้วยท่าทีอาลัยอาวรณ์ พลางดึงมือจางทงไว้ “บอสคะ ต้องแวะมาหาฉันบ้างนะ อยู่คนเดียวในวิลล่าหลังเบ้อเร่อขนาดนี้ฉันกลัวจะตาย”

“อืม เดี๋ยวคงแวะมาแหละ”

จางทงตอบส่งๆ

เขาไม่เชื่อหรอกว่าหลิวชิงชิงจะกลัว ยัยเด็กนี่ใจกล้าบ้าบิ่นจะตาย ขืนไม่โดนตีสักสามวัน มีหวังซนจนปีนขึ้นไปรื้อกระเบื้องหลังคาแน่

“ชิงชิง พรุ่งนี้เธอต้องกลับไปเรียนที่มหา’ลัยนะ ตั้งใจเรียนด้วย อย่าให้เสียการเรียนล่ะ”

หลิวชิงซือกำชับเสียงจริงจัง

“ไม่ค่อยมีใครเข้าเรียนกันหรอก ส่วนใหญ่ก็ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกกันทั้งนั้น ไม่สิ ออกไปหาโอกาสข้างนอกต่างหาก บางคนถึงขั้นไปรับจ็อบเป็นตัวประกอบแล้วด้วยซ้ำ” หลิวชิงชิงแลบลิ้นปลิ้นตา “ช่วงนี้ฉันมีคิวแคสต์งานอยู่พอดี ตอนแรกยังกะจะให้พวกพี่ไปด้วยแท้ๆ ดูท่าคงหมดหวังแล้วสิเนี่ย”

“ช่างเถอะ คุมไม่อยู่แล้ว”

หลิวชิงซือหมดปัญญา ได้แต่ถอดใจอย่างช่วยไม่ได้

…

“ฮ่าๆ ตอนนี้วิลล่าแปดสิบแปดล้านหยวนเป็นของฉันคนเดียวแล้ว จะจัดปาร์ตี้ จะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ ไม่มีใครมาคุมแล้วโว้ย!”

หลิวชิงชิงหัวเราะร่าอย่างตื่นเต้น แล้วเริ่มกระหน่ำโทรศัพท์ทันที

ไม่นานนัก บรรดาสาวๆ ก็พากันมาถึง

ล้วนเป็นสาวสวยจากสถาบันภาพยนตร์ทั้งสิ้น

แต่ละคนหน้าตาเป๊ะ หุ่นเซี้ยะ บางคนสวยไม่แพ้หลิวชิงชิงเลยด้วยซ้ำ

“พระเจ้าช่วย ที่แท้แกเป็นทายาทเศรษฐีเหรอเนี่ย ถึงได้อยู่วิลล่าแปดสิบแปดล้านหยวนได้อะ!”

“แม่เศรษฐีน้อย แกจะใช้ชีวิตหรูหราเกินไปแล้วนะ อยู่ในวิลล่าแพงหูฉี่ขนาดนี้เชียว?”

“โคตรหรู อยู่สบายสุดๆ ฟินเวอร์! ฉันขอประกาศเลยว่าต่อแต่นี้ไปจะสิงอยู่ที่นี่ ใครก็อย่าหวังมาไล่ฉันออกไปได้!”

“…”

กลุ่มสาวงามพากันหวีดวี้ดว้ายดีใจยกใหญ่ แล้วช่วยกันประดับไฟหลากสีทั่วห้องโถง ก่อนจะหยิบลำโพงตัวเล็กมาเชื่อมบลูทูธเข้ากับมือถือ

เสียงเพลงดังกระหึ่มกึกก้องขึ้นมาทันที

สาวๆ เริ่มออกสเต็ปโยกย้ายส่ายสะโพกอย่างเริงร่า เพลิดเพลินจนลืมวันลืมคืน

พอเต้นจนเหนื่อยก็เริ่มหาของกิน

จากนั้นก็นั่งกินไปเมาท์ไป

“แม่เศรษฐีน้อย ยังไม่ยอมสารภาพความจริงมาอีกเหรอยะ?”

“ถ้ากล้าปิดบังนะ แม่จะฟาดก้นให้ลายสักแปดสิบที!”

“วิลล่าหลังนี้ไม่ใช่ของที่บ้านฉันหรอก ของเจ้านายฉันต่างหาก”

“ของเจ้านายแก? ใครอะ แกไปมีเจ้านายตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ฉันเพิ่งได้งานเป็นผู้ดำเนินการประมูลของบริษัทประมูลเทียนเป่าน่ะสิ…สวัสดิการโคตรดี”

“ว้าว…”

แก๊งสาวสวยอิจฉาตาร้อนจนตาแทบลุกเป็นไฟ

ในโลกนี้มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?

เงินเดือนปีละหลักล้าน มีรถพอร์เช่ให้ขับ ได้อยู่วิลล่าแปดสิบแปดล้านหยวน แถมมีเงินเบี้ยเลี้ยงค่ารักษาความสวยความงามเดือนละหนึ่งแสนหยวน ค่าคอร์สเสริมสวยก็เบิกได้ ที่สำคัญคือปกติไม่ต้องเข้างาน แค่ไปทำหน้าที่ตอนจัดงานประมูลก็พอ

นี่มันจะสบายเกินไปแล้วมั้ง?

หลิวชิงชิงเองก็รู้สึกมีความสุขและอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน

ที่แท้การโดนคนอื่นอิจฉามันฟินขนาดนี้นี่เอง

“คิกๆ ฉันเข้าใจละ แกโดนเจ้าของบริษัทประมูลเทียนเป่าเลี้ยงดูปูเสื่อไว้ล่ะสิ ถึงได้สวัสดิการดีเลิศเลอขนาดนี้”

สาวสวยคนหนึ่งเอ่ยแซวพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์

“พูดจาเพ้อเจ้อ ลองไปสืบดูได้เลยว่าพนักงานของบริษัทประมูลเทียนเป่าเขาได้สวัสดิการระดับไหน…”

หลิวชิงชิงเล่าทุกอย่างที่ตนรู้ให้ฟังอย่างละเอียดยิบ ก่อนจะตบท้ายว่า “เจ้านายพวกเราน่ะเก่งเรื่องหาเงินจะตาย ไปล่าสมบัติรอบเดียวก็ฟันเงินได้หลายหมื่นล้านหยวน รวยล้นฟ้าขนาดนั้น เขาไม่มีพี่น้อง พ่อแม่ก็เสียหมดแล้ว การจะเพิ่มสวัสดิการให้พนักงาน ให้ลูกน้องแฮปปี้ มันก็สมเหตุสมผลอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

พี่สาวฉันก็เป็นผู้ดำเนินการประมูลเหมือนกัน ตำแหน่งนี้พี่ฉันเป็นคนช่วยคุยให้…เจ้านายเห็นว่าคู่แฝดสาวสวยระดับตัวท็อปมาดำเนินรายการประมูลด้วยกันมันเป็นจุดขายที่ปังมาก เขาก็เลยตกลง”

“พระเจ้าช่วย ในโลกนี้มีมหาเศรษฐีตัวพ่อแบบนี้อยู่จริงๆ เหรอเนี่ย?”

“จางทง นักล่าสมบัติสุดอัศจรรย์คนนั้น มนุษย์บินพี่เฟยที่ตามหามุกเหินหาวเจอ ใครจะไม่รู้จักล่ะ…ช่วงนี้เขาไม่ได้ไปเสินหนงเจี้ยจนได้ผลไม้วิเศษมาตั้งเยอะแยะแล้วกำลังขายดิบขายดีอยู่เหรอ ร้านผลไม้ร้านนั้นก็เหมือนจะเป็นของบ้านชิงชิงไม่ใช่หรือไง?”

“ชิงชิง ช่วยแนะนำจางทงให้ฉันรู้จักหน่อยได้ไหม ฉันสวยขนาดนี้ เขาเห็นต้องปิ๊งตั้งแต่แรกพบแน่ ถึงตอนนั้นฉันจะตอบแทนแกอย่างงามเลย จะบอกให้เขาเพิ่มสวัสดิการให้แกอีกตั้งหลายเท่า”

“แกไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะเป็นดาราดังหรอกเหรอ?”

หลิวชิงชิงตวัดสายตามองค้อน

ในใจคิดว่า ‘เห็นฉันโง่หรือไง จะหาคู่แข่งมาชนกับพี่สาวฉันเนี่ยนะ?’

“การได้กอดขาใหญ่ มีเสี่ยคอยหนุนหลังสิถึงจะเป็นทางลัดสู่การเป็นดาราดัง”

สาวสวยคนนั้นเอ่ยเสียงอ้อน

“เจ้านายฉันงานยุ่งจะตาย จะเอาเวลาที่ไหนมาเจอแก”

หลิวชิงชิงดักคอ “อีกอย่าง ข้างกายเขามีสาวสวยอยู่เพียบ แต่ละคนไม่ได้ด้อยไปกว่าแกเลย ดีไม่ดีจะสวยกว่าด้วยซ้ำ”

“ชิงชิง แล้วแกยังอยากเป็นดาราอยู่ไหมล่ะ?”

“ก็ต้องอยากสิ ฉันชอบการเป็นดารา ชอบมีแฟนคลับเยอะๆ เวลาไปไหนมาไหนก็มีคนมารอรับที่สนามบิน พากันตะโกนเชียร์ ‘ชิงชิง ฉันรักเธอ ชิงชิง เธอสวยจังเลย ฉันชอบเธอนะ!’”

แววตาของหลิวชิงชิงเต็มไปด้วยประกายแห่งความฝัน

“ถ้าอย่างนั้นแกก็ลองอ้อนเจ้านายแกดูสิ ให้เขาช่วยลงทุนหนังให้สักสองสามเรื่อง ปั้นแกให้ดังเปรี้ยงไปเลยไม่ได้เหรอ?”

“เขาน่ะเหรอจะมาสนใจกำไรขี้ปะติ๋วของวงการหนัง เอาเวลาไปล่าสมบัติรอบเดียวก็ได้หลายหมื่นล้านแล้ว”

หลิวชิงชิงตอบอย่างท้อแท้

“ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาต้องลงมาคุมกองถ่ายเองนี่ มอบหมายให้ลูกน้องไปจัดการก็จบเรื่อง”

“แต่เขาไม่ได้สนใจธุรกิจอื่นเลยสักนิดน่ะสิ”

“งั้นฉันสอนไม้เด็ดให้ รับรองแกได้ขึ้นแท่นเป็นนางเอกในเร็ววันแน่นอน”

สาวสวยคนนี้เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ลดเสียงลงพลางกระซิบว่า “แกกำลังจะไปแคสต์บทอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำแบบนี้สิ…แล้วก็แบบนั้น…นี่เขาเรียกว่าการยืมบารมี เข้าใจไหม?”

“หลิวเยว่ ไอเดียแกเข้าท่าอยู่นะ แต่…ทำแบบนี้มันจะดีจริงเหรอ?”

ตาของหลิวชิงชิงเป็นประกายขึ้นมาทันที ทว่าก็ยังแอบกังวล กลัวว่าจะไปก่อเรื่องเข้า

“มีอะไรไม่ดีล่ะ หุ่นกับหน้าตาอย่างแก ขอแค่ได้บทนางเอก เดี๋ยวก็ดังเปรี้ยงชั่วข้ามคืนแล้ว แป๊บเดียวก็ได้เป็นดาว” หลิวเยว่หัวเราะ “ถ้าแกดังขึ้นมาก็อย่าลืมช่วยดึงฉันไปด้วยล่ะ ให้ฉันมีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากบ้าง ส่วนเรื่องกลัวก่อเรื่อง ไม่เห็นต้องกังวลเลย มีเจ้านายโคตรรวยระดับนั้น แถมเขายังอาจจะได้เป็นพี่เขยแกอีก ยังไงเขาก็ต้องช่วยคุ้มกะลาหัวแกได้อยู่แล้ว”

“เอาล่ะ งั้นลุยเลย!”

หลิวชิงชิงกัดฟัน ตัดสินใจเด็ดขาด

ความจริงเธอก็ไม่ได้กังวลอะไรขนาดนั้น

จางทงได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายสายเปย์ตัวพ่ออยู่แล้ว เขาดีกับพนักงานมากเป็นพิเศษ โดยเฉพาะกับพนักงานสาวสวย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าความสัมพันธ์ของเขากับพี่สาวก็หวานฉ่ำดูมีซัมติงกันจนแทบจะเข้าขั้นสู่ขอกันอยู่รอมร่อ

เพราะงั้น ต่อให้เธอจะก่อเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรหรอก!