บทที่ 298 ไวรัสจู่โจม

เสิ่นหว่านหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมา เธอคว้าขวดเบตาดีนเทราดลงบนบาดแผลของจวงเยี่ยนทันที เธอไม่รู้ว่าพวกค้างคาวนั่นมีเชื้อไวรัสติดมาด้วยหรือไม่ ยิ่งฆ่าเชื้อได้เร็วเท่าไร โอกาสติดเชื้อก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น

ขณะทำความสะอาดแผล เธอก็บีบเค้นบริเวณเส้นเลือดใกล้บาดแผลเพื่อรีดเลือดเสียออกมาให้ได้มากที่สุด เป็นการลดโอกาสติดเชื้อ ไม่นานนักเลือดก็หยดนองเต็มพื้นใต้เท้าของทั้งคู่

เสิ่นหว่านรีบคว้าผ้าขนหนูซับน้ำอย่างดีจากในมิติออกมาปูรองพื้น เพื่อป้องกันไม่ให้เลือดซึมเปื้อนลงไปบนแผ่นไม้