บทที่ 57 ชั้นวางของ

พอออกจากโรงงานขนมปัง เดินต่อไปทางซ้ายก็มาถึงโรงงานอีกแห่งหนึ่ง ทว่าอาคารโรงงานของที่นี่ค่อนข้างเตี้ย ตึกสำนักงานด้านหน้ายังโผล่พ้นมาหนึ่งชั้น แต่อาคารโรงงานด้านหลังเหลือเพียงแค่หลังคาเท่านั้น

เธอส่องไฟฉายลงไปตามช่องรับแสงบนหลังคา ด้านในเป็นโรงงานเครื่องจักรขนาดใหญ่พิเศษ อุปกรณ์เครื่องจักรทั้งหมดถูกน้ำแข็งเกาะกุมไว้หมดแล้ว บนเพดานยังพอมองเห็นเครนยกติดตั้งอยู่

ของพวกนี้ไม่มีทางรื้อถอนออกไปได้ จึงไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงมุดเข้าไป

เธอหันหลังเดินไปยังตึกสำนักงานด้านหน้า ห้องทำงานหลายห้องมีขนาดค่อนข้างเล็กและมีแต่อุปกรณ์สำนักงาน สุดท้ายก็หาเจอแค่กระดาษชำระกับสบู่เหลวล้างมือในห้องน้ำเท่านั้น

เดินต่อไปข้างหน้าอีกร้อยกว่าเมตรก็เจอกลุ่มอาคารโรงงานแห่งใหม่ ไม่นึกเลยว่าจะเป็นโรงงานแปรรูปโลหะนอกกลุ่มเหล็ก

ในโกดังมีถังปิดผนึกบรรจุโลหะชนิดต่างๆ วางเรียงราย ตอนนี้ของพวกนี้อาจยังไม่มีประโยชน์อะไร แต่รอจนถึงเวลาที่บรรดาค่ายฐานเริ่มก่อสร้างขึ้นมาเมื่อไร จะขาดแคลนกันอย่างหนักทันที

ชาติก่อนเธอเคยตามทีมค้นหากู้ภัยออกไปหาโลหะหายาก ย่อมรู้ซึ้งถึงมูลค่าของมันดี จึงไม่ลังเลที่จะเก็บทั้งหมดเข้ามิติ ไม่ต้องกังวลว่าของจะเน่าเสีย เธอจึงนำไปวางกองไว้ตรงลานโล่งนอกบ้าน วันข้างหน้าพอเอาออกมาใช้ก็ไม่ต้องคอยแกล้งทำให้ดูเก่าด้วย

อะไรก็ตามที่อยู่เหนือชั้นน้ำแข็งและขนย้ายได้ เธอก็กวาดไปจนหมด น่าเสียดายที่ยังมีอีกไม่น้อยถูกฝังอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็ง ไม่อย่างนั้นคงมีกินมีใช้ไม่อดอยากไปถึงชาติหน้าเลยทีเดียว

โรงงานข้างๆ ที่อยู่ติดกันเป็นบริษัทวัสดุก่อสร้างและเหล็กกล้า ตัวโกดังถูกแช่แข็งไปหมดแล้วเช่นกัน แต่ยังโชคดีที่ข้างในตั้งชั้นวางของทรงสูงพิเศษไว้ วัสดุชั้นบนๆ บางส่วนจึงรอดพ้นจากน้ำแข็งมาได้

เธอหยิบบันไดพับออกมาจากมิติ กวาดวัสดุบนชั้นวางที่พอจะเอาไปได้มาจนหมด มีวัสดุสารพัดรูปแบบ ทั้งแผ่นเหล็ก เหล็กเส้น ท่อเหล็กกล่อง ปูนซีเมนต์ขนาดต่างๆ และอื่นๆ อีกเพียบ น่าเสียดายที่ไม่เจอก้อนอิฐ คาดว่าคงจมอยู่ข้างล่าง

นอกจากนี้ยังมีกล่องเครื่องมือ อุปกรณ์ วัสดุคอมโพสิต แผ่นยางกันซึม และอื่นๆ อีกเต็มกล่อง เท่าที่สายตามองเห็นก็กวาดไปจนเกลี้ยง

เมื่อมองดูชั้นวางของโล่งเตียนบนผืนน้ำแข็ง เธอก็เกิดความคิดขึ้นมา นึกถึงรถยนต์ในมิติที่จอดกินพื้นที่ลานกว้างไปตั้งครึ่งหนึ่ง ชั้นวางของที่รับน้ำหนักได้มหาศาลพวกนี้ก็เอามาใช้ประโยชน์ได้พอดีน่ะสิ!

เธอหาแบตเตอรี่สำรองกับเครื่องมือถอดประกอบไฟฟ้าออกมาจากห้องเครื่องมือ แล้วเริ่มก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขะมักเขม้น ขอแค่ส่วนที่โผล่พ้นผืนน้ำแข็งและถอดได้ เธอก็รื้อไปทั้งหมด ต่อไปถ้าจำเป็นต้องใช้จะไปหาที่ไหนก็คงไม่เจออีกแล้ว

รื้อไปพลางเก็บเข้ามิติไปพลาง กว่าจะรื้อเสร็จทั้งหมดก็ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง เธอแวบเข้าไปในมิติเพื่อพักผ่อนสักครู่ ลานว่างข้างแปลงข้าวโพดเต็มไปด้วยวัสดุจิปาถะสารพัดชนิดกองพะเนิน

เพียงนึกในใจ ร่างก็มาปรากฏที่ศาลาในสวนหลังบ้าน เธอหยิบน้ำขิงกับเค้กหนึ่งชิ้นออกมากินเติมพลัง เสื้อกันหนาวกับหมวกถูกถอดออกไปตั้งแต่ตอนก้าวเข้ามาแล้ว พอกินไปพลางก็ยังรู้สึกร้อนอยู่นิดหน่อย จึงถอดเสื้อผ้าออกไปอีกชั้น

กินเสร็จก็นั่งพักต่ออีกไม่กี่นาทีค่อยสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วออกจากมิติ เมื่อกางแผนที่ดู บริเวณใกล้ๆ นี้น่าจะยังมีโรงงานอีกสี่ห้าแห่ง ระยะทางไม่ไกลเท่าไร แต่ถ้าเดินไปนอกจากจะเหนื่อยแล้วยังเสียเวลาด้วย

เธอหยิบสเก็ตบอร์ดออกมาจากเป้ เพียงสองนาทีต่อมาก็มาถึงจุดหมายถัดไป ซึ่งเป็นโรงงานผลิตสายเคเบิล

น่าเสียดายที่ตัวโรงงานสร้างไว้เตี้ยเกินไป จึงจมมิดอยู่ใต้น้ำแข็งทั้งหมด เหลือเพียงตึกสำนักงานที่มีความสูงสองชั้นโผล่พ้นขึ้นมา

เธอยังคงปีนเข้าทางหน้าต่างเหมือนเดิม กลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงลอยตลบอบอวลในอากาศ เธอพบว่าต้นตอของกลิ่นคือผลไม้หลายตะกร้าบนพื้นที่เน่าเปื่อยจนดูไม่ออกแล้วว่าเป็นลูกอะไร

บริษัทแห่งนี้อยู่ห่างจากย่านชุมชนออกไปไกลกว่าเดิม จึงยังไม่มีผู้รอดชีวิตมาค้นหา

พอเดินมาดูตรงประตูหน้าก็เห็นว่าเป็นแผนกขายของบริษัท มิน่าล่ะถึงได้ซื้อผลไม้ตุนไว้ทีละหลายตะกร้า บนตู้โชว์ในพื้นที่ทำงานมีตัวอย่างสินค้าจัดแสดงไว้มากมาย แต่ละม้วนดูไม่ใหญ่นักแต่หนักเอาเรื่อง เธอเก็บเรียบไม่เหลือไว้สักม้วน

พอพ้นห้องทำงานออกมาก็เป็นโถงต้อนรับ ตรงกลางยังมีตัวอย่างสายเคเบิลจัดแสดงไว้อีกหลายม้วน มีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ม้วนใหญ่ที่สุดนั้นสูงท่วมหัวเธอเสียอีก

เธอยังเจอกล่องเครื่องมือและอะไหล่บางส่วนในตู้ด้านข้าง ห้องทำงานที่เหลือเธอก็แวะดูจนทั่วทีละห้อง พอเจอของที่มีประโยชน์ก็โยนไปไว้ที่ลานว่างด้านหน้า

ตรงมุมยังมีโกดังเล็กๆ อยู่อีกแห่ง ด้านในอัดแน่นไปด้วยกระดาษชำระ กระดาษเช็ดปาก และกระดาษเปียก รวมถึงน้ำดื่มบรรจุขวดที่กลายเป็นน้ำแข็งไปหมด การมาเที่ยวนี้ไม่เสียเที่ยวจริงๆ

หลังจากเก็บกวาดเสบียงและสิ่งของที่มีประโยชน์ไปจนหมด เสิ่นหว่านก็ออกจากอาคารเพื่อตามหาโรงงานเครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่อยู่ติดกันต่อไป แม้ว่าในมิติจะมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็กอยู่สองเครื่องแล้ว แต่ถ้าเกิดเสียขึ้นมาเธอก็ซ่อมไม่เป็น อีกทั้งสินค้าแบบนี้หลังวันสิ้นโลกคงไม่มีทางผลิตได้อีกนานหลายปี หากหาเพิ่มได้อีกสักสองสามเครื่องย่อมดีที่สุด

ห่างออกไปสองร้อยเมตร กลุ่มอาคารโรงงานขนาดใหญ่ถูกหิมะและน้ำแข็งฝังกลบจนเหลือแค่หลังคา เธอเปิดบานหน้าต่างกระจกบนหลังคาชะโงกมองลงไป แต่น่าเสียดาย นอกจากชั้นน้ำแข็งแล้วก็ไม่มีอะไรอื่นเลย

ทำได้เพียงไปเสี่ยงดวงที่ตึกสำนักงานข้างๆ ปีนเข้าทางช่องหน้าต่างก็ยังคงเป็นแผนกขาย หลังจากกวาดจนเกลี้ยงก็เดินออกไปยังโถงจัดแสดงที่อยู่ติดกัน

พื้นที่ของโถงจัดแสดงกว้างขวางมาก ดูจากแท่นจัดแสดงบนพื้นก็รู้ว่าเดิมทีเคยมีเครื่องจักรวางอยู่เพียบ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ว่างเปล่าไปหมด

เหลือเพียงเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดใหญ่สองเครื่องตั้งอยู่ริมกำแพง ด้านนอกมีโครงโลหะทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าหุ้มไว้ ยาวกว่า 4 เมตร กว้างกว่า 2 เมตร

เสิ่นหว่านคิดว่า สาเหตุที่เครื่องกำเนิดไฟฟ้าสองเครื่องนี้ถูกทิ้งไว้ น่าจะเป็นเพราะมันหนักเกินไปจนขนย้ายไม่ไหว แต่กลับกลายเป็นลาภลอยของเธอไปเสียได้ เธอมีมิติอยู่ในมือ ย่อมไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำหนัก

พอยื่นสองมือไปแตะ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าทั้งสองเครื่องก็หายวับไปจากที่เดิม แล้วไปปรากฏอยู่ตรงลานกว้างด้านหน้า กินพื้นที่ว่างส่วนสุดท้ายไปจนหมด

เธอยังคงค้นห้องทำงานและโกดังเล็กตามความเคยชิน ขอแค่เป็นของที่พอจะใช้งานได้ก็กวาดเข้ามิติไปทั้งหมด

พื้นที่ว่างที่เคยเคลียร์ไว้ก่อนหน้านี้รวมถึงทางเดินถูกวางของจนแน่นไปหมดแล้ว บริษัทที่เหลืออยู่อีกไม่กี่แห่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์และโรงงานพลาสติก ซึ่งไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับเธอนัก จึงเตรียมตัวเดินทางกลับ

พอออกจากตึกสำนักงาน เธอหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องดูรอบๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใคร ก็อาศัยตัวอาคารช่วยบังสายตาแล้วนำรถแลนด์โรเวอร์ออกมาจากมิติ หลังจากสตาร์ตเครื่องยนต์และรอจนอุณหภูมิเริ่มอุ่นขึ้นจึงค่อยๆ ขับออกไป

ภายนอกถูกแช่แข็งจนมองไม่เห็นถนนหนทางมานานแล้ว ทำได้เพียงขับมุ่งหน้าไปตามทิศของเข็มทิศ รอจนเจอย่านที่พักอาศัยแล้วค่อยปรับเส้นทางอีกที

ขับไปได้ราว 5 นาที เมื่อเห็นผืนป่าปรากฏขึ้นทางซ้ายมือ เธอก็รู้ว่าทิศทางโดยรวมถูกต้องแล้ว บริเวณนี้น่าจะเป็นวนอุทยาน เลี้ยวขวาจะเข้าสู่ตัวเมือง หากตรงไปก็จะถึงย่านชุมชนของไห่ฝูย่วน

พอนึกขึ้นได้ว่าฟืนที่บ้านช่วงนี้ร่อยหรอไปเร็วมาก เธอจึงกะว่าจะลงไปตัดต้นไม้สักสองสามต้นเอากลับไปด้วย เวลาแบบนี้แล้วไม่ต้องไปนึกถึงเรื่องอนุรักษ์ป่าไม้อะไรหรอก อีกอย่างต้นไม้หลายต้นก็ยืนต้นตายเพราะความหนาวไปแล้ว

ดีที่ตรงนี้อยู่ห่างจากตัวเมืองมากพอ ปกติพวกผู้รอดชีวิตจะออกหาเสบียงกันแค่ในรัศมีไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น ไม่อย่างนั้นป่าผืนนี้คงถูกตัดจนเหี้ยนไปนานแล้ว คงไม่เหลือมาถึงคิวเธอหรอก

เธอหยิบเลื่อยไฟฟ้าเครื่องยนต์ดีเซลออกมาจากมิติแล้วเก็บใส่เป้ พอลงจากรถก็ไม่ได้เก็บรถเข้ามิติ

ข้อแรกคือแถวนี้แทบไม่มีคนสัญจร ข้อสองคือรถยนต์สมัยนี้ออกแบบมาค่อนข้างซับซ้อน ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่แค่ดึงสายไฟสองเส้นมาต่อตรงก็สตาร์ตขับออกไปได้ ขอแค่เธอถือกุญแจติดตัวไว้ ถ้าไม่เอารถยกมาลาก ก็ไม่มีใครขับมันไปได้ทั้งนั้น

ระยะทางไม่ไกลเท่าไร ไม่นานเธอก็เดินเข้าไปในป่า

เสิ่นหว่านไม่ได้ลงมือตัดตรงชายป่า แต่เดินลึกเข้าไปข้างในอีกราว 50 เมตรจึงค่อยหยุด เธอหยิบเลื่อยไฟฟ้าออกมาเปิดเครื่องแล้วเริ่มลงมือเลื่อยต้นไม้ทันที