บทที่ 61 จัดระเบียบมิติ

พอเก็บกวาดทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยถึงเพิ่งรู้สึกว่าท้องกิ่วจนหิวโซ ท้องฟ้ามืดสนิทลงแล้ว ป้าโจวยังชวนเธออยู่กินมื้อเย็นด้วยกันอย่างกระตือรือร้น

แย่แล้ว! ให้ตายสิ!

เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าที่บ้านยังมีเจ้าตัวน้อยรอป้อนข้าวอยู่อีกคน!

ตอนนี้หกโมงกว่าแล้ว เธอดันลืมเสิ่นโม่โม่ไปเสียสนิท!

เธอรีบโบกมือปฏิเสธคำชวนของป้าโจวเป็นพัลวัน แล้วเปิดประตูกันไฟสาวเท้าข้ามทางเชื่อมกลับบ้านทันที

พอเปิดประตูห้องนอนเข้าไป ก็เป็นไปตามคาด เธอสบเข้ากับสายตาน้อยๆ แสนตัดพ้อของเสิ่นโม่โม่

มือป้อมของเขาถือขนมปังนมแผ่นนุ่มกำลังจะยัดเข้าปาก บนโต๊ะยังมีซองขนมที่กินหมดแล้ววางเกลื่อนอยู่อีกสองสามซอง โชคดีที่เธอติดนิสัยชอบวางขนมไว้ในบ้านบ้าง ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยให้หิวโซละก็ คงร้องไห้งอแงไปแล้วแน่ๆ…

เธอไม่ยอมให้เขากินขนมปังต่อ จึงนำซุปลูกชิ้นผักชามหนึ่งออกมาจากมิติให้เขารองท้องก่อน

ระหว่างที่เขากำลังค่อยๆ ซดซุป อาหารร้อนๆ ส่งควันฉุยหลายจานก็ถูกยกมาวางบนโต๊ะ มีทั้งหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง เต้าหู้ยัดไส้มันปู และกะหล่ำดอกผัดแห้งในหม้อไฟ จากนั้นก็ตักข้าวสวยออกมา แบ่งใส่ชามใบเล็กของโม่โม่ไปครึ่งหนึ่ง

เจ้าอ้วนน้อยคนนี้กินข้าวเก่งเกือบเท่าเธอแล้ว กลายเป็นนักกินตัวจริงเสียงจริงไปเสียแล้ว

พอกินข้าวเสร็จไปมื้อหนึ่ง เธอถึงรู้สึกว่าตัวเองได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง ตั้งแต่เกิดใหม่มาก็นานมากแล้วที่ไม่ได้หิวโซขนาดนี้ ปกติแล้วเธอมักจะได้กินข้าวตรงเวลาเสมอ

หลังจากพักให้สบายท้องอยู่ครู่หนึ่ง ก็จูงเจ้าอ้วนน้อยลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย กินเข้าไปเยอะขนาดนี้ถ้าไม่ขยับตัวเลยอาหารคงไม่ย่อยแน่

ทั้งสองคนหยอกล้อเล่นกันอยู่ในบ่อบอลอยู่พักหนึ่ง พอรู้สึกว่าท้องไม่อืดแน่นแล้ว เธอจึงปล่อยให้เสี่ยวไอ้อยู่เล่นเป็นเพื่อนลูกต่อ ส่วนตัวเองก็กลับมานั่งลงข้างเตาผิง

เสิ่นโม่โม่นอนกลางวันไปเยอะ คืนนี้กะดูแล้วคงจะนอนดึก ปล่อยให้เขาเล่นให้เต็มที่ พอเหนื่อยแล้วเดี๋ยวก็ง่วงไปเอง

เธอเด็ดส้มกับแอปเปิลอย่างละผล และลิ้นจี่อีกสองสามลูกลงมาจากต้นไม้ในมิติ หั่นเป็นแว่นเอาเมล็ดออกแล้วใส่ลงในกาน้ำชาแก้วค่อยๆ ต้ม ไม่นานนักกลิ่นหอมละมุนจางๆ ก็อบอวลฟุ้งกระจายไปทั่ว

เธอใส่บ๊วยเค็มลงไปอีกสองเม็ดและแผ่นซานจาแห้งอีกสองชิ้น รสเปรี้ยวอมหวานของบ๊วยเค็มผสานกับกลิ่นหอมสดชื่นของผลไม้ ชวนให้น้ำลายสอยิ่งนัก

หลังจากรินชาผลไม้ใส่แก้วน้ำของโม่โม่แล้ว เสิ่นหว่านก็ถือแก้วของตัวเองก้าวเข้าไปในมิติ ส่วนเรื่องของโม่โม่ ย่อมมีเสี่ยวไอ้คอยดูแลอยู่แล้ว

บ่ายวันนี้เก็บเกี่ยวของมาได้ไม่น้อย ต้องใช้เวลาจัดระเบียบอยู่พักใหญ่ แน่นอนว่างานไหนที่พอจะใช้พลังจิตทำได้ เธอย่อมไม่ลงแรงเองเด็ดขาด

เธอเริ่มจากกองของพะเนินตรงลานกว้างหน้าบ้านก่อน จัดการแยกข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน วัตถุดิบอาหาร และเครื่องไม้เครื่องมือเข้าห้องปีกเรือนตามหมวดหมู่ ห้องปีกเรือนยัดไม่พอก็กองไว้ตรงทางเดินหน้าประตู ลานกว้างหน้าบ้านจึงเคลียร์พื้นที่ว่างออกมาได้อย่างรวดเร็ว

เสิ่นหว่านย้ายชั้นวางของด้านนอกลานบ้านเข้ามายังพื้นที่ว่างตรงลานกว้าง ใช้พลังจิตประกอบเข้าด้วยกันตามขนาดความสูงที่ต้องการ แล้วนำไปตั้งชิดมุมกำแพง จากนั้นก็นำรถยนต์วางซ้อนขึ้นไปทีละคัน

รถบ้านกับรถบรรทุกน้ำมันวางไว้ชั้นล่างสุด ถัดขึ้นไปวางรถออฟโรด รถบรรทุก รถจักรยานยนต์ และแคปซูลชูชีพหนีคลื่นยักษ์สึนามิตามลำดับ รวมทั้งหมดมีสามชั้น น้ำหนักที่ชั้นวางของจะรับไหวไม่มีปัญหาแน่นอน

ด้านนอกลานบ้านยังเหลือชั้นวางของอยู่อีกไม่น้อย เธอจึงประกอบพวกมันเข้าด้วยกันทั้งหมด แล้วนำมาตั้งเรียงรายเป็นแนวยาวเลียบกำแพงในลานหน้าบ้าน ส่วนใหญ่ประกอบขึ้นเป็นชั้นวางของสูงห้าชั้น และยังมีเหลืออยู่อีกมาก เธอจึงเสริมความสูงชั้นวางของตรงกำแพงฝั่งหนึ่งขึ้นไปเป็นเจ็ดถึงแปดชั้น เพื่อให้จุของได้มากยิ่งขึ้น

ชุดเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสองเครื่องและเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็กที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ก็ถูกยกขึ้นไปวางบนชั้นวางของ รวมถึงสายเคเบิล แบตเตอรี่เก็บไฟ เตาแก๊ส ถังแก๊สปิโตรเลียมเหลว และอื่นๆ ก็พยายามกองซ้อนขึ้นไปบนชั้นด้านบนให้ได้มากที่สุด ทำให้ลานกว้างหน้าบ้านกลับมาโล่งกว้างขึ้นอย่างรวดเร็ว

เธอย้ายพริบตาเดียวมาโผล่ตรงผืนดินด้านนอกลานบ้าน ต้นกล้าข้าวโพดและต้นกล้าธัญพืชรวมที่ปลูกเอาไว้ก่อนหน้านี้โตจนสูงเกือบถึงหัวเข่าแล้ว เธอเดินไปดูแปลงดินว่างที่เหลืออยู่อีกหลายแปลง ตอนนั้นเพื่อที่จะทำการเปรียบเทียบ เธอจึงปลูกต้นกล้าไว้ในแต่ละแปลงเพียงไม่กี่ต้น

โดยอาศัยเกณฑ์ระยะห่างจากลานบ้านเป็นตัวแบ่ง ภายในระยะ 10 เมตร อัตราการเติบโตจะเร็วกว่าโลกภายนอกประมาณ 4-5 เท่า ส่วนที่พ้นระยะ 10 เมตรออกไป อัตราการเติบโตของผืนดินจะเร็วกว่าโลกภายนอกราวๆ 2 เท่า

ในเมื่ออัตราการเติบโตไม่เท่ากัน เธอจึงตั้งใจจะปลูกพืชเสบียงไว้ในวงด้านใน และปลูกต้นไม้ไว้ในวงด้านนอก พอผลผลิตเสบียงชุดแรกสุกงอมพร้อมเก็บเกี่ยว ก็จะสามารถหว่านเมล็ดเพาะปลูกในปริมาณมากๆ ได้เสียที

บนพื้นยังคงมีของวางระเกะระกะอยู่อีกเพียบ ทั้งท่อนไม้ขนาดยักษ์กองโตที่ยังไม่ได้จัดการ โต๊ะทำงาน วัสดุก่อสร้าง ถังโลหะหายาก ชั้นวางขนมปังสเตนเลส…

แล้วก็ยังมีฝูงหมูขนยาวที่สลบไสลไม่ได้สติอยู่อีกฝูงหนึ่ง…

เสิ่นหว่านอดไม่ได้ที่จะเอามือกุมขมับด้วยความปวดหัว เธอเองก็เชือดหมูไม่เป็นเสียด้วย!

จะทิ้งไว้บนพื้นต่อไปก็ไม่ได้ ต้องเอาไปเก็บไว้ในมิติหยุดเวลา ไม่อย่างนั้นพวกมันคงจะผอมโซลงเรื่อยๆ เธอใช้พลังจิตควบคุม นำพวกมันไปวางไว้บนชั้นวางของตรงลานหน้าบ้าน วางซ้อนกันจนเต็มแน่นเอี้ยดไปทั้งชั้น ไว้ค่อยหาทางจัดการวันหลังแล้วกัน!

ชั้นวางขนมปังยังพอได้ใช้อยู่ เธอจึงใช้พลังจิตควบคุมทำความสะอาดจนหมดจด แล้วนำไปไว้ในห้องนอนใหญ่ชั้นสอง ส่วนน้ำเสียก็ปล่อยทิ้งลงแปลงดินไปโดยตรง มิติสามารถย่อยสลายได้เองอยู่แล้ว

ของที่เหลือถูกนำไปวางไว้บนผืนดินชั้นนอกสุด เวลาที่ผืนดินตรงนี้จะไหลเวียนเท่ากับโลกภายนอก วันข้างหน้าสามารถนำออกมาแลกเปลี่ยนเสบียงกับค่ายผู้อพยพได้ ส่วนท่อนไม้และโต๊ะทำงานที่เพิ่งขนกลับมาเมื่อช่วงบ่าย พรุ่งนี้ค่อยผ่าแปรรูปเป็นฟืนแล้วค่อยเก็บเข้าที่

มิติกลับมาสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อยอีกครั้ง เธอรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง

แม้เธอจะไม่ได้เป็นคนรักความสะอาดจนเกินเหตุ แต่ก็ติดนิสัยชอบจัดแจงเก็บกวาดมิติให้เข้าที่ทุกครั้งหลังจากออกไปข้างนอกเสมอ ทำแบบนี้แล้ว ตำแหน่งการจัดวางเสบียงทุกชิ้นเธอก็จะจำได้ขึ้นใจ เวลาต้องการจะหยิบใช้ก็หาเจอได้ทันที

เมื่อพลังจิตถูกใช้ไปจนหมดสิ้น ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามา ประกอบกับแรงกายที่ใช้ไปตลอดช่วงบ่ายวันนี้ ทำให้ง่วงนอนจนแทบทนไม่ไหว

หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จก็กลับมาที่ห้องนอน พอเห็นเสิ่นโม่โม่น้อยนั่งสัปหงกไปพลางเปิดดูหนังสือนิทานภาพไปพลาง เธอก็ทั้งขำทั้งเอ็นดู เธออุ้มเขาเข้าไปอาบน้ำในมิติแล้วพากลับออกมา เติมถ่านไม้ชุดใหม่ลงในเตาผิง จากนั้นทั้งสองคนก็ผล็อยหลับไปอย่างสนิท

นับตั้งแต่ถูกงัดประตูห้องกลางดึกคราวก่อน ตอนนอนกลางคืนเธอก็ไม่เคยกลับเข้าไปนอนในมิติอีกเลย แน่นอนว่าไม่ลืมที่จะนำหินก้อนยักษ์มาปิดขวางไว้หลังประตูกันขโมย ความรู้สึกปลอดภัยน่ะมีเต็มเปี่ยม ทว่ากลางดึกยังต้องคอยตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อลุกขึ้นมาเปลี่ยนถ่านไม้ ไม่อย่างนั้นคงต้องสะดุ้งตื่นเพราะความหนาวแน่ๆ

สถานการณ์ในวันข้างหน้าจะต้องยากลำบากยิ่งขึ้นไปอีก ทรัพยากรเพื่อการเอาชีวิตรอดโดยรอบกำลังร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์อย่างในวันนี้มีแต่จะเพิ่มขึ้นไม่มีลด ต่อไปคงไม่สามารถกลับเข้าไปนอนในมิติตามอำเภอใจได้อีกแล้ว การปรับตัวให้ชินเสียแต่เนิ่นๆ ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

เช้าตรู่ พอเปิดม่านหน้าต่างออก เกล็ดหิมะก็ยังคงโปรยปรายลงมาไม่หยุด จากประสบการณ์ในชาติก่อน หิมะที่ตกกะปริดกะปรอยบวกกับความหนาวสุดขั้วนี้จะลากยาวต่อเนื่องไปถึงหนึ่งปีเต็ม

ข้างนอกหิมะน้ำแข็งปกคลุมขาวโพลน ปัญหาเรื่องแหล่งน้ำน่ะคลี่คลายลงได้แล้ว แต่สิ่งที่ยุ่งยากยิ่งกว่าคือแหล่งอาหาร

สถาบันวิจัยของค่ายผู้อพยพทางการน่าจะกำลังวิจัยและพัฒนาพืชผลทนหนาวอยู่ เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มนำมาแจกจ่ายเผยแพร่เมื่อไหร่

เธอจำได้ว่าในชาติก่อนตอนที่ความหนาวสุดขั้วผ่านไปได้หนึ่งเดือน เสบียงที่เฮลิคอปเตอร์นำมาทิ้งให้ก็เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ โดยจะมีเมล็ดพันธุ์พืชผลจำนวนเล็กน้อยรวมถึงพวกน้ำยาปรับปรุงสารอาหารในดินติดมาด้วย

แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้อง อีกประเดี๋ยวเสิ่นโม่โม่ก็ตื่นขึ้นมา เธอสวมเสื้อผ้าให้เขาเสร็จก็ปล่อยให้เขาแปรงฟันล้างหน้าเอง

อาหารเช้าเป็นเกี๊ยวน้ำตัวเล็กคนละชาม ใส่สาหร่าย แผ่นไข่เจียวหั่นฝอย และกุ้งแห้ง รสชาติกลมกล่อมหอมละมุน ซดน้ำแกงจนเกลี้ยงชาม

พอกินข้าวเสร็จ ทั้งสองคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำกิจกรรมการเรียนรู้ของตัวเอง จากนั้น เสิ่นหว่านก็ถือถังสเตนเลสเดินขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้า เมื่อวานใช้น้ำล้างชั้นวางขนมปังไปไม่น้อย วันนี้พอมีเวลาว่างก็เลยจะไปตักหิมะมาเติมใส่ถังน้ำที่ว่างอยู่ให้เต็ม