บทที่ 63 ชำแหละหมู

กินอิ่มเกินไปก็ต้องขยับตัว เสิ่นหว่านสั่งให้เสี่ยวไอ้พาเจ้าตัวอ้วนกลมไปเล่นเกม พอถึงเวลาที่กำหนดไว้มันก็จะกล่อมลูกนอนให้เอง

ตัวเธอเองก็ไม่ได้อยู่ว่าง ฟืนในห้องนอนเล็กพร่องไปไม่น้อย จึงกะว่าจะจัดการกับไม้ท่อนที่ขนกลับมาเมื่อวานเสียหน่อย

ขั้นแรกเธอผ่าโต๊ะทำงานจนกลายเป็นฟืนแล้วกองไว้ตรงโถงทางเดิน พอถึงตอนจัดการกับท่อนไม้ ก็นึกถึงวิธีทำถ่านไม้ที่หานลู่เคยบอกไว้ขึ้นมาได้ เธอตั้งใจว่าจะลองดูสักหน่อย ฟืนไม้นั้นมอดเร็วเกินไป แถมยังควบคุมความแรงของไฟได้ยาก ช่างสิ้นเปลืองเกินไปจริงๆ

เธอใช้พลังจิตควบคุมเลื่อยไฟฟ้าตัดท่อนไม้ให้ได้ขนาดไล่เลี่ยกัน จากนั้นจึงใช้ขวานผ่าออก ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็มถึงจะจัดการไม้ไปได้ต้นหนึ่ง

จากนั้นก็หาถังเหล็กเปล่าจากในมิติออกมา ใส่ท่อนไม้ลงไป ปิดฝาแล้วเจาะรูระบายไว้หนึ่งรู ก่อนจะยกขึ้นตั้งบนกองไฟเพื่อให้ความร้อน พอมันเย็นตัวลงก็จะได้ถ่านไม้แล้ว

เธอก่อกองไฟขึ้นบนที่ว่างนอกลานบ้าน เผาถ่านไม้ทีละถังๆ พลางดูซีรีส์ไปพลางคอยสังเกตความเคลื่อนไหวในมิติไปด้วย

ในที่สุด ไม้ต้นยักษ์ทั้งต้นก็ได้ถ่านไม้มาพันกว่าชั่ง เมื่อคำนวณตามระยะเวลาการเผาไหม้ของถ่านแล้ว ก็นับว่าคุ้มค่าและใช้ได้ทนนานกว่าฟืนไม้มากจริงๆ

ทว่าพลังจิตเริ่มร่อยหรอแล้ว ส่วนที่เหลือคงต้องค่อยๆ ทยอยจัดการวันหลัง

เวลายังคงเช้าอยู่ ฝูงหมูบนชั้นวางของยังไม่ได้จัดการ เธอจึงคิดจะศึกษาวิธีเชือดหมูดูสักหน่อย

เธอเปิดหาคลิปวิดีโอของบล็อกเกอร์แนวเอาชีวิตรอดในป่ามานั่งดูเรื่อยๆ จนเจอคลิปล่าหมูป่าเข้าคลิปหนึ่ง จึงตั้งใจดูซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ

เสิ่นหว่านเข้าไปในมิติ เปลี่ยนเป็นชุดวอร์มเก่าๆ แล้วสวมชุดกันฝนแบบคลุมทั้งตัวทับอีกชั้น คว้าลูกหมูมาตัวหนึ่งพร้อมกระเป๋าเครื่องมือ แล้ววาร์ปไปยังที่ว่างนอกลานบ้านทันที

เธอปูผ้าใบกันน้ำ วางโต๊ะสเตนเลสสำหรับทำครัวลงไป แล้วจับหมูขึ้นวางบนโต๊ะ มีดสีเงินแทงเข้าไป มีดเปื้อนเลือดดึงออกมา เลือดหมูก็ไหลทะลักลงสู่ถังน้ำด้านล่างทันที

พอปล่อยเลือดจนเกลี้ยงแล้ว ก็หยิบมีดเลาะกระดูกออกมาตัดหัวหมู ลอกหนัง และควักเครื่องในออก จากนั้นผ่าครึ่งตัวแยกเป็นสองซีก หมูตัวหนึ่งก็เป็นอันจัดการเสร็จเรียบร้อย

เธอหาชั้นวางของมาอันหนึ่ง แล้วยกเนื้อหมูสองซีกขึ้นไปวาง ส่วนหัวหมูและเครื่องในที่เหลือก็นำไปแยกประเภทเก็บไว้ ค่อยกลับมาจัดการทีหลัง

หมูทั้งหมดสิบแปดตัวทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ นับตั้งแต่เชือดจนถึงชำแหละแยกชิ้นส่วน เธอกินเวลาไปถึงสี่ชั่วโมงกว่า ขนาดว่ามีพลังจิตคอยช่วยทุ่นแรงให้เร็วขึ้นแล้ว ขั้นตอนบางอย่างถ้าต้องลงมือทำเองทั้งหมดคงยุ่งยากกว่านี้มาก

จากตอนแรกที่ท่าทางยังเก้งๆ กังๆ จนสุดท้ายเริ่มลื่นไหลคล่องแคล่ว มีดเลาะกระดูกเพียงเล่มเดียวก็สามารถแยกกระดูกกับเนื้อออกจากกันได้อย่างรวดเร็ว

เนื้อหมูที่ทำความสะอาดเรียบร้อยวางเรียงรายอยู่เต็มชั้นวาง เนื้อหมูสีแดงสลับขาวละลานตาจนเธอเริ่มจะคลื่นไส้ จึงรีบย้ายทั้งชั้นวางของเข้าไปไว้ในห้องเก็บเนื้อสัตว์ทันที

ส่วนเลือดหมูเธอก็ไม่คิดจะทิ้งให้เสียเปล่า เพราะมันอุดมไปด้วยโปรตีนและธาตุเหล็กปริมาณมหาศาล มีสรรพคุณช่วยบำรุงเลือดและเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงได้เป็นอย่างดี

ในถังรองเลือดหมูเธอโรยเกลือใส่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว พอเย็นตัวลง เลือดทั้งหมดก็จับตัวแข็ง เธอตั้งหม้อใบใหญ่ต้มน้ำร้อน นำก้อนเลือดลงไปต้มจนสุก พักให้เย็น แล้วค่อยนำไปเก็บไว้ในโกดัง

บนผ้าใบกันน้ำเหลือเพียงหัวหมูสิบกว่าหัวกับเครื่องในสารพัดชนิด ของพวกนี้จัดการยุ่งยากกว่าเนื้อหมูเสียอีก เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องอาเจียนออกมา เธอจึงตัดสินใจว่าเอาไว้ค่อยใช้พลังจิตจัดการหลังมื้อเย็นดีกว่า!

แม้ว่าเธอจะกินอะไรไม่ลงแล้ว แต่เสิ่นโม่โม่ยังต้องกินข้าวนี่นา!

เธอหิ้วมื้อเย็นของทั้งคู่ออกมาจากมิติ สำหรับโม่โม่เตรียมเป็นบะหมี่ไข่มะเขือเทศ เพิ่มท็อปปิ้งเป็นเห็ดผัดหมูเส้นไปให้อีกหนึ่งทัพพี

ส่วนของตัวเองเป็นสลัดผักหนึ่งชาม เมื่อกลางวันกินไปเยอะมากจนไม่มีความอยากอาหาร มื้อเย็นจึงต้องกินเบาๆ เพื่อปรับสมดุลสักหน่อย

กินข้าวเสร็จก็สวมเสื้อผ้าเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า การล้างเครื่องในจำเป็นต้องใช้น้ำหิมะปริมาณมาก หิมะที่ขนกลับมาเมื่อเช้ากลายเป็นก้อนน้ำแข็งไปหมดแล้วจึงเอามาใช้ไม่ได้

ภายนอกมืดสนิทไปหมดแล้ว เกล็ดหิมะขนาดใหญ่ยังคงโปรยปรายปลิวว่อน เธอเดินตามทางเดินเล็กๆ สายนั้นไปจนถึงแท็งก์น้ำ หิมะที่ทับถมอยู่บนผืนพลาสติกยังไม่หนามากนัก

บนแท็งก์น้ำตรงริมดาดฟ้ามีหิมะปกคลุมอยู่หนาเตอะ หลังหนาวสุดขั้วผ่านพ้นไปก็จะเป็นร้อนสุดขั้ว ในช่วงไม่กี่ปีนี้จะไม่มีฝนตกลงมาอีกเลย แท็งก์น้ำตั้งทิ้งไว้ข้างนอกก็ไร้ประโยชน์ เธอจึงอาศัยความมืดนำเครื่องมือออกมาจากมิติแล้วเริ่มรื้อแท็งก์น้ำ

เมื่อเก็บแท็งก์น้ำขนาดใหญ่สองใบเข้ามิติ ก็นำไปวางไว้ตรงที่ว่างนอกลานบ้าน รอให้น้ำแข็งข้างในละลายแล้วค่อยจัดการ ในโกดังยังเหลือแท็งก์น้ำขนาดใหญ่อยู่อีกหลายใบ วันหน้าสามารถนำมาวางไว้ตรงโถงทางเดินเพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้ในชีวิตประจำวันได้

เธอโกยหิมะบนผืนพลาสติกไปจนหมด แล้วยังตักหิมะตรงที่ว่างข้างๆ เพิ่มอีกไม่น้อย กะดูแล้วว่าน่าจะพอใช้สำหรับวันนี้จึงเดินลงบันไดกลับเข้าบ้าน

เธอยังคงใช้พลังจิตอย่างไม่เสียดาย ล้างทำความสะอาดเครื่องในด้วยหิมะอยู่หลายรอบ จากนั้นก็หาแป้งสาลีที่เคยแช่น้ำไว้ก่อนหน้านี้ออกมาขัดล้างต่อ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เครื่องในทั้งหมดก็ทำความสะอาดเสร็จสิ้น ส่วนที่ต้องพะโล้ก็นำใส่ลงไปในหม้อใบใหญ่ข้างๆ เติมเครื่องเทศลงไปตุ๋นด้วยไฟอ่อน ส่วนที่เหลือก็เก็บเข้าห้องเก็บเนื้อสัตว์

เธอเก็บกวาดเศษขยะไปทิ้งไว้ตรงจุดทิ้งขยะตรงมุมห้อง รวมถึงขยะที่ใช้ในชีวิตประจำวันก็เอามาทิ้งไว้ตรงนี้ทั้งหมด หากเอาไปทิ้งข้างนอกจะดึงดูดความสนใจของคนอื่นเปล่าๆ

พอซักล้างทำความสะอาดจนเรียบร้อย ก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เธอเด็ดลิ้นจี่กับองุ่นมะลิหอมมาพวงหนึ่งแล้วออกจากมิติ นั่งกินไปพลางดูโทรทัศน์ไปพลาง และคอยหันไปดูของพะโล้ในหม้อตุ๋นเป็นระยะๆ

แน่นอนว่าไม่ลืมที่จะหุงข้าวสวยทิ้งไว้ เดี๋ยวค่อยผัดผักสักสองสามอย่าง ก็ทำเป็นข้าวกล่องกักตุนเก็บไว้ได้แล้ว

เช้าตรู่ เสิ่นหว่านที่เพิ่งตื่นนอนยังคงสะลึมสะลืออยู่บ้าง เสิ่นโม่โม่กำลังพยายามสวมเสื้อผ้าด้วยตัวเองอยู่ข้างๆ เมื่อคืนเธอยุ่งจนถึงเที่ยงคืน วันนี้จึงตื่นสายไปสักหน่อย

ข้าวกล่องกว่าหนึ่งพันชุดถูกจัดวางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนชั้นวางของ บนชั้นวางอีกชั้นยังมีถังใส่ของพะโล้อยู่อีกหลายใบ

มีทั้งคากิพะโล้ หูหมูพะโล้ ตับหมูพะโล้ เมื่อคืนเห็นน้ำพะโล้ชั้นดีแล้วรู้สึกเสียดายไม่อยากทิ้ง ก็เลยทำเนื้อวัวพะโล้ ผ้าขี้ริ้วพะโล้ เป็ดพะโล้พวกนี้เพิ่มเข้าไปอีก เวลาอยากกินเมื่อไรค่อยเอาออกมาหั่นเป็นชิ้นๆ ก็พอ

มื้อเช้ากินกันแบบเรียบง่าย โจ๊กข้าวฟ่างคนละชาม ทานคู่กับเกี๊ยวซ่าทอด ซาลาเปา และไข่ต้มใบชา

พอกินข้าวเสร็จก็เปิดระบบทำความร้อนใต้พื้นในห้องนั่งเล่น แล้วขนของเล่นชิ้นใหญ่ออกมาสองสามชิ้น พอให้เจ้าตัวอ้วนกลมเล่นได้ทั้งวัน

ขณะที่เธอกำลังฝึกฝนการฝังเข็มกับหุ่นจำลองอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมาจากห้องนั่งเล่น

คนสองคนจากห้อง 1501 ข้างๆ ไม่มีทางมาเคาะประตูบ้านเธอ หานลู่จะใช้วิทยุสื่อสารติดต่อเธอโดยตรง ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะเป็นผู้อยู่อาศัยชั้นล่างเสียเป็นส่วนใหญ่

เธอเปิดประตูกันขโมยชั้นในแล้วมองผ่านตาแมว เป็นไปตามที่คาดไว้จริงๆ คนที่มาเคาะประตูคือหญิงชราที่เคยอยู่ห้อง 102 คนนั้น

เสิ่นหว่านไม่ได้คิดจะเปิดประตูให้อยู่แล้ว ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าไม่มีเรื่องดีอะไรแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นในห้องนั่งเล่นบ้านเธอยังเปิดฮีตเตอร์ไว้อีก ขืนเปิดประตูออกไปไออุ่นก็พวยพุ่งออกไปพอดี เท่ากับหาเรื่องให้คนอื่นมาหมายตากันชัดๆ

เสิ่นหว่านเอ่ยปากถามตรงๆ “เคาะประตูบ้านฉันมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”

นอกประตูมีเสียงสะอื้นของหญิงชราดังขึ้นมาทันที “แม่หนูเอ๊ย บ้านเราไม่มีอะไรจะกินแล้ว ฟืนก็ไม่มีไว้คลายหนาวแล้วด้วย เธอสงสารพวกเราหน่อยเถอะนะ แบ่งเสบียงให้พวกเราสักนิดเถอะ!”

“บ้านฉันคนเยอะ ไม่มีของเหลือจะให้คุณหรอกค่ะ กลับไปเถอะ!”

ทว่าหญิงชรากลับไม่ยอมไป นั่งร้องห่มร้องไห้อยู่บนพื้น “ทางการแจกเสบียงมาตั้งเยอะแยะ พวกเธอแบ่งกันไปหมดแล้ว ต้องคืนให้ฉันทั้งหมด ไม่อย่างนั้นฉันจะตายอยู่ตรงหน้าประตูบ้านเธอนี่แหละ!”

เสิ่นหว่านไม่เข้าใจเลยว่าความคิดของคนคนนี้ทำไมถึงได้น่าขันขนาดนี้ ถึงยุควันสิ้นโลกแล้ว เสบียงที่ตกถึงมือใครแล้วจะมีใครยอมคายออกมาอีก

“พวกคุณอยู่ที่ค่ายผู้อพยพไม่มีเสบียงแจกหรือไงคะ พอใช้เสบียงฝั่งโน้นหมดแล้วก็กลับมาทวงเสบียงของตึกนี้ ทำไมคุณไม่เอาของที่ค่ายผู้อพยพแจกมาแบ่งให้พวกเราบ้างล่ะ ถ้าคุณยินดีจะนั่งแช่อยู่หน้าประตูก็ตามใจ ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ อย่างมากก็แค่เก็บกวาดศพเพิ่มอีกศพเดียวเท่านั้นแหละ!”

เธอไม่เชื่อหรอกว่าหญิงชราจะขึ้นมาคนเดียว แขนขากะปลกกะเปลี้ยแบบนั้นจะปีนขึ้นมาถึงชั้น 15 ได้อย่างไรกัน ด้านหลังต้องมีคนคอยยุแยงส่งเสริมอยู่แน่

แค่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเดินขอไปทีละห้อง หรือว่าเจาะจงเล็งมาที่บ้านของเธอกันแน่