บทที่ 69 นิคมอุตสาหกรรม

พอกลับมาถึงห้องนอน ฉันชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หยิบวิทยุสื่อสารกดเรียกหานลู่ ทั้งคู่นัดแนะกันว่าจะออกเดินทางพรุ่งนี้ตอนตีห้าตรง

ไม่ใช่ว่าฉันกังวลเรื่องความปลอดภัย เพราะยังค่อนข้างมั่นใจในฝีมือตัวเองอยู่พอสมควร อีกอย่างยังมีปืนไว้ป้องกันตัว พวกคนที่มาเดี่ยวๆ หรือกลุ่มเล็กๆ จึงไม่ใช่เรื่องที่ต้องหวาดหวั่น

แต่เมื่อคำนึงถึงเรื่องการพึ่งพาอาศัยกันกับห้องข้างๆ ในตอนนี้แล้ว มีเพียงการที่ทั้งคู่มีเสบียงอุดมสมบูรณ์และร่างกายแข็งแรงเท่านั้น ถึงจะช่วยรักษาความปลอดภัยและความมั่นคงของชั้น 15 เอาไว้ได้ดียิ่งขึ้น

เพียงแต่จุดหมายปลายทางของวันพรุ่งนี้คงต้องปรับเปลี่ยนสักหน่อย เดิมทีฉันตั้งใจจะไปเมืองข้างเคียงที่อยู่ไกลออกไป แต่พอมีหานลู่ไปด้วยก็ไม่สะดวกที่จะนำรถออฟโรดออกมาใช้ ทำได้แค่รอโอกาสหน้าค่อยว่ากันใหม่

ฉันกางแผนที่เปิดดูไปมา สายตาหยุดลงตรงนิคมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากชุมชนของพวกเราไปราว 6-7 กิโลเมตร หากใช้สกีบอร์ดก็น่าจะไปถึงได้ภายในเวลาครึ่งชั่วโมงกว่าๆ

ย่านที่พักอาศัยและอาคารสำนักงานโดยรอบถูกรื้อค้นจนพรุนหมดแล้ว คงต้องออกไปหาในจุดที่ไกลออกไป ยิ่งห่างจากย่านชุมชนเท่าไร โอกาสที่จะเจอของก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น

ทว่าเมื่อก้าวพ้นขอบเขตความปลอดภัยของค่ายทหารไปแล้ว ความเสี่ยงย่อมเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเช่นกัน

ชุมชนที่พวกเราอยู่นี้ถือเป็นเส้นทางหลักที่จะมุ่งหน้าไปยังนิคมอุตสาหกรรม ส่วนอีกฝั่งของนิคมก็เป็นแนวเทือกเขาทอดยาว ฉันจึงคิดว่าแถบนั้นน่าจะยังไม่มีใครไปค้นหา สามารถลองไปเสี่ยงดวงดูได้

หลังจากศึกษาเส้นทางเสร็จและตั้งนาฬิกาปลุกเรียบร้อย ฉันก็รีบเข้านอนแต่หัวค่ำ

ยังไม่ทันถึงตีห้าดี เสียงนาฬิกาปลุกดังกริ๊งๆ ก็ปลุกเสิ่นหว่านให้ตื่นจากนิทราอันลึกซึ้ง

เธอพลิกตัวลุกจากเตียงแล้วเริ่มแต่งตัว หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็นำซาลาเปาไส้หมูลูกใหญ่สองลูกออกมาจากมิติกินเป็นมื้อเช้า การเข้าห้องน้ำข้างนอกไม่สะดวกเอาเสียเลย เธอจึงไม่ได้ดื่มนม ทำเพียงจิบน้ำชาขิงสองสามอึกพอให้ชุ่มคอ

เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว จึงอุ้มโม่โม่เข้าไปนอนหลับต่อบนเตียงใหญ่ในมิติ จัดการแปะแผ่นทำความร้อน สวมเสื้อโค้ตทหารตัวหนาเตอะ เก็บถังถ่านไฟเข้ามิติเรียบร้อยแล้วจึงเปิดประตูห้องนอนก้าวออกไป

พอเดินมาถึงหน้าประตูก็ได้ยินเสียงปิดประตูดังแผ่วเบา เมื่อเปิดประตูใหญ่ก้าวออกไปก็พบว่าหานลู่มายืนรออยู่แล้ว

ทั้งสองคนเดินออกจากโถงทางเดินแล้วช่วยกันปิดประตูกันขโมยที่เพิ่งติดตั้งเมื่อคืนให้สนิท จากนั้นจึงย่องลงบันไดอย่างเงียบเชียบ แม้ระบบล็อกบนล่างจะยังไม่ได้เจาะรูยึด แต่ตัวกลอนประตูก็ยังพอใช้งานได้อยู่

ตอนปีนหน้าต่างออกมา ข้างนอกยังคงมืดสนิท ทว่าไม่มีหิมะตกลงมาแล้ว

เสิ่นหว่านสะพายเป้ใบใหญ่ บนหลังสะพายทั้งหน้าไม้และกระบองไฟฟ้า อีกทั้งยังมีสกีบอร์ดสองแผ่นกับถุงกันน้ำที่พับเตรียมไว้

เธอเปิดกระเป๋าหยิบแผ่นสกีส่งให้หานลู่อันหนึ่ง และได้เห็นแววตาประหลาดใจระคนยินดีของอีกฝ่ายตามคาด หานลู่ไม่คิดปฏิเสธ เธอรับไปอย่างเปิดเผยแล้วลองสวมไถลบนพื้นหิมะดู

ระหว่างที่หานลู่กำลังปรับตัวให้ชินกับแผ่นสกี เสิ่นหว่านก็สังเกตทิศทางตามจุดหมายที่กำหนดไว้เมื่อคืน ไม่กี่นาทีต่อมาเธอก็ส่งสัญญาณมือบอกให้อีกฝ่ายตามมา ทั้งคู่ไถลแผ่นสตาร์ตตามกัน มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกของชุมชน

เพียงสิบกว่านาที ทั้งสองก็พ้นเขตชุมชน สิ่งที่ทำให้เสิ่นหว่านแปลกใจก็คือฝีมือการเล่นสกีของหานลู่ นอกจากช่วงไม่กี่นาทีแรกที่ยังเงอะงะอยู่บ้าง หลังจากนั้นเธอกลับไถลได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว จนแทบจะตามทันคนที่แอบฝึกซ้อมมาหลายรอบอย่างตนเองเสียแล้ว

น่าเสียดายที่ทั้งคู่คลุมหน้าตาไว้มิดชิดจนแทบไม่ได้ยินเสียงพูด ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องเอ่ยปากถามไปแล้วว่าเคยฝึกมาก่อนหรือเปล่า

ตลอดทางที่ผ่านมาไม่เจอกลุ่มดักปล้นเลยสักคน คาดว่าคงยังไม่ตื่นกันเสียมากกว่า แต่ถ้าวันนี้ไม่มีหิมะตกลงมาใหม่อีกระลอก ขากลับคงไม่ง่ายดายขนาดนี้แน่

ตลอดระยะเวลาร่วมสี่สิบนาที พวกเธอต้องหยุดพักเพื่อใช้เข็มทิศตรวจเช็กทิศทางอยู่เป็นระยะ

กระทั่งทั้งสองคนเริ่มเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง ก็แลเห็นแนวเทือกเขาทอดตัวยาวอยู่เบื้องหน้า หากไม่ใช่เพราะหิมะหยุดตกและทัศนวิสัยเปิดโล่ง เวลานี้คงมองไม่เห็นอะไรเลยเป็นแน่

เสิ่นหว่านกะระยะทางดู คิดว่าน่าจะใกล้ถึงแล้ว เมื่อเทียบกับแผนที่ในมือ ทั้งสองจึงตัดสินใจลองมุ่งหน้าไปค้นหาทางฝั่งขวาดู

แม้หิมะจะไม่ตกแล้ว แต่ลมกระโชกแรงยังคงพัดพาเศษละอองหิมะสีขาวปลิวว่อนไปทั่ว หลังจากฝ่าลมหนาวบาดผิวไถลต่อไปอีกราวสิบนาที ในที่สุดก็เห็นสิ่งปลูกสร้างหลายหลังโผล่พ้นขึ้นมาเหนือกองหิมะ

พอทั้งคู่เข้าไปใกล้จึงพบว่า อาคารส่วนใหญ่ถูกฝังอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็ง ส่วนที่โผล่พ้นผิวธารน้ำแข็งขึ้นมาเหลือเพียงแค่สองสามชั้นบนเท่านั้น

ห่างออกไปหลายร้อยเมตร มีอาคารอีกสามหลังตั้งอยู่บนเนินที่ค่อนข้างสูง จึงไม่ถูกน้ำท่วมซัดถึง มีเพียงชั้น 1 เท่านั้นที่ถูกหิมะทับถมปิดประตูไปเกินครึ่ง แต่ละตึกสูง 6 ชั้น ดูจากแปลนอาคารแล้วน่าจะเป็นหอพักพนักงาน

ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังตึกหอพักก่อน ประตูด้านล่างปิดสนิท มีแม่กุญแจทรงตัวยูคล้องล็อกไว้ เธอล้วงมือเข้าไปในเป้เพื่อนำคีมตัดเหล็กแรงสูงออกมาจากมิติ แล้วลงมือตัดทำลายตัวล็อกอย่างรวดเร็ว

เสิ่นหว่านกระโดดลงไปด้านในเป็นคนแรก พื้นที่ถูกปิดตายมานาน กลิ่นอับข้างในจึงไม่ค่อยน่าอภิรมย์นัก ดูท่าแล้วเธอคงเดาไม่ผิด แถบนี้ยังไม่มีผู้รอดชีวิตคนไหนเคยย่างกรายเข้ามาเลยจริงๆ ส่วนคนที่เคยพักอยู่ในหอแห่งนี้ก็น่าจะได้หยุดงานกลับบ้านไปตั้งแต่ช่วงเริ่มเกิดพายุฝนแล้ว

เธอยังไม่รีบร้อนค้นหาเสบียง แต่พาหานลู่ไปช่วยกันเปิดประตูตึกหอพักที่เหลืออีกสองตึกจนครบ สำหรับประตูห้องพักด้านใน การจะพังแม่กุญแจเข้าไปย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรอีกต่อไป

เพื่อความสะดวก ทั้งสองจึงตกลงแยกกันค้นหา หานลู่รับผิดชอบตรวจค้นตึกหอพัก ส่วนตัวเธอจะไปค้นอาคารสำนักงานที่เหลือ หานลู่มีทั้งเครื่องมือและทักษะเอาตัวรอด ย่อมไม่ต้องให้เธอคอยเป็นกังวล เสบียงที่หามาได้จะนำมากองรวมไว้ที่ชั้นล่าง รอขนกลับไปถึงแล้วค่อยแบ่งกัน

ทั้งสองไม่มัวเสียเวลา ต่างรีบแยกย้ายกันลงมือทันที

อาคารสำนักงานเข้าไปได้ง่ายกว่าตึกหอพักมาก แค่ทุบกระจกหน้าต่างให้แตกก็ปีนเข้าไปได้แล้ว ในนิคมอุตสาหกรรมมีบริษัทหลากหลายประเภทตั้งอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมไฮเทคที่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ

โชคของเสิ่นหว่านค่อนข้างดี บริษัทแรกที่เธอเข้าไปทำธุรกิจหลักเกี่ยวกับโดรน แม้จะเป็นบริษัทขนาดเล็กแต่มีโครงสร้างครบครัน ทั้งแผนกวิจัยพัฒนา แผนกฝ่ายขาย และแผนกตรวจสอบคุณภาพ

เธอตรวจค้นห้องทำงานทุกห้องจนทั่ว ขนมปังกรอบ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และหม้อไฟร้อนเองถูกกวาดใส่ลงในถุงกันน้ำ ส่วนของใช้ที่ไม่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตที่เหลือถูกเก็บเข้ามิติทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นน้ำดื่มบรรจุขวด คอมพิวเตอร์ หรือหนังสือตำราต่างๆ

ไม่ใช่ว่าเธอละโมบโลภมาก แต่ของส่วนเกินเหล่านี้พวกเธอสองคนไม่มีทางแบกกลับไปได้หมด แทนที่จะปล่อยทิ้งไว้ สู้เก็บเข้ามิติไปเสียตอนนี้เลยจะดีกว่า

นอกจากนี้ยังพบโดรนอีกหลายสิบเครื่อง เธอคัดเครื่องที่ควบคุมด้วยคลื่นวิทยุเก็บใส่ถุงกันน้ำไว้เพียงสี่เครื่อง ส่วนที่เหลือเก็บเข้ามิติทั้งหมด นำไปจัดเรียงไว้บนชั้นวางของในห้องเก็บเครื่องมือทันที

พอกวาดของจนเกลี้ยงก็เดินขึ้นไปค้นหาต่อที่ชั้นบน ชั้นบนมีบริษัทย่อยอีกสามแห่ง ประกอบกิจการด้านเครือข่ายไร้สาย วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม และสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์ นอกจากอาหารสำเร็จรูปกับคอมพิวเตอร์ไม่กี่เครื่องแล้ว ก็ไม่พบสิ่งอื่นใดที่เป็นประโยชน์อีก

ก่อนจะผละออกมา เธอยังกวาดเอาพวกผลิตภัณฑ์โลหะและขดสายไฟไปอีกเป็นจำนวนมาก ไม่จำเป็นต้องจัดให้เสียเวลา เธอโยนพวกมันกองรวมไว้กับเศษโลหะนอกลานบ้านในมิติได้เลย

ชั้นสุดท้ายเป็นบริษัทการค้าระหว่างประเทศ ไม่มีสายงานหลักที่ชัดเจน สินค้าตัวไหนทำกำไรได้ก็ส่งออกไปขายต่างประเทศ เรียกได้ว่าเป็นบริษัทรับจัดซื้อสินค้า

สิ่งของที่พบจึงค่อนข้างเบ็ดเตล็ด มีทั้งเหล้าขาว ชุดของขวัญถั่วอบแห้ง อาหารกระป๋อง เนื้อแห้ง ของเล่น ใบชา กางเกงใน ผ้าอนามัย แผ่นมาสก์หน้า และอื่นๆ อีกมากมาย

ข้าวของมีหลากหลายประเภท ทว่าแต่ละอย่างมีจำนวนไม่มากนัก เธอทั้งค้นหาและโกยของลงถุงกันน้ำไปพร้อมๆ กัน ส่วนเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่อย่างเครื่องกรองน้ำหรือเครื่องทำความชื้น เธอก็ยัดเก็บเข้าไปในมิติ

เพื่อเป็นการประหยัดพื้นที่ ข้าวของหลายอย่างจึงถูกแกะกล่องบรรจุภัณฑ์ทิ้งไป ถึงอย่างนั้นก็ยังอัดแน่นเต็มถุงกันน้ำถึงสามใบใหญ่ พื้นที่สำนักงานทั้งชั้นถูกกวาดเรียบเสียจนราวกับฝูงตั๊กแตนเพิ่งบินผ่าน แทบไม่เหลืออะไรทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าเลยแม้แต่น้อย