บทที่ 89 สิ่งปลูกสร้างสุดสร้างสรรค์

เมื่อเห็นเธอพยักหน้ารับคำ พี่จางก็พูดต่อว่า “แล้วก็มีอีกเรื่องนะ บัตรชั่วคราวจะหักค่าธรรมเนียมบัตรเดือนละ 30 แต้ม โดยหักจากยอดคงเหลือในบัตรโดยตรงจ้ะ”

เสิ่นหว่านบอกว่าไม่มีปัญหา ถึงค่าธรรมเนียมบัตรนี้จะแพงมากจนเทียบเท่ากับเสบียงอาหาร 1.5 กิโลกรัม แต่สำหรับเธอก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกไม่กี่วันยอดคงเหลือในบัตรใบนี้ก็คงถูกเธอผลาญจนเกลี้ยงแล้ว

เธอตั้งใจจะเอา 4 ล้านแต้มนี้ไปแลกเป็นอาวุธหนักให้หมด เพียงแต่ไม่รู้ว่าจวงเยี่ยนจะจัดการให้ได้หรือเปล่า

ทางด้านจวงเยี่ยนที่กำลังถูกนึกถึงอยู่ จู่ๆ ก็จามออกมาสองทีติด จนหลินอวี่ผู้เป็นรองหัวหน้าส่งยิ้มกวนๆ มาให้ “หัวหน้า ร่างกายคุณชักไม่ไหวแล้วนะเนี่ย ย้ายออกไปอยู่ข้างนอกแป๊บเดียวก็หนาวจนเป็นหวัดซะแล้ว!”

จวงเยี่ยนเตะใส่หลินอวี่ที่กำลังทำหน้าทะเล้น แต่เขากลับหลบได้อย่างว่องไว “ไสหัวไปไกลๆ เลย ฉันไม่ได้เป็นหวัด! รีบกวาดล้างให้เสร็จแล้วขนเสบียงกลับไปซะ พรุ่งนี้เช้าฉันจะหยุดพักผ่อน!”

คำพูดนั้นทำให้หลินอวี่บ่นอุบ “คุณจะหยุดอีกแล้วเหรอ เพิ่งหยุดไปไม่ใช่หรือไง ตกลงกันไว้ว่าอาทิตย์ละวันไงเล่า!”

จวงเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะเตะไปอีกที คราวนี้รองหัวหน้าที่ไม่ทันระวังโดนเข้าเต็มเปา “ยังมีหน้ามาพูดอีก เรื่องแค่นี้แกยังแก้ปัญหาไม่ได้ จนต้องโร่มาตามฉัน วันนี้ฉันเพิ่งได้พักไปแค่ครึ่งวันเอง!”

หลินอวี่รู้ตัวว่าผิดจริง ได้แต่ลูบจมูกแล้วพึมพำเสียงอ่อย “ใครจะไปคิดว่าพวกมันจะจับตัวประกันไว้เยอะขนาดนั้น ช่องโหว่ให้บุกเข้าไปสักนิดก็ไม่มีนี่หว่า…”

จวงเยี่ยนขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืด จึงสั่งให้เขาพาลูกทีมเก็บกวาด ส่วนตัวเองนำกำลังคนครึ่งหนึ่งพร้อมเสบียงทั้งหมดมุ่งหน้ากลับฐานไปก่อน

เขาเตรียมตัวหยุดพักผ่อนในวันพรุ่งนี้อย่างอารมณ์ดี โดยไม่รู้เลยว่าเสิ่นหว่านได้เตรียมงานหินเอาไว้รออยู่แล้ว

ที่ศูนย์แลกเปลี่ยน พอเสิ่นหว่านได้บัตรแต้มชั่วคราวมาก็เตรียมตัวกลับบ้าน ในห้องโถงคนเยอะและวุ่นวาย มีคนไม่น้อยที่รู้ว่าในมือเธอมีบัตรแต้มมูลค่ามหาศาลอยู่

มีพวกคิดมิดีมิร้ายสองสามคนอยากจะลงมือกับเธอ แต่เธอขึ้นรถบรรทุกแล้วเหยียบคันเร่งมิด พ่นหิมะสาดใส่หน้าพวกเขาจนกระจาย

หัวหน้าของคนกลุ่มนั้นตบกบาลลูกน้องไปฉาดใหญ่ “ทำไมแกไม่บอกแต่แรกล่ะวะว่ามันมีรถ! พอมันหนีไปได้แล้ว แกจะวิ่งตามให้ไหมล่ะ!”

ลูกน้องผมทองลูบหัวตัวเองพลางทำหน้าตาไร้เดียงสา “ลูกพี่ ผมบอกแล้วนะว่ามันขับรถมา…”

คนเป็นลูกพี่ถึงกับพูดไม่ออก ความจริงคือพอได้ยินว่า 4 ล้านแต้ม สมองเขาก็มึนตึบจนลืมเรื่องนี้ไปสนิท

แต่เรื่องนี้จะโทษเขาได้หรือไง

เขาเปลี่ยนมือแล้วตบไปอีกฉาด “ไอ้สวะ ไปสืบมาว่ามันชื่ออะไร พักอยู่ที่ไหน รีบไปสิโว้ย!”

ลูกน้องผมทองรีบวิ่งผลุนผลันเข้าไปในห้องโถงแลกเปลี่ยนเพื่อสืบข่าวทันที

เสิ่นหว่านที่กำลังขับรถอยู่ย่อมไม่รู้ว่า มีคนกำลังไปเลียบๆ เคียงๆ ถามข้อมูลของเธอจากพี่จาง

แน่นอนว่าพี่จางเองก็ไม่รู้อะไรเลย หน้าตาก็ไม่เห็น บัตรประชาชนก็ไม่มี ทั้งตัวสวมเสื้อผ้าปิดมิดชิดจนมองรูปร่างไม่ออก ผิวพรรณก็ดูซีดเหลือง เห็นชัดๆ ว่าขาดสารอาหาร

ลูกน้องผมทองจึงต้องกลับไปมือเปล่าตามระเบียบ

เสิ่นหว่านฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ขับรถบรรทุกไปยังที่ปลอดภัยแล้วเก็บเข้ามิติ ก่อนจะไถสเกตบอร์ดกลับบ้าน

ส่วนพวกที่คิดมิดีมิร้ายน่ะเหรอ ปล่อยให้พวกมันร้อนรนกระวนกระวายไปเถอะ!

ก่อนลงจากรถ เธอจงใจเปลี่ยนไปใส่เสื้อโค้ตทหารตัวเก่าที่ทั้งมอซอซึ่งเป็นคู่หูคู่ใจ พร้อมทั้งเปลี่ยนสีหมวกและผ้าพันคอใหม่

บริเวณใกล้ๆ ชุมชนมีผู้รอดชีวิตเดินเตร็ดเตร่อยู่ไม่น้อย มีทั้งพวกที่คอยดูลาดเลา และพวกที่คอยดักปล้นชิงทรัพย์โต้งๆ

เสิ่นหว่านสองมือว่างเปล่า ทั้งยังห่อตัวมิดชิดแถมเนื้อตัวมอมแมมจนดูไม่ออกว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ทุกคนต่างคิดว่าเธอเป็นแค่ผู้รอดชีวิตที่น่าสงสารซึ่งหาเสบียงไม่ได้

ดังนั้นตอนที่เธอเดินผ่านย่านที่พักอาศัยจนกระทั่งเข้าตึกมา จึงไม่มีใครเข้ามาหาเรื่องเธอเลย

ตรงกันข้าม ตอนขึ้นบันได เธอกลับบังเอิญเจอจางผิงเฮ่าที่กำลังเดินลงมา ทว่าเขากำลังอิดโรยและเหม่อลอย จึงไม่ได้สังเกตว่าคนที่เดินสวนทางคือใคร

ทั้งสองคนเดินสวนกัน เสิ่นหว่านอยากให้ไม่มีใครจำเธอได้อยู่แล้ว ย่อมไม่คิดจะทักทายหาเรื่องคุย

แต่เธอก็ค่อนข้างแปลกใจที่จางผิงเฮ่ายังไม่ได้ไปค่ายผู้อพยพของทางการ บ้านเขาไม่ได้โดนขโมยขึ้นไปก่อนหน้านี้หรอกหรือ

ดูจากสภาพแล้วถึงจะขาดสารอาหาร แต่เห็นได้ชัดว่าที่บ้านยังไม่ถึงกับอดอยาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาไปหาเสบียงมาจากไหน ตอนนี้เสบียงข้างนอกไม่ได้หากันได้ง่ายๆ

อย่างไรก็ตาม แต่ละคนย่อมมีวิถีเอาชีวิตรอดของตัวเอง เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับเธออยู่แล้ว ไม่นานเธอก็โยนทิ้งไปข้างหลัง

พอกลับถึงบ้านก็ตรงเข้าห้องนอนทันที เธอรู้ว่าตัวเองออกไปไม่นาน ตอนออกจากบ้านจึงไม่ได้ปิดระบบทำความร้อนใต้พื้นในห้องนอน ปิดไปแค่ในห้องนั่งเล่นเท่านั้น

ในมิติ เสิ่นโม่โม่กำลังนอนกลางวันอยู่ในรถบ้าน เสิ่นหว่านอุ้มเขาออกมานอนต่อบนเตียงอุ่นในห้องนอน

ตอนนี้บ่ายสามโมงกว่าแล้ว คาดว่าอีกไม่นานเขาก็คงจะตื่น

พอย้ายรถบ้านกลับไปไว้บนชั้นวางของตามเดิม เมื่อนึกถึงว่าต่อไปเสิ่นโม่โม่คงต้องเข้ามาทำกิจกรรมในมิติบ่อยๆ ก็ควรจะสร้างพื้นที่พักผ่อนในร่มให้เขาสักหน่อย

รถบ้านถึงจะดี แต่พื้นที่ให้ขยับตัวก็ยังแคบเกินไป

บนลานโล่งยังมีตู้คอนเทนเนอร์เปล่าอยู่อีกหลายตู้ สามารถเอามาดัดแปลงได้

ตอนที่เคยไปเที่ยวเมื่อก่อนเธอเคยเห็นตามแหล่งท่องเที่ยวบางแห่งเอาตู้คอนเทนเนอร์มาทำเป็นโฮมสเตย์ที่มีเอกลักษณ์ ตอนนั้นเธอรู้สึกว่าทั้งความคิดสร้างสรรค์และบรรยากาศมันยอดเยี่ยมมาก

ไม่แน่ว่าเธอก็อาจจะลองทำดูได้เหมือนกัน ยังไงวัสดุกับเครื่องมือในมิติก็มีครบครัน แถมการใช้พลังจิตควบคุมก็ทั้งประหยัดแรงและสะดวกสบายเหลือเกิน

เธอหยิบหนังสือเกี่ยวกับการสร้างบ้านแนวสร้างสรรค์และวิดีโอจากในมิติออกมาสองสามเล่ม ค่อยๆ เปิดดูเพื่อหาแรงบันดาลใจ

สิ่งปลูกสร้างที่ซับซ้อนเกินไปต้องคำนึงถึงเรื่องการรับน้ำหนักและความปลอดภัย เธอจึงคิดจะทำแบบเรียบง่ายหน่อย เพราะถึงอย่างไรก็ไม่ได้อยู่ระยะยาว

เธอเปิดดูไปพลางหยิบกระดาษกับปากกามาขีดๆ เขียนๆ ไปพลาง ร่างภาพโครงสร้างภายนอกขั้นพื้นฐานออกมาก่อน จากนั้นค่อยพิจารณาตำแหน่งของประตูหน้าต่างและการจัดสรรพื้นที่การใช้งาน

ชั้นหนึ่งใช้เป็นพื้นที่เล่นสนุก ส่วนชั้นสองเป็นห้องนอนและพื้นที่พักผ่อน

กว่าจะวาดแบบแปลนฉบับสมบูรณ์ออกมาได้ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเจ้าตัวอ้วนกลมตื่นแล้ว และเสี่ยวไอ้กำลังสวมเสื้อผ้าให้เขาอยู่

เสิ่นหว่านชงนมให้เขาแก้วหนึ่ง ให้เขาค่อยๆ ดื่ม จากนั้นจึงส่งพลังจิตเข้าไปในมิติเพื่อเริ่มลงมือทำจริง

ทฤษฎียังไงก็เป็นแค่ทฤษฎี การลงมือปฏิบัติจริงต่างหากคือหัวใจหลัก

เครื่องตัด เครื่องเชื่อม เครื่องเจียร ถูกนำมาใช้งานสลับกันไป เธอทำการดัดแปลงประตู หน้าต่าง และช่องทางเดินตามแบบแปลน เพื่อปกป้องผิวอันบอบบางของเสิ่นโม่โม่ เธอจึงเก็บรายละเอียดตามขอบและมุมต่างๆ อย่างประณีตบรรจงเป็นพิเศษ

หลังจากตัดตู้คอนเทนเนอร์ทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มติดตั้งประตูและหน้าต่าง โชคดีที่ก่อนหน้านี้เธอเก็บพวกตัวอย่างจัดแสดงมาเยอะ คราวนี้เลยได้เอามาใช้ประโยชน์พอดี

อีกทั้งของพวกนี้ตอนจัดแสดงถูกวางทิ้งไว้นานแล้ว สารฟอร์มาลดีไฮด์ระเหยออกไปเกือบหมด เอามาใช้จึงสบายใจได้มากกว่า

ขั้นตอนสุดท้ายคือการประกอบ ถ้าอยู่ข้างนอกมิติคงต้องใช้รถเครนยก แต่ตอนนี้แค่ใช้พลังจิตนิดหน่อยก็เพียงพอแล้ว

ตรงริมพื้นที่ปศุสัตว์ใกล้กับดงไม้ผล เธอหาลานโล่งราบเรียบได้จุดหนึ่ง บนพื้นปูด้วยผ้าใบกันน้ำผืนใหญ่พิเศษก่อน จากนั้นก็นำตู้คอนเทนเนอร์ที่ดัดแปลงเสร็จแล้วมาจัดวางทีละตู้

ชั้นล่างวางตู้คอนเทนเนอร์ขนาดยาว 12 เมตร กว้าง 2.3 เมตร ในแนวตั้งจำนวนสี่ตู้ ส่วนชั้นบนวางตู้คอนเทนเนอร์ขนาดเล็กยาว 6 เมตร ในแนวนอนจำนวนสองตู้

พื้นที่ที่เหลือบนชั้นสองทำเป็นระเบียงขนาดใหญ่ กว้างประมาณ 70 ตารางเมตร เสิ่นหว่านกังวลเรื่องความปลอดภัย จึงเชื่อมรั้วเหล็กล้อมรอบเอาไว้อีกชั้นหนึ่งด้วย

จากนั้นก็เชื่อมรอยต่อของตู้คอนเทนเนอร์เข้าด้วยกัน ชั้นสองกับชั้นหนึ่งไม่ได้เชื่อมติดกัน สามารถแยกออกจากกันได้

วันหน้าหากจำเป็นต้องค้างคืนข้างนอก ก็สามารถยกห้องนอนออกไปเดี่ยวๆ ได้เลย แน่นอนว่าต้องอยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยเท่านั้น