บทที่ 93 วันสิ้นปี

ลุงหลี่กวักมือเรียกคนพวกนั้นที่มาด้วยกันให้เข้ามา แล้วเอาเสบียงมัดติดตัวไว้ ก่อนจะสวมเสื้อโค้ตตัวนอกทับเพื่ออำพราง

"ของพวกนี้ต่อไปคุณยังจะเอาอีกไหม พอดีเพื่อนฉันสองสามคนก็อยากแลกของเหมือนกัน เลยฝากฉันมาถามดูน่ะ" ลุงหลี่ถามเสียงเบา

เสิ่นหว่านย่อมไม่ปฏิเสธ "ฉันจะมาที่นี่ทุก 5 วัน เวลาเดิมที่เดิมค่ะ ของต้องเป็นของแท้เท่านั้น ไม่อย่างนั้นการแลกเปลี่ยนถือเป็นอันยกเลิก"

ทั้งสองฝ่ายแยกย้ายกันไป เสิ่นหว่านที่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่ย่อมเลี่ยงไม่พ้นพวกที่คิดจะดักปล้น เจอคนที่มาน้อยก็ใช้ดาบสั้นจัดการตรงๆ พอเจอพวกที่รวมกลุ่มกันปล้นก็ทำได้เพียงชักปืนกลมือออกมาจากกระเป๋า

ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะต้องเปลืองกระสุน คนพวกนั้นก็วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไปแล้ว

ช่วงหลังเธอเริ่มรำคาญ พอมั่นใจว่ารอบตัวไม่มีคนน่าสงสัยแล้ว จึงเก็บถุงพลาสติกที่ใส่หนังสือพิมพ์เก่าเข้ามิติไปเสียเลย แล้วเดินตัวเปล่ากลับไปคนเดียว

ตอนกลับถึงบ้านเพิ่งจะแปดโมงครึ่ง เสิ่นโม่โม่ตื่นนอนแล้ว กำลังเล่นเครื่องเล่นปีนป่ายอยู่ในสวนสนุก เสิ่นหว่านจึงอุ้มเขาออกมาเตรียมกินมื้อเช้า

พอกินข้าวเสร็จ สองแม่ลูกก็เริ่มการฝึกประจำวันอย่างไม่ละเว้น ช่วงนี้เจ้าตัวอ้วนกลมถูกหม่าม้าออกคำสั่งเด็ดขาดว่าห้ามแอบอู้ ไม่อย่างนั้นจะอดกินของอร่อย

เจ้าตัวกลมที่ยอมจำนนต่อของกิน ได้แต่ก้มหน้าก้มตาออกกำลังตามจังหวะของหม่าม้าอย่างน่าสงสาร ทว่าเห็นได้ชัดเลยว่าเนื้อตัวแน่นกระชับขึ้นมาก

การออกกำลังกายทำให้เหงื่อออกง่าย เธอจึงเลื่อนเวลาอาบน้ำมาไว้หลังออกกำลังกายเสร็จ อีกทั้งวันนี้ยังเป็นวันสิ้นปี ตามธรรมเนียมบ้านเกิดในชนบท วันนี้ต้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ให้สะอาดเรียบร้อย ถึงจะกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวได้

มื้อเที่ยงยังคงกินกันที่ระเบียงในมิติ เธอเอาอาหารบ้านๆ ตามประเพณีออกมาสองสามอย่าง เพื่อฉลองวันสิ้นปีพร้อมหน้ากับเสิ่นโม่โม่

ลูกชิ้นหมูสี่สหายสื่อความหมายถึงวาสนา ลาภยศ อายุยืน และความสุข ปลากะพงเปรี้ยวหวานรูปกระรอกสื่อความหมายว่ามีเหลือกินเหลือใช้ทุกปี หมูตุ๋นในไหสื่อถึงชีวิตที่รุ่งเรืองโชติช่วง ไก่ผัดมันฝรั่งสื่อถึงความสมปรารถนาและเป็นสิริมงคล ผัดผักรวมสระบัวสื่อถึงห้าพรอันประเสริฐมาเยือนหน้าประตู

แถมด้วยบัวลอยจิ๋วห้าสีในน้ำข้าวหมักอีกหนึ่งอย่าง นี่คือสิ่งที่เธอเพิ่งทำสดๆ ร้อนๆ รวมกันครบหกอย่างพอดี ราบรื่นทุกประการ

กินไม่หมดก็ไม่เป็นไร อาหารมื้อสิ้นปีแต่เดิมก็ไม่ควรจะกินจนเกลี้ยงจานอยู่แล้ว อีกทั้งเก็บไว้ในมิติก็ไม่เน่าเสีย เอาไว้กินต่อในวันพรุ่งนี้และมะรืนนี้ได้

พอกินเสร็จก็ลงไปเล่นที่สวนสนุกข้างล่าง วันนี้เน้นการอยู่เป็นเพื่อนลูกเป็นหลัก พอลูกหลับไปแล้ว เธอก็พาเขาออกจากมิติมาด้วยกัน ส่วนตัวเองก็นอนขดตัวงีบหลับบนเตียงไปพักหนึ่ง

ยังไม่ถึงบ่ายสามโมงเธอก็ตื่นขึ้นมา จัดการเปิดระบบทำความร้อนแบบใช้น้ำในห้องนั่งเล่น แล้วเริ่มรื้อหาวัตถุดิบสำหรับมื้อเย็น

ป้าโจวมีฝีมือทำอาหารยอดเยี่ยมมาก เสิ่นหว่านจึงหยิบวัตถุดิบในมิติที่พอจะนำมาใช้ได้ออกมาอย่างละนิดละหน่อย เพื่อให้ป้าโจวได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่

มีทั้งห่านเค็ม ปลาเค็ม หน่อไม้แห้ง เห็ดแห้ง วุ้นเส้น ฟองเต้าหู้ และของแห้งอื่นๆ นอกจากนี้ยังมีมันเทศ มันฝรั่ง หัวไชเท้า กับผักกวางตุ้งที่เธอปลูกเอง แล้วยังหยิบแป้งสาลีกับธัญพืชรวมออกมาอีกอย่างละถุง

วัตถุดิบมากมายขนาดนี้ คืนนี้ทุกคนคงได้กินมื้อส่งท้ายปีเก่ากันอย่างอิ่มหนำสำราญเสียที

จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้บอกจวงเยี่ยน แต่พอยกวิทยุสื่อสารขึ้นมาติดต่อกลับไร้สัญญาณตอบรับ ดูท่าเขาคงออกไปปฏิบัติภารกิจแน่ๆ

วันสิ้นปียังต้องออกไปทำงานอีก น่าสงสารจริงๆ

เธอทำเหมือนเดิมด้วยการเขียนโน้ตแปะไว้ว่า "มากินมื้อส่งท้ายปีเก่าด้วยกันนะ" แล้วนำไปติดไว้ที่หน้าประตูห้องเขา เท่านี้ก็เรียบร้อย!

พอหันหลังกลับมาก็เห็นหานลู่กับป้าโจวเดินมาถึงพอดี ในมือยังถือกับข้าวติดไม้ติดมือมาด้วย เสิ่นหว่านไม่ได้ปฏิเสธความหวังดี เพราะการพึ่งพาอาศัยและแบ่งปันให้แก่กันคือสิ่งที่จะทำให้ความสัมพันธ์ยืนยาว

ช่วงภัยหนาวสุดขั้วผ่านมาครึ่งปีแล้ว เสบียงข้างนอกแทบจะหาไม่ได้อีก หานลู่จึงไม่ค่อยได้ออกไปไหน ทั้งสองคนอยู่แต่ในบ้านก็เบื่อมาก เลยแวะมาหาเสิ่นโม่โม่เพื่อเล่นด้วยกันก่อนเวลา

เธอชวนทั้งคู่เข้ามานั่งพักในห้อง พอเห็นว่าได้เวลาอันสมควร เสิ่นหว่านจึงเดินเข้าห้องนอนไปปลุกเสิ่นโม่โม่

เด็กน้อยที่ถูกปลุกก่อนเวลาคว่ำปากลง สีหน้าบอกบุญไม่รับ "โม่โม่จะนอน…"

ว่าแล้วก็ซุกหน้าลงกับหมอน ทิ้งไว้เพียงด้านหลังศีรษะกลมดิกให้เสิ่นหว่านดูต่างหน้า

เธอลูบผมนุ่มนิ่มของเจ้าตัวกลมเบาๆ "น้าหานลู่มาเล่นด้วยนะลูก ถ้าจะนอนต่อน้าเขาก็จะกลับแล้วน้า!"

เสิ่นโม่โม่ดีดตัวลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงทันที "ไม่นอนแย้วๆ โม่โม่จะไปเล่น!"

พูดจบก็ดึงกางเกงนอนขนนุ่มฟูมาใส่ ทว่าสวมอยู่นานสองขากลับยัดเข้าไปในขากางเกงข้างเดียวกัน สุดท้ายด้วยความช่วยเหลือของเสิ่นหว่าน ถึงได้ใส่เสื้อผ้า "ด้วยตัวเอง" จนเรียบร้อย

จากนั้นก็ปีนลงจากเตียงตุบตับ วิ่งถลาไปยังห้องนั่งเล่น

"น้าค้าบ ขอกอดๆ หน่อย~~"

ยังไม่ทันได้เอ่ยปากห้าม เสิ่นโม่โม่ก็พุ่งตัวเข้าไปในอ้อมกอดของหานลู่ราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ลูกเล็กๆ

หานลู่ที่โดนชนทิ้งตัวลงแกล้งตายบนโซฟา ถือโอกาสนี้ใช้แรงงานเจ้าตัวเล็ก "โอ๊ย แขนเจ็บขยับไม่ได้แล้ว น้าอยากกินสตรอว์เบอร์รีอบแห้งตรงนั้นจังเลย…"

เสิ่นหว่านไม่สนใจการหยอกล้อของทั้งสองคน เธอเดินไปเป็นลูกมือช่วยป้าโจวทำมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่า

บนโต๊ะเต็มไปด้วยวัตถุดิบมากมาย ซึ่งส่วนหนึ่งหานลู่กับแม่เป็นคนเอามา

ต้องยอมรับเลยว่าป้าโจวทำอาหารเก่งจริงๆ มีดทำครัวในมือขยับคล่องแคล่วว่องไว แล่เนื้อรมควันได้บางเฉียบราวกับปีกจักจั่น เดี๋ยวพอเอาไปผัดไฟแรงคงส่งกลิ่นหอมฟุ้งน่าดู

ยังดีที่รอยต่อตามประตูหน้าต่างในห้องนั่งเล่นถูกปิดผนึกด้วยแถบซีลไว้อย่างแน่นหนา ไม่อย่างนั้นในคืนส่งท้ายปีเก่าแบบนี้ กลิ่นหอมคงลอยไปทำเอาคนข้างนอกคลั่งตายกันพอดี

ที่บอกว่าเป็นลูกมือ ความจริงเธอก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก ทั้งหั่นผัก เตรียมเครื่อง และยืนผัดหน้าเตา ป้าโจวเหมาทำคนเดียวทั้งหมด

ปลาร้าตุ๋นน้ำแดง หม้อไฟห่านเค็มต้มหัวไชเท้า ผักกวางตุ้งผัดเนื้อรมควัน มันฝรั่งแผ่นผัดแห้ง เฟรนช์ฟรายส์มันหวานไข่เค็ม ยำสามกรอบ

กับข้าวหกอย่าง ถือเคล็ดหกหกราบรื่น เพื่ออวยพรให้ปีใหม่ที่จะมาถึงนี้แคล้วคลาดปลอดภัยและราบรื่นในทุกเรื่อง

พอยกกับข้าวขึ้นโต๊ะเสร็จ เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้น ต้องยอมรับเลยว่าหมอนี่จมูกไวชะมัด ถึงเวลากินข้าวทีไรเป็นต้องโผล่มาตอนของพร้อมกินทุกที

เสิ่นหว่านกำลังง่วนอยู่กับการเติมถ่าน หานลู่จึงเดินไปเปิดประตูให้ แล้วก็เห็นจวงเยี่ยนยืนหอบของถุงใหญ่เบ้อเริ่มอยู่หน้าห้อง

พอเปิดประตูให้แล้วหานลู่ก็แวบหนีไปทันที จวงเยี่ยนปิดประตูลงกลอนเรียบร้อยก่อนจะยกของเดินเข้ามาในห้องอาหาร

ครั้นเห็นเขาหยิบเหล้าเหมาไถออกมาจากถุงหนึ่งขวด ใบหน้าของเสิ่นหว่านก็พลันมืดครึ้มลงทันใด

นับตั้งแต่เหตุการณ์เมาไม่รู้เรื่องคราวนั้น เธอก็ไม่เคยแตะต้องของพรรค์นี้อีกเลย หมอนี่จงใจสะกิดแผลเก่าชัดๆ

เสิ่นหว่านยืนกอดอก ไม่พูดไม่จา ได้แต่จ้องเขาเขม็ง

จวงเยี่ยนโดนจ้องจนเริ่มทำตัวไม่ถูก "เพื่อนทหารให้มาน่ะครับ ถ้าคุณไม่อยากดื่มก็เก็บไว้ก่อนได้"

ที่เขาเอามาก็แค่คิดว่าความสัมพันธ์ไม่คืบหน้ามานาน เลยอยากจะช่วยกระตุ้นสักหน่อย แต่ดูท่าจะกลายเป็นให้ผลตรงกันข้ามเสียแล้ว

สุดท้ายจวงเยี่ยนก็ไม่ได้แตะต้องเหมาไถขวดนั้น เพราะเสิ่นหว่านชิงคว้าเอาไปเก็บไว้ในห้องนอนก่อน

เธอหยิบถังเล็กสแตนเลสออกมาจากห้อง ข้างในบรรจุเหล้าบ๊วยดีกรีต่ำที่เตรียมเอาไว้ล่วงหน้า

อย่างไรเสียก็เป็นคืนข้ามปี ย่อมต้องมีเครื่องดื่มสร้างบรรยากาศรื่นเริงสักหน่อย แต่ใช้เหล้าผลไม้ดีกรีต่ำคงปลอดภัยกว่า

หลังจากทุกคนนั่งประจำที่ เธอก็หยิบโน้ตบุ๊กออกมาเครื่องหนึ่ง แล้วเปิดเทปบันทึกภาพการแสดงกาล่าวันตรุษจีนของปีก่อนๆ

คนหนุ่มสาวสมัยนี้ไม่ค่อยดูกาล่าวันตรุษจีนกันอยู่แล้ว ส่วนคุณป้าโจว ต่อให้เคยดูก็คงลืมไปเกือบหมด

ดังนั้นแม้จะเป็นเทปของปีก่อนๆ ก็ไม่รู้สึกน่าเบื่อเลยสักนิด ทุกคนนั่งล้อมโต๊ะกินไปดูไป บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและความอบอุ่น

เมื่อก่อนมักจะได้ยินคนบ่นกันว่ารายการแสดงปีใหม่ไม่สนุก มุกเดิมๆ ซ้ำซาก นั่นก็เพราะชีวิตสุขสบายเกินไป มีตัวเลือกให้ดูหลากหลายเกินไปต่างหาก แต่พอลองมาอยู่ในวันสิ้นโลกแบบนี้ แค่รายการข่าวภาคค่ำธรรมดาก็ยังนั่งดูกันได้อย่างออกรสออกชาติแล้ว

เหล้าบ๊วยดีกรีต่ำ ไม่ทำให้เมาจนปวดหัว ดื่มแล้วช่วยสร้างบรรยากาศได้ดีทีเดียว

หลังจากเจ้าตัวอ้วนกลมกินข้าวหมดไปหนึ่งถ้วย เขาก็จดจ่ออยู่กับเฟรนช์ฟรายส์มันหวานไข่เค็มไม่ยอมวางมือ นี่เป็นเมนูที่คุณป้าโจวตั้งใจทำให้เขาเป็นพิเศษ พอเห็นเด็กน้อยชอบมากขนาดนี้ คุณป้าโจวก็พลอยยิ้มแย้มมีความสุขไปด้วย