บทที่ 95 การเตรียมพร้อม

หลังมื้อเย็น จวงเยี่ยนก็แวะมาอีกครั้ง ดูจากสภาพที่ยังเหนื่อยล้าฝุ่นจับตัว คงเพิ่งเลิกงานกลับมา

เขายื่นถุงใบหนึ่งให้ "ผมเจอถุงมือชกมวยมาสองสามคู่จากข้างนอก คิดว่าคุณน่าจะได้ใช้"

ต้องยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนี้ช่างสังเกตเอาเรื่อง เขาเห็นกระสอบทรายชกมวยที่เธอตั้งไว้ตรงมุมห้องนั่งเล่น ช่วงนี้เธอซ้อมทุกวัน ถุงมือคู่เดิมจึงสึกหรอไปไม่น้อยจริงๆ

เสิ่นหว่าน "ขอบคุณค่ะ ฉันกำลังอยากเปลี่ยนคู่อยู่พอดี แล้วคุณกินข้าวหรือยังคะ"

จวงเยี่ยนพยักหน้า "กินแล้วครับ ปกติผมกินครบสามมื้อที่ค่ายพักเลย สะดวกกว่า ถ้าคุณอยากเรียนฟรีไฟต์ติง ผมมาเป็นครูฝึกให้ได้นะ"

เธอตอบรับด้วยความยินดีอย่างยิ่ง การเปิดคลิปซ้อมเองจะไปสู้มีคนชำนาญการมาคอยประกบได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังรู้ฝีมือของจวงเยี่ยนเป็นอย่างดี ได้ยินมาว่าเขาคือสุดยอดราชาทหารรอบด้านแห่งกองทัพภาคกลาง

"ถ้าอย่างนั้นคงต้องรบกวนแล้วล่ะค่ะ ขอเพิ่มลูกศิษย์อีกคนได้ไหมคะ" เสิ่นหว่านเบนสายตาไปยังเสิ่นโม่โม่ที่กำลังกอดขาอีกฝ่ายแน่นพลางรู้สึกเก้อกระดากขึ้นมา เจ้าเด็กคนนี้ช่างประจบจนน่าตีจริงเชียว!

จวงเยี่ยนก้มตัวลงอุ้มเจ้าตัวเล็กที่เกาะหนึบเป็นตุ๊กตาหน้ารถขึ้นมา "สำหรับผมไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับ แต่เขายังเล็กขนาดนี้ มันจะเหนื่อยมากนะ คุณจะทนดูได้เหรอ"

"สถานการณ์ข้างนอกคุณก็เห็นแล้ว ถ้าตอนนี้ไม่ตัดใจสอน ต่อไปคนที่ต้องลำบากก็คือตัวเขาเอง ฉันคงอยู่ดูแลเขาไปตลอดไม่ได้หรอกค่ะ"

เจ้าตัวอ้วนกลมที่ยังอิงแอบอยู่ในอ้อมแขนของจวงเยี่ยนไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังถูกหมายหัว และกำลังจะต้องเผชิญกับการฝึกสุดโหดในชีวิตประจำวัน

จวงเยี่ยนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางตารางฝึกให้ทั้งสองคน โดยเขาจะมาสอนทุกวันตั้งแต่หกโมงเย็นถึงสองทุ่ม และหากวันไหนได้หยุดพัก ก็จะขยายเวลาฝึกให้นานขึ้นตามความเหมาะสม

วันนี้เป็นบทเรียนพื้นฐาน สองแม่ลูกเลยต้องมายืนฝึกม้าล่อกหน้าเบ้อยู่ในห้องนั่งเล่น

เสิ่นโม่โม่เพิ่งจะมารู้สึกตัวว่าคุณลุงจวงที่ทั้งหล่อทั้งใจดีเปลี่ยนเป็นคนละคน เขาทั้งดุ ทั้งตีฝ่ามือ ไม่ชอบคุณลุงจวงแล้ว!

ช่วงหลายเดือนต่อมา จวงเยี่ยนแทบจะมาสอนที่ห้อง 1502 ทุกวัน เว้นแต่วันที่มีภารกิจต้องออกไปข้างนอก สองแม่ลูกถึงจะได้พักหายใจหายคอบ้าง

ก่อนหน้านี้เสิ่นหว่านฝึกฟรีไฟต์ติงมานาน ทว่ายังคงมีแค่ท่วงท่าแต่ไร้พลัง จวงเยี่ยนจึงใช้วิธีประกบคู่ประลองแบบตัวต่อตัว เพื่อเพิ่มความว่องไวและการตอบสนองของเธอ

ส่วนเสิ่นโม่โม่ การยืนท่าม้าล่อกเป็นภารกิจพื้นฐานประจำวัน นอกจากนี้ยังมีมวยทหารและฟรีไฟต์ติง ทว่าด้วยข้อจำกัดเรื่องส่วนสูง กระบวนท่าที่เขาเรียนจึงเน้นไปทางเทคนิคที่คล่องแคล่วและพลิกแพลงเป็นหลัก

หากสู้ไม่ไหวก็ต้องวิ่ง เพื่อฝึกความเร็วในการหนีเอาตัวรอด ทุกเช้าเขาจึงต้องถ่วงน้ำหนักวิ่งวนในห้องนั่งเล่นวันละหนึ่งชั่วโมง

เจ้าตัวอ้วนกลมผอมเพรียวลงไปเยอะ เนื้อตัวแน่นตึงจนเสิ่นหว่านชักจะอุ้มไม่ไหวแล้ว

ทุกสองสามวัน เสิ่นหว่านจะออกไปข้างนอกหนึ่งครั้งเพื่อแลกเปลี่ยนของโบราณและหยก จนดึงลุงหลี่รองประธานสมาคมอักษรวิจิตรและภาพวาดมาเป็นพ่อค้าคนกลางให้เธอได้สำเร็จ

ด้วยความที่ลุงหลี่คร่ำหวอดอยู่ในสมาคมฯ มานานหลายปี เส้นสายจึงกว้างขวาง เขารู้ดีว่าใครที่มีของดีของแท้เก็บไว้ในมือบ้าง

เสิ่นหว่านไม่ได้ให้เขาต้องแบกรับความเสี่ยงใดๆ เพียงทำหน้าที่เป็นนายหน้าประสานงานก็พอ แน่นอนว่าหากเจอหยกปลอมที่มิติปฏิเสธ เธอก็จะไม่รับซื้อสินค้าของคนคนนั้นทั้งล็อตอีกเลย

เพียงแต่การเปลี่ยนจุดนัดพบอยู่บ่อยๆ นั้นค่อนข้างยุ่งยาก แถมทุกครั้งเธอยังต้องเปลี่ยนชุดแปลงโฉม และคอยสลัดพวกหางเลขที่แอบสะกดรอยตามมาให้พ้น

หากเจอกลุ่มเล็กๆ สามถึงห้าคน อาวุธปืนก็ไม่จำเป็นต้องหยิบออกมาใช้ เสิ่นหว่านถือโอกาสนี้ยืดเส้นยืดสายและใช้เป็นการซ้อมต่อสู้จริงไปในตัว

มิติจี้หยกกลืนกินหยกเข้าไปไม่น้อย ทว่ากลับยังไม่มีความเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ ปรากฏขึ้น เธอรู้ดีว่าการจะอัปเกรดอีกครั้งต้องใช้หยกมหาศาล เพราะตอนนี้ผืนดินในมิติกว้างใหญ่ไพศาล ไม่ได้จำกัดอยู่แค่พื้นที่กระจิริดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

เมื่อภัยพิบัติยังคงดำเนินต่อไป ผู้รอดชีวิตในละแวกบ้านก็ลดจำนวนลงไปมาก ส่วนใหญ่พากันย้ายเข้าไปอยู่ในค่ายผู้อพยพของทางการ เพื่อประทังชีวิตด้วยอาหารแจกจ่ายอันน้อยนิด

ส่วนจวงเยี่ยน ในวันเกิดของเสิ่นโม่โม่ เขาก็ผ่านช่วงทดลองอันยาวนานก่อนกำหนด เลื่อนขั้นกลายเป็นแฟนหนุ่มของเสิ่นหว่านอย่างเป็นทางการ

เดือนสิงหาคม ทุกอย่างยังคงถูกผนึกไว้ใต้ความเยือกแข็ง ราวกับโลกได้ก้าวเข้าสู่ยุคน้ำแข็งอย่างแท้จริง

ผู้รอดชีวิตทุกคนเริ่มปรับตัวให้ชินกับความหนาวเย็นอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ การได้กลับไปใช้ชีวิตตามปกติกลายเป็นความหวังที่ไกลเกินเอื้อมไปเสียแล้ว

ภายในห้อง 1502 เสิ่นหว่านเสร็จสิ้นภารกิจช่วงเช้าตามปกติ เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนในห้องนั่งเล่นเพื่อคอยคุมเสิ่นโม่โม่วิ่งออกกำลังกาย ด้วยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องร่วมกับสารอาหารที่ได้รับอย่างครบถ้วน เจ้าตัวเล็กจึงสูงเกินหนึ่งเมตรไปแล้ว

จากที่เมื่อก่อนถ่วงถุงทรายหนักหนึ่งกิโลกรัมแล้วดูเหนื่อยหอบ ตอนนี้เพิ่มน้ำหนักเป็นสองเท่าเขาก็ยังวิ่งปร๋อ เสิ่นหว่านกำลังชั่งใจว่าจะเสนอให้จวงเยี่ยนเพิ่มระดับความยากขึ้นอีกสักนิดดีหรือไม่

ขณะที่กำลังใจลอยอยู่นั้น เจ้าตัวเล็กก็โผเข้าใส่เธอเหมือนนกน้อยบินกลับรัง เสิ่นหว่านอ้ารับเขาไว้ ก่อนจะตีเข้าที่ก้นเบาๆ ทีหนึ่ง "แกล้งแม่อีกแล้วใช่ไหมเรา!"

เสิ่นโม่โม่หัวเราะคิกคัก "มะม้า โม่โม่วิ่งเสร็จแล้ว ดูการ์ตูนได้ยังคับ"

เสิ่นหว่านดึงทิชชูเปียกออกมาแผ่นหนึ่งส่งให้เขาเช็ดเหงื่อเอง "ไปเล่นกับเสี่ยวไอ้ไปลูก การ์ตูนดูได้แค่สองตอนพอนะ"

ตอนนี้เธอเห็นด้วยกับวิธีการฝึกของจวงเยี่ยนอย่างที่สุด เด็กวัยนี้พลังงานล้นเหลือจริงๆ หากไม่ได้ออกกำลังกายเผาผลาญทิ้งไปบ้าง แล้วเอาแต่เกาะติดเธอทั้งวัน เธอคงเหนื่อยจนร่างพังแน่

เธอลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย วันนี้ไม่คิดจะนอนอืดอีกแล้ว คาดว่าอีกไม่นานความร้อนสุดขั้วก็น่าจะมาเยือน

ช่วงที่อุณหภูมิยังต่ำอยู่แบบนี้ ต้องเตรียมสิ่งที่ควรเตรียมไว้ให้พร้อม ต่อไปหากอยากทำความเย็นก็ต้องพึ่งพาตู้เย็น ซึ่งจะต้องเปลืองไฟมากแน่ๆ

แม้ว่าช่วงร้อนสุดขั้วแดดจะแผดเผาจนมีพลังงานแสงอาทิตย์ใช้ไม่ขาดแคลนไฟฟ้า แต่ขั้นตอนการทำมันเสียเวลามากเกินไป

อีกทั้งเธอยังไม่อยากเพิ่มความเสี่ยงจากการต้องออกไปอยู่ใต้แดดจัด ผิวไหม้แดดหรือโรคลมแดดไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย

ก่อนเข้าสู่ช่วงหนาวสุดขั้ว เธอเคยทำวุ้นเหลียงเฝิ่นกับเส้นเหลียงผีเก็บไว้บ้าง ทว่าจำนวนยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ

เริ่มจัดการกับพวกเครื่องดื่มเย็นก่อนเป็นอันดับแรก ในห้องนั่งเล่นเปิดฮีตเตอร์อยู่ จึงทำได้แค่ย้ายเข้าไปในครัว เธอหยิบเครื่องดื่มบนชั้นวางของในมิติออกมาแช่แข็งไว้ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เก็บกลับเข้าที่เดิม

สะดวกสบายไม่เปลืองแรง แถมยังประหยัดไฟไปได้โข

พอแช่เครื่องดื่มจนเย็นจัดครบทั้งหมดแล้ว เธอก็ทยอยนำผลไม้ที่ได้จากมิติออกมาเป็นเข่งๆ ทั้งลำไย ลิ้นจี่ แตงโม ฮามี่กัว เมลอนพันธุ์เขากวาง องุ่นสารพัดชนิด และอื่นๆ อีกมากมาย

การจัดการกับผลไม้พวกนี้ยากกว่าเครื่องดื่มบรรจุขวด เพราะต้องกะเวลาแช่แข็งตามขนาดของผลไม้แต่ละชนิด หากเผลอแช่นานเกินไปจนแข็งเป๊ก เวลากินคงต้องทดสอบความแข็งแรงของฟันกันน่าดู

เมื่อกะปริมาณว่าพอสมควรแล้ว เธอก็กลับมาที่ห้องนั่งเล่นเพื่อกินมื้อเที่ยงง่ายๆ ก่อนจะลงมือทำงานต่อ ซึ่งคราวนี้มีแรงงานตัวน้อยมาช่วยเพิ่มอีกคน

สองแม่ลูกสวมถุงมือแล้วง่วนทำงานกันยกใหญ่ในห้องนั่งเล่น โดยเธอรับหน้าที่เป็นคนทำ ส่วนเสิ่นโม่โม่คอยช่วยแพ็กของ

นมสดแช่แข็งที่ได้มาจากโรงงานผลิตขนมปังคราวก่อนได้ฤกษ์นำมาใช้ประโยชน์ เธอจัดการนำมาผสมกับผลไม้สดจากในมิติ ทำเป็นบิงซูผลไม้เกล็ดหิมะออกมาทีละถ้วย

ของหวานคลายร้อนชั้นยอดอย่างเฉาก๊วย นมตุ๋นสองหน้า ต้มถั่วเขียว สาคูมะม่วงส้มโอ วุ้นเหลียงเฝิ่นผลไม้ เส้นเหลียงผี และบะหมี่เย็น เธอล้วนชอบกินทั้งนั้น แต่เนื่องจากมีขั้นตอนซับซ้อน จึงต้องจัดตารางทำในวันถัดๆ ไปแทน

เธอตัดสินใจว่าจะทำวันละเมนู จัดตารางชีวิตของตัวเองให้แน่นเอี้ยด

ตลอดหนึ่งปีแห่งความหนาวสุดขั้ว เธอทำตัวเหมือนหนูแฮมสเตอร์ที่บ้าคลั่งกักตุนก้อนน้ำแข็งไว้เพียบ แม้แต่ทางเดินในลานบ้านก็ถูกเธอยัดจนเต็มเอี้ยด การจะเอาชีวิตรอดผ่านช่วงร้อนสุดขั้วไปให้ได้คงไม่ใช่ปัญหา

แท็งก์เก็บน้ำที่กักตุนไว้ก่อนหน้านี้ เธอก็หาโอกาสแช่จนกลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมดแล้วเช่นกัน และเพื่อไม่ให้กระทบต่อความสามารถในการรับน้ำหนักของอาคารพักอาศัย เธอจึงยอมถ่อไปถึงป่าแถบชานเมือง อีกทั้งยังต้องควบคุมเวลาการแช่ให้ดี หากแท็งก์น้ำเกิดแตกขึ้นมาคงกลายเป็นเรื่องยุ่ง

โชคดีที่บริเวณนั้นไร้ร่องรอยผู้คน เธอจึงลงมือทำได้อย่างราบรื่น และระหว่างที่รอเวลา เธอก็ถือโอกาสตัดไม้แห้งตายแถวนั้นกลับมาด้วยเลย