บทที่ 120 พบคุณลุงพิทักษ์ป่าโดยบังเอิญ

ครึ่งแรกยังพอทำเนา แต่พอได้ยินคำว่ายอดเขาไป๋กู่ สองตาของปู่รองก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที ร้องลั่นด้วยความตกใจ

"ไอ้หมา! ที่นั่นเอ็งไปไม่ได้เด็ดขาดนะโว้ย! สมัยหนุ่มๆ ข้ากับปู่เอ็งมันเลือดร้อน วิ่งไล่ตามฝูงกวางโรไซบีเรียจนหลุดเข้าไปรอบหนึ่ง ผลคือพลัดตกหลุมน้ำแข็ง เกือบจะทิ้งชีวิตไว้ข้างในนั้นแล้ว โชคดีที่ปู่เอ็งพกเหล็กเกาะน้ำแข็งติดตัวไปด้วย พวกข้าถึงได้ออกแรงแทบตายกว่าจะปีนรอดออกมาได้…"

พูดไปพูดมา ปู่รองที่ตอนแรกยังมีอารมณ์ฉุนเฉียวก็ชะงักไป ถอนหายใจออกมายาวเหยียด