บทที่ 143 เมิ่งเฟยหลับเป็นตาย จ่าฝูงหมาป่ารับกรรมเต็มๆ

เงาร่างสีดำนั้นกระโจนปราดเดียวก็พุ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเมิ่งเฟย มันก้มมองเมิ่งเฟยที่นอนจมกองเลือดอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เงาดำนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นจ่าฝูงหมาป่าที่หายตัวไปจากบ้านของเมิ่งเฟยหลายวันก่อนนั่นเอง ตอนนี้บาดแผลบนตัวของมันหายสนิทแล้ว แม้ขนจะเปียกโชกไปด้วยน้ำฝน แต่ก็ไม่อาจกลบรัศมีอันน่าเกรงขามของมันได้เลยแม้แต่น้อย

ผืนดินตรงที่เมิ่งเฟยนอนอยู่ถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉาน ส่งกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว