บทที่ 228 พี่แบร์โดนเสือกระโจนใส่ ตกใจจนยืนเอ๋อ

ตอนนี้พี่แบร์สวมเสื้อคลุมของเมิ่งเฟย นั่งยองๆ อยู่หน้าแปลงผัก กำลังสำรวจมะเขือเทศที่เมิ่งเฟยปลูกไว้อย่างแปลกตา มะเขือเทศพวกนี้ไม่เหมือนกับที่ประเทศอินทรีของเขา มะเขือเทศที่ประเทศอินทรีล้วนเป็นพันธุ์ลูกสีแดงขนาดเท่าผลส้ม รสเปรี้ยวจัด ปกติใช้ทำสลัด ซึ่งเขาไม่ค่อยได้กินเท่าไรนัก

แต่มะเขือเทศที่เมิ่งเฟยปลูกกลับต่างออกไป มันเป็นสีเหลือง แถมแต่ละลูกยังผลใหญ่เต่งตึง ขนาดเท่ากำปั้นของผู้ใหญ่ พอต้องแสงแดดก็ดูสดฉ่ำจนเย้ายวนใจ ชวนให้อยากลิ้มลองสักคำ

พี่แบร์อดกลืนน้ำลายไม่ได้ ตั้งแต่กระโดดร่มลงมา เขายังไม่ได้กินข้าวหรือดื่มน้ำเลยแม้แต่หยดเดียว ตอนนี้ทั้งหิวน้ำทั้งหิวข้าว