บทที่ 89 หางเสือตกปลาเนี่ยนะ อยู่มานานจนได้เห็น!

อาจเป็นเพราะขยับตัวแรงเกินไปจนไปกระทบกระเทือนบาดแผลเก่าบนตัว จ่าฝูงหมาป่าจึงขมวดคิ้วแน่นโดยไม่รู้ตัว

มันยืนนิ่งอยู่กับที่ เหม่อมองลึกเข้าไปในหุบเขาอยู่นานสองนาน

สุดท้ายก็ยอมหมอบตัวกลับลงไปในกองฟางแห้งตามเดิม

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เมิ่งเฟยก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงจอแจเอะอะ

เขาเงยหน้ามองลอดขอบหน้าต่างออกไปยังลานหลังบ้าน

เห็นพวกคนงานกำลังเริ่มลุยงานกันอย่างขะมักเขม้นคึกคัก

เมิ่งเฟยบิดขี้เกียจยาวๆ หนึ่งทีเพื่อดึงสติให้ตื่นเต็มตา

จังหวะนั้นเองเมิ่งเฟยถึงพบว่าเจ้ากระรอกน้อยที่มักจะชอบนอนตื่นสายเป็นประจำ วันนี้กลับตื่นเช้ากว่าเขาเสียอีก

บนเตียงเตาไร้ร่องรอยของมันตั้งนานแล้ว ไม่รู้ว่าวิ่งหนีไปซนที่ไหน

เมิ่งเฟยไม่ได้คิดอะไรมาก ลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน

พอล้างหน้าล้างตาเสร็จ เมิ่งเฟยก็กินอะไรรองท้องง่ายๆ เตรียมตัวจะขึ้นเขาไปเก็บผักป่ากลับมา ทำของอร่อยๆ เลี้ยงพวกคนงานเป็นมื้อเที่ยง

เมิ่งเฟยหยิบตะกร้าสะพายหลังใบใหญ่ออกมาจากห้องเก็บของ แล้วสะพายไว้บนหลัง

แต่ดูเหมือนจะรู้สึกว่ายังไม่พอ จึงหยิบออกมาจากห้องเก็บของอีกใบ ถือไว้ในมือ

เมิ่งเฟยเพิ่งเดินออกไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ๆ ตาก็เป็นประกายขึ้นมา คล้ายกับนึกอะไรขึ้นได้

"เดี๋ยวพายัยเสือขาวขึ้นเขาไปด้วยกันดีกว่า ถ้าเก็บได้เยอะ จะได้ให้ช่วยแบกกลับมาด้วย ฮิๆ"

พอนึกได้แบบนี้ เมิ่งเฟยก็เดินมาที่ลานหลังบ้าน แต่เดินหาจนทั่วก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเสือขาว กระทั่งสัตว์ตัวเล็กตัวอื่นๆ ก็ไม่เจอเลยสักตัวเดียว

"พวกเจ้าตัวเล็กหายไปไหนกันหมดเนี่ย?"

และในจังหวะนั้นเอง ก็มีเสียงคำรามอย่างตื่นเต้นดังแว่วมาจากริมแม่น้ำที่อยู่ไกลออกไป

เมิ่งเฟยรีบสาวเท้าเดินไปตามทิศทางของเสียงทันที

พอเมิ่งเฟยรุดหน้าไปถึงริมแม่น้ำ ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเขาถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

เห็นแค่คู่สามีภรรยาเสือดาวหิมะกับผัวเมียเสือขาวกำลังนั่งยองๆ อยู่ริมตลิ่ง แล้วหย่อนหางพวงใหญ่ของแต่ละตัวลงไปในแม่น้ำ

"ระบบ! เปิดไลฟ์สด!"

เมื่อได้เห็นภาพที่แปลกประหลาดขนาดนี้ เมิ่งเฟยย่อมไม่ยอมพลาดโอกาสทองในการเก็บแต้มค่าความนิยมแน่นอน

พอเปิดไลฟ์ปุ๊บ ผู้คนจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ทันที

【สตรีมเมอร์อรุณสวัสดิ์!! ฉันมาคนแรก! จองโซฟาแถวหน้าเลย! อิอิ!】

【หืม? แมวยักษ์สี่ตัวนี้ทำอะไรกันน่ะ? ทำไมถึงเอาหางจุ่มลงไปในน้ำแบบนั้นล่ะ】

【คงไม่ใช่หรอกมั้ง! หรือว่าพวกมันกำลังตกปลากันอยู่?】

【555 ล้อเล่นน่า ผัวฉันออกไปตกทั้งวันยังไม่ได้สักตัว พวกมันก็แค่เลียนแบบสตรีมเมอร์เล่นๆ ไปงั้นแหละ】

ขณะนั้นเอง เสือขาวที่นั่งยองๆ อยู่ริมตลิ่งพลันกระดิกหาง รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่ปลายหาง

ทันใดนั้นมันก็ตวัดหางขึ้นอย่างแรง ที่ปลายหางเปียกชุ่มนั้น มีปลาตัวเท่าฝ่ามือกัดติดอยู่แน่นจริงๆ

เสือขาวสะบัดหางไปตรงหน้าแม่เสือดาวหิมะแล้วแกว่งไปมา

เหมือนกำลังอวดผลงานของตัวเองยังไงอย่างงั้น

เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างก็อยู่ไม่สุขกันแล้ว

【เหยดดด! ตาฉันไม่ได้ฝาดไปใช่ไหมเนี่ย! ตกปลาได้จริงๆ ด้วย!】

【คนที่บอกว่าผัวตกปลาทั้งวันไม่ได้สักตัวเมื่อกี้ รีบอัดคลิปไปให้ผัวดูด่วนเลย 555】

【แทงใจดำมากแม่คุณ! แต่ฉันก็อยากเห็นปฏิกิริยาของผัวเธอตอนเห็นคลิปนี้จริงๆ ว่ะ】

【ไม่อยากอยู่แล้ว ตกปลามาตั้งหลายปี ดันแพ้เสือตัวเดียวเนี่ยนะ】

【…】

ตอนนั้นเอง เจ้าปลาตัวเล็กที่กัดหางเสือขาวอยู่ แม้จะถูกลากขึ้นมาบนบกแล้ว มันก็ยังคงกัดหางพวงใหญ่ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

พอรู้สึกเจ็บแปลบที่หาง เสือขาวก็ชักจะหงุดหงิด กำลังจะยกอุ้งเท้าขึ้นมาตบให้แบน

ทันใดนั้น ดวงตาของเสือโคร่งไซบีเรียก็เปล่งประกายขึ้นมา

(=￣ω￣=)

โอกาสมาถึงแล้ว!

ยังไม่ทันที่อุ้งเท้าของเสือขาวจะฟาดลงมา เสือโคร่งไซบีเรียก็พุ่งกระโจนเข้าไป งาบทั้งปลาและหางของเสือขาวเข้าไปในปากพร้อมกัน

“จ๊วบ~”

เสือโคร่งไซบีเรียสูดปากทีเดียวก็กลืนปลาตัวนั้นลงท้องไป

เสือขาวเห็นแบบนั้นก็รีบดึงหางของตัวเองออกมาทันควัน

พอมองดูหางพวงใหญ่ที่เปียกชุ่ม เหนียวเหนอะหนะ แถมยังมีน้ำลายยืดเป็นสาย เสือขาวก็แทบอยากจะเอาหัวมุดดินตาย

มันหันขวับไปจ้องเสือโคร่งไซบีเรียตาเขียวปั๊ด แล้วคำรามลั่นออกมา

เสือขาว: “โฮก!!!”

(แกขยะแขยงเป็นบ้า! หางสวยๆ ของฉันเนี่ยนะที่แกจะมาแอบดูดเล่นตามใจชอบได้น่ะ!)

คำรามเสร็จ มันก็รีบสะบัดหางจุ่มลงไปในแม่น้ำแล้วแกว่งล้างอย่างบ้าคลั่ง

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เห็นการกระทำของเสือขาวเข้าก็ขำกันจนท้องคัดท้องแข็ง

【555 โคตรฮาเลย พวกคุณเห็นสีหน้ารังเกียจสุดขีดของเสือขาวตัวนั้นไหม?】

【แม่เสือสาวตัวไหนก็เหมือนกันหมดจริงๆ แววตาแบบนี้ถอดแบบมาจากเมียผมเป๊ะเลย】

【555 ได้ความรู้ใหม่อีกแล้ว】

จังหวะนั้นเอง ชาวเน็ตชื่อแอคเคานต์ “ไช่อีหลิน” ก็ส่งคอมเมนต์เข้ามาจนดึงดูดความสนใจของทุกคน

【เฮ้ย! พวกคุณรีบดูเร็ว ฝั่งเสือดาวหิมะเหมือนจะได้ปลาเหมือนกันแล้ว!】

ทุกคนจึงพร้อมใจกันหันไปมองทางฝั่งเสือดาวหิมะทันที

ตอนนี้นั้น หางของแม่เสือดาวหิมะดูเหมือนจะถูกปลาตัวใหญ่กัดเข้าให้แล้ว ดึงจนตึงเปรี๊ยะ

กระทั่งลำตัวก็ค่อยๆ ถูกลากลงไปทางแม่น้ำ

เมื่อเห็นดังนั้น เสือดาวหิมะตัวผู้ก็รีบปรี่เข้าไปช่วย มันเอาหางของตัวเองเกี่ยวเข้ากับหางของแม่เสือดาวหิมะไว้แน่น

พริบตานั้นทั้งสองฝ่ายต่างกินกันไม่ลง กลายเป็นศึกชักเย่อไปในทันที

ทันใดนั้น สัตว์ยักษ์ในแม่น้ำก็ดีดตัวขึ้นมา โดดพ้นผิวน้ำวาดเป็นเส้นโค้งประกายระยิบระยับกลางอากาศ

เมิ่งเฟยที่แอบซุ่มดูอยู่ไกลๆ ตาวาวโรจน์

ถ้าเขามองไม่ผิด ปลาตัวเมื่อกี้คือปลาเต่าวจื่อ หรือที่เรียกว่าปลาต้าไป๋อวี๋ ชื่อทางวิทยาศาสตร์คือปลาคัลเตอร์ปากงอน

ดูจากขนาดแล้ว ยาวร่วมหนึ่งเมตรกว่า เกือบจะแตะสองเมตรเลยทีเดียว!

ปลาชนิดนี้แม้ก้างฝอยจะเยอะมาก แต่ก็ยังมีคนชอบกินอยู่เพียบ

เพราะเนื้อของมันละเอียดเนียนนุ่ม รสชาติหอมหวานเป็นเลิศ

ไม่ว่าจะนึ่งซีอิ๊วหรือน้ำแดง ก็อร่อยเด็ดทั้งนั้น

ทว่าในจังหวะนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!

เนื่องจากปลาตัวใหญ่กระโดดพ้นน้ำ สองผัวเมียเสือดาวหิมะจึงสูญเสียจุดรับแรงกะทันหัน ขาหน้าลื่นพรืด ล้มก้นจ้ำเบ้าลงไปกองกับพื้นทั้งคู่

ปลาใหญ่ได้โอกาสก็พุ่งกระชากสุดแรง ลากคู่รักเสือดาวหิมะลงไปทางแม่น้ำ ชั่วพริบตาก้นของทั้งสองตัวก็ถูกดึงจมลงไปในน้ำแล้ว

เสือขาวเห็นดังนั้นก็ไม่สนความแค้นส่วนตัวของเผ่าพันธุ์แมวอีกต่อไป พุ่งพรวดเข้าไปราวกับติดปีกบิน

แต่พอพุ่งมาถึงตรงหน้ามันก็ถึงกับเหวอ ทำอะไรไม่ถูก ร้อนรนจนหมุนเคว้งอยู่กับที่

ฉันจะดึงพวกมันยังไงดีล่ะเนี่ย?

จะให้งับหัวพวกมันงั้นเหรอ?

ถ้าฉันงับลงไปทีเดียว หูพวกมันคงขาดกระจุยพอดี!

ทำไงดี! จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย!

ในจังหวะนั้นเอง เงาร่างของเมิ่งเฟยก็พุ่งพรวดออกมาจากพงหญ้า วิ่งตรงดิ่งมาหาคู่รักเสือดาวหิมะอย่างรวดเร็ว

เพียงพริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้าพวกมัน

เมิ่งเฟยชักมีดสั้นพกพาออกมา แล้วกระโดดลงไปในน้ำอย่างไม่ลังเล

เมิ่งเฟยจับจังหวะเหมาะ แล้วใช้มีดสั้นในมือกระหน่ำแทงลงไปในน้ำอย่างดุดัน

สายน้ำถูกย้อมเป็นสีแดงฉานในทันที

ปลาตัวใหญ่เจ็บปวดจนดิ้นทุรนทุราย สะบัดน้ำแตกกระจายกลายเป็นคลื่นลูกใหญ่

ทว่าเมิ่งเฟยไม่คิดจะให้โอกาสมันได้พักหายใจ

ในจังหวะที่ปลาใหญ่บิดตัวอย่างบ้าคลั่งจนหัวโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา เมิ่งเฟยก็เงื้อมีดฟันฉับ

มีดสั้นในมือปักฉึกเข้าเบ้าตาของปลาตัวใหญ่อย่างแม่นยำ

ร่างของปลาใหญ่ชะงักเกร็งในทันใด มันกระตุกอีกสองสามทีแล้วก็นิ่งสนิทไป

เมิ่งเฟยถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เขาออกแรงแทบแย่กว่าจะลากปลาตัวมหึมาขึ้นมาบนฝั่งได้

เมื่อมองดูปลาตัวใหญ่ที่ยาวเกือบสองเมตรบนพื้น เมิ่งเฟยก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

หมู่บ้านของพวกเขาตั้งอยู่บริเวณชายแดนจีน-รัสเซีย ริมแม่น้ำเฮยหลงเจียง

ลำธารสายนี้ก็นับเป็นลำน้ำสาขาเล็กๆ ของแม่น้ำเฮยหลงเจียงเช่นกัน

ตามปกติแล้วจะมีปลาจากแม่น้ำว่ายเข้ามาอาศัยอยู่บ้าง

ตอนเด็กๆ เขากับปู่ก็เคยมาจับปลาปากงอนที่นี่อยู่เหมือนกัน

แต่ตัวใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนี้เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกจริงๆ

เวลานี้ในหัวของเขาผุดสูตรอาหารสำหรับปรุงปลาปากงอนขึ้นมาเป็นสิบๆ เมนูแล้ว

แต่พอเห็นสายตาเปี่ยมไปด้วยความหวังของบรรดาเจ้าเหมียวไซส์ยักษ์ทั้งสี่ตัว เขาก็จำต้องยอมตัดใจ

“กินเถอะ ทั้งหมดนี้เป็นของพวกแกนั่นแหละ อย่าตีกันล่ะ ตัวนี้น่าจะหนักสักยี่สิบกว่าชั่งได้ พอให้พวกแกสี่ตัวกินจนพุงกางแน่นอน”